8894 resultaten.
Winterzon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
791 De winterzon breekt de kou
in kwetsbaarheid en ademt warm
een zachte blauwe horizon
tot ver in de kindertijd.
Vreemd hoe alles wankelt
door de seizoenen van de tijd
maar er nog nooit een vuur is geweest
dat deze warmte heeft gedoofd.…
Verdwenen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
612 Leegte is wat achter blijft
Stilte die eeuwig duurt
Verdwenen geen mens weet waarheen
Soms, even dan is dat gevoel er
Maar als ik kijk of vraag blijft het stil
Verdwenen zijn de Engelen
Stilte om me heen, geen fluistering
Een stem die roept weg, nooit meer
Ik luister stil in de wind
Maar niets, geen zucht, geen stem
Verdwenen, vertrokken ver…
Diep aan de schrijftafel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Zo'n zomer
Meer dan zomaar een feest aan het kanaal
Koninklijke bloemen van de maand
Een schoonheid ontwaakt
Terwijl anderzijds de ongerepte wilde natuur nooit ver weg is
Waarom genoegen nemen met goed
Eeuwige kunst, algauw versteld van het ritme
De vurige verleidster
De verleiding is groot om je te laten meeslepen
Met elk hun eigen karakter…
Zwijgende vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
840 eiland
van jouw emoties
zwemmen dronken zinnen
misschien lukt het vanavond
om een brief te schrijven
zodra de fles leeg is
uit het woordenboek
dat je mij stuurde
vallen letters in de zee
ik rol het landschap op
in papieren gedachten
beschrijf ik een wereld
achter glas, op zwakke golven
duurt de reis niet langer
dan een nacht met verse…
het ultieme niets
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
643 schrijven
maar nog voordat je een eerste zin hebt
bedacht weet je dat het onbegonnen werk is
wat de dichters ook schrijven en hoe goed ze
het bedoelen het blijft slechts wegwerppoëzie
de één zal het geschrift misschien
een poos bewaren in de la van het dressoir
terwijl de ander er zijn gat mee afveegt
en zo moet het ook zijn het vers…
Groene anatomie ?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 De horizon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen
kleine schaduwen een
groene loper voor mij uit
als ik je aanhoudend strelen
en zoenen mag, verse vrucht
zo van het land getild.…
Natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ben heerlijk ver weg
niet te vinden
trek me terug
In het onbestemde
tijdloos verbonden
met de mooie natuur
bomen die kunnen spreken
vertellen mij hun
rust
overgave en wijsheid
doorheen de tijd
ze geven het leven,
zuurstof, en wat met
de omzet van CO2,
dank lieve moeder
je zorgt voor je kinderen
wij niet voor jou
een en ander loopt…
Fantasia.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 de zon is niet ver genoeg
voor mij
ik wil jou
alle stralen geven
jouw gelaat omlijsten
met al het licht
het brengt je leven.…
geschiedenis van de filosofie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 denk aan de regen
over het Ierland van Joyce
en aan zijn hoofdpersoon
die zich de regen realiseerde
toen zijn geliefde hem vertelde
hoe ze ooit echt van iemand anders hield
wat hij toen vervolgens dacht ging
over het heelal en hoe je je verliest
als een vrouw je iets vertelt
wat je nooit had willen horen
drijven je gedachtes ver…
sprokkelen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
539 zich
-een moment alleen
wonderlijk
hoe zonnevlekken lichtloos rijgen
hun kleur slechts wit, hun vorm
verweven met de tijd
het spijt me dat er veel te kort is,
maar
mijn tellen zijn secondes die er
echt toe doen… een zoen een lach
en oh, zoveel verwachting
kleiner nog dan weerloos droomt hij
in een jonge schoot
zijn naam nog ver…
Onverzien Einde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
713 Even op de fiets naar de boerderij
verse groente halen
Ik maak een praatje en koop mijn groente
met de gedachte wat ik ga koken
Kijk even rond er is van alles te zien
stap op mijn fiets
Kom lang een modderpoel
en zie de varkens rollen en genieten
Even sta ik daar te kijken
pak mijn fiets en rij de weg af
In de bocht kom ik de veewagen tegen…
Jouw zondvloed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 de diepte van jouw zondvloed
is voor mij onpeilbaar, de stroom
te sterk en het moment triggert de tijd
ver voorbij onze afstand
we liepen in lege ruimtes
ontvreemdden de zwaartekracht
vermenigvuldigden onze
handen en kaatsten
de dagen erna terug in
het boeket dat verloren in het veld
vormloos van de dood werd verlost
god was eentonig…
warda
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 een grijze vogel vliegt
verschrikt op
een jonge man schrijft
zijn geliefde
liggend in het gras
hij is ver van haar
geluk huilt in zijn
dromen
toekomst ligt in het
verschiet
nog even geduld
het wolkendek trekt dicht
donker, dreigend…
de jonge man deert het
niet
hij denkt aan haar
voordat de regenbui hem
zal doorweken…
Ik was weer mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Emoties die zich
Niet meer lieten
Kennen -
Afgevlakt gevoel
In een mens die zichzelf
Verliest aan een wereld
Verloren in schuld
Asgrauwe hemel overdag
Ondoordringbare nacht
Een lange tunnel
Zonder vluchtstrook
Onbewust biddend
Dat er aan het eind
Van de tunnel weer
Licht mag zijn
En dan met verf
En hout en draad
Zo ver…
Massaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 te vroeg voor naweeën
mengen stemmen met de wind
te verstaanbaar voor ijlen
gekleed in afzondering
smoort een zucht
in het strooisel van verlatenheid
doch niemand vraagt hem de weg
aan de zoekende
