7546 resultaten.
De Bloedhond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.199 Zijn ogen lichten op als
zijn neus ruikt een verdriet
en als de bel geklonken heeft
staat hij op en schiet
zijn zwarte schoenen aan
en danst een slome dodenwals.
Kijk de bloedhond draaien!
Temidden het publiek
dat net zo druk is met zichzelf
zodat men nauwelijk ziet
de stinkende manier waarop
hij zich verlustigd wil verfraaien.…
Bleke schaduw
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.187 Vermengd met waarvoor ik ben gezwicht,
niet langer meer van schuilend zwart,
rent hij weg van mij, dragende zijn eigen licht.
Terwijl mijn trouwste zo mijn leven tart
vraag ik of hij zich niet met mij verwart.
Hij richt zich op en lacht heel even:
"Daarvoor ben je met anderen teveel verweven."…
ze is weg
hartenkreet
2.3 met 13 stemmen
2.612 is weg
voor altijd
leegte
overspoelt je
je vlot
is aan het zinken
je enige redding
is zij
en zij is weg
voor altijd
je huis is
groot
te groot
voor jou alleen
niemand om te
aanbidden
niemand om voor te
zorgen
jammer
erg jammer
want nu
ben je echt
alleen
alleen op deze wereld
deze eenzame wereld
kleuren in het zwart-wit…
De Merel
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.018 In zwarte rok en met oranje bek
troont hij op de mooiste plek.
Lijzig schalmt zijn lied in bomen;
flemend fluit hij zomertonen
voor “zijn bruintje” op het hek.
De lokroep van haar gemaal
klinkt vurig en vitaal.
De warme klanken galmen luid
en krieuwelen op mijn huid.…
schoenen zwaar van afscheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
730 je bent niet meer
weer hangt de dood
te schemeren totdat
de dag gaat sterven
we hebben haar ontkleed
ontdaan van waardevolle zaken
kou kwam later over ons
toen stilte weer ging praten
we rilden toen het licht
steeds minder kleurde
wachtten tot het zwart
uiteindelijk het wit afkeurde
we zijn gegaan met
schoenen zwaar van afscheid…
Stop de perzen!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Herfstrood,
sneeuwwit, zwart als de nacht. Zo`n lapjesding
met lente in de ogen. Ik kijk en tuur en soms, ja soms
heb ik een hekel aan poezie. Ze zit daar maar te zitten
en ik zit maar te staren naar constant dezelfde vodden
tussen geritsel dat al even onveranderlijk in beweging is.
Dat opwindende schaduwspel was`t dan bijna wel.…
het schooltje van zijn jeugd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn houvast met
het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag toen
angst het dorp verschrikte
en iedereen zich schikte
met het wapen
van vergelding in de rug
hoe…
Oud land
gedicht
3.4 met 9 stemmen
10.489 De landweg weifelt in de schemering,
de akkers schijnen reddeloos
en in hun onmeedogend zwart
kiemt een verwachting van paniek.
De knecht schuift grendels voor de staldeur,
de pomp blijft steken met een snik
terwijl het oude-kratten-vuur
onder een bladerdek verstikt.
Kaninefaten bouwden hier
eens bedden voor hun doden.…
schizofrenie, ik en mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
813 schizofrenie
Twee gezichten hand in hand
het sterven als een mokerslag
dichtbij, noem mij de snelheid
van het uur als ik voorbijraas
en me verkijk op de dichtheid van de muur
Dwaas maar onafhankelijk
behang ik huiden met bezigheden
waarvan de bodem van de mens
zicht telkens tegen mijn uitingen keert
zonder een kleuring te maken
tussen het zwart…
Reïncarnatie
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
2.250 podium van vergeten goden
coulissen van versluierde mist
hemel van bewegende sterren
weten dat jij alles wist
wachters van geketende vrouwen
wespen in de avondlucht
waarop kan ik nog vertrouwen
mijn leven zweeft in vogelvlucht
de tijd is niet te vangen
eeuwen zijn voorbijgegaan
wolken aan een zwarte hemel
drijven nu voorbij de maan…
Kalkstenen vlinders
gedicht
3.1 met 16 stemmen
14.963 kalkstenen vlinders vliegen naar je toe
de stad zegt met één oog de nacht gedag
straks vlieg ik op de vleugels van je rode haar
over de blauwe halswervel der stad
als een dragonder ga ik in de wolken rijden
maar jij wenkt met je kleine witte hand
een twijfeltorentje van vrees en beven
rijst uit de zwarte bronnen van je ogen
en als ik dichter…
Je was vol levensvreugde
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.628 Je was vol levensvreugde, goede moed
en oeverloos vertrouwen,
al wist je dat de dood, die grote
zwarte dreiging, ook jou belagen zou
en het tenslotte nog zou winnen.
Je kon ook zingen nog vanbinnen
al zag je aan de bomen
hoe hun laatste blad
moest losgelaten
en humus worden voor
een nieuwe lente.…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 intens zwart was de nacht
terwijl de maan achter de wolken riep
ga niet ga niet op weg
in je droom die verloren is
sinds gisteren aan de horizon
gezonken was in het zilt
het bed was koud
en de winter liet me weten
dat vluchten geen zin meer had
en zodra ik het verloor van de slaap
kwam ik terecht op de gletsjer
van vervlogen dromen
en…
het kleiner wordend wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
696 ik zag kastelen
op het water
kaboutermensen
puntmutsten hun groet
het zag er zwart
van afscheidnemend velen
meeuwen krijsten
schor hun groet
water sloeg in deining
terug met golven
hoofden braken ze
maar argeloze voeten
werden nat bedolven
met een laatst
signaal de haven uit
de zee draagt langs
de pieren het kleiner…
Haat
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.258 Als ik diep in je ogen kijk
Zie ik een rode gloed
Een flonkerende ster
Omringd door zwarte roet
Het brandt in je ogen
Dat felle vuur
Je ogen rood
Een ondoordringbare muur
Zo hoog gebouwd
Onmogelijk over te steken
En dat vuur nog erbij
Vriendschap verkeken
Die blik zo woest
Zo vol van pure haat
Dat als je ernaar kijkt
Je door een…
kasjmir
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
963 krijtwit vocht naar klonter
grijs vlot omzeilboot gemist
toen jij van drijven wist
en schapen sturend voorging
aan mijn bestaan om pad
te effenen en alles moest recht
op maar water stroomt niet
omhoog dus ging ik plat
toen ik je lijf haast niet meer
drijfdragen kon zo platgeslagen
en metaalmoe als tien cent
ben ik maar van de tap af
zwart…
tour de poëzie
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
785 onaantastbaar
drijf ik mee
achterin
het letterpeleton
ben niet te min
omdat ik aan de
zwarte trui begon
zie nu van verre
de meesters sprinten
zwetend in de demarrage
tegen een finale demasqué
hoor geen juichende
schouwers langs de weg
verstild fiets ik in de schaduw
dromend over een nog
ongekende letterzee
slechts collen van…
Waarom
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.372 Waarom, waarom, de vraag vol van smart
De zon brandt op zijn verbrande huid
Waarom mijnheer, moest zij sterven
De onschuld, mijn voorbestemde bruid
Betast door vele handen in de straat
De omwikkeling getuigt het leed
Haar eens feestelijk bruidsgewaad
Nu haar smetteloze witte doodskleed
En hoog in de met rook besmeurde lucht
Wacht de zwarte…
failliet moderne mens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
761 hij is een kind van
zijn tijd weet niet
hoe spelen met twee
kan leiden tot meer
hij gooit veel liever
zijn pc tegen een muur
bij het minste defect of
aarzeling, hoe artificieel ook
ziet hij enkel een ontrouwe vriend
het soort dat weigert
uitleg te verschaffen en
dom voor zich uit staart
het is een zwart gat
dat hem levenloos verwelkomt…
heesters koketteren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
934 wij lopen samen
in de meersen
langs de grote plas
meerkoeten glijden
op gesmolten lood
dat rimpelt van verveling
of komt het
door het lanterfanten
van de wind
het wandelpad
ligt opgedroogd
bladeren vallen monotoon
een solitaire ekster
huppelt zonder drijfveer
heen en weer
heesters koketteren
met rode en zwarte bessen
op donkergroen…
Grillige rozen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
625 Schemering valt over witte rozen
de zon scheen wit, was gastvrij,
de muzen ontweken mij, in
tussenpozen naderenden ze mij,
met hun lange schaduw aan hun zij,
een tak, met in sneeuw gedoopte loten
viel als gepoederde basterdsuiker
uit de zwarte gaten van een ster,
de ruiker van de sneeuw wordt
vers gestrooid uit vele eeuwen ver,
ijskristallen…
Innerlijke kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
711 Het zal je maar gebeuren
de rode zon des avonds
geeft jouw innerlijk weer kleuren
het gele licht der dageraad
opent vele dichte deuren
dus waarom zou je treuren
de nacht is pimpelpaars
bij licht van zwarte kaars,
op bed is deken donkergroen
dus wat kan je beter doen…
Oranje-bitter
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
874 Vreugde sloeg om in verbijstering,
werd verdriet,
Oranje plots verruild voor zwarte tinten,
de dag werd in één seconde nacht.
Een gek zaaide dood en verderf,
bezoedelde ons heilig erf
veranderde de wereld,
misschien wel onze laatste
vrije, blije wereld
Het zoet verruild voor bitter,
wie had zoiets nou gedacht.…
Legpuzzel compleet
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Maar zij verdween
in een zwart gat.
Wat de branding bracht
- onverwacht en vlug -
namen de golven weg
en komt niet terug.
Piekeren resteert -
welk probleem was er?
Vanwaar de verlichting?
Niet te weten wat te
zoeken, noch in
welke richting.…
Gespannen snaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Oneindig stil, zo
verstild, als ik het
wil, die stilte spreekt in
alle talen, als gespannen
snaren, resoneren stiltes
over evenaren, als de zwarte
tovenaars preken, ontlokken
onhoorbare klanken uit de
windgitaren, om daarna te
zwijgen, dan is het werkelijk
doodstil, alleen het hijgen
van het verschroeide gras
op dichters graven…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.251 zwarte aarde, elektriciteit
loopt eenzaam door de lucht
langs bomen en velden
naar de hoeven de huisjes
de keetwagens in het
gehucht,
herfstig in de nevel
wachten er de W E R K E N
op de ochtend vol kilte, gemompel
het stalen gerucht.…
Bramenvingers
gedicht
2.5 met 19 stemmen
12.354 Zwart is het trosje
dat bloed lost, een druppel,
amper genoeg voor smaak,
het loskomen van heel ver,
noem het een einder
aan dit ogenblik
waarop je, vinger in de mond,
geschrokken naar me staart
met paarse ogen,
zo heel erg lang
geleden, het glanzen
van geplette vruchten
op de lippen van je buik.
----------------------------…
Aphrodithe lief
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
724 De blonde dame heeft
oorspronkelijk zwart haar
botox in haar wangen
om de tijd stilletjes
tot rusteloosheid te dwingen
Ach, het is maar buitenkant
haar interieur voert strijd
met haar unieke duisterkant
Karyatides lichten zoutwit op
ondersteunen balken van steen
wachten op de definitieve bevingen
van Hephaistos, smid en hinkepoot
van…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 naakt kan ik zijn
zo vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten…
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…