33403 resultaten.
Bol is nog te hoekig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
688 pigment omdat gevoelens op
mijn schilderij ook zichtbaar moeten zijn
de schaduw is te licht
ze tracht het duister te vermijden
zon speelt sprankelend met zicht
maar kan het donker niet verleiden
vlakken zijn wel goed verdeeld
wit kleurt mooi de randen
alleen de mensen ogen houterig
lijven dun met iets te grote handen
ik schilder een gedicht…
Esthetica
gedicht
3.2 met 28 stemmen
14.513 .
------------------------------------
uit: 'Bandeloze gedichten', 1996.…
Open vraag
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.493 Daar waar door zwijgen
der gedichten
nimmer iets
tot daglicht bracht?
En wat verandert dan
nu ik deze volle regel
wel geschreven heb?
Mijn gedachten
zacht omschreven
jou heb toegedicht
Zal je weer
de woorden sluiten
die de stilte steeds
heeft toegebracht?
Of zal je dan
de zinnen zeggen
waar ik al zo lang
op wacht?…
De pijn die kleuren doodt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 minder dan voorheen
het naakt is
tegenwoordig bloter door
de lengte van het been
ik schilder nachten
omdat de dagen me
te helder zijn
ik zie de pijn
die kleuren doodt
de grauwigheid van rood
ik schilder weer
omdat het dichten
aan me vreet
mijn nachten eist
en daarvoor niets
fatsoenlijks aan me geeft
ik schilder nu gedichten…
Deken
gedicht
4.5 met 6 stemmen
5.953 Niet naar de jouwe, Lief (gemakzucht is voor een gedicht wat
noorderlicht voor remslaap is). Maar naar een tuin die aan de jouwe
grenst, zo tergend dicht dat jij nooit zeker weten kan of ik mij van
adres vergiste of met opzet fout geleverd heb uit kleine, zachte
wraak.…
Marte Jacobs
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 Je vult mijn gedachten,
in elk gedicht
huppelt jouw pas,
lees ik jouw gezicht.
Die zandkloppende handen,
je grappige weetjes
dan weer onbereikbaar
en toch
wij tweetjes,
geen plekje te vinden
in heel Amsterdam
die jouw gestalte
aan mijn blik ontnam.
Mijn Marte
ben je gebleven,
tot lang na je dood
was jij mijn leven.…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom en verlangen
beweging en stilstand
schreef ik mijn leven
weefde draden
samen met jullie
die ik liefheb
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Dit gedicht…
"digitale ontspanning"
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
577 via het scherm liet jij mij weten
dat je gelooft in heilzaamheid
van spanning bij het mailen
tot aan de date, die daartoe leidt
of van gedichten die de wereld
in een ander daglicht willen zetten
tot maanverlichte zwoele erotiek
of kritisch op de feiten letten
van harde porno, die ik niet wil zien
maar velen tot gerief laat komen
tot zacht…
gele maagd
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
879 spel der dageraad
gele maagd ik verdrink in je glimlach
schommel met je hoofd en beweeg je wimpers
in de huivering van oogopslag
waarin de wind opsteekt en je verwarde haren
in mijn gezicht slaat als een bries
bloei open gele roos in zonschittering
geef mij de geur van liefde
tussen veld en stad droom ik met je mee
en schrijf het gedicht…
uit het dagboek van een wintertuin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
786 vogels oplaat
langs touwen die de eenzaamheid
in lege buiken knopen
gebarsten zoals oude winterbomen
zwart beslagen
het wenken naar de afgrond
de onopgemerkte pijn
bloei dan, mijn roos
en leg je in het helder licht
schoonheid
kent liefde, streelt schaduwverzen
eeuwig
en zo hemels buigend
*geïnspireerd op het gedicht…
Wat troostend zonlicht
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
685 Laat ook mijn ziel maar even dralen,
genieten van het avondlicht
en weten dat de tijd zal komen
dat die weerom versneld zal stromen
en niemand vraagt naar een gedicht...
Waar zal ik dan de moed weer halen?…
Dromerige nacht
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
938 Die dromerige nacht
hield ik mijn werkelijkheid
dicht bij de lantaarn, mijn licht
een blonde zangeres, een gedicht
dat zij vloeiend vertolkte
tussen spelonken van liefdesdicht
wist niet meer over de liefde
dan tijdens avonturen, trillende sprieten
onwennige uren, getuigenis van zangkunst
in ontuchtige schuren, met burgers die gluren
ik kuste…
VOOR HEEL EVEN
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
954 Alles is rijk aan ellende maar als
je zo denkt ben je niet goed in
orde naar mijn bescheiden mening
De globe is wel vol shit, problemen
maar denk eerst aan t mooie blauw
dat ook in gedichten hoge ogen gooit.
Ik schrijf stukjes als dominostenen:
op elke steen één letter en ze vallen
één voor één om. Soms zie ik er
wel een been in.…
Vers hooi
netgedicht
4.6 met 29 stemmen
742 Meer dan ons leven geven kon
heb ik je lief gehad
wij putten uit dezelfde bron
buiten de binnenstad
ons hoge gras geurt ademloos
naar vervlogen tijden
de zeis flirt driftig met vers hooi
dat moet leren lijden
je bent te jong nog voor verlies
van een vertrouwd gezicht
ik kies jouw grote teddybeer
tot troost in dit gedicht
uit je dal…
Kees en Vader
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
727 Oude vader,
die met grijze duiven heult,
heeft mijn gedicht geslagen.
Jonge Kees zingt
langs zijn slapen heen,
hij droogt de natte sneeuw.
