5288 resultaten.
Aandacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.708 Ze geeft zoals de vogel krijgt,
zoals de boom zomaar z’n blaad'ren.
Ze geeft me rust, en maakt me blij,
‘k zie haar mij omgeven,
mij doordringen,
ze is mijn wezen.
Hoe mijn leven reilt en zeilt,
wat zou ik hoeven vrezen.…
Opgesloten wens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 gewerkt
nu hij hier zit heeft hij tijd om te denken
zijn hoofd is helder en vrij van lasten
tijd om weer naar de toekomst te wenken
zonder in het duister te hoeven tasten
hij komt hier uit als een beter mens
als iemand die de onderlaag zag
alleen maar naar boven is wat hij wenst
om weer te beginnen aan een nieuwe dag
weer in het zonlicht, de vogels…
Lenteboomgaard.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.482 Ritsling van vlucht
Van kleine vogel even.... Dan bewegen
Noch ritslen meer.... Àl stilte, àl teerheid: zacht
Om ons van 't leven mysterieuze macht.…
Waarover zal ik spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Of zal ik zwijgen
omdat de zon
op - en ondergaat,
regen het land bevloeit,
en de vogels hun lied
toch wel blijven zingen
als wij, roezemoezend
tastend in ons duister,
tot stilte zijn bedwongen,
en op aarde, tot
voorwereldlijk lusthof herschapen,
geen woord meer wordt gehoord.…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 de herfstwereld verkleurt van schrik
maar verbleekt niet
ze tooit zich in de mooiste tinten van het jaar
de samenhang, van wat hoog boven maaiveld
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide bladerdak sterft gestaag
naar loszittende pannen
met het zicht op dit speelgerei
warmt een koude storm zich ver weg glimlachend op
vogels…
De spiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
810 Aan het raam slaapt het water,
Het lover, de vogels van het voorjaar.
In het ijs van de spiegel is haar gelaat
De laaiende tatouage van vers verdriet,
Veelzijdige extase en vervaagd verval.
In het ovale kader herkent de herinnering
Het heimwee, heeft elke zonde zijn trots
Nog: triest als een orakel of tango.…
VOORBIJ DE TIJD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 Het zat al in de lucht
daarin vooral
krampachtig
en benauwend
die drukkende drukke dagen
de wind wakkert uiteindelijk aan
tot stormachtige vlagen
onder een vale maan
niet meer te dragen
wurgende benauwdheid
de donder rommelt wat aan
in de verte
dan barst het onweer los
een bliksemschicht
doorboort de donkere lucht
een laatste vogel…
De stormen voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
615 Een hond blaft in de verte, vogels fluiten
en 't zonlicht draagt wat vrede aan.
de kinderen spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
't Is alles heel eenvoudig, heel geduldig;
hoe kon het ooit zo ànders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar léven is te klein!…
Vertwijfeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 De vogels in het bos.
De dauwdruppels in het
mos. De bomen zijn als
kegels in een spel. De
eekhoorn wiens sprongen
ik tel, draagt bij aan
mijn tijdelijk herstel.
Wit rijpend aan de top.…
Roodborstje in wintertijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
599 De natuurvorst zijn wit
rijpende koude dagen; vol
van winterleed, waarop de
vogels onze aandacht vragen.
Een roodborstje nerveus hippend
op de bevroren paden van het bos
vindt minder van zijn gading
tussen het koud versteende leven
in het wit uitgeslagen mos.…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Ze zullen komen:
de sterrenmensen
in hun zilveren vogels.
Ze zullen komen:
tijdruiters
van verre, blinkende werelden -
engelen zonder vleugels
maar met de glans van wijsheid
in hun donkere ogen.
