31788 resultaten.
Vilten voetjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Smachtend naar het Groene Goud
ontwaar ik vele dromen
In het Maanlicht hoor ik niets
wat mijn Hart vervullen kan
Uren leeg en zonder weemoed
ook de Toekomst is nog ver
In mijn oorschelp heerst de Stilte
van een onbewogen lied
Van diepte en van dalen
Dralen wordt mijn hoogste nood…
Hoor die vilten voetjes stappen
op een harde ondergrond…
In kraak en ritueel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
537 ik verdwaal in jaren
ben de maanden kwijt
seizoenen krijgen nog respijt
dagen hebben geen gezicht
uren glijden als los zand door
vingers van mijn koude hand
alleen de zon
geeft mij m’n dromen terug
haar warmte stuurt mijn vlucht
dan zie ik weer
het laaiend vuur van
pure hartstocht in je ogen
breek jij de hemel
voor me open in…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Als ik daar een klank
voor vond, als bede uit te
preken op een zonnetrede
van de lentestond, die te
beschrijven op lelieblank
perkament voor alle uren
als je mij niet kent, als ik
dat woord mocht vinden,
vraag ik jou dit verlangen
te verwoorden, wat eerst
niet over de lippen kwam,
te spreken uit jouw mond.…
Sumatraanse jaren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
804 ( voor mijn vader )
Breekbaar als glas
plooit zijn glimlach zich
naar de stille uren van de dag
In het natte gras
dansen verlegen voetjes
over wat haar verdroten vader zag
Als een waas
wikkelen zijn ogen zich
om de tranen die hij liet stromen
over zijn geboortegrond
Er is geen weg terug
als de oorlog voorgoed
zijn gehavende ziel…
Telkens dooft het pluralisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 het kenmerk van een naakt verlangen
dat taalkundig mij verziet in liefde
weliswaar met afgebroken zinnen
plaatst ons samenzijn
tussen houten pilaren
buigzaam zoals de nacht
riekt naar stilstaande uren die
sober doch kwetsbaar de repen
maanlicht versmallen speurt
mijn domein naar eenvoud
een eenvoud zonder sporen
die wijzen naar nieuwigheden…
vriend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.116 een nacht vol rust
wakend door een kleine ziel
die stilletjes haar liefde
aan jouw oude handen gaf
een nacht in pijn
wakend door mijn eigen hand en
boven alles, op jouw hoofd
de ander hield je vast
de nacht ontlast
met jouw blik gericht naar haar
jouw liefste
uren lang haar naam en ogen
in de jouwe
dansend op haar hartenklop die stervend…
Ik moest mijn lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 allang was vertrokken
jouw geur mij nog omhelsde
Voeten vinden zonder aarzelen hun weg
Met jouw armen nog om mij heen
komt de nacht mij halen
warmte om mij heen
Ik moest mijn lief
Met mijn ogen dicht droom ik over morgen
jouw geur, jouw armen, jouw warmte
Met ogen open in het eenzame duister
luister ik hoe de minuten zich verbinden
tot uren…
Bezig met de dood
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.682 Zij die twee gezonde
Kind'ren het levenslicht
Liet zien en ze in liefde
Heeft grootgebracht moet
Nu de dood haar langzaam
In bezit neemt constateren
Dat alleen de dochter nog
Om haar geeft - haar zoon
Heeft al vijf jaar niet
Meer van zich laten horen
En hoe dierbaar de kind'ren
Voor haar zijn blijkt wel
Als ze na uren diepe…
Mysteries
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.405 De laatste uren van Jacques Rigaut.
De ongelezen pagina's in bibliotheken.
De nagels van schooljuffrouwen
De aberraties van de Nederlandse spelling.
Elke speling van het lot.
Het taaie van de escargot.
De schoenen van de ballerina.
Het uitschuiven van glimlachjes.
