Alle inzendingen over zwarte handel

7704 resultaten.

Sorteren op:

Polderland

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.142
Ik loop door ’t polderland onder de helle regen; oneindig is het land, oneindig zijn de wegen, die naar de kimmen gaan; in lage hemelstreken heerst tussen zwarte kreken het mistig licht der maan. o, dertigstroomenland, het volk dat u bewoont versombert in krakelen die geld en God verdelen, purper en doornenkroon.…

Een duidelijk gezicht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 745
heb slechts de kleuren wit zwart gebruikt wilde de verf verdunnen met tijd op groot paneel schilderde ik het toneel van mijn dagelijks leven kon de scene geen diepte geven werkte met schaduw en licht maar aan de personen ontbrak een duidelijk gezicht profileerde emoties met scherpe contrasten mijn grootste kwasten kwamen niet…
wil melker15 november 2012Lees meer >

- plooien -

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
dat wat komen moet is onvermijdelijk er zitten geen plooien waar ze horen de stof is glad en strak het zwart duwt zonder vrezen de leemte ruw naar voren dof gemis beklopt mij wee van binnen mijn hand omsluit het strak en wit maar dat wat komen moet is onvermijdelijk we hebben niets omklemd en weten niet waarom de tijd van daar was rozerood…

lief,

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 759
hoe blauwe ogen iriseren, lichtgebonden rond het zwarte gat dat missen heet ik weet dat het goed met je gaat- je huppelt blond rond bronnen vol jeugd jouw vlechtjes vrolijk in cadans de trance van nu mijn tafel draagt ook roze tulpen elk laat zien hoe mooi- je bent ik hoop het dat jouw tijd ook zomers kent en winters onder witte sneeuw…
switi lobi17 januari 2013Lees meer >

O wintersschilderij

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 762
laat mij genieten van de ijskristallen op de wuivende takken van de bekoorlijke gestalte de wandel van mijn lief in het feeërieke landschap het wijsje van de wind melodietje in het vroege uur wanneer de velden nog dromen plots wakkergeschud door het kraa-kraa-kraa van zwarte vleugeljassen in slingerende takkenbomen warmhartig…

Fantasia.

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
de sterren zijn mijn gidsen door een donker zwart heelal, zij zullen eeuwig voor jou stralen omdat ik als eeuwig licht voor jou diezelfde sterren plukken zal dus wees niet bevreesd het licht van de zon blijft je verwarmen, de sterren blijven stralen zodat ik met veel liefde de zon eens naar beneden zal halen…
Leny Kruis3 augustus 2013Lees meer >

In het voorbijgaan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
zoveel mensen kom ik tegen enkelen raken soms mijn hand zomaar onverwachts delen ze warmte geven een glimlach op een moeilijke dag bewust of onbewust is er een woord of juist een ogenblik van stil begrijpen dat er soms een ongenode schaduw ligt zwarte kringen die het licht omringen zoveel mensen kom ik tegen onder een zonnedak…
Hilly Nicolay23 augustus 2013Lees meer >

Zwerver?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
Hij zwerft eenzelvig op de werf kerft diepe krassen met zijn stem het scherpst van elke vlucht en trede breng de huivering in mijn lichaam het zijn de onbekenden op het erf, een zwarte kraai die schipbreuk leed.…
Pama11 september 2013Lees meer >

De bal.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Eenzaam ligt'íe op de middenstip, rond en zwart met wit. Door kleine kindertjes gemaakt, maar niemand die dat raakt. Een gezicht, twee holle ogen. Een kinderlichaam, uitgeteerd, weggestopt. "Het is gelogen", zegt men als je dat beweert. Een gezicht dat vraagt om eten, dat graag een kind wil zijn.…
HH. Uitdewaard17 september 2013Lees meer >

