Alle inzendingen over tijd en uren

31788 resultaten.

Sorteren op:

Vilten voetjes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Smachtend naar het Groene Goud ontwaar ik vele dromen In het Maanlicht hoor ik niets wat mijn Hart vervullen kan Uren leeg en zonder weemoed ook de Toekomst is nog ver In mijn oorschelp heerst de Stilte van een onbewogen lied Van diepte en van dalen Dralen wordt mijn hoogste nood… Hoor die vilten voetjes stappen op een harde ondergrond…

In kraak en ritueel

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
ik verdwaal in jaren ben de maanden kwijt seizoenen krijgen nog respijt dagen hebben geen gezicht uren glijden als los zand door vingers van mijn koude hand alleen de zon geeft mij m’n dromen terug haar warmte stuurt mijn vlucht dan zie ik weer het laaiend vuur van pure hartstocht in je ogen breek jij de hemel voor me open in…
wil melker26 augustus 2010Lees meer >

Een woord ?

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 734
Als ik daar een klank voor vond, als bede uit te preken op een zonnetrede van de lentestond, die te beschrijven op lelieblank perkament voor alle uren als je mij niet kent, als ik dat woord mocht vinden, vraag ik jou dit verlangen te verwoorden, wat eerst niet over de lippen kwam, te spreken uit jouw mond.…
pama16 januari 2011Lees meer >

Sumatraanse jaren

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 804
( voor mijn vader ) Breekbaar als glas plooit zijn glimlach zich naar de stille uren van de dag In het natte gras dansen verlegen voetjes over wat haar verdroten vader zag Als een waas wikkelen zijn ogen zich om de tranen die hij liet stromen over zijn geboortegrond Er is geen weg terug als de oorlog voorgoed zijn gehavende ziel…

Telkens dooft het pluralisme

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
het kenmerk van een naakt verlangen dat taalkundig mij verziet in liefde weliswaar met afgebroken zinnen plaatst ons samenzijn tussen houten pilaren buigzaam zoals de nacht riekt naar stilstaande uren die sober doch kwetsbaar de repen maanlicht versmallen speurt mijn domein naar eenvoud een eenvoud zonder sporen die wijzen naar nieuwigheden…
elze20 juni 2011Lees meer >

vriend

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.116
een nacht vol rust wakend door een kleine ziel die stilletjes haar liefde aan jouw oude handen gaf een nacht in pijn wakend door mijn eigen hand en boven alles, op jouw hoofd de ander hield je vast de nacht ontlast met jouw blik gericht naar haar jouw liefste uren lang haar naam en ogen in de jouwe dansend op haar hartenklop die stervend…

Ik moest mijn lief

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 725
allang was vertrokken jouw geur mij nog omhelsde Voeten vinden zonder aarzelen hun weg Met jouw armen nog om mij heen komt de nacht mij halen warmte om mij heen Ik moest mijn lief Met mijn ogen dicht droom ik over morgen jouw geur, jouw armen, jouw warmte Met ogen open in het eenzame duister luister ik hoe de minuten zich verbinden tot uren…

Bezig met de dood

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Zij die twee gezonde Kind'ren het levenslicht Liet zien en ze in liefde Heeft grootgebracht moet Nu de dood haar langzaam In bezit neemt constateren Dat alleen de dochter nog Om haar geeft - haar zoon Heeft al vijf jaar niet Meer van zich laten horen En hoe dierbaar de kind'ren Voor haar zijn blijkt wel Als ze na uren diepe…

Mysteries

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.405
De laatste uren van Jacques Rigaut. De ongelezen pagina's in bibliotheken. De nagels van schooljuffrouwen De aberraties van de Nederlandse spelling. Elke speling van het lot. Het taaie van de escargot. De schoenen van de ballerina. Het uitschuiven van glimlachjes. De warmte van het wisselgeld in de hand.…
Erik Metsue8 augustus 2020Lees meer >

VADER EN KINDERHANDEN, snel gevuld!!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.636
Uren hebben we gewandeld dochter en vader vader en dochter Haar hand in de mijne de mijne in de hare hand in hand, kameraatjes Wat hield je m’n hand teder vast je liet m’n hand niet meer los stevig en vastbesloten lopen Samen de VAART er in elkaar niet meer loslaten "de HEMEL op aarde" En Midon je 'hondenbroertje' trouwe eerlijke…

