14831 resultaten.
Spel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.316 Ik durf geen spel te spelen,
te bang voor het falen,
in dromen
of met
vlagen,
mijn angst pakt me
en stopt me
in een wagen,
ze duwt me
van de berg af.
Nu is het een spel
en durf ik
niets te wagen.
Ik schiet
langs de bomen,
vlieg over gaten.
Nu is het
een spel
en durf ik
niets te wagen
en in vlagen
zie ik het al gaan.…
Het vaderland was destijds een moeras
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.677 De ziel is wijd gelijk de wijde zee,
Aan glanzend oppervlak glijdt kiel na kiel,
Haar diepten bergen mateloos wel en wee.…
Prijs
gedicht
2.3 met 406 stemmen
59.368 Ik ben verzot op literaire prijzen
Van AKO en van Libris tot Nobel
Als het aan mij ligt zit zo'n jury wel
Haast elke week een winnaar aan te wijzen
Steeds als ik op tv weer van die grijze
Belezen heren het gezelschapsspel
Der letteren zie spelen, merk ik snel
Hoezeer mijn haren niet te berge rijzen
Ze leggen uit hoe fraai de schrijver schrijft…
Vader
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.292 Jouw berg, gevormd door zelfgevouwen trots,
een levenlang zorgvuldig aan gewerkt,
gaf eenzaam zicht op eigen stenen rots,
die, verdedigend, afweer had versterkt.
De spiegel ertussen wierookte signalen,
die stuiterend naar ons retour kwamen dalen.…
BOMEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 Eens vond ik dit gegeven mooi
nu zie ik er doorheen
want onder iedere boom
hoe dik
hoe dun
hoe klein
of
groot
is de aarde, dus de moederschoot
dit fundament is vaak verscheurd, verdord
vertrapt
met bloed gekleurd
men heeft hiermee verkeerd geleefd
de boom is ziek
vecht voor bestaan
soms eenzaam op een hoge berg
verlaten in de zandwoestijn…
een drempel te hoog?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
541 een kleine oneffenheid op haar pad
ze kon het niet opbrengen
om over die drempel te stappen
keerde om en nam een andere route
het werd een molshoop
die almaar hoger en hoger leek te worden
het maakte haar nog meer huiverig
maar waar ze ging
een uitweg leek er niet
het werd een berg
op elk te volgen pad
moedeloos werd ze ervan
tot ze begreep…
requiem voor een eeuwige zucht
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
689 waaraan denk je
met de ogen dicht
wanneer ik zeg dat de tijd zal komen
dat de dood me zal bergen
in zeeën van tijd
en, voor daarbuiten tot stilte gesloten,
het onzichtbare mijn toekomst zal erven
in stil zo stil
zo onnoemlijk stil
het glanzen van golven
misschien dringt
niets meer tot me door
werpt het sterven de beelden ver…
Bashio III
gedicht
3.1 met 22 stemmen
8.962 Berg je stok in je hoed, vervaardig het water in regels.
Het licht is van jou, de nacht ook.
Nog even, cypressehoed, en ook jij zult ze zien,
De sneeuw van Yoshino, de ijsmuts van Sado,
Het eiland dat scheepgaat naar Sorén over grafstenen golven.…
POSITIEF
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
922 Ik kijk naar wat ik allemaal ' wel ' bezit, erg véél
bergen vriendschap en hopen liefde, juweel!
Laten we lachen en dansen, waarom ook niet
feesten en pret maken, goed idee, vind je niet?
Ik zet mijn beste beentje voor en denk positief
Doen jullie vandaag mee, wees even lief...…
Sediment
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 onverklaarbaar sla ik het voorhang open
van motregen dat viel in de ochtend
voor mijn gevoel alreeds expres gesloten
tussen mens en de natuur
blijf hangen aan grijptakken
en mijn haardos verstrengelt:
o Absalom mijn zoon
verbaas mij dat een waas zo simpel is
te openen doch als de wil zich niet meer toont
in logisch denken dan kan men geen bergen…
ongeschreven brieven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
752 een ondergesneeuwde berg
geeft jou geen warmte
kille glitters verspreiden
rond hem alleen
door putten dijken en dalen
gaat de slee spoor mijn geheim in
waar ongeschreven brieven
door de sneeuwbanken
naar jou toe stromen
zal jij in de labyrint van jouw gedachten
een woordenboek zoeken
om mijn brieven te vertalen?…
De Kist
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
893 Daarachter de bergen, torenhoog
ontstaan door de vele problemen.
Toen jij tegen me loog en me bedroog,
maar ik heb het je nooit kwalijk kunnen nemen.
Nu ligt alleen het dal nog voor mij,
de oase van verdriet.
De tijd heeft de wonden kunnen helen en daarbij,
zonder de steun van mijn vrienden redde ik het ook niet.…
NACHTELIJKE TRANEN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
742 Het is doodstil in de donkere nacht
en ‘t stil wordt door geen verstoord
Ik lig in mijn bed en huil heel zacht
opdat niemand mijn schreien hoort
Het is doodstil onder grauwe lucht
die stilte vreet heimwee in mijn hart
Niemand ziet dat ik voor mij vlucht
en mij verberg achter bergen smart
Het is doodstil als het vèr drie slaat
die stilte…
Sonnet
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.156 En Mozes heeft de top des bergs betreden,
Hij ziet nu liggen het Beloofde Land
Met al zijn akkers, weiden, gaarden, steden,
Waarheen hem voerde 's Heeren milde hand.
