10902 resultaten.
Spiegelblank
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.844 Op de rand van een middag
lag nog een restant vlekkend verlangen
dat samen met een bundeltje oud zeer
- in een hoekje van de kamer gevonden -
met het vuil is meegegaan.
Nu de ruiten weer doorzien
ogen zoals ze horen
mag de week weer beginnen.
Mijn schoenen zijn gepoetst,
de sperwer heeft zijn nest gevonden.…
H-woord
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
907 ik proef een zin maar slik hem in
niet één, maar drie vier vijftig keer
gekken, schurken, charlatans
zij allen hebben hem besmeurd
als een oud, beduimeld tientje
wellicht hier, op dit onbevlekt papier
gaat het beter - ja, vooruit:
ik hhh
nee, schrijven valt nog minder mee
maar wéét dat als ik woorden wassen kon
ik jou dit steeds weer…
sterfelijke vrijheid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
710 rond de geknotte wilg
en laat tranen
de kronkelige groeven volgen
als lijdensbanen
van verdriet in de avondstond
mijn knieën knellen de stam
opdat ik niet val
vraag me af hoe het komt
dat mijn menselijke vrijheid
bijvoorbaat sneuvelt voor
een diep geschapen dal
alsnog zak ik traag
en schreiend neer
de nagels krassend
in de oude…
Onder een verdwaalde steen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
770 de nacht
onaangeroerd, vertrokken
met de trein van half zeven
onder het gebladerte te volgen
de nacht
ontkleedt de dijk van oude wilgen
en verschrompelde schaduwen
het water
de golven vormend
dreigen onder spiegels
waar ijskoude dromen beven
het water
breekt de strijd tussen
leven en dood
de beelden
ik hou teveel van ze
woorden…
Enkele reis
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
530 kiezelsteen tot berg,
de kilte treft me in het merg
in de stilte van de wind,
een sterven drijft mij voort,
de as verwaaid, me altijd vindt,
slechts in één richting spoort,
een laatste reis,de laatste stap
die ik alleen moet maken,voorbij
de kale bomen met de witte raven,
die de toekomst bewaken, wachters
van een nieuwe aarde, waarin de oude…
Bezeten van mij
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.632 ik jou zag
uit het goede hout gesneden
je contouren, hoe je oogde
ik smolt als warme was
ik was verknocht, verkocht
voelde je roomwitte huid
en heb je meteen genomen
zo zacht deinend onder mij
ontvouwden zich mijn dromen
maar onze relatie begon te kraken
jij kon de last niet langer dragen
sprong soms letterlijk uit je vel
en toch, oude…
waardevast
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
526 een en al narigheid
voor oude meesters
die neigen tot sterven
zijn al hun tijd kwijt
om op film hun vroege werken
onder druk van de erven
mogelijk twijfelachtige vlakken
tot volstrekt eigen te merken
blijft hun herinnering vaag
zij voorzien met verse streken
wat nog aan voorraad onder ze is
voor handel en kunstgeschiedenis
van een…
Ik ben .....
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
543 Door trouw getooid,
was het beter het
mij gewaande, getoetst
aan het niet bestaande,
de veren af te leggen
door oud zeer en krijgt
leed z'n eigen pracht,
in gestalte van een
gekooide zwaan,
tevreden van wat
de tijd hem bracht.…
Ontmoeting
gedicht
3.4 met 15 stemmen
10.930 Soms is men zo oud dat men zijn bezit
niet meer bezit
verhuizers komen met vervoermiddelen
nemen de stoel de tafel de tuinpaden
het kinderportret het album met namen
de vogel en de kat
men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen
het gratis glas van het…
Uit dit zinkend jaar
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.011 het dal leek peilloos diep dit jaar
de bodem bleef maar zakken
en meegezeulde drab
maakte elke stap te zwaar
de broekriem werd verstrakt
bezittingen vervreemd
oude banden doorgehakt
nieuwe lasten gemeden
en nog was er geen vaste grond
werd de gang niet lichter
immer drukten de plichten
toch sluit zichzelf het zuigend gat
verheft zich…
Bedankt 2 0 0 8 -
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
4.583 Oud & nieuw
glijden
spontaan in elkaar...
zonder alcohol!