in tastbare ommekeer
enige monden stuwen woorden
leunen langs gevels
naar ver, weg uit haperend zicht
waarom ook omarmen, beklemmen
als…
Gordijnen van satijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Bergtoppen aangeraakt
Op handen gedragen
’t Licht valt door kieren
en verspreidt zich aan je voeten
Door woorden verwond
Middels veren gestreeld
De wind slaakt een zucht
warmt jouw blanke handen
Treden vol levenslust
Dalend en verend
Wapperende lakens
voelen als een deken van ijs
Oh…..beste vriend, zing voor mij
vanuit je hart van…
Voltooid verleden tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.458 Zolang geleden, en toch elk jaar weer denk ik aan toen,
aan die ene dag, dat je koos, voor de dood
met achterlaten van alles wat je dierbaar was
Zolang geleden en toch nog steeds vers, als de dag van gisteren!…
Zwaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 De lucht is verzwaard
van weemoedig verlangen
naar de verlichte dagen
waar elke dood nog ver leek
keuzes luxe problemen waren
liefde lichtvoetig vanzelfsprekend
wensen zelfvervullende voorspellingen
Nachten van de lange twijfel
vullen nu diepe zwarte gaten
alleen de dromen zijn soms wit
met vederlichte beelden
die soms blijven hangen
maar…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 ik dwaalde in herinnering
waar donker dreigend
en schaduw tastbaar was
weer hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van…
Konijn met het glazen oog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Storm die door het brein raast,
Bij vlagen alles wegvaagt
Dat het geweten als licht
Protest nog op wil werpen -
De nacht is lang en koud,
Licht en warmte zo ver weg,
En aan het eind van deze nacht,
Van elke nacht, waar de donkere
Tunnel ophoudt, staat zoals altijd
Het konijn met het glazen oog,
Dat mij opwacht aan het eind
Van deze…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
De beeldbedenker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 zilveren spiraal maakt
Die tot in de hemel reikt,
En de diep doorleefde druppel door hem
Gehouwen uit doorzichtig albast
Dat met zijn gefilterde licht
In de voren van moeder aarde
De tranen laat vallen die onmogelijk
Tegengehouden kunnen worden, hebben betekenis
Nu zijn moedertaal hem voorkomt
Als een volslagen vreemde taal
Uit een ver…
Heart of Darkness 1899
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Luister naar de stem
die het verhaal vertelt
Het verhaal heet
Heart of Darkness
donker hart van Afrika
hallucinerende ritmes
van drums in het oerwoud
en daar dan de zieke blanke
die ongenadig ver heen was gegaan
voor wat macht en ivoor maar hij vond
z'n psychotische onbewuste en de dood
dat vertelde Marlow aan boord van het schip…
Alzheimer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
560 ze staart naar een punt
ver weg hier vandaan
stottert woorden in een taal
die geen mens kan verstaan
ze ziet het licht gefilterd
vallen door het getinte glas
in lood, het kleurt de man
op de kansel in geel en in rood
dan zit ze plots op haar bed
hoort de stem van haar zusje
en haar moeder komt bij haar
die geeft haar een kusje
ik…
Andere planeet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 M'n gevoel, het laat me niet los
jij bent ver weg maar ook dichtbij
genieten van de omgeving en het bos
is het een land, onbedorven en vrij?
Wie weet, ben jij soms even op aard
kijkend hoe wij 't hier doen met ons leven
is het leven bij jou dan iets meer waard
wat zou je ons dan hier kunnen meegeven?…
Ditje (of datje)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 Maar Ditje is beroerd zo erg,
dat hinkend het toilet halen,
met recht een BERG te ver is.
Want Ditje moet vaker naar de wc
en dat komt dan weer van de diarree.
Ditje lieverd, moet je eens horen,
laat je door een ander niet ringeloren.
Blijf gewoon zitten op het toilet
dat is mijn mening, zo is het maar NET!…
De hitte voorbij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
583 Als de dagen langer zijn
En de nachten heter
Kan ik heel de slaap niet vatten
Kouder vind ik beter
Graad of twintig vind ik best
Maar niet ver daarboven
Als het bij de dertig komt
Is het snel een oven
Daar gedij ik heel niet bij
Het is overleven
Koude douches op een rij
Muggenspray gewreven
't Is een graad of twintig nu
't Gaat voor…
Onvoltooid verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Zij begroette mij onder een sterrenhemel
en danste voor mij met een lach
als een vallende ster wandelde zij
waar wij jaren afzonderlijk sliepen overdag
zij praatte met weinig zinnen
maar deelde kostelijke woorden
we leefden als een God in Frankrijk
waar we duurzaam woonden
elke vers schreef zij met melodie
en zong dit als een nachtegaal…
Wildernis van emoties
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
450 Omdat het landschap zich uitstrekte
tot ver achter dromen
die jij mij beloofde
toen we in de achterbuurt sliepen
had ik een boom in de oude stad
om een gedicht over te schrijven
toen het dromen begon te staken
en in de wildernis van emoties
wist ik mijn ziel te ontknopen
uit de kluwen van devoties
en altijd bleef ik hopen
omdat de rivier…
groen blaadje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
819 zou weigeren
bij het naderen
van mijn aangezicht
toch zal ik het wassen niet laten
het is niet iets
waar ik vaak over zal praten
maar ik maak me zorgen
over de onbevlektheid
toch voor het oog althans
vaak onzichtbaar verborgen
ik zal trachten
al was het maar uit fatsoen
enige afkeer te overwinnen
want al wordt het,
als zijnde vers…