Er was...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Eind April begroet opnieuw de draak die als een losgeslagen metrowagon door de bloedrode groeve raast geen halte geen opstapmogelijkheid alleen zwarte uren springen op het verlaten perron zwartgeblakerde tunnelwanden met affiches vol doodsmaskers diep wortelende bomen schilderen een regenboog in chaos in gebroken kleuren wat ooit vloeibaar…

Domein van dromen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
blauw is de lucht geen zuchtje wind in de zomer van herinnering een kind speelt zorgeloos met water wat schelpen en veel zand zacht ruist de zee zijn zonnemelodie uit het eeuwige getijdenlied pas later wordt het strand domein van dromen liggen wij uren hand in hand natuurlijk licht verbrand want wie van liefde weet vergeet waarvoor…

Fanfare

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Ze dreunen Metal, zweten Pop of Hippen hier en daar wat Hop tot in de kleine uren. De oude leden, grijs of kaal, ze doen hun best, maar ’t klinkt banaal. De embouchure slonk fataal, daartegen zijn geen kuren. De dirigent, hij slaat zich voort gestadig naar het slotakkoord. Totdat er niets meer wordt gehoord . . .…

Verliezen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 714
weet het wel de vogel, een bloem het hart, een mens mag ik missen… mag ik huilen… als kraaien in zwarte verenjassen een herfstschreeuw brengen steeds, steeds dichterbij mag ik missen… mag ik huilen… om toen, toen die warme dag dat de koude wind een huid kwam schuren en het verliezen rond het stille sprei in de laatste uren…
Hilly Nicolay8 september 2014Lees meer >

Devon: The Big Easy Tour

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
Waar wij in het stomend treintje op Woody Bay Station te Lynton binnen vier minuten op ons retour het heen en weer kregen after that little tjoeketjoek holderdebolderman in de touringcar met de klok mee welke uren slabakkend rondtoerde around the middle of nowhere see you in Exmoor waar de natuur doodbloeiend op ons wachtte en wij nimmer…

AANSTOOT

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Buurvrouw heeft last van occupatie van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat speurt ze bewust naar een locatie waar ze totaal achter staat daar blijft ze soms wel uren turen voert zij haar occuperen naar de top achter gordijnen zie je buren gluren pas dan ruimt ze de augiasstallen op rond haar eigen huis is het een pan daar loopt ze maanden…
Laurens Windig16 september 2014Lees meer >

jij.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 924
Ik kan uren over je dromen, wie had gedacht dat het ooit zover zou komen. Ik ben blij dat ik jou heb leren kennen, ik zou elke minuut van de dag naar je toe willen rennen. Jij bent zo speciaal voor mij! Als je in mijn buurt bent voel ik me blij. Je laat me stralen, fluiten en zingen. Dat zijn van die leuke kleine dingen.…
Roy30 maart 2015Lees meer >

Le vingt quatre heures du Mans.

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.287
drommen publiek de mooie sexy meiden gestoken in vaak bijzondere tuniek het gehuil der motoren, lichtflitsen van de koplampen die 's nachts de hemel sieren het moeten overnachten in de buitenlucht, vaak in de regen op het zand gelegen op de grond tussen vuil, vlooien, mieren en lege zakjes patat Ja…, de vierentwintig uren…

Zonder jou

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
bericht of een kreet roepen wij met klem iedereen op die een hart heeft naar voren komt daar iemand hier toch iets van af weet waar onze lief is gebleven wat is er met Rebecca gebeurt het niet weten is onmenselijk verscheurd door pijn en verdriet hopen we nog altijd op iemand die ons wel ‘n verlossend antwoord kan geven 26280 uren…
LadyLove28 januari 2017Lees meer >