Een tijdloos ritueel!
Een vernevelde knipoogt reeds
naar het nieuwe jaar & wenst
alle schrijvers & dichters
van gedichten.nl:
licht in uw luchter,
hout voor jullie kachel,
brandstof in uw auto,
brood & wijn op de plank,
originele hersenspinsels & amusement...…
onder de essen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
655 luchtige dag
vol van blauwe weemoed
zachtkens glijdt zij daar
zonder dat ze hem ziet
blauwe waanzin
zomer vol witte hoop
glans maar raak, zon
blonde haren
onder de essen
laat zij gras vliegen
de witte handekes
vol van lente
lichtblauwe dag
een oude man in waanzin
zijn dag met haar
zonder dat ze hem ziet
de blauwe oogjes
vol…
druk zwart in wit achter elkaar
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
704 laat spiegels toekomst
maar bekijken schrijf het
verleden af een nieuw gezicht
en laat het oude wijken
gewoon wat politiek
de beurs is vast in trek
een stukje rampgebied
moord en bloed is ook niet gek
plak stukjes aan elkaar
die iedereen kan keuren
combineren doen de lezers maar
ze moeten altijd…
Dit dwingt tot duiding
gedicht
3.2 met 29 stemmen
10.593 Men neme een oude witte gevlekte doos
en noeme het een koelkast
men vulle hem met woorden
fernandes, frambozengazeuse, tiramisu
we schaffen ons enkele winterharde vogels aan
die zich ook op heldere vriesdagen laten horen
hun liedje is moeilijk te beschrijven
maar lijkt op het tokkelen op
de a-snaren van een viool
systematisch…
één dollar
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.461 je was zoet, een roos
met dunne, sierlijke
hals
met onschuldige
tepels
en een verboden
handgebaar
in het verhaal van een stad
vol levende
dode bloemen
je was te jong
maar
jaren ver vooruit
voor het oude stof
van verleden geboorte
jouw raam opende
geen erbarmen
maar beet de
verminking
te rood belicht
in jaren…
de wereld en mijn zoon
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
782 voor een begroeid chateau
pal aan de weg naar Malmédy
gewoon potsierlijk op straat
zit mijn oudste zoon
nog geen drie jaren oud
op een lage kinderstoel
een en al voldane lach
onder de spaghettislierten
saus stroomt uit zijn neus
al het licht was weg
de electra uitgevallen
donder en bliksem stormstoten
hagelstenen als fazanteneieren…
kerkhofkruisen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 De oude treurwilgboom,
haar dunne blaadjes beven.
Zie hoe de levensdroom
hier is voorbij gedreven.…
Anna Fedorova
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
866 louter je naam al en de plek waar je spelen zou
- den Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat
ons een bewogen avond te wachten stond
vooral jouw jonge, ranke handen die dansend
over de toetsen vlogen en de oude Chopin met
sprankelende klanken adoreerden, laten zich
niet vlug vergeten
net als je Russische ziel die zich in onze harten…
Nieuw avontuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.171 Na de rit kan je niet
naar het volgende avontuur
want je zit vergrendeld
in je oud stramien.
Enkel God kan je daaruit helpen.
Hoe graag ik je ook zie
wees niet droevig
dat ik kies voor een
avontuur dat niet eindigt
en dat ik kies
voor het leven.…
Een Leven
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.808 '
De eerste man
een oude bekende die werk van haar maakte.
Haar hart, leeg,
verloor ze zonder te kiezen.
De tweede man
een voorbijganger
die beter bij haar paste.
Drie honden, twee katten.
