17692 resultaten.
Buiten het oog
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
472 dat wat ik heb
in de koester van mijn hart
ik schrijf het op
lees het, verlies het niet
in de dwaling van de dag
ik gun je mijn lach
de diepste geheimen
tel elk jaar
de zonnige woorden
pak ze met je handen
warm je eraan
want jij, jij
zal op elke bladzij staan…
Waarvoor het me spijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Ik heb geen idee
Was verblind vol gemis
Nu is er niks meer
Als ik toch eens wist
Moet ik nu gaan zoeken
Iemand draaien tot mijn hand
Kan een uur gaan vloeken
Tot ik uiteindelijk opbrand
Zal het nooit meer vinden
Ik weet het bijna zeker
En het spijt me voor altijd
Maar boeit je voor geen meter
Paul Christiaan…
onafgemaakte versjes van het besef...
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
529 verloren strijd
de tijd te lijf gegaan
met handen en voeten
maar tóch vergeefs...…
moessonregens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
403 achter ons lag een
tijd van sudderen en
niets-aan-de-hand
we keken niet om naar
de verdorde tuin
de donder in de
verte leken we
niet te horen
aan de rand van
de vlakte stortte
de woede van
moessonregens
op ons neer
we hadden erop
gewacht zonder
het te weten…
Wens
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 Maar altijd, altijd ook een hand
Die door je haren strijkt
En zegt:het is niets.…
laatste dans
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
548 er hoefde niets
te gebeuren
hij belandde
vanzelf op
een plek aan
de rand van
vergetelheid
hij danste met
Aphrodite
een lichtvoetig
leven tot de
muziek verstilde
en Chronos
hem wenkte
hij draaide zich
om en reikte
de hand van de
gevederde
dood voor de
laatste dans
aan de rand
voorbij
vergetelheid…
Dorst
snelsonnet
3.8 met 10 stemmen
629 Met mij is er geheel niks aan de hand,
Alleen, ik heb van dorst héél veel verstand.…
cirkeltijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
496 het blauwe vuur in zijn ogen
de zachte beweging van de hand
ze hoort zijn lichte zingen
het voorhoofd een schild waarachter
gedachten wachten
zijn ziel open naar haar toegewend
de zon op lichtgroene struiken
het lijf zonder zwaarte
een bloem drijvend in een schaal…
Oma's biecht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
590 Van de dokter
mag ik geen wolkentoetje
dan leef ik minder lang
Vastberaden legde ze
haar grijsbenige hand
op de stapel bontgekleurde
wolkentoetjes in haar winkelwagen
Een opstandige glans
In haar bleekblauw
broze oogopslag
Mijn broer is ook al zo
zo goed als dood
Ze maakte
een missie
van haar ongehoorzaamheid…
Bewondering
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
822 Maar jouw krachtige hand bij het afscheid nemen,
heeft me toch ook weer meegegeven.
Dat de mens die het ondergaat,
tot de laatste snik zijn mannetje staat.…
De Stem
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
450 Zij is de Stem van en voor 't platteland
Waar veen geen smeulend vuur meer is maar brand
Oostvaardersplassen zet zij
naar haar hand
Voor woningbouw tot Urk en Swifterbant
En dwars door Zeeuwse schorren, Friese slikken
Tot in Den Haag de bom barst...
hoor hem tikken!…
rouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 het deelt de onmacht op
in zweverige tonen, en zie:
in de hete olie van de noten
danst het lijf, de handen
hemelen de aarde op
tot het bloemen wolkt
en water maakt.
’t wil het niet begrijpen,
’t wil het in zich laten
doen wat het verlangt.…
Paashaas
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
707 Toen ik dit in mijn handen pakte,
bleek het een hele stomme zet.
Want een kat die er eerder kakte,
die had nu de grootste pret.…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 Ode aan Wim Jansen
Nederlands voetbal Icoon
Een echte Feyenoorder
Maar altijd bescheiden
En naar iedereen aardig en gewoon
Op Sportpark Varkenoord altijd een praatje en een hand
Wat Cruyff was voor Ajax
Was Wim Jansen voor Feyenoord
We zullen je nooit vergeten…
Als een engel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Ik hoop dat je over me waakt
Dat je dicht bij me bent
Als ik de weg kwijt raak, ‘t
Zal niet makkelijk zijn
Zo hier alleen
Een hart vervult van gemis en pijn
Maar ik blijf vasthouden
Aan de kleine dingen
En zo krijgt de dag misschien een gouden
Rand,
En heb ik mezelf iets meer in de hand…
sporen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
288 misschien is herinnering
niet wat wij vasthouden
van wat voorbijging
maar wat het verleden
stil uit onze handen neemt
terwijl wij verder gaan
stap na stap
laten wij iets achter
zonder het te merken
tot alleen de weg nog weet
hoe wij er ooit waren…
tussen adem en licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 ik tel geen schaduwen
die achter mij wachten
de dood
staat ergens
maar niet in mijn handen
ik draag het ochtendlicht
als een vraag
die geen einde kent
vrij ben ik
niet omdat ik ontkom
maar omdat ik kijk
naar wat groeit
naar wat ademt
naar wat nog niet is gezegd
en in dat zachte weten
dat alles beweegt
leer ik
niet te sterven…
Vogel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
184 poëzie lijkt op de afdruk
die een hand achterlaat
op een venster
mijn dochter staat naast me.
