5803 resultaten.
feesteling
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
704 de zang van zijn
zoemt de dag sereen tot vrede
niet ontvluchtend maar bezinnend
in 't luisteren van een loom spel
als van sterrenlicht of
geklapwiek zonder vorm
of eeuwige winden
als van de kinderen
die wij waren en nu
en altijd zullen blijven…
Het water van de Schelde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
709 Het water van de Schelde roept me met haar wiegende deiningen
Een onweerstaanbare kracht drijft me naar haar toe
Door het gat in de dijk waar ze ooit hongerig de polder binnenstroomde
Stap ik in ontzag haar wondere wereld binnen
Haar dagelijks wisselende verschijning is getooid met witte schuimkoppen
die plagend spelen met de schaduwen van de…
De dood na de mosterd
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.606 zal de stramheid
der leden
ook mijn speelse geest
langzaam tot een stugge
boemelaar smeden
opdat ik het heden
steeds meer ga zien
met wezenloze ogen
als de waarheid
van het verleden
slechts goed is
en de jeugd thans
wordt bedrogen
maar ook dat
de sprankelende schoonheid
door mijn aderen
zal worden gemeden
en de opwinding…
Hartendief
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
6.351 twijfelt vrij heftig
tussen goed en goed kwaad
want van iemand stelen
dat is nimmer goed
maar wat als de prooi
er enthousiast over doet
glimlacht en glundert
zonder een spoortje smart
blij met de diefstal
van het warm kloppend hart
Sint’s gezicht verheldert
hij weet het nu wel
geen mens kan helder denken
met verliefdheid in het spel…
FABEL
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.776 Een ezel weet van spelen!’
Ja, zeker; bij geval.…
Wapenfeiten
gedicht
3.6 met 13 stemmen
8.523 Ik zag de mannen spelen.
Ik kon ze niet behoeden
voor 't feit dat midden op het veld
niet één obstakel staat, of ooit zal staan.
Zij wilden. ( Wat zij wilden komt vanzelf.)
Zij joegen door bestaande wolkenschaduwen,
geweldige, als grotten hol van binnen.
Hun stappen door geen sterveling gehoord
weerklonken en ik zweeg.…
De Dood in Mijn Schoot
hartenkreet
4.4 met 52 stemmen
4.605 Mijn buik dik en rond
Vervuld van jouw leven
Tere handjes kriebelen
vlindertjes die zweven
Ik praat zacht tegen jou
Lief mannetje diep in mij
Je broertjes zingen liedjes
Jij spartelt speels en vrij
Opeens lijk je wel te moe
Mijn liefste derde kindje
Nul reacties op de liedjes
Geen enkel kriebel hintje
Mijn vlindertje bleek ziek
Te…
Kreunende Cirkels
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
3.626 verleiding
Strelingen sidderen hitte in hete rust
Gepassioneerde lijven verlangen
Jouw geur bedwelmt en hypnotiseert
Lippen verkleefd in bloedrood
Warme versmelting en versnelling
Zweet gutst als een goedkoop parfum
vervlochten tongen hongerig en nat
Borsten gezwollen rond de begeerte
Je huivert hapt ademloos naar lucht
Mijn vingers spelen…
Vroeger en nu
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.031 Wanneer je vroeger schaafplekken opliep bij het buiten spelen
tranen met tuiten huilde van de pijn
was er altijd weer de moeder, die het weg kuste
want ze zou er altijd zijn
Als je vroeger iets te laat was, zodat vader bromde foute meid
zei ons moeder altijd laat maar, ze is eigenlijk altijd op tijd.…
Kerstavond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.881 Jezelf erop betrappen
dat dit ernstig spel
je amuseert en ergert.
Je eigen vredesdroom
verpakt met slingerkrullen
rood en wit,
hangt wiebelend
aan een takje.
