Netgedichten

netgedicht (nr. 83.568):

Doopceel

Een dobberende ziel ben ik geheel
Losgeweekt van het impertinente
Vlegelige jagen op een lustpriëel
In het seizoen der doldrieste lente

Door het beleg van de verstreken tijd
Met winter's intrede vergeleken
Lijkt mijn missie voorgoed te verbleken
Raak ik mijn lokken aan de jonkheid kwijt

Of ik het spel nu wel of niet meespeel
En de talenten die ik tot dusver uitvent
Hangen vriend en vijand uit de keel

Kunnen niet meer teren op de rente
Van mijn stellig ingeloste kindsdeel
Krachtens mijn opgelichte doopceel