ze wijst naar een vogel
die ik niet gezien heb
ik kijk naar haar
van haar houden
maakt herinneren eenvoudig
buiten
proberen vogels
de ochtend uit
alles wat ik vergeten was
komt stilaan terug…
kraken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
188 in het zwarte water van verdriet
verdringt zich de taal van as
boven de bomen verwaait
het ijle lied van rouw
handen klemmen zich vast
aan de rand van de stalen brug
woorden willen weg
het hart kraakt
het kraakt van gemis…
Vandaag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
111 een hand die je vasthoudt,
een gesprek dat langer duurt
dan je dacht,
licht op de tafel
aan het einde van de middag.
misschien is dit
wat leven vraagt:
niet bewaren
voor later
wat nu al
van betekenis is.…
een ogenblik
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
533 op de robuuste tafel liggen als
strohalmen zijn smalle handen
de vingers als verdroogde vleugels
in het bruin van zijn irissen
spikkels blauw grijs en groen
hij keert het hoofd naar het venster
een schaduw schuift over
het regenboogvlies
de atlasvlinder buiten aarzelt
een ogenblik…
Kan dat .....?
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.766 Wanneer morgen minder
meer is geworden, pak dan
zacht mijn handen en volg
teder de lijnen des levens
raak de palm van mijn hand
heel even aan, zomaar, voel
mijn warmte en lees de liefde
in mijn ogen, proef verborgen
hartstocht in half geopende
lippen, vind mijn ik in jouw
zijn, fluister liefdevol de tijd
vooruit in uren van wensen…
We schrijven nieuwe liefde
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
4.091 in hand zielsleven op een vlucht van harmonie…
hoe in jou de zon opging
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.128 in het wegdek klinkt
je stem, hoor je grommen
als de banden brommen
gierend lachen in de
bochten, als we wachten
voor het rode licht druk ik
snel een kus op je gezicht
in mijn blik vooruit
zie ik overal je ogen
je lichaam nodigt uit
een hand die wuift
je felle blonde haar
gouden krullen zullen altijd
je aanwezigheid onthullen
een…
Het Vrouwtje is Dood...
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.933 Het was zo'n vreselijk lief vrouwtje
Liep met haar man steeds hand-in hand
Hij was wel wat jaartjes jonger
en een kanjer, zo charmant
Altijd lachte ze zo vriend'lijk,
Altijd gaf ze je een zoen
Altijd ook een donkere bril op,
en, zó verliefd op "haar kampioen"
Plotseling was ze heel anders
Plotseling kende ze je niet meer
Plotseling…
Man in het park
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
863 er zit een man op een bank in het park
hij huilt
de vogels die hem zien
zijn stil
staken hun lied
de honden die voorbij komen
zijn er verlegen mee
en kijken de andere kant op
net als de mensen die bij hen zijn
in zijn samengevoegde handen
ligt zijn hart
het bloedt
herinneringen
gedachten
wanhoop en ongeloof
spelen zichtbaar op…
Dood in het zand..
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
1.401 Denkend aan zijn liefde,
nooit meer samen hand in hand.
Hij denkt aan zijn engel,
waar hij zo zielsveel van hield.
Nu voelt hij enkel nog pijn,
zijn leven ontzield.
Met tranen in zijn ogen,
kijkt hij omhoog naar de maan.
Want hij weet dat dit de plaats
is waar zijn hart dood zal gaan.
Dan stopt hij en
knielt op het strand.…
Vaarwel mijn hart.
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.103 Denkend aan zijn liefde,
nooit meer samen hand in hand.
Hij denkt aan zijn engel,
waar hij zo zielsveel van hield.
Nu voelt hij enkel nog pijn,
zijn leven ontzield.
Met tranen in zijn ogen,
kijkt hij omhoog naar de maan.
Want hij weet dat dit de plaats
is waar zijn hart dood zal gaan.
Dan stopt hij en
knielt op het strand.…
Je dochters kind
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
941 Een wit kussen
Een wit hoofd
Ogen met een kinderlijke glans
Breekbaar zo kwetsbaar
Je knuffel bij de hand
Je geeft geen grote woorden meer
Aan al die kleine dingen
Geen trieste woorden meer
Aan al je geleden pijn
Je hebt geen blije woorden meer
Voor de gelukkige momenten
Je hebt geen namen meer
Voor een ieder om je heen
Nog eenmaal…
Liedje
poëzie
3.4 met 19 stemmen
3.649 Ik heb de handen uitgestrekt
Naar het goud van het golvende graan.
O! dat ik die vreugde grijpen kon
Van het golvende graan in de gouden zon!
Ik heb de handen uitgestrekt
Naar de vreugd van het gouden graan.
Ik heb in het blanke maanlicht gestaan.
Ik hief verlangende blikken omhoog
Naar de glans van de zilveren maan.…