7933 resultaten.
Rudy, mijn tranen zijn op......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het ene mankement na het andere,
wat een verschrikkelijke rotstreek.
Kon ik het maar voor je veranderen.
Gewoon huilen dat ging niet,
ik heb gekrijst en gegild.
Nog nooit had ik zoveel verdriet,
zo jong uit elkaar, dat heb ik niet gewild.…
Ome Pol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
928 Keurig getrouwd en éne zoon.
Hun huis daar hing vol klokken,
hij vond dat heel gewoon.
In de kelder lagen flessen,
met etiketten óh zo mooi,
met afbeeldingen van kastelen,
achter slot en grendel
in de flessenkooi.
Voor de bruiloft van mijn zus,
kwamen zij logeren.
Het opklapbed stond reeds gedekt.…
Bezinnen bij het gloren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Gewoon die ene dag die je opstaande niet langer meer ducht
laat staan niet voluit vrij wilt beleven niet langer ontvlucht.
Wat geeft voedsel aan je denken en kun jij ons schenken.…
Zondagochtend exemplaren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Bij het zien van de sering, de gebroken hartjes, die ene varen
valt nu achteraf niets meer terug te halen of nog te verklaren,
buiten 't genieten van dromen waar ze steeds in thuis wil komen.…
Nooit meer Auschwitz Birkenau
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 Ondanks geschokt door deze barakken
doodmoe van het doorlopend appèl
neergestort als een ongewenste werveling
weet je vastberaden zeker nog dat ene ding.
Leven is niet met glas, of nikkel of as afgedekt
al zijn de dagen wel met treurnis doorspekt.…
boekerij van herrinnering
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
587 vroeg ik mij af
wat jou mij altijd glimlachen laat
of mij net dat extra zetje geeft
als ik verdrietig en somber ben
niet meer weet ook wat te doen
waarvoor ik mijn kluisje openen kan
er zijn zoveel momenten te bedenken
als de wegen vol obstakels zijn
die jij mij weer overeind zetten kunt
om uit de verzamelde herinneringen
daaruit dat ene…
Terugtocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
710 Die boom waarvan ik heb geplukt, ik laat die graag
en ga op zoek naar ene plaats waar al de vaderen
eens woonden. En tel op één hand vijf wat hen bewoog
het land, waarin zij leefden en de vruchten aten, te verlaten.…
Resomerend...
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
383 nieuwerwetse raad
Schuilt op de tong van schrijver's monologen
In dezelfde schuit met haak en ogen
Waar een bont gezelschap, stoet van dwergen,
Deus ex machina op het toneel
Plotseling en als bij toverslag
Een rol in deze truc krijgt toebedeeld
Na jaren waar ik mij ooit eens bevond
Bij Luxor langs de oevers van de Nijl
Althans de ene…
Visioenen en dromen bewaak ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 De ene dag lopen we traag en dan soms even niet,
kijken we naar buiten en voelen onderling stroom gaan
als we elkaar aan kijken weten we waar we staan.
Vroeger had je al honger en smulde van mij
kleedde mij vaak blij met je positieve woorden aan met zij.
Lief weet je bent gemaakt om je dagelijks te bewegen.…
Alleen gelaten?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 te volgen
bleef het pad niet gezond
waar zijn ook die engelen heen,
die zich toonden toen de zon nog
scheen in de vleugels om ons op
vreugde en verdriet in een menselijk
verhaal ons voor te bereiden op
een hemelse tocht zonder enig
lijden, of zijn die op hun vlucht
door voorwendsels, leugens of
in mythen in zichzelf gestorven
de ene…
Mijn gebed bemint de liefde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 Mijn gebed bemint de liefde
Zonder liefde ben ik niets
Elke hartklop of ademtocht
Komt die liefde dichterbij
Is die liefde daar voor mij
Mijn gebed is ook mijn wapen
In de strijd tegen de haat
En het heelt de diepste wonden
Mijn gebed komt nooit te laat
Mijn gebed is als ene vlindert
Onzeker in de wind
Het is gehoord door duizend goden…
Het krantenmeisje
hartenkreet
4.9 met 66 stemmen
823 In haar ene hand heeft zij de krant
En maakt een kom beweging met haar andere hand.