“Vader, oh vader”,
verzucht Kees wat gelaten,
“Was ik aan de overkant,
zouden we dan praten?”
Vader knijpt
zijn bessen fijn,
prakt, met tafelzilver,
in zijn winterprak.…
De toon gezet
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.092 ik streel zacht de stilgevallen vleugel
verleid de toetsen tot een melodie
met klanken van een sprookjessymfonie
in jubel om het vieren van de teugel
verzin ik vingervlug een lichte tune
voor ‘t gedicht en proef de tinteling
in klingelklokjes, de zindering
van zomerrokjes in ’t weidse groen
aan het venster landen kleine guiten
die op de…
Ter verdediging
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
638 Wat er rest is dan een afdruk;
een vereenzaamd en veroordeeld woord,
vochtig, zoals dit gedicht
dat ik naar de leegte schreeuw, nog machtelozer
dan de cirkel, de dagen rond.
Ik jaag de dode bladeren in de kamer.
Hierbinnen woont de nacht.
Zonder maan.…
Hoop
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
490 je beweegt tegen muren van dromen
als kaars in een lege nacht
ik zwijg in de bubbel van stilte
wanneer ik je lach zacht vang
soms is er die vraag
in een gedicht of woord
dat ik spreken wil zonder geklaag
in een rond geslagen akkoord
hoe wij dode dagen kunnen ontlopen
en met de zon de sterren zullen belichten
want ik vang de wind met boerinnenknopen…
LINDE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 En als de schaduw met het licht speelt
raak ik in dromen verzonken,
ontstaat een schouwspel dat nooit verveelt,
ben ik van tederheid dronken,
omdat de zon zijn meesterwerk verricht
aan de linde die ik omvadem:
de schepping van leven uit adem,
een onverdicht gedicht...…
Monte Oliveto Maggiore
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.893 .
-------------------------------
uit: 'Gedichten' (2005)…
Lijken in het veld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 Kinderen verdrinken, sterven en creperen,
terwijl ik dit gedicht laat vloeien uit mijn pen
Veilig weggekropen achter dijken,
goed beschermd tegen gevaren,
halen we de schouders op, beredeneren:
Het zijn maar Pakistanen.
We zijn in shock! De vakantie is verzopen!
De camping staat weer onder water,
Het hele land is volgelopen!…
ideaal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
570 het leven moeten zijn, want
de wereld is hard, de mensen zijn
hard of hard geworden en het dromen
moet weer hardop gedaan worden,
op zachte voeten, met konijntjes die
rondrennen in het natte lente gras-
als dat zou kunnen dan kende ik
geen cynisme, dan liep alles op
rolletjes, waren mijn gedachten alle
dagen zacht net als mijn gedichten…
"De zon schiet gaten... ",
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
652 Ziener met één oog
tovert blinde tekst omhoog
bloem van gedichten…
Poëzie is kinderspel
gedicht
3.9 met 22 stemmen
14.429 voor de poëzie
u rest slechts een troost ligt gij op sterven
gij verveelt u dan ook niet
en plotseling kan dan pop en bal
laat herinnerd u laten weten
dit was ik en dat was het heelal
----------------------------------------------
uit: 'de Nederlandse poëzie van de twaalfde
tot en met de eenentwintigste eeuw
in honderd en enige gedichten…
Eerste Woord
gedicht
3.5 met 15 stemmen
6.527 Het raam ging open staan
--------------------------------------
Dit gedicht staat op een steen
in de Nieuwestad in Leeuwarden,
in het kader van 'Poëzie op straat'…
Jij + ik = 3
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.330 symbolen van atomen
de gezichten van gewrichten
de doorzichtige kijk
op zaken nooit gezien
misschien ga ik het snappen
nu is het slechts naar lucht happen
bij de gedachten aan het kloppend hart
dat in ons woont
jou en mij heeft gekozen
als veilig huis gekroond
Het voelt zo goed en ook zo nieuw
ik zie de horizon oplichten
Woorden worden gedichten…
Heemroos,
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
982 Een lichte welving in het aards gazon,
schildert teksten in het heem die ik
in elk seizoen beween, pluk het als een
heemboeket, waarin hij geleidelijk verdween
daar ruist zijn rust in een oneindig gedicht.
"Denkend aan een (h)echte vriendschap "
Foto: Roos.…
Weilanden hebben avond
gedicht
3.5 met 6 stemmen
6.383 Elke ochtend is een morgue,
elk woord in dit gedicht een kist.
En daarboven, zwart op witte lucht,
fladderen de doodsbrieven, die kraaien
blijken te zijn, zo slordig vliegen ze:
god laat z'n correspondentie maar waaien.
-----------------------------------------
Uit: De hectaren van het geheugen', 1985.…
Indigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 dingen beleven
genieten waar we aan toekomen
eindeloos wandelen over de hei
vliegen naar tropische oorden
plukken we gezamenlijk bloemen in mei
bezegelen ons zijn met de mooiste woorden
versmelten we in een nacht vol indigoblauw
liefdevol kleurt het zand op je gezicht
dankbaar voor de genegenheid van jou
ondanks het gemis bewaar ik dit gedicht…
dichten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
583 De vogel vliegt op en zint op een gedicht.
Het is een dichter verkleed als vogel die
een aantal regels kwijt wil zonder diepe zin.
Meer voor het plezier en de magie ervan.
Want vliegen is een klein wonder en vlieg-
en is leuk en als het vogeltje zingt wordt je
vanzelf vrolijk.…