9413 resultaten.
Zoeken, twijfelen en vragen...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.100 Zoeken, twijfelen en vragen,
door de liefde toch gedragen
durf ik weer op pad te gaan;
ook al blijft er duister staan,
ook al blijft er duister staan,
en het vragen onvoldaan;
leven moet bestendig groeien,
in de lente weer ontbloeien
in de lente weer ontbloeien,
als het water verder vloeien
door nabijheid warmte geven
en zó zin en hoop…
Moeder en kind
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.755 Mijn kind
Ik was je met het water
uit de rivier van mijn leven.
Met de stilte van gewijde dromen
en de liefde uit mijn hart.
Ik toon je de parels
van verloren tijden
vol geluk.
Mijn kind
Ik neem je mee
in de reis van het leven.
Met de warmte van hemels licht
en de wijsheid uit elke dag.…
Zinkend schip
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.490 Het water staat al tot mijn dij,
Er zal een wonder moeten worden verricht.…
X
gedicht
3.4 met 62 stemmen
38.701 Nat groen gras
En water van een spuitend fontein
In zijn wereld brengen.
Of nu vandaag bijvoorbeeld
De draaiorgelmuziek
Van ’s Zaterdagsmiddags
In de winkelstraat.…
Ja...
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
813 De nacht valt deze dag wat langer
in ver en kletsnat lamplicht
waarin het water stuift
vind geen beschutting
niets is waterdicht
een dak op palen laat de wind door
onaf en onverlicht
wil januari schrijven
terwijl mijn hand drijfnat papier beroert
en van mijn hoofd de druppels vallen
ja schrijf ik
dan stokt mijn pen
toch positief…
Storm geweld
hartenkreet
1.4 met 7 stemmen
1.393 Water kent haar grenzen niet
krachtige en woeste golven
dat de bemanning het schip verliet
voor ze met storm werden bedolven
Grootschalige redddingsactie
een paar overlevenden
ze leefden nog maar een fractie
verankerd in al die regen
In een moment van stilte
stormgeruis in verandering
de oceaan in luwe kilte
tot haar wederopstanding…
Emulsie
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
500 Vandaag, vervalt
het verleden,
schrijf ik onleesbaar
uitvluchten gesmeden,
luidruchtig gezint
in onbeschreven bladen
bemint zonder te schaden
gedoopt in kleurloos water
mijn greep die loslaat
in kritiek voor later,
alles wat afvalt, weer
opricht, de poëzie
in een woord beslaat,
emulsie van de tijd
verwaaid in transparente
pennen van vlijt…
Hemel en aarde
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.073 Een herinnering droomt
groene zuilen, verborgen tuinen
verdeeld door wind en water.
Gouden gewelven
weelderige elfen
verstrooid over dromerige seizoenen.
Bomen schrijven sterren
in de aders van de tijd.
Geduldige lezers vinden een bestaan
waarin licht en donker samen gaan.…
voor herfstgeliefden
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
886 laat mij wonen
in deze novemberbolster
in dit blijvend onderkomen
waar stilte leeft, zich voortbeweegt
naar duizend middenpassagiers
en naar alles wat verder gaat
zoals wind en water
wierook
het allerheiligst
in een ongekend later
laat mij liefhebben
zoals ik besta, ik weet waarheen
dit is herfst, een reden tot sterven…
Jouw sneeuwse pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 je groeide zacht
bloeide in stilte
op bomen en wegen
jouw sneeuwse pracht
zacht dalend in
duizenden vormen elkaar
ontmoetend begroetend
in de avond en nacht
haakte tot
kristallijnen maar
mocht in de zon je
bloem niet meer schijnen
het wit is vervaald
verdwaald in kleurloosheid
van water ooit zal jouw pracht
weer gestadig dalen…
Miranda
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 met een zweem gewoonte
als lichtlilablauwe lavendelbloesems
met slapverwaterde haarwortels
bengel je voor mij aan de zinkende horizon
Want ’s avonds of daarna
bubbelen jouw kooipoten en je
episch epicentrische kopje
mee als granieten pelgrims
op zoek naar de bodem van dit heelal
Kan ik rustig de bloemen op de grenzen
van mijn graf eens water…
Maagdenvlies
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
756 breek lucht en wolken
achter strand en water
in een overgevoelig
zwijgen
geef wind en regen
een onverbloemde naam
over het lichte veld
van doodse
droefheid
hemel maagden
met weergalmende onschuld
in ongemerkte pijn
van de aarde
sterf aan het eind
van ieder woord
tussen de duinen
van mijn melaatse buik
maar wuif me geen…
QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.663 De wolken en het water gaan voorbij;
oorlogen en gerichten, vluchtige bloesems
en oude sterrebeelden,
zij worden alle spoorloos weggewist.
