7647 resultaten.
dan lacht een kleine stem
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
659 geluiden breien
leven in mijn hoofd
gesloten ogen zien auto's
op de straat en bussen
stoppen op de halteplaats
een vage schreeuw als
groet een flard muziek
meeuwen vliegen over
hun schorre kreten verjagen
toch een ander soort publiek
de trein van west
hangt in ontsporen
de wind draagt nu geen
zachte regelmaat die het
normale…
twee eekhoorntjes
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
3.315 twee oorkussens voor ons hoofd
zocht ik om vannacht te dromen
ik vond ze in het groene mos
onder de stilte van een beukenbos
bladstil hangt het licht
zacht lispelt de wind
het groene dak koestert mild
de rust van oeroude bomen
wij liggen naast elkaar
wachten tot de avond komt
dromen voor de nacht
heb ik voor je meegebracht
een holte…
Was ik adem
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
807 Bovenaan de dijk zit het leven
rustig wachtend op wat komen gaat
de groene bank geeft geen krimp
biedt plaats aan herinneringen
maar wijkt niet meer voor gewicht
over zijn schouder kijk ik mee
en door jarenogen ziet alles
er schielijk heel anders uit
rimpels tekenen hoofdstuk
na hoofdstuk mijn hoofd stuk
was ik adem ik zou schreeuwen…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
3.1 met 27 stemmen
18.140 Niet de scherpe natuur van de zaag
wierp de man terug uit zijn dromen
maar de huiver van de boom
die in het hoofd van de man was aangeplant.
---------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001.…
Geen ridder
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.220 Een ridder reed eens door een woud
Hij was moe en had het koud
Er spookten lijken door zijn hoofd
Wier leven hij eens had beroofd
Verbijsterd bleef hij stokstijf staan
Door schoonheid zichtbaar aangedaan
Want hoor, daar zong een nachtegaal
een herinnering… een vergeten taal
Het oude lijf werd prompt vergeten
De spoken floeps uiteengereten…
ultraviolet lokt in letterbak.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
595 woorden niet betekend
ongehouwen nog te hakken
rots uit steen voor beeld
alles is ooit
uitgesproken voorzegd
tot oren steeds gesloten
onvrij gemaakte hoofden
ongezegd opgeslagen
ordeloos in breinen
zoekend naar verwoording
in dichters gisting
van Dale stort goed
bergen woorden schuren wrijven
in vermaledijde brij
waar oh hoe waar…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders
mijn mond hapte naar woorden die stemloos
langs de wanden rolden en de stilte bedolven
er was troost, een wolk waarin ik je herkende
en je stem die voor altijd naklinkt in mijn hoofd…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 de lampen enkele dagen koud
het licht naar de zolder verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een…
Broos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.493 Lamplicht zet zijn hoofd in een kader,
heel duidelijk zie ik nu mijn vader;
groot verschil met het beeld dat naar boven kwam
van de man die mij hoog in zijn armen nam.
Van veilig gevoel tot tehuiszorgplicht,
daartussen ligt een mensenleven.
In de groeven van mijn vaders gezicht
staat het verdriet om mijn moeder te lezen.…
Hoe druk ik me
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
690 mijn pen drupt inkt
laat zinnebeelden
vloeien op papier
soms ontaardt een vlek
in een sierlijke illustratie
een prettig perspectief
met een voelbaar reliëf
soms is de inspiratie
net abstracte kunst
blijft de vlek te vaag
hangen in mijn hoofd
geef ik slechts een vlaag
van wat ik werkelijk zie
ze zeggen wel eens
je bent zo goed
als…
ik hou....
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
3.631 tijd
want jij hebt nooit de moed gehad
om jouw hart door mij te laten breken
ik hou niet van zwakheid
In al die lange loze nachten
heb ik je genoeg kansen gegeven
maar de tijd lijkt stil te blijven staan
ik hou niet van wachten
Dromen over dat je toch nog komen zou
maar ter vergeefs zodra ik wakker werd
ik verzin jouw woorden in mijn hoofd…
zwaarte in het bos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.611 alle luchten waren blauw
uren schreden voort in kerks groen
de paden op met zachte demping
spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam
het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel
stevens recht vooruit moe en klam
een bord zei dit is natuur
gevallen bomen gaan gewoon rotten
er kwam een paard met mens voorbij
soms een hijgende trimatleet…
Betrekkelijk
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.311 Laat elke tegenstroom,
maar over je komen,
heel gewoon,
want de betrekkelijkheid
van ’t leven, is zo kort,
het duurt maar even,
dus trotseer en bied hoofd
aan ál wat zich op
je pad vallen laat,
’t is de instelling
van je eigen ik die
’t vaak makkelijker
maakt dan ’t tórsen
van het juk.…
hartenklop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.102 iets schreeuwt in mij het is al laat sta op
een arts staat daar zijn moed bijeen te rapen
het is al tijd hij neemt jouw hartenklop
en straks zal hij het aan een ander geven
het eerste dat ik hoorde van mijn kind
nu zal jij in de dood nog verder leven
en ik ga zoeken totdat ik het vind
en als er maanden kruipen in de dagen
en ik mijn hoofd…
ietwat nat en droog
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
567 de regen valt met sloten
koffie aan de tafel
vierkant geknoeste tijd
met elleboog gesleten geulen
waar gasten zich een plek weten
om het hoofd te laten hangen
voor even nergens thuis