De warmte van het wisselgeld in de hand.…
VADER EN KINDERHANDEN, snel gevuld!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.636 Uren hebben we gewandeld
dochter en vader
vader en dochter
Haar hand in de mijne
de mijne in de hare
hand in hand, kameraatjes
Wat hield je m’n hand teder vast
je liet m’n hand niet meer los
stevig en vastbesloten lopen
Samen de VAART er in
elkaar niet meer loslaten
"de HEMEL op aarde"
En Midon je 'hondenbroertje'
trouwe eerlijke…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Eind April begroet opnieuw de draak
die als een losgeslagen metrowagon
door de bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar…
Domein van dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 blauw is de lucht
geen zuchtje wind
in de zomer van herinnering
een kind speelt
zorgeloos met water
wat schelpen en veel zand
zacht ruist de zee
zijn zonnemelodie uit
het eeuwige getijdenlied
pas later wordt
het strand domein van dromen
liggen wij uren hand in hand
natuurlijk licht verbrand
want wie van liefde weet
vergeet waarvoor…
Fanfare
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 Ze dreunen Metal, zweten Pop
of Hippen hier en daar wat Hop
tot in de kleine uren.
De oude leden, grijs of kaal,
ze doen hun best, maar ’t klinkt banaal.
De embouchure slonk fataal,
daartegen zijn geen kuren.
De dirigent, hij slaat zich voort
gestadig naar het slotakkoord.
Totdat er niets meer wordt gehoord . . .…
Verliezen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
714 weet het wel
de vogel, een bloem
het hart, een mens
mag ik missen…
mag ik huilen…
als kraaien in
zwarte verenjassen
een herfstschreeuw brengen
steeds, steeds dichterbij
mag ik missen…
mag ik huilen…
om toen, toen
die warme dag
dat de koude wind
een huid kwam schuren
en het verliezen
rond het stille sprei
in de laatste uren…
Devon: The Big Easy Tour
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
456 Waar wij in het stomend treintje
op Woody Bay Station te Lynton
binnen vier minuten op ons retour
het heen en weer kregen
after that little tjoeketjoek
holderdebolderman in de touringcar
met de klok mee welke uren slabakkend
rondtoerde around the middle of nowhere
see you in Exmoor
waar de natuur doodbloeiend op ons wachtte
en wij nimmer…
AANSTOOT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Buurvrouw heeft last van occupatie
van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat
speurt ze bewust naar een locatie
waar ze totaal achter staat
daar blijft ze soms wel uren turen
voert zij haar occuperen naar de top
achter gordijnen zie je buren gluren
pas dan ruimt ze de augiasstallen op
rond haar eigen huis is het een pan
daar loopt ze maanden…
jij.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
924 Ik kan uren over je dromen,
wie had gedacht dat het ooit zover zou komen.
Ik ben blij dat ik jou heb leren kennen,
ik zou elke minuut van de dag naar je toe willen rennen.
Jij bent zo speciaal voor mij!
Als je in mijn buurt bent voel ik me blij.
Je laat me stralen, fluiten en zingen.