Onbewoonbaar verklaard

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Huis dat Lichaam heet Al jaren in verval Noodzakelijk onderhoud Wegens permanent Tijdgebrek niet Uitgevoerd Overal kieren en Spleten, planken Die het begeven, Dak dat lekt - Wilde er nog Wel in wonen, Maar zag op een Morgen een wit bord Met zwarte letters Op mijn gevel aangebracht Mijn lichaam was Onbewoonbaar verklaard…

open wond

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
zekerheidssyndroom ontwaakt met stille wensen en vluchtige kijkers gaan van klok naar deur voorspoed in het lied raakt het lijden het schalmt de wereld rond het nestelt zich in duurzaamheid maar vergeet de gulle lach de kapstok volgehangen met beelden van krijsende oorden haakt het mededogen loodrecht aan het ontwijken, de taal van religie is als zwarte…
elze29 december 2013Lees meer >

Even bij me

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
kust van een emotieloos strand jij bladerde mijn geheugen terug naar mijn lijfsbehoud ik nam een beetje ruimte uit mijn omgeving die een zweterige geur had je vertelde iets over een gestolen tekening ik gaf je een leeg vel papier voor de toekomst nog voor de maan begon te twijfelen over de kansen die we hadden gehad toen die zwarte…

Een lang verhaal (voor Arthur )

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
de lente wist de lichte toon van het vergeten kind vast te houden de zomer liet veelbelovend en gul het zonlicht naar binnen vallen in het najaar voelde je voor het eerst een ongrijpbare splinter in je hand de winter kwam benauwend dichtbij heuvels werden bergen in het grensland transformeerden de witte in zwarte bladzijden…
J.Bakx13 april 2014Lees meer >

long time... no see

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
vanuit het glazen huis dat vrijheid heet fluistert een decreet rond veilige besluiten achter ruiten blinkt slechts zwart beplakt, waar duister rauw doortrokken wordt door smart een hart klopt hoopvol binnen dat wat zuiver ademend, de roep van leven weet zelfs nu na zoveel jaren onderdrukt het beeld vol gas met glans de vuile spiegel…

Zwaar

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
De lucht is verzwaard van weemoedig verlangen naar de verlichte dagen waar elke dood nog ver leek keuzes luxe problemen waren liefde lichtvoetig vanzelfsprekend wensen zelfvervullende voorspellingen Nachten van de lange twijfel vullen nu diepe zwarte gaten alleen de dromen zijn soms wit met vederlichte beelden die soms blijven hangen maar…

Gelovig

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik ben niet zo gelovig, o nee dat ben ik niet, ik geloof niet in de Sint en ook niet in Zwarte Piet Evenmin ben ik zo gelovig dat alleen de kerk bepalen zal, waarin ik geloof, ben je mal?…
Johanna19 september 2014Lees meer >

Tuinieren

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
Zijn strak getrimde groen gazon Is vrij van kruid en vreemde kleur Geen Madelief verspreidt er geur ’t Is maagdelijker dan een non Maar gister in de morgenstond -Hij zou net aan het sproeien gaan De tuinslang hing al aan de kraan- Lag daar die hoop met zwarte grond En dat werd niet getolereerd Dus zette hij een mollentang In ‘t midden…

Verzen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Tegelijk gaan ze open de zevenhonderd vensters bijna onhoorbaar een eerste wiekslag de hemel opeens een geopende bundel waaruit alle gedichten wegfladderen witte verzen, zwarte verzen over vrijheid en ruimte en sterrenbeelden die elke seconde van betekenis veranderen het zwerk rijmt eindeloos onnavolgbaar het ritme van kwetterende zinnen…
Kees Keizer4 november 2014Lees meer >

De tijd mist troostigheid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 556
er groeit geen stilte om me heen in de neerslag van geluiden verdrink ik moederziel alleen waar schaduw dagen met donker kort schort het aan licht voor nog enig perspectief de tijd mist troostigheid als zij met lange slagen de uren gaat vertragen chaos tocht in gure vlagen gaat zwart land het witte doek nog dragen ik heb ineens…
wil melker13 januari 2015Lees meer >

