6196 resultaten.
gesloten deuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 bijna nooit raak ik aan het gelijk
hekkens en tekens in overvloed
maar de deuren gaan niet open
en bijna nooit heb ik recht hier te zijn
ik verdwaal niet in mijn gedichten
de beelden die ik mezelf inschep
de verdwijnend' woorden zoals ‘liever’
en ‘eerder’ mezelf in het dicht plakkend
in de metaforen die zichzelf opsluiten
afgesloten van…
Een artefact van kunst en kalender
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 De mens is hier om enkel zichzelf
kom laat dus zichtbare levenslijnen
op koorden ook jouw voeten dragen
strek gerust je armen uit en loop
ken ons, ken dit zoekend evenwicht.
Achter noch voorwaarts, alles mag
als je stil blijft staan ben je nergens.…
Al scharrelklaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 aan in
vroege aandachtspunten
bedaard zet ik alles op een rij
heb door frequent vergeten
geleerd mijn tijd goed
af te meten tegen de energie
die ik beschikbaar heb
lach terwijl ik koffie zet
ook zonder hek is de dam
al waanzinnig druk in de
heethoofden van reporters
zij spelen radio op tv
proberen ieder te bereiken
om vooral zichzelf…
achteravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 het is te laat voor november
alle toeschouwers zijn vertrokken
de eerste gasten verschijnen al aan de bar
maken grappen over anderen
waarmee zij zichzelf ontzien, niemand
vergeet te drinken, er staat een
buitenwacht voor de deur, het is een
vreemdeling zeker, een rillend lijf
een klepperend kunstgebit, de muziek
is bijna geruisloos…
Orgelpijpen,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 mee te spelen met zijn
onbestemde instrumenten
van het fluitend griend,
wat voor buitenlieden
als concertzaal dient,
bij de woeligste plas
recipieert het donker
zich op tonen dieper
dan de diepste bas,
maar na vandaag
worden alle octaven
in een vuist gebald
onverslijtbaar zonder
de tijd te roemen,
de dagen formeren
zichzelf…
STANDBEELD IN SEPIA
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 of is het hun eigen standbeeld
in sepia dat ze zichzelf
en ons hebben gegeven
ach misschien is het wat
de oude meesters deden
het is het misschien
wel allemaal…
Onvoltooid?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
398 Als de heetste lava is gestold
op de flanken van de horizon
in het ochtendgloren weggerold
het wikken in het wegen, onder de
krakende karrenwielen van dromen,
moest te veel worden afgewogen,
gedachten als voorbeeld dat geluk
mild en duurzaam moet zijn, zichzelf
moet verdienen moet maar wegvloeit
in de wind van een veranderend klimaat…
KRANS VAN LICHT
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
481 de mens vindt
zichzelf zo groots
zo machtig zo krachtig
reist naar de Maan
en op korte termijn
gaan we zeker naar Mars
hij kan zoveel
en denkt zo groot
maar virussen zo klein
zullen hem altijd overvallen
even de baas zijn
ooit hadden we de
Spaanse Mexicaanse
en de vogelgriep
MERS HIV EBOLA SARS
ze verborgen de dood
in het geniep…
Stenen scheppen mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Een stuk steen
dat zichzelf blijft, onvatbaar
voor alles dat ik probeer
eraan toe te dichten
Het blijft gewoon wat het is
terwijl het in mij vormgedachten vormt
die ik met beitels uit mijzelf vrijhak
Kijk! Kunst. Van mij. Zie je
mij? Alleen ik doe dat zo
Kijk, ik besta!…
Zoveel heden
netgedicht
5.0 met 82 stemmen
422 voorgingen
we lieten alles passeren
maar haalden wel
de liefste dingen terug
afgestoft en de glans
gegeven die het in
doorleven heeft gehad
waar ze elkaar
raakten kwamen bijna
vergeten zaken
bovendrijven om in
emoties hedendaags
plezier te laten beklijven
wij hebben weer
fantastische puzzels
gelegd met de stukjes
leven die op zichzelf…
Marcel Lüske
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Verstopt achter een ferme pokerface
maant hij zichzelf tot onverstoorbaarheid:
‘Doe rustig aan, verzamel navelpluis’…
nu dat ik dood ben
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 welvaart of welzijn:
is samenleven
of zichzelf zijn
toch hetzelfde niets?