Snel ren ik van de trap af naar buiten
Van blijheid begin ik te fluiten.
Maar was haar wenk wel voor mij
Of was ik voor niets blij.
Al vlug was ik bij haar fiets
En gelukkig blijkt dat niet voor niets.…
Mijn geheime ontdekking
hartenkreet
5.0 met 36 stemmen
794 Maar op die ene dag zag ik een prachtige vrouw
Alle woorden overboord en in vuur en vlam keek in naar jou.
Direct wist ik, dit is niet tijdelijk en ook geen gril
Van een vrouw houden dat is wat ik wil.
Aan de wereldse kleinzieligheid heb ik mooi schijt
Ik ga voor deze vrouw, want die wil ik niet kwijt.…
Vijfenzestig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 ervaring
die zich verankerd weet
in het opstaan na vallen
over de struikelsteentjes
die het vindpad plaveien
waarop wij groot groeien
ik blijf daarom dat doen
wat ik altijd al graag deed
leven met en voor anderen
die mij dat betekenen laten
wat juist zij mij betekenen
samen met onze kinderen
die het met goud omranden
ik golf met de ene…
BREKEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Uw liefde is niet die van de aarde die jaagt
zij komt niet op bevel en wordt niet uitgedaagd, maar draagt
aan de ene kant wordt zij nooit weggevaagd
maar zij verbergt zich en is schuchter als een maagd
en altijd weer wordt zij valselijk nagebootst
omdat zij, wat verloren is, naar redding loodst
Bent U de man gehoopt door ons, Die troost en waakt…
De oude herder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
662 Maar nu herinner ik me weer
- het staat me helder voor de geest -
die ene, zeer bijzondere nacht
met mijn collega's in het veld.
We waren met een man of acht,
van onze schapen vergezeld.
De nacht was bijna heilig stil.
Toen, plotseling: dat felle licht.
Ik deinsde terug, slaakte een gil
en sloeg de handen voor 't gezicht.…
Wederopstanding
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
625 Staan wij op in het volle licht
komend vanuit het donker
van wat wij onszelf, elkaar, de natuur
hebben aangedaan
We verlossen ons van deze schuld
vergeven ons onze denkfouten
die daaraan ten grondslag lagen
en schudden oude pijn van ons af
Wij buigen ons hoofd, voor onszelf, voor elkaar
en richten ons op vanuit het Hart
met geloof in dat Ene…
Eeuwig moederdag
netgedicht
2.5 met 25 stemmen
498 Laat bloemen verdorren en kaarten verwaaien na deze ene dag,
want jouw moeder zijn hield nooit op, ook niet als ik zweeg.
Vandaag noem ik het hardop, maar je was er al lang daarvoor:
de eeuwige moederdag leeft in elk moment dat je mij nooit vergat.…
Yoda / Themis (of overgrootmoeders ei)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
419 van mij bestaan
onderwijl komt de wereld binnen
gevlogen alsof ‘t zo is afgesproken
en draait hier volledig door
voor mijn hoognodig gedrogeerde ogen
maar zij hebben mij nog nooit bedrogen
dus ik weet wat ik zie
wat ik hoor en wat ik lees
dan is ‘t niet mijn eigen dood waarvoor ik ‘t meeste vrees
‘t zijn de handen aan knoppen van ‘t ene…
Xantippe en Aspasia
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
421 Velen van ons, onder wie u en ik, hebben weleens, ooit op school wellicht, die ene naam aan de klepel van de grote klok horen bengelen
jengelend, als een eeuwige wederkeer speeldoos, die jardino armonico van unico speelt en arvo's stomvervelende spiegel im spiegel
tot het geluid uiteindelijk deo volente dempend nolens volens wegsterft in de…
De interfarce
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
359 met een split second
of fame
grote voorbeelden
met protserige memmen
en dito billen
op asociale media
botox promo’s
met Birkin-tas
aan de arm
natuurlijk in goud
en ‘only fans’
waar zelfs
bekende schrijvers
en afgedankte acteurs
goede tijden beleven
en zichzelf
belachelijk maken
voor een paar centen
en jongens
voor jullie
is er ene…
Op de grens van volwassenheid/Rite de passage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
18 En ik ervoer hoezeer het leven kan verkeren:
op de ene oever nog een angstig veulen,
aan de overkant een veel te trotse hengst.…
De vliegenzwam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 Waar draden naar boomwortels reiken,
raakt het ene leven ’t andere aan.
