4571 resultaten.
Soms als ram en soms als lam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Leven droeg in mij al zo jong die echt blauwere schraag
zei draag de rode Ambongrond ongevraagd in je mond.
Ik dacht heb ik echt jong mijn ziel al aan je verknoopt
is het iets wat het leven als levensweg voor mij hoopt.…
Foute woorden op mooie dagen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Hij houdt verder zijn mond maar dicht
in de verte hoor ik de sirene en zie blauw licht
zeg tegen hem: ‘k zou als ik jou was
normaal praten tegen de hulpmensen
voor ze je laten liggen, je zou warempel wensen,
dat iedereen een woordenboek bij zich had!…
Mastermind
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
517 De trainer-coach met pen en papier en een (te) grote mond.…
Heet is de zomer 1 juli
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
740 De zomerzonnewende, tropische dagen
pieken van temperaturen
ultraviolette stralen
bloeigetijden
dorstig wordt de grond
't daglicht opgerold
Zonnebrand, droge mond
lommer toont de schaduwzijde, donkere kant
levenskracht dat naar water smacht
lichtspiegels doven langzaam uit
herfstperiode voorbereid.…
Een eenzaam avontuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
104 De nacht komt warm en ruikt naar opengebroken aarde,
als hij jouw mond als een rijp en dorstig fruit omsluit—
een storm van huid en haar die alle rust ontwaarde,
waarin het ik verdringt en in de ander open spat.…
Illusie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.072 De nacht ruikt naar de opengebroken aarde,
je mond is rijp, een storm van huid en haar.
Maar de zwoele extase die het ik bewaarde,
spat open—en laat slechts de leegte waar.…
Elf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
98 Jij kon er een therapie aan breien:
Je toverde geluiden
met je mond als een sopraan,
maar dat andere,
waar kwam dat vandaan?
Je sloeg op een ballon die hard, rond,
iets snerpends of iets tikkends
liet je horen
Je gooide iets, mikkends
rakelings langs onze oren
met lang zwiepends,
hengels, stokken?…
Sapientia
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.495 Hoe klinkt zijn naam verrukkend stand bij stand
Met vreugdegejuich en drift uit aller mond!…
Een engel zevert
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.203 lijst breekt
Verder glooit achter doek
Olieverf in schemerlicht opgelost
Ik luister maar
Trommelvlies en trilhaar
Vangen niet de minste drup
Enkel mijn vel rilt
Bij de kaarsvlam binnen
Nip ik van een oude zonde
Jouw sissende schoot
Ik verbrand het verhemelte
Vind een schroeivlek op de tong
Spurt vloekend naar buiten
Hoofd in de nek
Mond…
overleven
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.227 de volgende kroeg
En als hij 's avonds het overleven moe
zich rillend tegen de warme buis drukt
weet hij niets meer van de koortsige jacht
Die dag als ieder ander reeds vergeten
om plaats te maken voor die pijnlijke nacht
Meedogenloos harde wind
doet herfst bladeren roeren
spottend als een lauwerkrans
dartelend rond zijn hoofd
Zijn mond…
Berusting
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.387 Neen, ik leg het hoofd hier neder,
Zie de zeekolk in de mond,
Geef het op aan ’t stormend weder,
En ga in Uw naam te grond.
------------------------------------------------------------
uit: De dichtwerken van Bilderdijk (1856-1859)…
Climax
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
5.490 Nog een knoopje gaat open
Mijn handen zien en
mijn ogen sluiten
jouw mond...…
de Zanger van 'De Piezeman'
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.012 ge wit toch allemaol ève goed
hoe slèècht dè ge h’m kant misse
want ès g’ is onvurzichtig zijt
hap zi d’n hond èn ge bent ‘m kwijt
hupsasa hupsasa
hap zi d’n hond èn ge bent ‘m kwijt
dadegedoem dadegedoem dadegedoem dadegedoem
dadegedoem dadegedoem dadegedoem dadegedoem’*
klaar met zingen keek hij in het rond
mensen klapten met hun open mond…
Verleden
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
3.831 En wanneer ik wil zeggen dat ik van je hou
Open ik mijn ogen,
En ontwaak uit mijn droom
Ik ga weer op in het spel, geen mededogen
Misbruikmakend van die ander,
raak ik mezelf weer even kwijt
Ik sluit mijn ogen sloom
en ga terug in de tijd
Herinner me jouw mond, je tanden
de geur van je lichaam, jouw handen
Wend me af van de persoon…
DE VERLATENE
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.157 Ik heb verlangd naar lippen die mij kusten,
Naar ’t lachen van een diep geliefde mond;
Aan ’t hart der vreugde wilde ik eindloos rusten,
Één lust mijn leven en één enkle stond
Waarin een vreugde-god zijn eeuwige dromen
Verwerklijkte tot levende fantomen.…
Aan Mevrouw Van Merode
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.289 Waar ik geslapen heb, is afgekerfd; hoe lang
Zal best bij monde gaan. In rijm viel 't mij te bang.
