6209 resultaten.
Eindtijd
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
776 Teevees die op zwart vallen, internet en telefoons zwijgen in alle talen,
aards leven dat stil staat, stilte voor ’n Apocalyps die in de lucht hangt,
vogels zwijgen, insecten verdwijnen, doodse stilte waarin niemand dood
gaat want de dood vreest dat het ook zijn einde is omdat erna niets
meer is dat sterven kan; hij is weggeslopen in een hoek…
Men Zegt Dat...
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
710 leven zeggen echter dat…
groen voor mij de kleur van je ogen is en…
rood zijn jouw lippen zinnelijk en wulps
blauw zijn je aaien door mijn haar
geel voor de zon die schijnt als jij er bent
paars zijn je warme knuffels en kussen
en bruin de warme fluisterende stem
die vertelt hoeveel je van me houdt
dit is de regenboog van mijn leven
aan het eind…
shinings
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
439 de haard vertelde dat het vuur
door Finse handen was gebouwd
gerangschikt volgens oud gebruik stonden
stammen rond hun einde, koud nog
in hun zelfgesponnen licht
slechts een zwakke gloed tekende wat goud
op elk tot rust geplooid gezicht
vol liefde speelden
twaalf snaren
duizend sterren zongen in de nacht
bijeengebracht door slechts…
Volle maansmagie- 2
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
554 0-vervolg-0
De besprenkelde dagpauwoog
siddert even met een voelspriet
geopende ogen kijken rond
vleugels worden uitgevouwen
voorzichtig bewegen ze
Aan het eind van het ritueel
fladdert een vrolijke nachtvlinder
betoverend mooi om hun hoofden
in het tegenlicht van de maan
-Kom mee, het is tijd
Ze vult ondertussen een veldfles
met…
NACHT VOL VAN LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
702 Haar handen voelden zo zacht aan
dat ik in golven vol tederheid deinde
In ‘t gelaat scheen het geel der maan
dit meisje was voor mij wel ’t einde
Haar lippen voelden zacht, zo teer
dat ik ze wel jarenlang kussen wou
Na elke kus wou ik altijd maar meer
van dit mooie meisje uit lentedauw
Haar ogen blonken zo van het licht
dat ik haar in ‘…
MASKER DER LACH
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
869 alleen..van binnen
Monter straalde zij steeds
bij de meisjes van de stad
Levenslustig leek..zij reeds
als zij de hangplek betrad
Opgewekt lachte zij, daar
zolang ieder haar zien kon
’s Nachts, zo ontroostbaar
dook zij van ’t stil perron
Levendig dartelde zij rond
achter de schijn van de lach
Over pijn hield ze de mond
tot op ‘t einde…
Mijn gevoel.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.451 Een bos donker en zonder eind lijkt het wel.
Waar alle lichtjes verdwijnen.
Ik neem geen mensenvrouw mee.
In het bos vind ik mijn kruisje.…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen zich, ten einde…
Atlas
gedicht
2.4 met 8 stemmen
4.481 De taal een Atlas, die verklarend fluisterend
per ademtocht de werkelijkheid verduistert
die hij nochtans ten einde toe moet dragen.…
Dit is de dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
757 Aan het einde van deze dag gekomen
Mag ik God danken voor al het goede
En dat hij mij deze dag weer nabij was
Bij alle dingen die ik heb ondernomen.…
De figuranten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
892 Aan het einde van het verhaal,
word ik ten grave gedragen
naast de ongekende soldaat,
de naamloze strijd
die ik wel heb willen leveren,
elke dag opnieuw,
vastberaden...
maar nooit heb gestreden,
wordt voor alle zekerheid maar snel vergeten.
Gelukkig vallen er tussen woorden,
altijd spaties.…
Werkelijk
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
902 ogen
zien de schoonheid
almaar meer
gedragen door wortels van
ervarend verjaren
die het heden
maar ook verleden;
mijn levensweg steeds
beter doen verklaren
minder gebonden
of misleid
door dromerig verlangen
verlost van de drang
die de voortplanting berijdt
de waarde
ligt steeds meer
in het gezicht
van het einde…
Ontmantelzorg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
700 liefst in weelde
Haar zwak geslacht bleek sterk als merk
Ontmantelzorg lag prima in de markt
Aan hulpzoekenden was nooit gebrek
Ze hielp in menig mannenslaapvertrek
Op die manier werd geld bijeen geharkt
Tot op een dag zij zich plots kuis bedekte
Ze werd een volgeling, een opgewekte
Keurig netjes, geen meisje van de straat
Er kwam een einde…
Dichter
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.607 Je bent je eigen einde en begin,
en leeft en sterft alleen. Geen dubbelganger
neemt straks je plaats wanneer je doodgaat in;
geen keer op keer verloren hartsvriendin
ging van iets anders dan gedichten zwanger.…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Vandaag heb ik het bos beleefd
aan het eind van een seizoen
het was een zonnige zondag
ik was in mijn goede doen
een lange wandeling over brede
maar ook enige enge paden
zo trappelende door het bladerdek
kon ik me uitstekend ontladen
mijn hoofd is nu helemaal leeg
je kunt best wel zeggen kaal
als ik zo rond om me heen kijk
worden we dat…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 In de herfst van mijn leven
roepen vallende dode bladeren
soms een elegische stemming
in mij op en laten mij het
einde vaag voorvoelen.