Wat het blad verzamelde, deelt de boom;
de zwam brengt water uit de aarde mee.
Zo groeit er onder onze haastige voeten
een stille uitwisseling tussen twee.
Boven hen dwarrelen bladeren neer,
de grond geurt van wat vergaat.…
HET OPRUIMEN DER SLAGVELDEN
netgedicht
4.6 met 73 stemmen
467 bij het opruimen der slagvelden komt men soms rare dingen tegen
zoals een jongen van 18 die ook graag 100 was geworden
met blikken medailles op de borst
maar het er is helaas iets tussen gekomen
namelijk een kogel met zijn naam er op
recht tussen zijn ogen
maar de stank van zijn rottend lijk
zal nooit de paleizen van de keizer bereiken
en…
Geenszins zonder zonde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 Of je kunt ontsnappen aan je ver-
leden, blijft een eminente vraag
Ondoenlijk is het in mijn geval
Het kan werk'lijk noch snel noch traag
Het verleden heeft mijn geheugen
Gedronken met heel grote teugen
Echt mijn geluk, 'k ben een strijder
van mijn noodlot de bevrijder
Drie decennia verder in tijd
Gelukkig met vrouw, werk en hobby's
Reeds…
Wat blijft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
223 Er zijn dagen waarop de pijn
eerder wakker is dan jij.
De kamer heeft geen kleuren meer,
alleen nog als een trilling
bereikt een stem bereikt je soms.
Ik zal niet zeggen
dat het wel goed komt.
Je hebt recht op woorden
die de waarheid niet ontwijken.
Maar ergens in jou wonen nog
de mensen die je liefhad.
Niet als een troost…
De bleke jongeling
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.415 't Avondt. Aan de westertrans
Zinkt, in goud gehuld en glans,
Statig 't zonnelicht ter neer
In de schoot van 't wieglend meer,
Dat, als bloosde 't van verlangen,
Om het in zijn bed te ontvangen,
Inkarnaat* voelt gloeien op zijn wangen.
't Avondt. Door het heidekruid
Suist als aeoolsharpgeluid*
't Windeke en kust zo zacht
Al de bloempjes…
Vlug en lenig
snelsonnet
3.6 met 16 stemmen
1.797 De jonge vrouw die flink had toegehapt
En volop van de vette vis genoot
Merkte opeens dat uit haar moederschoot
Haar baby’tje voortijdig was ontsnapt:
Het was dwars door het vruchtwater gezwommen
En langs de navelstreng eruit geklommen.…
Nachtdienst
snelsonnet
4.1 met 18 stemmen
2.152 “Omdat ons liefdevolle personeel
Geen onverantwoord risico mag lopen
Zijn wij voortaan alleen bij daglicht open”
Zo stond er op een bord bij het bordeel.
“Dus waarde klant, kom morgenvroeg maar weer.
De meisjes hier draaien geen nachtdienst meer.”…
De kranen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
4.179 Over heiden, over venen,
drijvend in de hoge lucht,
Door de avondgloed beschenen,
trekt de wilde kranenvlucht.
Uit het koude Noord verdreven,
reppen ‘t machtig vleuglenpaar,
Wenden zij naar ‘t Zuid de steven,
Zweven over, schaar bij schaar.
Boven sluimerstille heide
waar geen voglenzang meer schalt;
waar het leven langzaam scheidde
en…