Voorzichtig moet je wezen
met de vrede:
een kerstboombal
die vaak voor onze blik
uiteenspat in duizend doden
min of meer.…
Mijn Leugen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 de feiten reeds verbloemd
dekte jij de tafel voor twee,
dimde het licht tot nauwe spleetjes
het pastelkleurige jurkje dat ik
laatst voor je kocht, paste goed
bij jouw strakke perzikhuidje
je gouden lokken vielen precies
als gister zo speels
over je slanke taille heen
vanuit de rode streek keek ik
gefixeerd naar jou…
LOT
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
771 Zoals het nu is zal het altijd zijn:
de tijd voorgoed gestold in zwart-wit beelden,
als vage schimmen uit een duister spel
waaraan ik ooit moet hebben deelgenomen
Over de schouder van mijn schaduw-ik
ben ik gedoemd hen immer mee te slepen
een rugzak vol met doelloze skeletten
hun vlees verslonden door mijn gulzigheid
Een nooit te…
Enschede huilt
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
17.172 Daar waar het vol van kinderen wat,
verschillen van geloof en ras,
maar in hun spel gelijk gezind-
loopt nu geen enkel kind.
In de oorlog stond de stad in brand op pathmos,
Zwik en hoogeland: meer dan een halve eeuw nadien,
kun je daar nog sporen van zien.…
masker
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.216 De arrogantie lijkt van me af te stralen
maar kijk heus verder want
je moet je mening niet baseren
op alleen de buitenkant
Als je me beter leert kennen
dan zie je echt al snel
dat je aan mij best kunt wennen
het is een soort van spel
Om niet gekwetst te worden
nam ik een houding aan
maar nu ik jou wil kennen
laat ik me wel wat gaan…
Kermis in de hel 2 (de alternatieve versie)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
926 Over waar George en John nu samen delen,
en of ze wel hetzelfde liedje spelen.
Ik denk het niet, al blijf ik het hopen.
Ik zal meteen het singeltje gaan kopen.
Kijkend in de smoezelige spiegel een schrik,
en strompel vloekend en tierend naar de douche.
Was de persoon die ik daar zag, werkelijk ik?…
Afgod
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.380 De liefdesstorm woedt in de vrouw, maar ze vindt,
dat hun spel maar een zielig gepaar is:
de boom van een vent wordt geveld door de wind
en de windvanger sterft, voor ze klaar is.
Ze wil uit behoudzucht de boom conserveren.
De vrouw kan z'n uitvaart beletten.
Bij preparateurs blijft ze lang converseren.
Ze weten een boom op te zetten.…
WAR-CHILD
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
2.831 Spelen kunnen ze niet,
Zullen zij ooit vrede kennen.
Zij leren niets meer bij,
De school is al lang dicht.
Sirene's gaan af,
's Avonds op straat geen licht.
Huizen kapot geschoten,
Tanks staan om de hoek.
Straten zijn weg,
Familie is ook al zoek.
Zij kunnen niet stemmen,
En zijn nog veel te klein.…
Lentedromen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
988 Een lach danst speels in je lijf,
Het licht weet met je vrolijkheid geen blijf.