In 't gros zeg ik ervan, als 't iemand kwam te vragen:
‘De reis is net gedaan in viermaal twintig dagen.’…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Dat vreemde teken, dat hij niet verstond,
dat wonderlijk bewegen van hun mond,
dat sein van liefde, met een zacht verdriet
door 't weten van Verleden en Verschiet,
dat zocht hij stil te ontvangen met begrip,
zo ernstig als de stuurman van een schip
die zoekt op onbekende zee zijn koers
en ziet een lichtsignaal door 't nevelfloers.…
altijd en overal
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.687 zegt en uitdaagt
ga je mee
dans door de dag
dans in de nacht
wat moet ik in godsnaam zeggen
als ik je zie
wie o wie
waarschijnlijk met een bek vol tanden
maar ik mis ze
je handen
ik begrijp er helemaal niks van
jij en ik zijn als water en vuur
maar toch ga je door mijn gedachten
dagen en nachten
in de ochtend middag avond
ik mis je mond…
DE JONGE SATER
poëzie
2.6 met 7 stemmen
3.008 Een schaterlach, zozeer in 't woud geducht,
Berst uit zijn ruige mond, waarin de tanden
Als van een roofdier staan: ivoor en lauw.
En nimf en faun stort heen in wilde vlucht!
Hij, een wijl verdwaasd, staat stil en snuift de lucht
En hoort terzij... het lachen van een vrouw.…
snow
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.252 willie
de kerstman is ermee bezig -
maar nee, willie vergruist het hert en de slee
tot een fijn poeder
rolt een vijftig euro biljet op
en snuift zijn neusgaten er vol mee
hij begint te krioelen, ontplooit een rode kam
vleugels, snavel, staart en veren
compleet gaar staart hij in de ochtendnevel
- ochtendstond heeft banaan in de mond…
De eenzame
poëzie
2.7 met 11 stemmen
2.944 Hij fronselt tegen ’t licht dat door de blinden,
Ten kier gelaten, bleek zijn bed beschijnt,
Zijn tengere gestalte teer omlijnt,
En zoekt zijn mond ten koele kus te vinden.
Hij voelt zich moede in zijn lege leven,
Dat hij alleen en lijdelijk doorleeft
In treurenis, dewijl hij niemand heeft
Die meer dan fraaie frasen hem wil geven.…
Van de wilde man
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.523 .'
Toen wachtte ik weer, en dacht: geen koorden
Binden zo stijf als zachte woorden,
Gesproken door een schone mond:
Zij komen het hart uit, snoeren zich rond
Het hart van hem die ze raken:
Zij kunnen leeuwen tot lamm'ren maken.…
Ingetogenheid
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.389 Andren verkleven aan 't purper van knijpende, zuigende lipjes;
Leppen het tederste zoet uit een bekoorlijke mond:
Scheppen de brandendste kusjes van blozende, gloeiende wangen,
Tergen het zwoegend albast van een aanbidlijke borst:
Blijven op 't dons, door de wellust, aan poezele tedere leden Samengeschakeld, geklemd, boezem op boezem gedrukt…
Prettig weekend
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
937 Prettig weekend, ligt in de mond bestorven, we wensen het elkaar op vrijdag altijd toe en hopen dan stilletjes op mooi weer, simpele dingen die een simpel mens zomaar blij kunnen maken, maar :
Prettig weekend wensen ligt blijkbaar voor de dwazen onder ons meer verscholen in een mes trekken, een overval plegen, met een slok op achter het stuur kruipen…
ALS DICHTER ZIT IK ER NU MEE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.245 moest gaan
ze dacht ik bouw voor mijzelf een goed bestaan
in mijn leven is verder geen plaats voor jou,
ik kan goed op eigen benen staan
jij hebt jouw waarheid en ik die van mij
dat was wat ze steeds weer tegen je zei
dat herinner ik mij nog goed
en ook dat nare woord perceptie
andere waarneming in de geest
kwam iedere keer weer uit haar mond…
EMILY DICKINSON 187
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Hoe vaak zij wankelde op zere voeten
Dat kan alleen de dichte mond vertellen
Probeer het eens de bouten los te wrikken
Tracht eens de stalen sloten te ontsluiten
Strijk langs het koele voorhoofd, vaak verhit
Schik eens bewust het piekerige haar
Maak losser eens de stramme, stijve vingers
Voor eeuwig zonder vingerhoed en schaar
Doe na de…
DICHTERWIJDING
poëzie
5.0 met 2 stemmen
986 Toen zweefde een engel door 't omloverd raam
En vouwde op 't blanke bed de vleugels saam
En raakte 't hoofd van wie daar lag zo kalm,
Heel zacht, heel even met een gouden palm
En liet een schat van rozen, wit en rood,
De jonge dromer reegnen in de schoot,
En kuste zacht zijn zijig lokkenblond,
Zijn edel voorhoofd en zijn rode mond.…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Tikken ze als roodborstjes tegen de ruiten
ontsnappen ze als songteksten uit een mond.
Prenten ze patronen, laten ze roffels van
ook die harten klinken als ze hinkend
lopend of als motor met zijspan zich weer
voortbewegen. De tijd maakt een schets.…
DUIZEND METER FILM
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
479 Al lang ben je weg, maar
in een droom zag ik je
weer, omringd door koele bloemen,
je mond, die ik als geen ander ken,
je oogopslag, die men schalks
noemt, als men niet beter wist.
Je dwaalde naar me,
gezeten in een hoeren houding
op een praalwagen, die tergend
langzaam voorbij trok.…
DE STALKER
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
554 niet opgemerkt natuurlijk maar
ik noteer in geheime hersencode
de schijnbaar onbelangrijke details (voor een buitenstaander),
zoals je lachte om dat berichtje van Jessica
ik vind dat ze ophouden moet om jou
zulke platte dingen te sturen
op het Ministerie van Waarheid
worden dossiers aangelegd
betreffende de onmogelijke perfectie van je mond…