vergeet het maar. laat het gaan
al deze vragen
zijn over de houdbaarheidsdatum
gooi ze dan weg
gemakshalve
ben ik nu niet
meer
maar
ik had wel alles
voordat
ik stierf
had ik je lief…
De kathedraal van Syracuse
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 rots om tot het dak te komen
Oude steen staat hypostiel in nieuwe wand verzonken, komen
Kwelling en Kwansuis-dat alles was hier altijd al
Verstomd vermomd is nu van alles van
Godsmoeders tot de kaarsvlamschaduwen op palen nog
Fluiten gespolieerde zuilen Hera’s hymnen uit
Het luisterend oor van de nacht
Die nieuw en grootogig
Gelijk aan zichzelf…
zij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 maar vol
mededogen hun ondergang
met mijn treuzelende blik
gestaag onder ziet gaan
zij is een raaf, een moeder
die de tijd aanschouwd zoals
raven manoeuvreren op
ieder zuchtje wind die
hen verder brengen naar
daar waar zekerheid
zich in twijfel bevindt
ik prijs me om
in haar slagveren
die raaf te zijn
die bij geteelde moed
zichzelf…
Boze Baas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 jou
Alles is verzekerd, gelukkig
geen leningen, we werken hard
omdat je anders niets hebt
De kinderen hebben hun eigen leven
zij zullen niet voor ons zorgen
en vragen al om een deel
van hun erfdeel, maar het zit vast
in steen, in kluizen, en in jouw hoofd
dat ook de dekkingen wil dekken
Een mens moet volwassen worden
en voor zichzelf…
Lectori salutem
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
495 Wie is die zot, zo dwaas en lunatiek
Wie maakt zichzelf te schande
en publique
Wie, ik?…
Moyen-age
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 Blij dat u mij
weer eens leest
uw commentaren, vrij van
loon of gage,
vormen op zichzelf een
eigen rage
Al moet ik zeggen dat uw dichtersgeest
- ik zeg het luid, hardop, en
niet bedeesd -
soms blind is, maar ook af
en toe très sage
dat is te zeggen, tot de
Moyen-Age
Een dichter heeft respect
voor oude talen
van Sanskriet…
Hun hete tune
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
393 zaaiende klap
de stilte was
elektrocuterend
de batterijen
branden hun
eigen hete tune
om de laatste
laadpaal werd
gevochten door
mensen die nog
verder wilden
de blinde paniek
van de uittocht
bracht hen juist
weer samen op
het offerblok
van schuld en boete
in het misdragen
van alle soorten
verantwoordelijkheden
voor zichzelf…
Opgesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 in de kluis van haar ziel
de code is ze verloren
toen ze in een diepe put viel
haar herinneringen
doen te veel pijn
ze heeft ze verdrongen
omdat ze te heftig zijn
misschien zal ze ooit leren
haar gevoelens toe te laten
en zal ze het durven
om erover te praten
misschien zal ze ooit
verlost worden van haar pijn
zal ze leren van zichzelf…
De koffer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 omroepster niet
hij zag niets
hij hoorde niets
hij dacht maar
één gedachte
waar is
mijn koffer
waar zijn
mijn spullen
waar moet ik heen
zonder mijn spullen
dat dacht hij
steeds weer
steeds weer
tot hij de bank zag
die grote lange bank
met zachte kussens
dat is een overnachtingsmogelijkheid
zei hij geruststellend tegen zichzelf…
Tiramisu
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Je zult toch maar een vlinder zijn als zij
verschuilend dag en nacht in haar cocon
zichzelf nooit vindend omdat zij niet kon
haar vleugels zwaar van was zonder gelei
Ze zei ik heb je lief kom maar
bij mij
monarch, je bent mijn blauwe koningspage