het getrippel van duizend druppels
verdrijft het eeuwige geneuzel
in wat het verleden heet te zijn
nu en gisteren ook al
toen de zon zo scheen
en toch is…
lichaamstaal
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.644 hier huizen hoofd en hersenen der natie
een linkerhand doet zaken op de pof
de rechtervuist is handig met verlof
het warme hart schoorvoetend uit de gratie
de middelvinger zorgt voor consternatie
een gladde tong is dubbellang van stof
geheugen wordt geplaagd door Korsakov
de huid heeft zelden last van transpiratie
wat klieren bekken onbehoorlijk…
prinsjesdag
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
817 ze waren weer present, die rare hoeden
een dame had een bloemkool op haar hoofd
haar buurvrouw had een vogelnest geroofd
zo groot, daar kon een ooievaar op broeden
een uitgelaten juffrouw, een gegoede
had zich vandaag bijzonder uitgesloofd
een zwaarbeladen vrachtschip sappig ooft
genoeg om heel het ziekenhuis te voeden
’t is fraai, zo’n…
uit de hoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 twee
herleeft het verleden
het luisteren toen nog
naar het wegsterven van stappen
in koud betegelde gangen
eindeloos in hun lengte
van de strengste meesters
in de hoek een jongen
met zicht op twee muren
wat plafond en een stukje vloer
nog meer van die fletse tegels
het zwart in vierkant gegrijns
en de tijd als gezelschap
op het hoofd…
Hoed
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
900 Hij loopt kaarsrecht
Zijn - veel te grote- hoed wat scheef gezakt
De hoed waarin hij schuilt,
Die al zijn gedachten omvat
En die hem behoedt voor invallend licht en koude
Als een cocon om zijn hoofd gesponnen
Onaanspreekbaar, onaantastbaar,
Als een filter
slechts binnenlatend wie en wat hem lief is,
een firewall, anti-spam en anti-phishing…
Avondlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
778 Avondlicht
Zo ’s avonds voor de buis gezeten,
zie ik veel wat ‘k liever niet zou willen weten,
probeer de gaos uit mijn hoofd te drijven,
maar ’t lukt mij alleen het op te schrijven.…
In memoriam Anthony Mertens
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.487 Een bloeding in zijn hoofd sloeg diepe sporen.
Hij schreef het op, verbeet daarmee de pijn
Maar nu heeft hij de strijd voorgoed verloren.…
Inauguratie
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
917 Zij trapwentelt
me een woord
pa-pa-pa-pa
Steeds maar hoger
van onder naar boven
Ik schiet vol bezinksel
van veel te lang naamloos zijn
Ik kom naar beneden
van mijn zelfschakelende rugtrap
maar ik kom steeds hoger
in het knikken van lucht
daar achter boven onder mijn hoofd
mijn keelgat kleppert open
met een kinderlijk kreetje
Gezonken…
Lievelingsdieren
gedicht
3.0 met 29 stemmen
12.325 Vergeten
toen het nog koud was te kijken: hoe overwintert
een dier dat zo lijkt op herinnering,
zo afvalkleurig, met zijn hoofd naar binnen
en doodstil bij de minste aanraking.
Ik weet een kind dat van ze houdt, het streelt
hun dadelijk verstijvende stofjassen,
draagt ze tussen twee handen de kamer door.
O!…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.209 Een kam met veel te scherpe tanden
op een hoofd waarin de waanzin laait,
als de wind die stro aanzet tot branden.
Een vuur dat onverwacht was opgelaaid,
je leven wegblies als een guirlande
in de zwarte wind die wanhoop waait.…
Stemmen
gedicht
4.0 met 33 stemmen
16.656 Stemmen in mijn hoofd -
ze doen maar één ding:
mij tegenspreken.
'We spreken jou helemaal niet tegen!'
Ik wandel.
'Je wandelt helemaal niet! Je staat zoals gewoonlijk stil.'
Ik denk aan iemand.
'Je denkt helemaal niet aan iemand! Je denkt nooit aan iemand.'
Ik sta stil.
'Nu wandel je. Nu heb je blijkbaar opeens haast!…
De blauwe bovenkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
585 de maan is uit
sterren buitelen
en vallen strepen
je wens
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
zie je balanceren op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte
ik heb…
Holocaust
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.810 Ze hoorden dat het onzin was
een fabeltje van dwazen
en de kinderen van morgen
leerden braaf het uit hun hoofd
want wat gedrukt stond - dat was waar
met ogen die het zelf lazen
ook al was de leugen plat
die zondermeer maar werd geloofd
zo plat als middeleeuwse aarde
waar Verlichting werd gedoofd
En we draaiden
en we draaiden
om onszelf…
Kruiend ijs
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
454 Winden gieren zoals
ze altijd waaien, zaaien
spoken in mijn hoofd,
cirkelen weg door open
kieren, glippen weg met
de magere lijven om die naar
de kille boezem terug te drijven,
rook dat waart langs vagevuur
en blinde gaard, dooft de
gulle lach om de vastberaden
lippen, kan ik alleen verklaren,
dat ik in dit verduisterd uur niet…
hardleers
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
536 laat mij maar
een hard hoofd hebben
het is anders
te vlug van een ander
het krult er
van de softe neigingen
meer en meer
trekt er een lange adem door
het besef komt
van opzij
aan de kant
waar het begint te neigen
en het gezicht krijgt
van een mens
die aan zichzelf doet
mijn vingers reiken
tot in de andere
zijn vel en het knabbelt…
De blauwe bovenkant
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 de maan is uit
de sterren buitelen
en vallen strepen
je wenst
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen maar
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
ik zie je lopen op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte…