8235 resultaten.
mijn sluiers zijn wat nevel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
668 sluiers zijn wat nevels
de zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want
in mij herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans een bloementuin
maak voor jou de hemel…
Muzikale omlijstering
gedicht
4.0 met 31 stemmen
14.587 toonladders veroveren de nacht
een lijster staakt verbaasd zijn lied
luistert nieuwsgierig en bespiedt
haar, die zijn repertoire verkracht
met vrolijke maar valse klanken
terwijl zij naar de vogel lacht
die verscholen in zijn verenvacht
de hemel lijkt te danken
voor zijn eigen heldere geluid
begint hij haar zacht te begeleiden
met zijn stemmige…
zacht gezoem van bijen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
679 om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
groen en ruiselen verheugd
takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in
het zacht gezoem van bijen
geuren vlagen in de wind
op bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans een bloementuin
maak voor jou de hemel…
Dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
868 Een boterkoek, een paardenvijg,
een speelgoedtram, een broodtrommel,
een hemel vol van mist
en niet-gedroogde tranen.
Enkele bloemen:chrysanten en anemonen,
maar veel liever zonnebloemen en rode rozen...
War kom ik je tegen en durf ik vragen
wat ik weet en toch niet helder krijg?…
jouw stem
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.418 niets lag er langs het pad - zelfs
jij was verdwenen in de dunne stilte
teder hulploos was je geraakt
gesponnen in klamme angst
je toekomst vaag mistig
verdronken in het licht van lelies
jij hemels moois waarom moest
jij vergaan – in mijn blanke gedachten
werd je stem gewist- in
het oefenen van geduld
droogde…
Waarom
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.372 zijn verbrande huid
Waarom mijnheer, moest zij sterven
De onschuld, mijn voorbestemde bruid
Betast door vele handen in de straat
De omwikkeling getuigt het leed
Haar eens feestelijk bruidsgewaad
Nu haar smetteloze witte doodskleed
En hoog in de met rook besmeurde lucht
Wacht de zwarte vogel op haar ziel
Hij brengt haar naar hoge hemelen…
HET EINDJE TOUW
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.188 De vlieger stijgt ten hemel,
Gedragen door de wind;
Hij fladdert aan het touwtje,
In ’t handje van een kind.
Hij wou wel hoog en hoger,
In ’t eindloos ruim der lucht,
Het draadje houdt hem tegen,
En stuit zijn vrije vlucht.
Aldus heeft de gedachte
Steeds maar omhoog gestreefd,
De geest zoekt ander voedsel
Dan wat de wereld geeft.…
in de wereld van je hoofd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 ik ben erin gestapt
je schoenen maken blaren
op het verkeerde pad
zocht je schaduw
om het licht te kennen
wilde bij je zijn
zag teveel
om snel aan je te wennen
verwarde nu en virtueel
ik wil weer spelen
met je in de
wereld van je hoofd
wil de toekomst
delen met een hart
dat mij gelooft
jij kleurt mijn hemel
met een blauwe…
Job's tijding
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
656 Amsterdam's burgervader Cohen
wil zijn eigen partij
op tijd meer laten geloven
morele heipalen ontbreken
ooit helrode idealen verbleken
leden groot gebracht tegen de kerk
moeten in sneltrein omgeturnd
voor de nieuwe doorbraak
ziet daar in het hemels zwerk
zweven in een purperrose wolk
woorden van Job's puzzel
god opium voor het volk…
Mijn liefde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
824 Je juicht in stilte
maar iedereen kan je horen
wij
jij en ik
stonden op een kruispunt in ons leven
maar een richting
onze richting
stond niet aangegeven
dus koos jij je eigen weg
niets ontziend
verwoestend
brak je mijn hart
als walnoten onder een hamer
ik dacht aan de hemel
maar jij creëerde een hel
als jij had willen aangeven
dat je…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor ons kinderen
boffen
met terugwerkende kracht
ze lacht
Ziet de tenen bezems
op rij
klaar om haar hemel…
Vogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 Schone parel uit de hemel.
Heerser in ’t azuren blauw.
Verheven boven aards gewemel.
Heel de horizon van jou.
Je leven, één melodie.
Een warreling van klanken.
Samengevat in schone poëzie.
Nooit genoeg kan ik je danken.
Stimulator der zinnen.
Prozaïsch is je stem.
Akkoorden, zinderend van binnen.
Neem mijn vers, vertolk hem.…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 De maan in de zee,
gebakken voor mens en dier,
licht van hemelse stier.…
In de ballerinatuin
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
597 De krachtige paarse gloed
die de hemel met het avondrood kleurt
raakt zijdezacht de mondjes van mijn wad
en voert ze met het leven dat
ik iedere dag een beetje los mag laten
niet dat ik mijn dood voorspoedig
maar de lessen die ik krijg
zijn schoner dan de rozenprinsessen
in de ballerinatuin, ‘k zou met ze willen
dansen ofschoon ik in het…
Alles
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
677 Tranen in de hemel;
een akoustische gitaar die galmt.
Op het grote scherm, vanavond,
de zonden van een martelaar.
Het rode gevaar dat net niet kwam.
En daar, tussen atheisme en harde wetenschap:
jij. Jij bent alles.…
Kleuren van jouw hart
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
933 van jouw rug
het was een vreemd gezicht
walmend blauw in hemellicht
maar ik dacht niet langer na
en schreef een donkergrijs gedicht
over de zinnen die jij sprak
die van rood en ook weer blauw
zullen we het nog een keertje doen
maar dan voor één keer in het groen
is het vreemd dat ik verzucht
nogmaals in de buitenlucht
wens ik de hemel…
Dooddoeners
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Wat wacht er na jou
of wens jij nog geen
onontkoombare vragen
nu ik ben aangedaan
loslaten waar ik van
hou en af moet staan
wat wacht er na jou
was dit het einde
of is zij overgegaan
in een tijdloos bestaan
toen ze wegkwijnde
hoe zit dat nou
wat wacht er na jou
is het kinderlijke hoop
van mij dat zij nu
bij God in de hemel is
nee…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 de hemel bleek weer paradijs
met Eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
569 de hemel bleek weer paradijs
met Eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de…
De heide
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
928 kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, al
weet je niet waar dat zo plots en
ongenood vandaan komt, onafwendbaar.…
Onverwacht bezoek
gedicht
1.9 met 56 stemmen
12.678 Wel, zijn Volvo staat hier voor de deur,
zijn groot licht gericht op de hemel.
Hij gaat juist vertrekken.
Van auto's houd ik alleen in de nacht.
Hun harde glans en de kracht van hun
brullende motor, hun draai in
het opspattend grind.
--------------------------------
uit: 'Het Stilteregister', 2006.…
Een winterlang
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.180 Donkere handen strelen
door krullende haren
voorzichtig wordt
een zilveren ring
aan haar vinger
geschoven
uit genegenheid
is liefde gegroeid
een winterlang
zegt ze
aarzelend
ja een winterlang
beaamt hij
en de wind
vlecht twee tranen
te samen
tot een lint
van weten
de maan
vangt het liefdeslint
en laat rozen bloeien aan de hemel…
Aan de haal met de dood
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.333 Jij aan de haal met de dood
die jij herkende in een leven
vol levens en waar het sterven
neigde naar verrukking in ogen
die de angst tot aan de hemel droegen
je rode haren die met de jaren
verkleurden tot aan het oktobergrijs
waar jij je fiets voor eeuwig in etaleerde
evenals jouw rode pull-over
met de smaak van paardenworst
strijdmakker…
Scherpe driehoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
670 Rechtlijnig kwetst zij teveel mensen
met haar scherpe heilige driehoek
waarin liefde soms verdwenen lijkt
de wereld vernauwd tot een boek
je komt er wel achter
het leven is toch niets
de heer is mijn herder
besluit zij dan zachter
je kunt wel een goed mens zijn
maar toch nooit voldoende
als het belangrijkste ontbreekt
mis je de hemel…
Het omgevallen leven
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.172 hoop zou gloren
een vluchtig verlichtend moment
dat de liefde opnieuw werd geboren
en dat ik alsnog word bemind
nu gloort er slechts nog herfst
in de sintel van mijn kruis
en worden herinneringen ververst
in mijn te vroeg gestorven huis
doch de dood is geen dader
maar het slot van een gesprek
het zijn de woorden van mijn vader
- de hemel…
Breekbaar?
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
540 Tijd verschuift met dons,
bepaalt het gewicht van
ruïnes, steelt vuur uit
hemel en harten, waarin
blikken zijn versluiert,
golven vonken breken door
vanuit de ruimte, als wolven
land en zee bespringen, een
witte meeuw vangt zilte
wind in een oneindige geeuw.…
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…
Ode aan mijn drumleraar
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
3.508 met drummen
'k Ga wat tikken in de tijd
Dromen, tja, dat kon ik al
maar mijn ritme bleek ik kwijt
Uren, dagen aangeslagen
Zenuw, zweet en angst verjagen
Ben van die man gaan houden
die weg doet al het oude
Genadeloos, hij die kijkt
en door mijn schaamte mij de handen reikt
Tel seconde na seconde
Ik dwing me in de maat
Ik zie mijn hemel…
DOORRIJDEN A.U.B
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
657 De lucht is lichtblauw
met schaapjeswolken
op mijn rug liggend
val ik in diepe slaap
de hemel opent zich
een lange weg met helder licht
lokt mij, de eerste stap
zet ik trillend,nu zweef ik weg
zie duizenden mensen
ze zwaaien en roepen
doorzichtige lichamen
uiterlijk vol met aardse tekens
ik kom nu in een bundel licht
die mij doorgloeit…
het heelal is een mystieke wereld
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 zachtjes droom ik weg in de volle maan
waar woeste golven de nacht omhelzen,
waar de wind het water even streelt
als een fluwelen nachtgordijn
dansend laat het licht de sterren gloeien
in de nacht vol passie en gevoel,
waar het toneel bespeeld wordt door de
vallende sterren uit de belichte hemel
want, het toneel is zo gekleurd door
het…