Surrealistisch de ontlading

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
ik heb je gezien uitzinnig in beminnen het steeds maar weer opnieuw willen beginnen door de spanning van het spel we schilderden verleden op doeken die we kleedden met het prille groen dat eerste lentebloesems deed ontluiken in het tedere toen magisch waren de nachten die meer uren telden in het wachten op elkaar surrealistisch de ontlading…

varkensleven of varkensleed

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 578
mogen komen ze moeten dan wel verhuizen beleven hun laatste dromen geboren om te sterven want hun leven duurt niet lang de slachters zullen kerven het mes onder hun wang maar wat mij hier erg stoort is brutaliteit in wandelgangen ze schoppen dieren, en dat ontspoort de juiste manier van aanvangen waarom moeten varkens lijden die uren…

depressie

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 519
soms voel ik me eenzaam… zo alleen tussen vier witte muren zit ik naar de zwarte cirkeltjes te gluren die mijn halfgesloten ogen projecteren op die witte muren de seconden die dan uren duren wanneer mijn geest gaat zweven en spontaan mijn hartje laten wenen maken mij zowaar ellendig lam mijn handen rillen en zo ook mijn hart kleuren mijn…

Samen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 819
opnieuw beleven het is als een aanraking mijn huid registreert mijn ogen staren in de ruimte zien de schoonheid van het ochtendgloren mijn adem gaat sneller het zijn momenten in dit leven die vastliggen als foto's op reis jij bent er bij betrokken mijn reisleidster op mijn levenspad geef mij jouw hand om samen veel nachtelijke uren…

Euforie is voorbij

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
het was zo’n dag dat ik mezelf driftig bezig zag opererend tussen jouw lach en de speren in mijn hart balancerend met liefde en onmacht om aan beiden gestalte te geven in het schizofrene uren beleven ik dirigeer maar mis de basis om op terug te vallen mijn stok verkort steeds meer bereik zodat chaos over blijft weer bloedt…
wil melker15 oktober 2017Lees meer >

Vele vrouwen in die éne

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
ze bleven niet om ter langst hebben zich maar even in mij verschanst ze kwamen en gingen als de seizoenen soms ijl en vluchtig als ochtendmist dan weer nadrukkelijk luidruchtig aanwezig, hier of ginder zoals stemmen klinken op een zomeravond laat dan weer langoureus verstrikt in de nostalgie om wat najaarsverdriet ze kleurden uren…
mariebeau19 november 2017Lees meer >

Laatste dromen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
wij zijn de schemering tegemoet gelopen hebben onze laatste dromen meegenomen in passend avondrood stilte heeft al lang geleden de herrie overwonnen en vindt geen laatste woorden in atmosferen zonder wind drukverschillen zijn structuren van enkele uren nog draaien dag en nacht hun maanden vol maar in seizoenen is leven leeg en hol…
wil melker23 september 2019Lees meer >

Blakerdeeg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
Mijn goede bedoelingen zijn onbestelbaar en gebroken teruggekomen, ze plakken aan mij als een mislukte taart vastgekoekt aan het bakblik in een oven die te heet is ingesteld Bikkelhard blakerdeeg Na weken poetsen blijven de krassen jeuken in mijn ziel, ze schreeuwen om aandacht en erkenning In de stationshal luister ik uren naar…
Zywa8 maart 2020Lees meer >

Repeterende liefde

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 430
we dachten de mozaïek van het leven te hebben gelegd jij met magie en een stralende lach ik creatief in kracht wij moduleerden heerlijke kleuren repeterende liefde was hot op vloeren en muren onze kunst kende alleen adembenemende uren oefenden geen puzzels maar verbonden wat zichtbaar node werd gemist plakken en voegen deden…

Nachtlucht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 785
hij wacht op nachtlucht hernieuwt zijn krachten draagt wat hij liefheeft en bouwt verhalen als Babylonische tuinen van hem leer ik fluiten maar zingen mag ik niet Willem houdt van wrakke woorden van schimmig tussen lijnen van bibberaties op vreemde huid met glans verslaat hij zijn confraters hij laat ze leven in de kortste uren…
guy aarts7 augustus 2020Lees meer >

Speldenprikkend

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 359
laatste daglicht voor zich uit in het langer worden van schaduw verliezen kleuren hun huid nog schijnen spaarzame stralen hun lijnen van de laagstaande zon in het langzaam doven van boven speelt nacht zijn speldenprikkend spel in een voortdurend bewegen komen lichten elkaar tegen in een vast decor pas als de kleine uren…
wil melker16 oktober 2020Lees meer >