Ze zullen komen:
onze broeders en zusters
met wie we speelden
in een peilloos ver verleden
vòòr de val.…
Wanneer ik je weer zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Alleen daar, in de kou
Dat het maar een vaag begrip blijft
Dat ik van je hou
Uitgevlogen als een vogel
Die de vrijheid heeft gezien
Een heel klein beetje mededogen
Doorschijnend in je vage gelaten
Want is dit nou echt wat ik verdien
Om je, alleen en verlaten
Zo ontzettend gelukkig te zien…
Augustus in een droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
550 wat eerder langer
in mijn dromen, niet ver weg
onzichtbaar zonnig zomers oord
danst jouw mooie schaduw
blijft jouw wijsheid in mijn hart
dan komt het door jouw humor
iedere zomer aan de zachte kant
in augustus altijd milder
en een beetje van stro
in die kleine gebaren
blijft jouw geestigheid verwant
voordat zon de avond schaduwt
vogelen…
Kustdorp
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
635 Droomde een zonnig leven:
langs de kustlijn, blauwe huizen, heldere lucht
golvende duinen, geurende bossen
zag het schuimen van de golven
zand dat waaide, spelende kinderen
vliegers op drift, zwevende meeuwen
schreeuwende vogels, springende vissen
droomde over de duinen, de zon en boten
vol adem in leven, verlangde vakantie
nooit meer voorbij…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat winterslaap heet
De dagen verkorten, het licht bergt zijn stralen
De sterren gaan slapen, het land rekt zich uit
De vogels…
actie in de herfst
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
725 of bleekwater
het groen van de muren
geen zorgen voor later
iedereen is druk in de weer
vele handen maken licht werk
dat wordt toch althans beweerd
want samen staan we sterk
ook vogeltjes worden niet vergeten
nestkastjes hangen in de bomen
zaadbollen en korstjes voor hun eten
gelukkig en voldaan kunnen dromen
zowel de vogels…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 donkere wolken turen naar het woeste water
en als het dan dagen moet duren
dat stortregens
neerdalen en vogels tuimelen
in de mond van dolle hond met
schuimkoppen
rond de mond dan
verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt…
Innerlijk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.310 Het was al lente in je ogen
de eerste kusjes bloeiden, na een lach
je zachte hand die mij als eerste raakte
het kleine compliment dat vleugels gaf
gevleugeld gingen onze harten mee
en leerden hoe geluk door tweeën was te delen
beiden genietend van het grootste deel
dat is, waarover vogels in de zomer zingen
woorden heb je nooit verkwist…
landschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 sterk betonnen palen
schitterend belicht door de stralen van de zon
het constant zware zoemen in de verte
boven een oneindig lange zwarte baan
door geel en groen gekleurde velden
onder veranderende hemelvormen
dit schouwspel zie ik vaak vanaf de dijk
peinzend over de toekomst stap voor stap
omgeven door gekrijs van hoge vogels…
Rode hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
649 partijen waren paraat
De arbeider stond altijd centraal
De arbeid
Het heilige kapitaal
Het rode hart
Dat klopte decenialang
En vond naar de regering zijn gang
Meegaand in verantwoordelijkheid
Hopend dat nederland zich op de toekomst zou hebben voorbereid
Het rode bloed
Had invloed
Maar schudde haar ideologische veren van zich af
De mooie vogel…
Het is weer "Mooi Weer"
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 De familie ademt zich gezond,
de vogel raakt stil, wild op de vlucht.
Komt het door het blaffen van de hond,
of is het hun stadse lucht.
Ook de stranden met dit mooie weer gevuld,
laten zich aanzien als maden op een bord.
Na"staand"zweten in de trein, of twee uur file geduld,
vertelt de radio dat het morgen weer regen wordt.…
Sint Jan
poëzie
1.9 met 20 stemmen
2.544 Zwaar wolkt een geur van rozen door het woud,
Daar is geen vogel, die nu slapen kan,
Geen bloem, die niet haar kelke openvouwt.…
Dromen aan zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
501 Golven rollen als branding over het strand
En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan
Wissen sporen van verleden uit het zand
Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan
Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…
Soms zie je beren op je pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 Ik luister naar het knirpen van het grind
de wind en haar lange zuchten
beide laten mij ademen
er zingen vogels die ik niet herken.
Ik loop in mijn eigen tempo
begroet de oeroude bomen
de rivier waarin ik denkbeeldig
elke druppel een naam geef.…
Beesten en mensen.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.093 De lucht belaste ik met vogelen te krielen,
Want in de brede lucht verdwijnen hunne zielen.
Maar ‘t hoofdstuk schort er nog, de mense, die dit al
Als koning onder ons alleen beheersen zal.…
"Carpe Diem"
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
645 “Carpe Diem”
Ben soms geneigd de boel de boel te laten
Gewoon als vrije vogel te leven bij de dag
Zonder zorg over koetjes en kalfjes praten
Te doen of ik moeiten van gisteren niet zag
De dag van vandaag “Carpe Diem” vrij plukken
Zwieren en zwaaien als herfstblad langs de straat
Vrolijk en vrij zijn moet toch elk mens lukken
En hopen dat…
Sehnsucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Zo liggen we verzaligd thans, de zon schijnt door de ruiten
Met hoofden licht en leden zwaar en vogels die gaan fluiten
En later op de dag, dan zijn we vast weer vreemden,
vervoegen we met tegenzin het leger der ontheemden.…
Salie en Haas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.629 Die donderdag erop
Trokken ganzen over een veld
Grijze vogels in een roze lucht.
Een man strooide er met as.
En zei luid vaders naam.
Ik snapte niet waar hij bleef.
3.
Weken later speelde moeder
Een blij gezicht.
En ik speelde machinist.
In mijn hoofd floot vader
Zijn vertreksein.…
Voor Adriaan
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
788 Toverheksen in het bos rond paddenstoelenkringen
Hoorden bij de eik een zware, droeve tijding zingen
Van bladeren die fluisterden met 't ritme van de wind
Dat Adriaan de Tovenaar zich hier niet meer bevindt
De vogels in de bomen staakten voor die dag hun lied
De egel droeg sonnetten voor die hij ons achterliet
En in een pot gemaakt van…
Ik droom mijn steelse dromen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
558 Vogels houden me schel fluitend gezelschap,
bloemen geuren in een kleurrijk landschap,
een hel geschilderd aquarel dit tuingewas.
Ik geniet van dit alles op het eenzame terras.…