Grijze dromen glijden van je af,
Je hebt dit lentewonder niet zelf bedacht.…
Zachtlichte lentenen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.299 Dán ogen lichtgrijzig spelen,
open, waarin de vele
doorschijn-licht gedachten vervelen
zich - de ganse goudgele
lichtlichte lente-nádag -
terwijl de winden verspelen
heel vér verre windkrakelen
zoetzomerig in een lach.…
het blauw van vrede voelt zo goed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
770 geluiden in mijn slaap
dwingen me te luisteren
mijn hart bonkt in mijn keel
ik ben niet eens ontwaakt
ik slaap terwijl ik wakker lijk
het donker weer gezichten
op de muren schrijft die
staren met hun dode ogen
ik moest beloven dat ik
het aan niemand ooit vertel
spelen met hem was een hel
dit had dat nooit gemogen
ik voel de pijn…
Met liefde omring ik jou
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
2.207 jouw hoofdje speelt
denk je nog vaak aan vroeger
of zijn je littekens iets geheeld
We kunnen vreselijk lachen
of lol trappen met z´n twee
maar soms zijn er ook traantjes
en daar zit ik dan echt mee
Je kunt mij altijd vertrouwen
ik zal er altijd voor jou zijn
je kunt alles aan me vertellen
de fijne dingen en ook je pijn
Een moeder spelen…
Feyenoord
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.011 't Zijn zware tijden, beste fans van Feyenoord
naast droevig spel kent de begroting ook tekorten
nu schijnt het stadion zelfs in te kunnen storten
het duurt niet lang meer voor je straks de speaker hoort:
'Dringend verzoek ik u slechts fluisterend te praten
en hand in hand de Kuip voorzichtig te verlaten'.…
Mijn Kleine Meid
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.862 Je blonde haren in de wind
Spelend zonder zorgen
Geniet maar van je spel mijn kind
Denk nog niet aan morgen
Eens zal je op eigen benen staan
Het ouderlijk huis verlaten
Toch zal ik je laten gaan
Stil berustend en gelaten
Vaak denk ik terug aan dat moment
En rust je hoofdje op mijn schouder
Het voelt vertrouwd en heel gewend
Dan ben ik even…
50
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.677 vijftig
en nog steeds een kind
die dromen vindt
in uitgelezen boeken
steeds zoekend naar geluk
vijftig
en nog steeds de wil
om ergens stil
met speelgoed te gaan spelen
mijn broeken gaan nog stuk
vijftig
en nog steeds de drang
met woord en zang
de wereld te verrassen
een open doek en licht
vijftig
en nog steeds de dwaas
die door…
Als hoog moet
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.213 storen tuimelen verloren
waar luide echo’s galmen om zijn felle schop
uiteindelijk bereikt hij opgewekt het doel
en streelt de trots in wilde stromen zijn gevoel
wanneer hij vol verwachting naar het uiterst gaat
maar plotsklaps is de aarde onder hem verdwenen
en hoort hij - als de val hem in het diepe slaat -
een spottend lachje van wat speels…
Portret
gedicht
4.1 met 9 stemmen
5.250 Maar ik vergeet en kan alleen verlangen
gerespecteerd te blijven in mijn spel
met kralen, veren of zelfs spoken, vrij
in waar 'k mijn eenzaamheid mee vol wil hangen.…
psalm 151 vers 1
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.469 O, hoogste macht,
geef u dierbaren de kracht,
die zij nodig hebben
bij nacht en ontij
uw schoonheid aanbidden wij,
zalf uw gedienden,
ook als zij het niet verdienden,
laat uw goedheid spreken,
aan de onnozele leken,
leidt ons verder,
wees onze gids en herder,
verdelg het kwade,
geen woorden maar daden,
wij spelen…
Voor Jesper
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
3.104 Stoere bink
sterke man
vol levenslust
spelen en ravotten
met vrienden
en natuurlijk vooral met je broer
sportfanaat
en spring in ‘t veld
kleurrijk
creatief en vol met dromen
een kunstenaar dàt zou je later worden
blonde krullen
lieve sproeten
en een hartveroverende lach
niets in het gareel
geen gedoe
gewoon jezelf, dat ben…
Wezenlijk geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 Leegte gevormd in het dagelijks patroon
Routinematig sleep je door de onveranderende dag
Gevoelens spelen al lang niet meer de boventoon
Je werkgever betaalt je voor zijn beslag
Niemand waarschuwde het verloren kind voor dit hard gelag
Vooruitstrevende toekomstplannen betalen geen loon
Ik bepaal mijn eigen lot is slechts spot en hoon
Het werd…
DE SPRING-KOORD
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.780 Helaas, toen iemand volop zong
en naarstig sprong:
hij stiet, heel even maar
zijn voet. ‘ Het spel was af.’
Hij trad de koord uit
en hij zweeg.
Het was heel naar.
Hij sprong nooit meer in ’s levens koord
en God draait onvermoeid
die vreemde koord
voor anderen voort,
o, tussen wieg en graf.…