7546 resultaten.
RAZZIA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
755 Nog steeds hoor ik de kinderen huilen
Ruw bij hun moeders weggerukt
Hoor ik het snikken, onderdrukt
Van peuters die bij pubers schuilen
Nog steeds zie ik de zwarte muilen
Van monsters, kennelijk verrukt
Van vlees, vers van de straat geplukt
Van botresten in diepe kuilen
Ikzelf verscherf in spiegelglas
Weerkaats een bang, gebroken volk…
Transcendentie...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 zware zwarte nachten
ingekort door schuifelend avondgloed
mossen zwellen met insectenvloed
waarom leven nog langer wachten
als voorjaarszon ons strelen wil
reeuws geluid achter heesters
levensdrift en soortbehoud: nieuwe meesters
waarom mijn lief dit verschil
met het koude verlaten ijs
tussen naakte waaibomen
velden eentonig, verlaten…
Nu ik
gedicht
3.0 met 5 stemmen
6.251 ----------------------------------
uit: 'Zwart als kaviaar', 2001…
Stilaan bij me weggegaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 sterven,
Kon zelf het einde van
De tunnel niet meer zien,
Geen lichtstraal nog
Die binnenkwam -
Daarom heb ik mezelf
Groot gevoeg gevonden
Om hulp te zoeken
Bij hen die daar hun
Werk van hebben gemaakt -
Om mensen die zijn vastgelopen
Weer het leven terug te geven,
Genoeg om voor te leven en om te hopen,
Daarna is de zwarte…
Landschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Je wimpers zijn lang en zwart,
Zachtjes strijken ze langs mijn wang.
Ik voel je adem als een koel briesje
En ik voel me gelukkig,
Maar ik weet, het duurt niet lang.
En ’s avonds, naast elkaar,
Op onze rug in het gras.
Kijkend naar de sterren,
En zoekend naar onszelf,
Weerspiegeld in de herinnering van glas.…
Een schitterende lading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik speelde met wolken
liet ze groeien en bloeien
gaf ze een schitterende lading
stapelde wit
rondde met groen en zwart
het blauw van de hemel
waarschuwde mensen
met donker gerommel
voordat de donder knallend brak
maakte het zwerk tot
toonbeeld van sterke krachten
in het altijd zo rustige weer
zelfs mijn vriend
vlaagt en stormt…
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Het kan toch
nog niet over zijn,
zo abrupt en onverwachts
Gestaag gaat de bus
verder richting stad
Maar ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker…
Zieltjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
458 En zo is zondag weer voorbij,
de avond valt langzaam in
Kerkgangers kwamen en gingen,
al dan niet in zwart kleed gehuld
De hoedjes kwamen in vol ornaat,
weer in soorten en maten voorbij.
Maar mijn zieltje bleef thuis.…
Muziek uit mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 ik kende de muziek
van het leven nog niet
pingelde af en toe nootjes
veelal tot ieders verdriet
zomaar zonder melodie
in een verkennen van
ritme en maat kwam
de klank soms tot een akkoord
maar vaker bleek
het een dissonant van
de ergste soort
tot ik jou hoorde spelen
sereen en zuiver
wees jij mij de weg
om ook wit en zwart
respectvol…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
Waar werd oprechter trouw...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
830 Nadat ze jaren lang
Gepaard een kuis en
Vreedzaam leven leidden,
Hier in dit groene land
Waar ze zingend
Elke nieuwe dag
Bezongen in
Gezamenlijk geluk,
Is plots een zwarte
Wolk voor de eindeloze
Zon geschoven -
De glanzende groennek
Zit verdoofd zijn vrouw
Te zoeken, hier aan
De rand van de sloot
Waar ze samen zo gelukkig…
Ongecoördineerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 misschien moet ik gewoonweg trachten
niet de cirkels op het water te zien uitdijen
maar de steentjes richting diepte volgen
naar donkerder, doffer en onverlichter
dan het zuiverste zwart van onversneden
angstdromen ooit verlaten te worden
ik dan langzaam maar zeker wennen kan
aan de vanzelfsprekendheid van pijn
om ongecoördineerd…
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onder de kastanjeboom
temidden van dezelfde
grijze flats zingt een man
met gebroken stem
traag als kruiend ijs
liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en…
Verloren dagen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
521 daar staat ze, gebogen als altijd
in haar blauwgeruite schort
en veegt met blote handen
zwarte aarde in de hoop dat
groen opnieuw geboren wordt
ze ziet niet om, graaft dieper
trekt brede voren in het land
plant haar voeten tussen de regels
en poot piepers in het rulle zand
kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje
het is de wereld, de wereld…
Dag oude dibbes, dag oud jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.036 Schaduwen vallen over
de lichte trend van een duikelaar,
die het zwart omhullen bij het
naken van een nieuw jaar.
Niets is moeilijker dan afscheid
nemen van een duikelaar in zijn
element; die weet dat tijd toekomt
als de wisselaar bijna went.…
Dageraad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Zwart afgetekend staat een boom.
Haar takken strekken,
om het moois te pakken.
Wiegend in de zonnestralen,
ijzige pegeltjes lekken.