Plaza de Toros

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
enkel een stoffige leegte luide klanken, harde lansen, gekleurde doeken wentelen zich om Zoveel ongrijpbaars maakt dit onzinnig spel tot een schouwspel zo rood, zo broos, zo zwart ... Onder luid gejuich val ik neer ... deze strijd kan niemand winnen…

klein van stuk

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
de vrouw met harde stem verschool zich in een zwarte bril daarachter stond ze stil haar mens-zijn uit te dragen zomaar op een dag gingen haar ogen overstag ze werden zacht en spraken open, over hoe een lach tot dan toe over donkerbruine glazen viel haar bril werd oud door haar nieuwe sprak het goud van eerlijke erkenning de gewenning…

het onzegbare

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Poëzie je kunt ook zeggen dat je maar wat schrijft en dat je her en der wat wit laat vallen dan weet iedereen dat er steeds dat moment iets is dat je niet zegt precies dan ontglipt het je je kwam dichtbij ze zaten in het riet bij het warte water en opeens vlogen ze weg in die eindeloos witte lucht tussen de dagelijkse zwarte…

Zwartgallig gedicht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
Op de prachtige bijna gezellige Oosterbegraafplaats ligt een grafsteen te wachten op het moment dat mijn graf wordt gedolven nooit zo bij stilgestaan maar nu komen de zwarte gedachten op als golven van een onrustige zee ze zullen wel weer verdwijnen ik zal vooreerst niet wegkwijnen ik hecht nog te veel aan het leven nee, het wordt tijd…

Multi Culti

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
In zo'n metropool als London Heb ik heel veel verschillende culturen gevonden Gele mensen, blanke, zwarte, bruine Die allemaal door zo'n stad struinen Mannen met een tulband Vrouwen met een kleintje op hun rug of aan hun hand Rasta kapsels, Chinezen met een camera Rode stippen op een voorhoofd, komen uit India Elke cultuur en bewoners…

Nuit d'amour

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
Aangezien ik een nachtdier ben, mijn Assepoester, bestaat er voor mij geen hoger licht dan te vrijen met jou in de hitte van een rode vlam ligt het wapen tegen duisternis als bijen die naar nectar smachten zweven mijn gouden gedachten naar het bloemenveld van pure liefde in jouw gezicht, je ogen blauw je lange, zwarte haren sluiten…

In wulpse bogen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 449
ik speel met je schaduw boetseer in donker en licht je gezicht en profiel scherpt lijnen die ik met liefde en geduld zal verzachten rondingen laten ondanks zwart wit hun kleuren verschijnen vlak voor het drogen heb ik wimper en oog lichtelijk aangezet het neusje omhoog lippen welven in wulpse bogen de mond in glimlach…
wil melker20 augustus 2015Lees meer >

zwerm

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
in de boom zwerven krijsende spreeuwen van tak naar tak door het wijd gespreide huis waar ze wonen opgenomen in een verward gesprek over het uitgesteld vertrek dan als na een schot stort de trillende wolk vleugels los een zwarte vlaag scheert over laag na laag zwenken formaties smal breed elkaar opdelend overvleugelen ver weg vliegen…

Het gele huis

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.124
- In een zwarte kluis zijn mijn lieven thuis En geveld zijn de zingende linden.…

Ik draag voor jou

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
Ik draag stenen over gras, het gewicht kleurt mijn ogen zwart. Deze lucht draagt de jaren waarover vader schreef. Over mensen, en hoe niemand ooit de zon verjoeg. Zijn rimpelige handen schrijven nu over een man, die op zijn knieën vraagt om de dood. En ik las het, vader Maar niet vandaag.…
Marije Geerts11 november 2015Lees meer >

Rimpelloos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
kijk, daar vlijt zich een vlakte, restant van spiegelende schaduw, achteloos gedrapeerd over dekzandruggen uit een tijd dat je de weg kon kwijtraken zoals de bomen in de stad, de zwarte rafels aan dooraderde gaten, alsof waterweefsel in ijs gegoten is, lawaai in achtergrond begraven, mijn muren met behang geblindeerd, de velden kort…
Iniduo29 november 2015Lees meer >