en wat, mijn hart, rest er van u en mij?…
Vang rail
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
609 Ik vang jouw lach
in bloesembermen
terwijl stilte
grote sprongen
maakt over bijna
rimpelloos water
verdrink ik
gedachteloos doch
rillend gevangen
in een rail van
wisselstroken
ademloos vouw ik
thuis open en zie
de laatste rimpel
verdwijnen uit het
zicht naar daar
waar morgen niet meer
bestaat maar nu kleur
geeft aan uren die…
Diep strand
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.777 ik denk tegen de wind in
het ruisen van de zee
het geluid, de muziek
een cliché
in mijn oren
achterstevoren
terug... denk ik
terug... naar toen
als de zee spoelde
de liefde over mijn dam
toen zij kwam
zij, een onopvallend glasgordijn
een muur van troebel water
onzichtbaar
onder de waterlijn
sommige stuurlui staan aan wal
omdat ze…
ontmoeting in spiegel
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
818 onvoorwaardelijke
allesomvattende
onuitputtelijke
lieve liefde
hoe onvermoeibaar
heb ik je gezocht
noord en zuid
oost en west
in diepste diepten
en in verste verte
hemel en aarde heb ik bewogen
water en vuur
uitgeput en moedeloos
op mijn schreden
teruggekeerd
en thuis gekomen
poets ik mijn spiegel schoon
na zoveel lange…
draaideur
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
945 met waterpistool de albert heyn
binnenlopen, mensen daar
bang maken maar wel op een
bescheiden manier, je moet de
mensen rustig benaderen en
niet de stuipen op het lijf jagen,
beetje rondstappen met je flap-
schoenen en je rode neus op,
tot slot de groente water geven,
de wonderen van het kapitalisme
aanschouwen, jezelf de winkel…
'In het zelf'
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 Mij terugtrekken, loslaten
niet jouw bestaan te willen
remmen, toe te zien hoe land
en water zich scheidt, die
elkaar nooit iets misgunnen,
bewonder hoe jij de gekozen
zeeën zal overzwemmen,
tevredenheid overstemt het
geluid van alle getijden.…
Strandtafereel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.059 Warmte die mij deelgenoot maakt
van binnen, en ik drink water
berusting is mijn heelmeester
en sluit daarom af nu met een punt.…
de Grote liefde (3 en slot)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
566 de man loopt met haar op
neemt in het veen 't gebaande pad
en houdt het voor haar open
pas later ziet hij dan
de spiegeling in 't stille water
van de afgeknotte kale bomen
waar zelfs de kraaien zelden komen
zij hoort hun roep
er was veel liefde onderweg
zegt zij, vooral van hem die
zich verliezen kon
en niet eens groots
of zeer meeslepend…
Mijn Russische buurvrouw van boven
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
748 Maar als ze met vakantie gaat, zal ik beloven
haar Russische planten water te geven.
En stiekem op zoek gaan naar
haar geheime schrift, waar
ze avond aan avond uit citeert.…
Beweging?
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.137 De wereld lijkt stil te staan
De energie is verdwenen
Dwarrelende bladeren in de lucht
Bewijzen het tegendeel
Zittend onder de douche
Het water dat over je huid stroomt
Kleine watervalletjes
Een druppel valt van het puntje
Van je kin
Gevolgd door een rivier
Die uiteengaat als hij de stenen vloer raakt
Beweging
Overal
Maar in mijn hoofd…
ijsmeer
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
989 haar vuur kent geen uur
van sterven of een flakkering
geen doven onder naaktheid
hemel biddend smekend
geen koude taiga strekt zich
uit onder haar weemoed
het meer weerspiegelt slechts
sneeuwvlokken uit het hart
haar trillen is niet dat
van het riet aan de poel
waar bedorven water kleeft
aan de klauwen van de hebber
meer dat van de…
spiegelrozen
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
922 kan je
rozenbloesems
laten bloeien
onzichtbaar
in de palmen van je hand
levend water
uit regenbogen scheppen
kleurig zoals je stem
wanneer woorden samenvallen
met het licht
kan je de zomer ademen
in elk bewegend blad tussen de lijnen
van het leven
en zou je dan bij iedere ontmoeting
een afdruk willen schenken
voor hen,…
Terwijl de obers vliegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 gehavend
klotst de zee bedaard
langs de gestutte boten
het luikenblauw
viert hoogtij
in de rode avondzon
kades met terrassen vol
meeuwen schreeuwend dol
terwijl de obers vliegen
het water wast
ongedurig kolkt de
spiegel tot diepzwart
dat blauw verdonkert tot
de nacht terwijl de kades feesten
overspoeld door de bretonse lach…
het verdronken land verhorend
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 zij ligt verloren
op het verdronken land
zoekend naar sporen
van de zee op het strand
de baleinen snijden zinledig diep
een dodelijke staart geeft de laatste zwiep
met brak water spuugt uit het middenrif
een lijfeigen Jonas op het klif
verdwaalde een walvis op de vloedrand
als een zeewaardige verwant
zoekend en sporend
van…
blauwe cirkel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
601 omdat ik, al jaren ouder
heel diep slaap
met licht
uit ogen
zal ik de wereld niet meer horen
geen groet voorbij aan jonge knoppen
in het klokraam van het water
hoog
of grijs gerand
zoals een rivier die reizend wrijft
tegen de ochtend
en het gewonnen gezang bundelt
tot woonst van wijsheid
veelstemmig en gevleugeld
diep…
Watertaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 als watervrouw of als golfslaggodin
schuim ik de kust af
met schelpen als letters
met roeiriemen trage eenvoud
en al het water van de zee
boetseer ik willende watertaal
die danst als de golven
op boten van luiheid
die soms gevangen wordt
als drijvende kurk in een vissersnet
misschien zijn mijn woorden
te licht voor zware geesten
ik…
zomaar een gesprek
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
649 Kijk daar komt een wolk voorbij,
met de lucht in onderhandeling
he laat voor mij ook wat ruimte vrij
dacht dat jij hier al genoeg hing
Zeg laat me met rust moet voor water zorgen,
bromde de wolk ontevree
pff zei de lucht dat kan ook morgen
daar heb je ze daar beneden niet mee
oke oke dan morgen maar wat gooien
maar reken erop dat ik het dubbele…
Onmacht, de ware macht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
641 de nacht braakt water
uit diepe wonden, geen
delicatesse of een sierlijk teken
maar een tastbaar iets dat alle
leven omlijnt door slechts te zijn
zoals het is geschapen
vluchtige verschijningen, het speeksel
van een kus, niets meer dan onmacht
is de latente houding die de foetus aanneemt
telkens wanneer het buikgevoel wordt
geraakt door…