Dat zijn van die leuke kleine dingen.…
Le vingt quatre heures du Mans.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.287 drommen publiek
de mooie sexy meiden
gestoken in vaak
bijzondere tuniek
het gehuil der motoren,
lichtflitsen van de koplampen
die 's nachts de hemel sieren
het moeten overnachten in
de buitenlucht, vaak in de regen
op het zand
gelegen op de grond tussen vuil,
vlooien, mieren en
lege zakjes patat
Ja…, de vierentwintig uren…
Zonder jou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
614 bericht
of een kreet
roepen wij met klem
iedereen op
die een hart heeft
naar voren komt
daar iemand hier
toch iets van af weet
waar onze lief is gebleven
wat is er met Rebecca gebeurt
het niet weten is onmenselijk
verscheurd door pijn en verdriet
hopen we nog altijd op iemand die ons wel
‘n verlossend antwoord kan geven
26280 uren…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 ik heb je gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading…
varkensleven of varkensleed
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
578 mogen komen
ze moeten dan wel verhuizen
beleven hun laatste dromen
geboren om te sterven
want hun leven duurt niet lang
de slachters zullen kerven
het mes onder hun wang
maar wat mij hier erg stoort
is brutaliteit in wandelgangen
ze schoppen dieren, en dat ontspoort
de juiste manier van aanvangen
waarom moeten varkens lijden
die uren…
depressie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
519 soms voel ik me eenzaam…
zo alleen tussen vier witte muren
zit ik naar de zwarte cirkeltjes te gluren
die mijn halfgesloten ogen
projecteren op die witte muren
de seconden die dan uren duren
wanneer mijn geest gaat zweven
en spontaan mijn hartje laten wenen
maken mij zowaar ellendig lam
mijn handen rillen en zo ook mijn hart
kleuren mijn…
Samen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
819 opnieuw beleven
het is als een aanraking
mijn huid registreert
mijn ogen staren in de ruimte
zien de schoonheid
van het ochtendgloren
mijn adem gaat sneller
het zijn momenten in dit leven
die vastliggen als foto's op reis
jij bent er bij betrokken
mijn reisleidster op mijn levenspad
geef mij jouw hand om samen
veel nachtelijke uren…
Euforie is voorbij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 het was zo’n dag
dat ik mezelf
driftig bezig zag
opererend tussen
jouw lach en de
speren in mijn hart
balancerend met
liefde en onmacht
om aan beiden
gestalte te geven
in het schizofrene
uren beleven
ik dirigeer maar
mis de basis om
op terug te vallen
mijn stok verkort
steeds meer bereik
zodat chaos over blijft
weer bloedt…
Vele vrouwen in die éne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
741 ze bleven niet om ter langst
hebben zich maar even
in mij verschanst
ze kwamen en gingen
als de seizoenen
soms ijl en vluchtig
als ochtendmist
dan weer nadrukkelijk
luidruchtig aanwezig,
hier of ginder
zoals stemmen klinken
op een zomeravond
laat
dan weer langoureus
verstrikt in de nostalgie
om wat najaarsverdriet
ze kleurden uren…
Laatste dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 wij zijn de schemering
tegemoet gelopen
hebben onze laatste
dromen meegenomen
in passend avondrood
stilte heeft al lang
geleden de herrie
overwonnen en vindt
geen laatste woorden
in atmosferen zonder wind
drukverschillen zijn
structuren van enkele uren
nog draaien dag en nacht
hun maanden vol maar in
seizoenen is leven leeg en hol…
Blakerdeeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Mijn goede bedoelingen zijn onbestelbaar
en gebroken teruggekomen, ze plakken
aan mij als een mislukte taart
vastgekoekt aan het bakblik
in een oven die te heet is ingesteld
Bikkelhard blakerdeeg
Na weken poetsen blijven de krassen
jeuken in mijn ziel, ze schreeuwen
om aandacht en erkenning
In de stationshal luister ik uren
naar…
Repeterende liefde
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
430 we dachten
de mozaïek van het
leven te hebben gelegd
jij met magie
en een stralende lach
ik creatief in kracht
wij moduleerden
heerlijke kleuren
repeterende liefde was hot
op vloeren en muren
onze kunst kende alleen
adembenemende uren
oefenden geen puzzels
maar verbonden wat
zichtbaar node werd gemist
plakken en voegen
deden…
Nachtlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
785 hij wacht op nachtlucht
hernieuwt zijn krachten
draagt wat hij liefheeft
en bouwt verhalen
als Babylonische tuinen
van hem leer ik fluiten
maar zingen mag ik niet
Willem houdt
van wrakke woorden
van schimmig tussen lijnen
van bibberaties
op vreemde huid
met glans verslaat hij
zijn confraters
hij laat ze leven
in de kortste uren…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor
pas als de kleine
uren…