mijn minnaar op de zuilengalerij
omzichtig manoevrerend in
d'arcade
Behoedzaam fladderend…
Treinrukkers op pornoplatforms
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Het reizen met de NS
is niet altijd bevredigend
veel afwijkingen van de norm
dat ervaar ik telkenmale
maar los dat op met een tukkie
een slapie van korte of langere duur
maar ik ben ik
en zij zijn zij
en zij doen een rukkie
of te wel onaneren:
bevredigen zichzelf
masterberen die meneren
Ze ervaren die geel/blauwe trein
als een…
BLIK OP DE NATUUR
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
541 een schaap beseft het wezen van de wolf
niemand hoeft dat hun te vertellen
een boom een plant ondergaat z’n ondergang
door regen wind of parasiet
ze kunnen het niet ontlopen
verschillende soorten verschillende belangen
allen kunnen slechts hopen
het zijn de regels die de natuur
voor zichzelf heeft weten in te stellen
ze laat het een door…
Opgesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 in de kluis van haar ziel
de code is ze verloren
toen ze in een diepe put viel
haar herinneringen
doen te veel pijn
ze heeft ze verdrongen
omdat ze te heftig zijn
misschien zal ze ooit leren
haar gevoelens toe te laten
en zal ze het durven
om erover te praten
misschien zal ze ooit
verlost worden van haar pijn
zal ze leren van zichzelf…
Meer dan Geluk
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
396 Hoefijzer
boven de deur, krom maar trouw,
Gelukskatje
zwaait zichzelf moe op de vensterbank,
Dromenvanger
vol dromen die niet van mij zijn,
Scarabee
eeuwenoud, zwaar van betekenis.…
Wat ik tegenkwam 9
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 wel
Mijn maag verlangde naar huis
om te eten
Mijn ogen zagen het
stille schijnende water
waarop kroos
de kastanjeblaren waren droog
en zo broos
Mijn oren hoorden de kinderen
op de speelplaats
Een dikke hond kwam ik tegen
daarachter een vrouw
Ik hoorde ons groeten
Mijn ogen zagen iemand die
zich over het water boog
Zag hij zichzelf…
Voorgoed kwijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 valt het staal
dat verzengend op staal dreunt
aarde drenkt zich in bloed en kreunt
de stervende stad slaat totaal kaal
door gereedschap van de dood
waar armoede nog rijkdom tellen
waar dorst en honger kwellen
raken kinderen en ouders in nood
zonder mededogen lijdt het volk
dat aan die scherpe dolk zich snijdt
het raakt voorgoed zichzelf…
Waar de winter danst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Moeder draagt de zorgen in haar jassen,
ziet zichzelf als een ballon zonder lucht.
Vroeger leek ouder worden een gerucht,
nu rimpelt zelfs brandhout bij de tassen.
Zelfs het erf plooit minder en strekt zich uit,
naast haar, die ooit zo vlotjes haar jeugd
droeg.…
Nog een Eind te Gaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
256 Nog een eind te gaan
al weet ik niet waarheen
de wind houdt mijn adem
en weet van snijden
laten en lossen
in meerstemmige tijden
Een hond zoekt zijn snuit
in dichtbebladerd zand
de man aan de lijn gaat vreemd
in zichzelf
zijn taal is van ziel en van land
wellicht niet de mijne
De jacht is nu open
voor wie niet navelstaart
oker, oranje…
Her-inneren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
381 En als je dan zit,
heel even maar,
her-innert iets in jou zichzelf:
dat je meer bent dan je plannen,
ouder dan je zorgen,
lichter dan je denken.
Noem het een mini-pauze,
een fluisterend halteplek,
een stil momentje
waar de wereld doorgaat,
maar jij
weer thuiskomt.…