8103 resultaten.
Mystieke dromen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 zij opende
geen deuren
bij het binnengaan
haar lach
was drempelloos
ze ging ook
niet voorbij
maar bleef
warmte delend
steeds aan je zij
het nader komen
overschreed
de lijn van
sprookjes en
mystieke dromen
ik was deel
gaf in delen
zonder zelf
op te lossen als
een der velen
juist deze
identiteit
leek glans
te geven aan…
Een mystiek moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 ik voelde
energiestromen
rondom jou dromen
van grote machten
in jou heerste
de serene rust
zoals in het oog
van een orkaan
daar waar bundeling
van krachten vat kreeg
op de maatschappij
ging hij jou voorbij
jij was geen rots
in de branding van
geweld en niet geveld
door onrust en paniek
in een mystiek moment
ben jij door het…
ben je daar nu misschien (voor Anja)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 misschien liet je
het verlangen los
was je alle
angsten voorbij
zochten je voeten
naar vloeibare
uitgerekte uren
leidde iets je
misschien naar
de vertraagde
tijd waarin alles
langzaam maar
zeker wegdrijft
van het land
stuurde de god
van de dood zijn
gezant misschien
die je zag noch
hoorde die jou
dichtsloeg als…
Om niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 Wie moeite doet, heeft zich een taak gesteld,
neemt waarde waar die daad en aandacht vraagt,
geeft vrij gevolg aan wat het hart vertelt,
gelooft in iets dat het vertrouwen schraagt
in liefde die voorbij de pijnen draagt.…
Wolk vriend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 Ik heb ook die droom
dat ik mensen in de wolken zie
omdat je die droom met mij kunt delen
in dit laag, zo dicht bij de grond
waar mist van verlangen blijft hangen
waar ik je hart zou willen stelen
maar ze drijven voorbij
die wolken en die droom
en je maakt me gelukkig
met de wolven bij die boom
van de verboden vrucht
treur niet…
Het nog niet geschapen land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 elke dag
verliest de
statige boom
voor 't venster
meer aan pracht
ik zucht geen
bloem die
schommelt in
de donkere lucht
een harde
wind
waait door de
takken van
de boom
verdrijft de
vogelkelen
ik wacht
de dagen
af in stilte en
met heimwee
naar een
nog niet
geschapen land
kleuren
het linnendoek
de nacht voorbij…
Wachtkamer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 in de wachtruimte
staat je leven
on hold
zoveel gescrold
maar niet gelezen
altijd er doorheen sjezen
in de wachtruimte
leer je staren, bedaren
de touwtjes van kostbare tijd
uit handen geven
wijzer, grijzer
wachten op het verlossende woord
“ komt u maar”
laat je even ongehoord
compleet gestoord
je beurt voorbij gaan
in de…
WEER BIJNA VRIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 denken
aan een grijs verleden
niet bestaand voor de wereld
enkele jaren meer
dan 75 jaar geleden
ik was klein toen
en kwetsbaar en nu aan
het eind ben ik het weer en
willen ze me weer wat aandoen
soms begrijp ik het
allemaal niet meer
het is zo bevreemdend
onwerkelijk en raar
net als toen heb ik niets misdaan
de oorlog is toch voorbij…
mannetje Ties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
364 en je mama’s
tedere bedroefde
handen voelde op
op het zachtste
plekje op je hoofd
toen die
overweldigende
liefde resoneerde
in je fragiele
gave baby-lijf
toen wist je dat
het goed was
een leven lang en
daar ver voorbij zullen
ze van mij houden
dag mannetje dag
mannetje Ties
ga nu maar je
ouders houden je
tot in…
Haar voortuin lacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Het heeft haar goed gedaan
de haren gewassen
in kleur en gekort
zelf lang in bad
lekker opgedroogd
en vooral mooi opgemaakt
ze gebruikt de beste merken
ze kijkt niet op een cent
ze wil mooi zijn
voor haarzelf, vrouw en vent
en voor het kind, dat voorbij rent
ze is een openhartig type
maar wel gesteld op haar privicy
waakt daarover als…
Kleine matches
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
372 ik heb geleerd
jouw mooie kanten
te herkennen
en waarderen in
mensen waarmee
ik dagelijks verkeer
het zijn kleine
matches die
oplichten uit het
grijs van alledag
juweeltjes die
een ander niet ziet
jouw compositie
stuurt interesses
aan en richt mijn
kijken op wat er
in de omgeving
allemaal voorbij gaat
in jou ontmoeten
rol ik…
Kustdrukte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
344 naar de kust
heel bewust
om met hartelust
de zee te zien
en heel misschien
vanavond rond 10
een gaatje vrij
na een lange rij
de dag voorbij
toch op het strand
beland
aan de waterkant
ben je zo weer kwijt
het wachten al die tijd
heb je geen spijt
aan de kust
komt er rust
en levenslust
als wij straks lopend gaan
en nooit…
Winterzon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 Talloze kleuren kwamen
in een zeer korte tijd
voorbij.
Indrukwekkend, dat is
zeker.
De prachtige
zonsondergang voltrok
zich een uur eerder
logisch, want het is nu
eenmaal wintertijd.
Foto Dick Voogd…
Epiloog
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 Zie
hoe december
veel avond heeft
hoe onder een waas van nevel
omfloerst licht
wat schaduwen strooit
over aangevroren glinstering
van een wereld
die nog nauwelijks zichtbaar is
vertel me dan
van witte winters
met nog late zomerwarmte
in je stem
neem scherven mee van voorbije dingen
en leg ze in een schrijn van herinneringen
laat ons…
LAIS CCIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Eén Ijzeroog, de Schelde grauw daarbij:
de dagen zonder haar gaan nooit voorbij.
