24250 resultaten.
Over Leiden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.063 De een zijn dood
Is de ander zijn brood
Ook toen hijzelf kwam te overlijden.…
kwetsbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
477 liefde is kwetsbaar
als een vogeltje
dat koesterende handjes
niet overleeft
ik hield te veel
van je
en bleef achter
met een dode mus…
Doodsangst leeft !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Doodsangst heeft niets met dood.
Ook angst kan de geest niet geven.
Angst is alleen maar bewijs.
Bewijs van onbegrepen leven.…
Haat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 We konden doen
alsof we de haat begroeven
maar soms
moet je de dood opzoeken
om het leven
te vergeven.…
Verkleuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 het gevallen blad
houdt zich niet stil
in tegendeel
het kleurt de herfst
terwijl zij een
langzame dood
sterft…
Gemengde tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 Hij fluisterde
met gemengde tranen
van geluk en pijn
ik ga nu slapen maar
als ik morgen wakker wordt
hoop ik dat ik dood zal zijn…
Depressie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 als een bloem
die net geplukt is
in het veld
prachtig en
perfect van
buiten
onbeschrijfelijk
maar van
binnen
al lang
dood…
Weg
gedicht
2.7 met 22 stemmen
2.433 Wat een naam heeft, bestaat
ook als zij dood is of weg
naar een vreemd land.
Of helemaal niet weg
maar onzichtbaar
in een gesloten ruimte.…
SOMS JE LAATSTE VRIEND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 het leven is zo mooi
zo prachtig dat het
eigenlijk geen
dood verdient
en toch in veel
gevallen wordt hij
omarmd als ware hij
je laatste vriend…
Sterven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 Merkwaardig dat ik maar niet wen
aan dat ik dood zal moeten gaan
en straks voorgoed er niet meer ben.
Want ik negeer onaangedaan
hoe lang ik al niet heb bestaan.…
Bloedwraak
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.291 De doden hebben er toch niets meer aan
Wat is er nodig om dit gevoel te stillen?
Laat ons toch de schuldigen straffen!
Zoveel levens zo verspild!
Laat ons bloed met bloed vergelden!
Laat het maar onze ziel bederven!
Oog om oog en tand om tand!
Laat de schuldigen de vuurdood sterven!
Laat ze tien keer duizend doden erven!…
Zonlicht
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
2.316 Als ik de zomer niet haal
Begraaf me op een warme winteravond
Proef intens van 't laatste geluid
Seconden doden en doden vergaan
Kus teder mijn tere huid
Liefde leeft en leven moet gaan
Als ik de zomer niet haal
Begraaf me op een warme winteravond
Laat je lach zachtjes met me meegaan
En haal weg m’n verdriet
Fluister stilletjes mee…
Spinalonga
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.250 De boten doorklieven het mediterrane water
Aan boord mensen die ten dode zijn opgeschreven
Verbannen naar het eiland van grafstenen
Hier moeten zij tot de dood met elkaar leven…
Als vee worden zij bij elkaar gedreven
door de poort van verlatenheid
In een eenzaam lijden zullen zij sterven
Tranen schreiend in bitterheid…
Langzaam wandel ik…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 de vrijheid
Niet meer onderdrukt
Niemand bemerkt de gewonden
Niemand bedenkt de dood
En toch vallen er doden
Door mortier of kanon
Er lijkt geen haast bij deze kwestie
Maar oorlog is moord
Alles slaapt door heel de dag
Een regen doorzeeft een kind
Geen dag zonder oorlog op deze planeet
Alleen macht…
Odyssee
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
567 Als de dood mij vraagt als
hij mij te komt halen; " Hoe
heb jij je tijd gesponnen?"
Zal ik moeten zeggen;
" als ik ben gedwongen
mijn masker af te leggen
de muze heeft gewonnen."