Net na Sarah
kwam de laatste
nestelde zich in haar
en vrat
al het leven eruit.…
Op de verbrande hoeven melden de hanen de dag
poëzie
2.9 met 11 stemmen
2.833 De hanen weten niet
hoe rood de morgen is,
die hun eeuwen oud lied
krijst door de duisternis.
De hanen melden de dag.
Geen die het hoort
op de dode hoeve,
zinverloren woord
in wereld droeve
geen die het verstaat.…
Harnas
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.537 liefdesbootje meert aan
in een moment van verlies
De wijsheid van levensvisie
een thuishaven die ik verkies
Meer dan ik ooit kan uitspreken
omhelst die glimlach het gemoed
Een zichtbare engel die ik erken
met zuivere stem als erfgoed
Spel der liefde eindeloos in tijd
blikt terug en kijkt vooruit
Een begin met onbekend einde
het verval van oud…
in het begin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 soms als de nacht fluistert
in ’t duister aarzelt
worstelt met het licht
de zon verduistert
staan maan en sterren stil
en wachten tot het woord
de ruimte klieft in echo’s
duizendvoudig verder verder
oude verhalen ontwakend
dreunend van ver en van toen
en van heel dichtbij nu
in dit ene tijdloze moment
horen de eb en vloed de dag…
maalstroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 stroomsprong uit trotse bron
tot woest geweld gezwollen
waarin licht een kind bezwijkt
in tegendraads verlangen
stroomopwaarts naar de wel
waar het alles ooit begon
te zwak in benen en in armen
wanneer de vloed te sterk blijkt
het onmacht aanvaarden moet
versopt verrimpeld
beurs geslagen en bemind
wentelt als hulploos wrakhout
het als oud…
De laatste jaren begon je jezelf vragen te stellen
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.722 In ‘ t begin was je boos, dat veranderde stilaan in:
“’t is nu zo, ik word oud”.
We begrepen ’t niet goed, aanvaardden ’t met moeite,
doch later volgde ons begrip.
Je vroeg: “zijt ge gelukkig? – Ja?”
“Dan ben ik dat ook”.…
Het desastreuze lot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
689 Het vers gemaaide gras
smeult als zijnde het laatste leven
dat ik benoem met woorden
die ik vond langs de leegte van het pad
de geur is oud en desastreus, het ettert
waar gebeurde momenten uit mijn hand
al strijkt de eer slechts door het omber
dat zacht doorweekt wordt door
woorden van vergiffenis
spreuken die het lijden verlichten
zijn…
Jarig zijn
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
3.770 Tot de troep is opgeruimd,
de restjes, de glazen en de oude wijn.
Wachten tot de cadeautjes niet meer zo voelen
en weer gewoon inventaris, servies of rommel zijn.…
Zijn langzaam verdwijnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.319 verbonden als kind
voel ik nog zijn knuisten
pas later gebruikte hij
soms ook zijn vuisten
maar in de strijd
om bestaan heeft hij zich
nooit laten gaan relativeerde
en blies dan wat pluizen
het laatste gevecht
heeft hij niet kunnen winnen
het onzichtbaar venijn
zat te diep bij hem binnen
de hand is al koud
zijn lichaam vroeg oud…
De ijzeren dame
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Mevrouw van Blerck
was een fragiele oude dame
maar die ook van ijzer was
ooit zorgde ik voor haar
ze vertelde mij
over het Jappenkamp
waar zij kampuniformen naaide
wijl haar zus
troostmeisje was
ze zijn beiden
reeds jaren overleden
maar de herinnering
aan de woorden
de bittere klank ervan
blijft leven
soms zie ik slakjes met hoorntjes…
Fall [in love]
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 bruine bladeren fluisteren tegen
mijn oude schoenen het verhaal
van verval vermengt met regen
terwijl ik langzaamaan verdwaal
in mijn gedachten snijdt met vlagen
de grijze herfstwind, streng en guur
de twijfel los, stil valt het jagen
op het geluk van korte duur
de omhelzing van mijn wanen
zo verstikkend en doorvoed
wist jij tot kalmte…