Het hart is Rijn, en liefde rot er blij,
want Gangesarmen stromen sloom terzij.
Waar d’ Amazone broeit, loeit de Congo.
Cascaden bruisen kolkend van een dij.
De zee is als het eindigt, groots in do.…
Eindig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Druk
alle dagen
net niet bezwijken
doorgaan
verantwoordelijkheden
prestaties
dankbaarheid
trots
mijn naam wordt genoemd
doorgaan
noodzaak
raderen moeten draaien
ze draaien snel
dagen
maanden
jaren
glippen voorbij
doorgaan
tot het moment
dat het stopt
persoonlijke spullen
ingepakt
kamer
make over
borrel
toespraak
geklap…
LAIS CCXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Zo gaat de zon ook dier en mens voorbij.
Maar handen maken weer begin van haar:
LAIS verrijst, het buigt diep en ’t staart maar,
het wordt aan riemen in’t galei geketend.
O maan: op nachtzee deint het git van haar.
’t Wil verdrinken in haar die zich ontkent.…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 De aanraking is voorbij
De geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie…
Vrienden, Vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Mijn vriend, mijn vrede
met jou eet ik, drink ik --
onbekommerd om wat ik wil
eten, drinken en doen
Mijn vriend, mijn vrede
met hoe het gaat --
de hulp die ik nodig heb
en de aandacht die ik niet geef
Mijn vriend, mijn vrede
met wie ik ben, schaamtevrij --
de puberteit allang voorbij
hoef ik niets meer te verbergen
Mijn vriend, mijn…
Nieuwe stenen
netgedicht
4.6 met 100 stemmen
402 samen
de onuitwisbare
close harmony
vergaarden die
niet alleen op
genen stoelden maar
ook de zielsverbanden
van de eeuwigheid
bedoelden in de
oneindig grote databank
alles lijkt
op te lossen in
de wegen van
bestaan die wij nog
hebben te gaan
van passeren
genoten wij maar
er kwamen geen
nieuwe stenen die ons
leerden meer voorbij…
binnen bereik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 soms klapwiekt iemand
de ander voorbij
herkent zijn schim
niet als hij in de
spiegel kijkt
niet de schaduw van
zijn eigen wanen
soms zwijgt iemand
als hij spreekt
valt in de leegte
tussen woorden
en hun betekenis
voert het schuim van
wrakhout hem mee
soms staat iemand op
varen boten stroomopwaarts
klemt de hoop zich…
Deze lentegift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 jij bent
als zacht fruit
in harde handen
die de energie
al ver voorbij
de tanden
hebben opgebruikt
door alleen al
de geur van
deze lentegift
nog zijn de
kraampjes dicht
maar het warm
aroma ontsnapt
tussen de zeilen
uit de vol voorjaar
opgetaste stalletjes
nog houdt een klein
probleem de
verkoop tegen
het is de
donker
dreigende…
De dag...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 De tijd die voor mij blijft,
ik ken hem niet
Vandaag gaat weer voorbij
en morgen zal ik wel weer zien.…
Chinees liedje in Europa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 De heren leiden
hun blanke gade
in sjieke kleren
voorbij de kade
De krekels sjirpen
er naar het westen
(Het meisje huppelt
er naar de velden)
De krekels sjirpen
beschut door bloemen
(De heren lopen
er naar het noorden)…
Thuis
netgedicht
5.0 met 44 stemmen
441 rustig leken
de dagen
voorbij
te glijden
door een
zachte traagheid
scherpten kanten
geen pijn
het moet
of hoort zo
te zijn zonder
irritaties
maar het
discontinue
van de waarheid
geeft onzekerheid
in navraag en
herhaling met
handenvol
twijfels steeds
het ontbreken
van verbindingen
vergroot het gevoel
van alleen…
Thuiskomst
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
542 De hemel waait voorbij
alles raakt vanzelf zoek.
De kraai landt op een tak
wolken herhalen zich in een waterplas.
En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte
te bedaren met zacht wuivende gebaren.
Getemperd licht valt door de ramen
een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij.…
NIETS EN ALLES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Poes
laat tijdens gesprekken
met zijn vriend Olivier
dikwijls een eenvoudige
neusklank bij gesloten mond
voor zich uit gaan
die eentonig klinkt
maar iets onvoorstelbaars
mag bevatten
twijfel na een kloeke uitspraak
van de trotse heer Bommel
dubben over een plan
waarin wellicht gevaar schuilt
tevreden of afkeurend zijn
over voorbije…
Schuilruïne
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
776 gewone mensen doen
op gewone dagen, eten
en niet verdrietig zijn
Aansterken, mezelf restaureren
de namen van mijn ziektes
niet meer nodig hebben
Alleen mijn neus is gezond
zet me in mijn eigen stank
ruikt waar het naar toe gaat
Duiven koeren klaaglijker
kauwen krassen in mij
Missy draait om me heen
De stad is vol leven
raast voorbij…
Naamloos
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
443 terzijde kijkt
hun blikken zijn
naar binnen gekeerd
het opdringend
bedelen is men
al vele jaren
grondig verleerd
in een maatschappij
met een bezetter
honger lijden
en een niet te
stillen dorst
is het recht
waaraan nog even
niet wordt getornd
handen hangen
zijn er niet meer bij
hun greep op leven
gaat nu naamloos
aan hen voorbij…
kundigheid.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
425 er kwam een echte poëet voorbij
en vertelde over mijn gedichten
hij vrolijkte mij op door te stellen;
jij behoort tot de lichtgewichten
ik was verrukt door zijn schrijven
en respecteerde deze bemoeienis
hoe meer ik zijn woorden liet beklijven
des te verrukter ik ontsteeg
uit mijn poëtische droefenis
soms heeft men humor nodig van dien…