De Leider denkt terug aan het verleden,
De veertig jaren, noden allerhand,
Door heel het volk van Israël geleden,
In een te fel gebied van zon en zand.…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
Boodschap van de nooit aangespoelde fles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 Op de eerste kust stond de man met de fles
hier waren de verlangens, de wensen
de boodschap, de zoektocht naar de mensen
vaartuig van de ziel, een diep snijdend mes
Gevat in groen glas bereid voor de reis
naar zeeën waar de zon nooit ondergaat
langs tropische vissen, bergen van ijs
tot het land waar water haar achterlaat
Op de tweede kust…
Stimulans
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
661 Stoer al die mensen
mannen, vrouwen, jeugd
Trappen op een berg
die professionals vrezen
Dapper omhoog
Elkaar stimuleren
Geen onderlinge strijd, maar
met elkaar.…
My Lousy Poem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Vanmorgen al, ergens op Bali
Een berg-gorilla baby geroofd,
Vocht de moeder zich dood.
Hoe moet je je wapenen
tegen vernietiging van onze natuur
De idioten die vanmiddag de aarde
verbranden in Brazillie
Protesteren schiet niet op.…
STADSARCHIEF
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 Boekenkasten bergen menig verhaal
over welvaren en beproevingen.
Grijze laden houden beschermelingen,
ogen streng als de waakzame generaal.
Op oud, sierlijk beschreven of jong papier
sluimert Nassaustads woelig verleden,
schenkt echter dikwijls kortstondig vertier.…
Koffertje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.502 voor elke dag van je leven
je kan er mee gaan reizen
je neemt niet eens de trein
ziet verre stranden, mooie paleizen
je hoeft niet rijk te zijn
je kan ook in de toekomst zien
je hoeft niet eens een bril
wil je honderd jaar vooruit of tien
je kan dromen wat je wil
je kan ook naar de maan
je hoeft geen ruimtepak
wil je op de hoogste berg…
Vader
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
883 Op vakantie
was hij een keer
dichtbij in de bergen.
Hij wilde er vast even uit,
weg uit die keuken.
…
als stille getuigen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.160 gereed om ze op te bergen
voor een volgend seizoen
een nieuwe zomer….…
Herinnering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 O, lief, berg aan uw borst mijn bleke wang
En span uw armen veilig om mij heen:
Hoort ge zó in mijn ziel dat zacht geween
Om dingen die daar stierven al zo lang?
Hoort ge zó zuchten om een leed-verleên
Mijn smarte-spoken?....…
SCHERVEN VAN GELUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
813 weer een rot deceptie
Verloor ik de moed er in
Vol dagen dat het niet echt loopt
Gevangen in een nacht
Je bang bent
Soms wanhopig hoopt
Op iets dat op jou wacht
Verloren in een dichte mist
Verwikkeld in een brij
Verlaten in je eigen huis
Bezwaard, bedrukt, niet blij
Tezamen met mijn scherven
De brengers van geluk
In mijn geval
Echt bergen…
Spelletje doen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 Dus berg ik mijn hoop maar op,
van het Electra kan ik alleen maar winnen,
als we een stroomstoring hebben!
Dus nog maar even geduld!…
Aanstekelijk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
822 zetten op de huid
van de aanstekelijkheid tot ik
vroeg of laat de ogen sluit,
elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
daarna misschien dan weer te vegen
in de verstrooide as van de vergetelheid ,
om sprakeloos te weten dat ik
mijzelf nooit heb gekend en
verteer de bergen…
Tabula rasa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Er mist een kamer hier
een witte kamer
waar ik niet hoef te bestaan
een onbeschreven blad
om mij te bergen
Waar het kristallijne venster
mijn woorden terzijde schuift
het winterlicht binnenlaat
dat naakter is dan mijn blote huid
De klok een witte tijd aangeeft
ik mijn adem bladstil zie hangen
boven een deken van stuifsneeuw
het vroegste…
zonder namen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.459 Als ik zie hoe machteloos de gedachten van velen
de namen omzwermen
als volièrevogels het zangzaad
beklim ik liever het naamloos ding dat een berg is
desnoods halverwege
het zwijgen te toonzetten
maar de naam te verzwijgen, niet uit eerbied
maar uit eenvoudige blindheid
en zó de stof het feit en de tijd
nauwkeurig te zeven door vlees…
Zonnegroet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 Haar borsten
zien er stevig uit, maar misschien slechts
opgewekt door ingebrachte implantaten
van twijfelachtig materiaal, dat oplost
in vlees en bloed, niet in een oogwenk
maar in de loop van jaren, onverwacht
zoals granieten bergen door weersinvloeden
en het wortelen van steenbrekende planten…
anomalie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
659 De kim daalt neder uiterwaard
het spant strekt zich
uit de stand van de zon
het moment kromt uit willekeur
en zo is mijn vel versneden
tot daar is het leven
twee meeuwen vinken de horizon af
het velijn van het zijn
zout' 't water tot een zilte lijn
de golven klauwen aan de dijken
het zand geeft zich over
bergen naamloos zonder getal…