Het licht trekt vrolijk haar baan,
dwingt schaduw die moet gaan,
over tegeltjes ter plekke.…
Liefde was de enige prijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 ik schreef grijs
aan een zwarte hemel
die devotie droop langs
een kierend firmament
waar gebeden tochtten
weg was mijn hoop
op enig erbarmen
het vluchtig bestaan
had enkel mijn euforie
zonder hart langs zien gaan
was alles kwijt
in afronden naar boven
omdat velen geloven
in directe vergeving
zonder vergelding van hel
mijn grijs…
Inri
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
626 Langs alle wegen kom ik Hem hier tegen
Als ik Hem zie denk ik aan porselein
Pateelwerk uit Montreuil en rode wijn
Aan hoe ik haast de aarde was ontstegen
Aan alles wat ik altijd heb verzwegen
Om maar zacht en geliefd te kunnen zijn
Een brandend kaarsje of wat zonneschijn
Een mens die roze parels heeft geregen
Mijn snoer met zwarte kralen…
Orakelt delphi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 weer duikt
feniks in zijn as
orakelt delphi
dat de mensheid
terug gaat naar af
waar geschiedenis
ontwricht wordt
uit gevest en tijd
breekt tolerantie in
wankelmoedigheid
stof en stenen
vuurstormen verhaal
van hoe ook zij door
ongebreidelde agressie
ten onder zijn gegaan
zwarte vlaggen
dekken gaten af die
tot het doodsgezicht…
Verdriet (rondeel)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 spreken
of het soms een ander hart kan breken
toch zal gedeelde smart vlugger helen
een luisterend oor kan wonden strelen
of de scherpste kanten zacht afbreken
men moet zijn verdriet kunnen delen
hoe moeilijk het is om erover te spreken
toch is er angst dat je geklaag zal vervelen
door steeds maar medelijden af te smeken
alleen in zwarte…
Stralend in het paradijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Ik blijf verbonden met jouw hoop
als de sterren schitteren in de nacht
de maan op het zwarte doek schijnt
of de zon stralend aan de blauwe lucht.
Verlicht blijf ik verbonden via je passie
verwarmd gewikkeld met herinneringen
met jouw voortdurende gloed op canvas
continueer jij blinkend de verboden vrucht.…
Het hiernamaals
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 Een wolk die voorbijglijdt
De aarde die draait om zijn as
En ieder mens leeft met zijn eigen kompas
Daar waar het licht en het duister te samen zijn
Vrede en Oorlogen
Oorlogen die gaan over menselijk onvermogen
Over leiders
Die mensen tot marionetten maakt
En geschiedenis stof geeft
Voor een ieder die op aarde leeft
Het hiernamaals het zwarte…
De prijs van chaos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 hij zicht en voor
krullige tierelantijnen
is hij nooit gezwicht
zijn perspectief wist
enkel dag en uur
want morgen was vol
onbekende zorgen
hij kende de prijs
van chaos door
teveel impulsen tegelijk
de medicatie voor ontwarren
leeft nu in eigen tinten
grijs die ondanks alles
zijn hart met kleuren vullen
in plaats van het wit-zwart…
Praagse Mist
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.761 We zien de zwarte Moldau stromen.
Ik weet maar weinig van zijn dromen.
Zal straks zo tegen vieren, vijven,
Een mantel op het water drijven?
Hij had hem pas nog laten stomen.
----------------------------------------------
Uuit: 'Alle gedichten tot gisteren', 2004.…
koolmees
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
788 het kleine vogeltje
altijd zingend weer
zwarte kop met witte wangen
het lijfje groen en geel
huisde jaar na jaar
in ons tuintje zijn gezin
zo - acrobatisch toerend
graag gezien als gast
struinend door heg en gras
nijver hoedend voor gevaar
vloog hij kroost voedend
met zijn vrouwtje af en aan
zo kleurde hij de dagen
ongestoord en…
Verdriet (rondeel)
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
601 spreken
of het soms een ander hart kan breken
toch zal gedeelde smart vlugger helen
een luisterend oor kan wonden strelen
of de scherpste kanten zacht afbreken
men moet zijn verdriet kunnen delen
hoe moeilijk het is om erover te spreken
toch is er angst dat je geklaag zal vervelen
door steeds maar medelijden af te smeken
alleen in zwarte…
Te winter toen het had gesneeuwd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.097 Te winter toen het had gesneeuwd,
Wit op de zwarte kiezellaan,
Was het zo heerlijk, zonder geluid,
Op onze rubberzolen gaan.
We hebben toen 't geluk beseft
Te gaan door het leven, stil en rein,
Het goede te doen, zonder gehoord,
Zonder herkend te zijn.…
alles wat ik jou kan geven.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
674 ik zou zo graag willen,
dat jij je hart geeft aan mij,
ik zou geen dag meer verspillen,
want alles wat ik wil ben jij,
maar toch ben ik bang,
om jou kwijt te raken en te verliezen,
want ik ben geen rijke man,
die jou alles kan geven wat jij uit zou kunnen kiezen,
alles wat ik jou kan geven,
en dat staat nu zwart op wit,
is de toekomst…
graniet
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
568 op deze weg keert niemand
-vertel geen gangbare herhaling
in termen van huidvervelling
duindoornstruweel
roofvis, gashouder, ernstig
en nalatig droomverlies
niets anders dan een gammaflits
door zwart oneindig omringd
een zekere mate van onprettig
onbestemd, gezien het bovenstaande
later komen rauwe randen
aan vogelhuiden
een…
Onbegonnen denken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
625 geen vorm en geen kader
geen begin en geen einde
geen zwart en geen wit
geen goed en geen slecht
geen waken en geen slapen
geen geven en geen ontvangen
fluisterend deze regels dromend
drijvend op de gewichtsloze stilte
denk ik aan de naamloze gedachten
die wapperen in de wind loze wereld
het ontstaan moet nog worden bedacht
in het…