Gelukkig blijft het tijdstip,
net als de witte, koude sfeer,
onbestemd en onbekend,
met een sprankje hoop
in nevelen gehuld.…
Hoofdrol
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
738 Jij, mijn onbestaanbaar verlangen
houdt mijn humeur weemoedig gevangen
nu je weet hoe ik destijds begonnen ben
en de wildernis van mijn wortels verken
ben ik misschien de vijver
jij de schrijver die mij bevist
komt er een einde aan mijn ijver
in de hoofdrol die zich vergist
ik weet niet waar jij nu verblijft
doorzichtig in dit lijfsgedicht…
Veel gelukjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Dáár ligt voor mij zo'n groot moment
waar mijn geluk geen einde kent.
't is de natuur die mij verslindt
en waar ik steeds voldoening vind
in alles wat daar leeft en bloeit
en mij steeds weer ontroert en boeit.…
buiten zinnen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
748 kwijt ben ik al mijn zinnen
zonder woorden om te beginnen
ook het einde ervan is zoek
de vele letters in het boek
de roman, die ik nu lees, blijven ongehoord
‘t is niet mijn verhaal, een vreemde taal
als losse letters vluchtend in een woord
dwalen mijn gedachten dweilend
zoekend naar woorden, koortsachtig ijlend
geef me raad, hoe zal ik…
List en bedrog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 voor te hebben
Doorgeleerd - dat roof je gewoon -
Regels zijn er voor gemaakt
Om overtreden te worden
En wie het laatst lacht
Lacht het best - wat dacht
Je van een verslavingskliniek
Die wij als nono's even ritselen
De stumpers die er komen geef je
Een kop koffie en wat brood
Ter leniging van d'allerergste nood
En aan 't eind…
Stilstand ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
681 Aardse schoonheid verslond
al mijn geopende zintuigen,
tevens het begin en einde,
de sleutel tussen geboorte
en de dood, verval in een
mensenhart, begrensd door
het dagelijkse brood tot aan
de versnelling door de tijd
gedreven waterval.…
Alleen in een loopgraaf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.933 Iets verderop kroop iemand overeind
en plaste hard een einde aan de nacht.
Een hand zocht diep in mijn broekzak,
ik dacht aan een naakte vriendin en elke
waanzinnige dag stierf in mijn handpalm een vogel.…
Een moeder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
758 een moeder
is ten einde raad
moe gestreden
veel zorg gedragen
vlucht ze in de nacht
het huis blijft heel alleen
ze schreeuwt verdriet
echo kotst in haar gelaat
pijn verkrampt zo van de pijn
een moeder
denkt ik kan niet meer
genoeg gemoederd
ik sta nu even stil
adem hijgt en loopt haar achterna
ze voelt zich zo belazerd
de foute…
De zaden van de zilverberk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
473 slechts met de gedachten
waarin ik verdwaal, op het
einde te trots voor een beklag,
onmogelijk de serene grond
onder de wortels te verruilen
van een voorbestemde plek,
waarin ik schuilen mag.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Zo eenzaam,
hoog daar,
sterk tot ’t bitt’re eind,
door niets of niemand
wil je worden ondermijnd
dan door de wandel van de wind
en j’ op haar vleugels
laten zweven
naar verre vlakten,
heuvels …......
Laat mij zo zijn als jij,
die niemand vindt,
maar die verlost
voor nieuw leven
voedsel wordt.…
Het geluid van mijn tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Maar er komt altijd een eind aan dat lied, en
ik hang die aftandse lier aan de wilgen.
't Is tijd voor rozengeur tussen margrieten.…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.196 Van 't hart uit wit tot de einden als de dromen,
Die, woord nawoord, uit dichters neergekomen,
Zich levend schikten in het stilst der nachten;
Zo ligt de tuin gestrekt nu in het heden;
Wie zal er zetten komen de eerste schreden?
Anders dan mussen die hun kruimkens wachten.…
Kleine vogel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
536 Grotere vleugels
kan ik niet voor jou verzinnen
je vliegt een eind landinwaarts
want je komt van de zee
het leven kleurt zich hier
uit het grauwe en grijze
om liefde te geven
aan jouw zweefkracht
boven bos en bomen
kleurrijke liefde
altijd bij ons
en niet alleen in dromen
visualiseer ik jouw vliegen
ver weg van mijn ratio
om heen…
IK BEN DE MAN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
663 bij je zijn
jij bent mijn wel en wee
jij bent de zorg met lief gezicht
ik ben de man in jouw gedicht
ik vrees de aanblik nu niet meer
ik verdring mijn angst en pijn
ik wil voor eeuwig bij je zijn
dan voel ik mij pas fijn
en zo ging het voort en door
overal vond ik gehoor
een wonderlijke nederigheid
verhevenheid in eeuwigheid
het einde…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Dit weten
van einde en begin
een niet te meten
oponthoud.
Branding
van herinneringen
littekens -
waaruit ben ik losgescheurd?
De doden
blijven dood
vergeefs
roept mijn denken ze op.
Hun gezicht
is mijn masker geworden.
Alleen zijn we
alleen
de krijs van een meeuw
en ik.…