Als de dood weer vraagt;
"Is het niet overdreven
om in het korte leven, zoveel
energie aan poëzie te geven?"…
Ga niet voorbij, maar blijf bij mij
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.859 Ga niet voorbij, maar blijf bij mij, en voel,
Wat Ik voel in het diepst van dit mijn wezen
Dat niets dan Gij mij nog iets liefs kan wezen
En alles òm u - zonder u - zoo koel,
Zo leeg, zo vreemd dat ik mij-zelf niet voel,
Wen ver van u - en 'k wens om weg te wezen,
Weg van mij-zelf, in 't land des doods, doods vrezen
Vergetend om de vrees…
Ik zag mijn vader
gedicht
2.9 met 21 stemmen
8.226 Ik zag mijn vader dood toen ik al dertig jaar
geworden was, toch gaf het mij een harde schok:
wij waren altijd goede vrienden van elkaar,
maar toen hij daar zo lag en met zijn lippen trok
alsof hij snauwen ging - iets wat hij haast nooit deed
terwijl hij leefde - leek hij op een dode hond
die, voor hij stierf, nog grimmig in het leven beet,…
eeuwig leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 als ik ooit dood ga
als het dan per se moet…
dan wil ik onder de grond
geen vuur maar aarde
liefst zonder kist
zodat zonder enig beletsel
maden wormen microben schimmeldraden
nematoden doodgravers en pissebedden
mij verkleinen en verteren
tot hapklare moleculen
in mijn dode hand houd ik een kastanje
die ontkiemt terwijl ik verteer
die…
gebed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 je slaat van angst plots aan het bidden
je moet wel, in je hoge nood:
‘Heer bespaar mij dit vooruitzicht
laat mij dood zijn in mijn dood.’…
Kattenvoer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
495 De oude kat is dood, het beest hield op met spinnen.
Hij was de lieveling van bijna iedereen,
had zelfs een deurtje in de deur voor zich alleen,
dan kon ie zonder sleutel toch altijd naar binnen.
De oude kat is dood, de spil van het gezin
heeft ons na eenentwintig jaar voorgoed verlaten.…
Omhoog zien naar de zon de waterrozen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
872 Omhoog zien naar de zon de waterrozen,
Kinderlijk, alsof 't Rafaels eng'len waren;
Grauw slib en wijde schem'ringen bewaren,
Die hier de dood stilde tot smartelozen.
Opzuigt de bliksemstorm het meer tot hozen:
Dan staan in blauw doorschijnende pilaren
De doden: hun zwarte ogengaten staren
Boven hun grijns om macabre apotheozen.…
Als alle dagen op elkaar gaan lijken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
460 Als alle dagen op elkaar gaan lijken
ontstaat bij mij een doods en kil gevoel
als je dan ook nog iedere dag hoort van
zoveel doden, vrachtwagens met lijken
dan lijken die dagen op lijken te gaan lijken
doods, bleek, grauw, rauw en oh zo ijzig stil
even wordt ik zelf lijkbleek, doodsbang en moe
maar dan spreek ik mij mens- en manmoedig…
Mijn tranen en Zijn glimlach
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.127 over de dood
en diepe treurnis over het voorbije leven
is het verlangen naar ’t ontluiken groot
dat door Zijn ware liefde wordt gegeven
zo moeten wij verdriet en vreugde delen
over de dood en het herrijzen heen
tot wij ooit ontwaken in het Eeuwig Leven
bloeit Zijn glimlach in de rozen om ons heen…
C-ziek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 levens hangen ervan af
denk los van religie en ratio
en concludeer, vastgesteld, dat gezondheid voor alles gaat
want C-ziek zijn zonder beterschap is nimmer leuk
nog meer doden is niemand bij gebaat
mensen zeggen dat dood Quatsch is, Quatsch met een
hoofdletter Q
maar eenmaal dood is gestorven, echt ademloos
met koude als gevolg
in elk…
Magnolia blues
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 Lege banken
stille stoelen
golven breken
tranen vallen
Blinde vissen
stille woorden
meisjesogen
vreemde vogels
Dans van regen
hoop op beter
zon gaat onder
verdwaald geluk
Zo weinig, zoveel
zo slecht verdeeld
kracht naar kruis
zo ver van huis
Bruine suiker
witte dood
doodse stilte
uitgestrooid
Inzicht, oud zicht
warmte,…
Licht lichaam
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
903 naar zoveel lichtheid
in de wind
onder de boom
naast het huis
al zou ik willen……
war child
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
2.943 of laat de wind
niets vrij
hoelang nog blijft dit kind
beschadigd en ontheemd?…
Toekomst
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
2.625 Het zand
wordt verspreid door de kille wind
die over mijn vingertoppen speelt.
Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt.
Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.
Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.…
nieuw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.096 wind blaast leven
In de leegte van mijn bestaan
Laat me dit niet ontgaan
Die nieuwe ontdekking van een samen zijn…
Stromende Tijd
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.741 Het zand
wordt verspreid door de kille wind
die over mijn vingertoppen speelt.
Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt.
Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.
Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.…