7969 resultaten.
Ademloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien strogele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
ogenblik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 soms, zie je iemand, en kijkt je aan
het zijn mijn ogen die de blik verstaan
kan zijn dat ik word aangezogen
door de afstand die mij leert te gedogen
als mijn liefde geen weg vindt
mij eigenlijk nagelt aan de grond
mij aan het onherroepelijke bindt
wijl de ziel blijft zoeken, ook als de avond verstilt
het diepste ontmoet je soms plots in…
Jij al parel glinsterde
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
487 leven
dat was wat
ik wilde in
die tijd
maar ik
heb weinig
gevonden
dat echt
inhoud gaf
dat de moeite
waard was
0m ook na
te streven
voorbeelden
bakten lucht
waren mooi
weer praters
vertrokken als
zij het te moeilijk
vonden sloten
aan bij de groep
gelijkgestemden
zonder zichzelf
een gezicht te
geven en vanuit
de ziel…
Jubelzang over de wijn
gedicht
3.3 met 3 stemmen
948 Klinkt met de ziel
van de wijn naderbij een hol en een
verstervend ad fundum! van het glas op,
prijst een merel het lot van alweer
een dichter nakend op het trottoir met
grijze lokken golvend in de regen.…
Opening
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Buiten is de aarde, het leven
van longen, harten en benen
Buiten ervaren we het wonder
van alles om ons heen
Buiten beleven we het wonder
wie we zijn
Binnen is de hemel, de scheppende ziel
van ons leven met elkaar
Binnen ontplooien we ons
en geven we het beste
Binnen staan we open
voor wat de wereld biedt
Open laat ik
buiten naar binnen…
Licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 op het mes van de moordenaar
op de tanden van het roofdier
in de ogen van het hert
Op het geruis van de zee
het laatste woord van
de kluizenaar in het woud
Licht in de schilderkunst
elke verlichte partij eener schilderij
licht op de ingetogen Vermeer
Donker en licht in de aria
op tintelende taal
licht in de lente
Licht in de ziel…
Boze Oog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik ben niet ijdel, ik ben edel
Er valt niets op mij aan te merken
Ik ken de wereld, de mensen
met hun kleine zielen
hun kleine verstand
en kleine beslommeringen
Ik begrijp hen, ik zie
de schuld en de schaamte
waarmee ze zichzelf straffen
voor hun leugens
om de lijken in hun kast
verborgen te houden
die ik wel kan raden
en fluisterend…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Hoe kan een ziel zo vol verlangen zijn,
gevuld met wierook en de geur van bloesems;
hoe kan het denken plots verstillen
na dromen van de zomerzon en wolken.
We weten weinig, eigenlijk soms niets
van wat in kinderlijk begrijpen wordt verstaan.
Hoe kan de stilte spreken zonder klanken
of die sinds lang al zijn vergaan?…
Dood paard
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
416 .
___________________________________
't Valt ook niet mee aan een dood paard te trekken
Van mastodonten die hun ziel verkochten
Aan Wop, daar zij hem méér dan Omtzigt mochten
Geloof in Rutte moest de lading dekken
Een broekie, amper twee jaar in de Kamer
Is geen van 't CDA daar dan bekwamer?…
DAN EEN MAN, EEN ECHTE MAN VOOR KAN GAAN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 Het is vandaag
Maria Hemelvaart
Ik zit in Zuid-Duitsland
De winkels zijn dicht
De kerken zijn open
Ook ik ga naar de kerk
Ook ik ga naar Maria
Ook ik brand een kaarsje
Niet voor de maagd
Maar voor de vrouw, voor de moeder
Want is er van die 8 miljard zielen
Ooit eentje geboren
Tussen het plassertje en het poepertje van
Van de man, zeg…
Onophoudelijk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 kust
Zag dat je niet kon wennen aan
de verblinding van het leven
je kneep de ogen dicht
Dat de volheid van de hemel
te veel voor je was dat je
de hemel naast je niet zag
De ruimte voor een vogel
met weigerende wieken
is te hoog gegrepen
Zachte handen gaven je een plek
in het kraaiennest
jouw uitkijkplaats in de mast
Een ziel…
LAIS CCLXXIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 De mens verkoopt haar ziel daarom te duur:
wie geeft er nog een cent om dat verhaal?…
´Het begin van dag met de scherven van gisteren´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Begin de dag liever met de bloemen van vandaag die geuren in je neus en je ziel.
Deze maken je blij en vol hoop om te laten groeien in het heden.…
Demasqué van het duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 amusement
dichters vullen lege ruimtes
honger dwingt de mens
tot dwaze dadendrang
ontlasting zorgt voor hoop
en wie werkelijk waakzaam is
ligt woelend wakker in het zweet
ademhalend uit het dikke donker
ontmaskering van de consument
de hete adem onder de blote hielen
aan het gewetenloos dromen gewend
slechts leedvermaak voor arme zielen…
Nobele echo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
533 Er klinkt een nobele echo
van onbezonnen jeugdige adoratie
het idool van de vitale liefde
is als een oude totempaal verzadigd
de zon daalt
in mijmeringen
over het idee
van het diep verbinden
van onze zielen
en het bevredigen
van onze menselijke verlangens
veroorzaakt opwinding
die moeilijk te beschrijven is
omdat liefde ons…
misschien moet je dromen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
496 van razernij
stelt iemand vragen
over het gewicht
van de dingen
kan iemand voorzichtig verscheuren
de ramen van het huis
geluidloos dichtspijkeren
wie draagt de doden
zweeft tussen heel en kapot
tilt het nieuwe leven op
wie danst door vale dagen
droomt met broze botten
staat de ruimte af
bestuurt iemand de koets
die de ziel…
Doopceel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
529 Een dobberende ziel ben ik geheel
Losgeweekt van het impertinente
Vlegelige jagen op een lustpriëel
In het seizoen der doldrieste lente
Door het beleg van de verstreken tijd
Met winter's intrede vergeleken
Lijkt mijn missie voorgoed te verbleken
Raak ik mijn lokken aan de jonkheid kwijt
Of ik het spel nu wel of niet meespeel
En de talenten…
Zij bewoonde haar stilte
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
406 in tal van variaties
zij die haar tijdens een sferisch
contact mochten ontmoeten
spraken van een warm en
weldadige inzichtgevende
zelfontmoeting in de structuur
van het universum en aarde
niet aan de hand genomen
maar zelf ontdekkend door
de ziel en essentie te raken
en vooral te ervaren zonder
de aardse fysieke beperkingen
natuurlijk…
Vlucht voor den duivel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Hij weeft van as een zilvren droom,
waar ziel en zonde samenstroomt.
Hij kent uw wens, het fel verwaand,
en streelt het vuur dat is vergaan.
Wie in zijn schijnsel onderligt,
vergeet zichzelf — en ook het licht.…
Efemeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
415 Schuchter klinkt
over de klinkers
der avondlijk
verlaten straten
in ijle lucht
een ganzenvlucht
efemeer
in een cadans
niet te kort
en niet te lang
in harmonie van
driekwartsmaten
Ik sluit mijn ogen
bij dit gerucht
en wat ik hoor
lijkt een concert
in openlucht
dan slaakt mijn ziel
een diepe zucht
heel even maar
waant…
Jamsessies
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
521 of hij nou dik trom heet
van johan kieviet
ard jan of keessie
van de nederbeat
bij hem spat het er af
van de eerste maten
de tomeloze drang
om muziek te maken
z'n ziel en zaligheid
offerend aan nietbestaande
achromatische ladders
op grove en fijne snaren
in een heksenketel
vol bitches brew
jazz in sessions
maar nooit op…
Het gevoel zit veel te diep van binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 veel te diep van binnen
Ik moet opnieuw gaan beginnen
Zoveel leed is aangedaan in je nog jonge leven
Je hoopt op de zon maar nu is er alleen nog maar regen
Ook ik verdien toch om mooie dingen te beleven
Al heb ik ze ook gezien
Het gevoel zit veel te diep van binnen
Het onderdrukken van de pijn is niet te winnen
De pijn zit in mijn ziel…
allegorie zonder zoet kind of bedienden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
311 in vrijheid loste het plan op
als de onbereikbare bergtop
daar een wit voetje te halen
waar alle geuren verdwalen
diep in massief weggedoken
geen ziel die loopt te spoken
als de dag en nacht verlaten
sijpelt tijd niet door de gaten
elke richting kent zijn naam
de horizon rondom als raam
naar die wereld vol mensen
met hun grenzeloze wensen…
Is Er Nog Iemand…?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
273 Is er nog iemand
die begrijpt dat verdriet
willekeurig de eenzame ziel kan bevlekken?
Als zo iemand werkelijk bestaat,
die mijn hart ziet in vol ornaat,
en weet hoe de schaamte te bedekken,
mij tevens antwoorden kan verstrekken,
zonder dat het hart in rook opgaat.…
Dag des oordeels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 s Nachts op de kale berg
met de ongelijke treden
van smalle sectorpaden
zie ik heksen dansen
tussen de namen op de deksels
van de kniehoge graven
Met een fles in de hand
gaan ze voor wat geld
op de tombes liggen
Ik woon hier met mijn man
en vier kinderen, maar rein
blijven de zielen achter de draad
Vanmiddag las een Koreaan
in zijn…
Op de oprit stranden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
444 Juist als ik de hemel wil betreden
staat mijn verleden te trappelen
mijn vastgeroeste ziel en zaligheid
de weidsheid van eeuwig sappelen.
Reeds lang komt wijsheid van buiten
in gevangenschap, een muur van het blijvende
of ik sta stil in de woorden
en betekenis, wat ik nalaat
is de leugen van die ene waarheid.…
Prachtheer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
346 dat is ook niet waar ik aan refereer
hij is er altijd wel, en elke keer
als ik hem zie groet hij mij bovendien
Hij kent mijn nukken en ik ken z'n grillen
maar ook de keerzij - meer dan ik zou willen
en wat hij zei heb ik van hem geleerd
Ook wat mijn hart en ziel diep heeft geraakt
'word wie je bent, zorg dat je niet verzaakt
zolang je…
Hoop
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
269 Mocht toch mijn ziel het wachten dragen
en weten dat er straks weer zon en licht
zal zijn en oeverloos verlangen
en dat er appels aan de boom gaan hangen.
Durf wachten, vragen, zoeken en vertrouwen
en wijsheid vinden die geneest
van al te klein geloof, wacht op de Geest
die nieuw maakt, vrede brengt en troost.…
Plaknacht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 In een plaknacht werd mijn stelling ontkracht:
dat mijn ziel een vaste vorm bewaart,
want ik voelde mij oneindig nat
tussen laken en kussensloop, vergaard
uit zweet en maan. En ergens zacht
kraakte het hout, alsof het wist
van een grens waarvan ik altijd dacht
dat zij bestond - maar nu vermist.…
Ontmaskerd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
188 De geur van bloemen is nu heel apart
omdat een nieuwe stroom van kracht begint
het is de vrije keuze van mijn hart
dat tederheid en rust bij jou vindt
geen wilde passie die snel vervliegt
maar zorgvuldigheid die alles overwint
waarin de ziel de ware liefde vindt
de zon blijft schijnen in dit warme jaar
een zomer lang vol tederheid en licht…