11282 resultaten.
sluit je ogen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.277 vertel me
hoe ik adem
de wolken, de oorsprong
het vrouw zijn, de zee
zodat ik kan zien
hoe liefde beweegt
ik leef en sterf
ben hier en daar
korter, verder dan
de kreet van een meeuw
zeg jij, de duinen
ik leg je neer
dichter de vrijheid
met jou om mij heen
de wind, het waait
vleugels vol jou
je geeft me het trillen
en maakt…
spinsel
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
474 als hij vandaag in de
schoonheid zou willen slapen
zal het een landschap zijn
zonder lichaam, langs lijnen met
buitenaardse voetstappen
waarin betraande ogen gaan sterven
in winden van onbestaande realiteit
in vernielde verwachtingen
in het spinsel van donkere dagen
lijkt de dichter in de man dronken
van zijn eigen verzen en in het licht…
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
De liefde geurt naar evenveel
gedicht
2.2 met 150 stemmen
37.685 De harpen hangen
als koude koorden
in al te naakte bomen
en schuifelend aan mijn
oor het schuchter snarenspel
van bloemen op de akker
de krokus wordt geboren
de wind hangt zeilen uit.…
bedrogen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.113 Pijn als een ijzige wind dringt zich binnen
in mijn ziel
die inkrimpt van deze kou,
en dan...de zon komt op en werpt zijn warme
stralen over mij heen
Maar het is al te laat, mijn hart is reeds bevroren.…
suites voor annemieke XIII -Yburg-
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 wij zijn de enigen
wrijfkoeken met een glimlach
boven op de berg
een gerookte zalm
zacht als een bocht in de rijn
mist in de verte
het wilde zwijn kreunt
en wordt kreunend verorberd
zon in een zucht wind
een glas voor een fles
in de verblindende zon
de dubbele prijs
een fles voor een glas
verwend voor de halve prijs
dicht bij de…
ook de maan gaat voorbij
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
721 je draagt de ochtend voor je uit
en ik de avond
naar de ongetelde dagen
van het dakloze landschap wanneer
ik me stiller dan stil omdraai
naar de dode hond van jaren
met woorden die nergens in
zee keren
of zich op de achtergrond bewegen
als wandelaars in richtlode
wind
het licht sterft en het strand
stamelt ontij
leg…
suites voor Annemieke XXXXVI
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
575 we weven samen
in verschillende tijden
er vallen steken
een mist voor ogen
meeuwen zwart in de verte -
een dag zonder doel
bij de lantaarnpaal
esdoorn en wilde kastagne
delen het licht -
twee kapmeeuwen
drijven op grijze golfjes
kop in de wind
zonnige morgen
een schaakbordzeemeeuw zeilt voorbij
zij vult de hemel…
Als zomerbloesem op mijn schouders
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
828 als jij mij vraagt om mee te gaan
laat de wind het mij weten, wat jij meedraagt
zal ik geduldig wachten
als de laatste nachtnevels zijn opgetrokken
wanneer het zonlicht is gedoofd
met mijn hart vol wacht ik op jou
pluk ik sterren uit wolken lichtblauw
als zomerbloesem op mijn schouders
vanuit een diep verlangen naar jouw aanraking
op…
Dansen blauwe vlammen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
907 wij branden
al inferno's die
hitte hebben we gevoed
de warmte deed goed
in eigen zweet
en tranen kwamen
we samen in het
stromen van ons bloed
nog heeft het rood
ons niet verblind
dansen blauwe vlammen
zachtjes hun verlangen
laat de wind ons raken
dan kan het vuur in
eindelijk ontwaken een
laatst inferno maken…
Zomerland
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
985 de holle weg
pijnbomen langszij
leidt het verleden
de kruisweg voorbij
niet meer gebonden
verlaten bladzijden
het uitgelezen boek
om te dichten de tijden
waar koud goud
sporen heeft geprint
ratelen rijen populieren
dwars op de wind
de holle weg
pijnbomen langszij
verschietend aan de horizon
brengt zomerland nabij…
Petten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 Behoedzaam adem ik wind
en later storm
bang voor wild geworden wolken
en hemel van blauw
als schuim gevlokt
golven breken.
Basalt geboord in duinzand
weerstaat je schreeuw
en waardeloos zeeafval
het eerste zand nog kleurt.…
De kleur van gisteren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
748 je das sprak
met de kleur van
gisteren toen rood
het welkom was
ik had je geuren
weggehangen met
de warmte van handen
in de zakken van je jas
je fleurde en bracht
leven in de gang
de hal versprong
met morgen op behang
je plooide wind
tussen gordijnen
wuifde vlekken
in het afscheidsgrijs
ik kon er niet uit wijs
jouw…
Ertra
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
1.719 of het afscheid
dan een afscheid is
gewoon met een woord
of met iets dat jij niet zeggen zal
dat ook ik niet zeg in een woord van jou
zelfs niet na vertrek of in winterpoëzie
achter ramen verborgen
vol kwetsbaarheid
iemand, die jou zag, nog ziet,
draagt de laatste regels voor
en nog later
als wind de zomervruchten baart
mijn stilte…
De Engelse Sonnetten, 1. Nacht op Huntcliff
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
918 Tijd rust op mijn wimpers;
donker in december
duurt lang en zelfs de wind
kan de uren niet versnellen.
Ver beneden me
kolken de golven,
draaien en razen de rotsen.
Mijn oren suizen, de nacht wordt grijs.…
verwantschap
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
676 ik zag de muurschildering
en de zee die zich naar binnen zoog
als waaide het landschap rond
en rond de regenvlagen
bloedrood, vol maanden en uren
ik zag jou slapen
onder de wind, de dagen moe
van lichaam op lichaam
van stenen op water en golven
die zwaar, vol draaien dwongen
ik zag wat ik wilde zien
in de krankzinnigheid
en…
De eeuwige liefde
hartenkreet
3.8 met 35 stemmen
1.988 De winden hebben gezongen
over de mensen op het eiland der dromen
Maar de zeevogels verstonden de klanken niet
en hun verhaal is verloren gegaan
Enkel een zweem van een heerlijke geur,
ijl als een blanke roos in zoete struwelen,
zwevend over de groene heuvels in de lente,
herinnerde hen aan dat goddelijk paradijs,
waar pure liefde de harten…
ik heb je gezocht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.653 in deze stenen stad
die zich zonder oponthoud vult
met gestage stromen
van anonieme gezichten
heb ik je gezocht
in deze lege stad
met het open hart
waarin de striemende wind
een bres sloeg
heb ik je gezocht
langs de rivier van deze stad
waar meeuwen krijsen over het water
in deze onbereikbare verten
gebouwen waar misschien mensen wonen…
de dood
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.010 Er is geen kans op voortbestaan
nachtelijke wandelingen
in het donker
overwelmd door de zachte wind
lopend naast elkaar
niemand zien
op eigen doel gericht
en toch gewaar
dat er iemand is
handen die zijn samengevouwen
houden elkaar stevig vast
in de hoop
niet te verlaten
niemand ontsnapt
iedereen gaat mee
nachtelijke wandelingen,…
Voor mijn gedachtenvlinder.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.305 Hoe heb je mijn denken zo kunnen veroveren;
je plaatste een vlag op elke gedachte, die nu
als een vlinder licht en zacht wappert in de wind.…
de onvermijdelijke dingen des levens
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.339 droom zonder morgen
als een paard dat dartel spartelt in de
eerste weide
het oog dat wentelt in de doornen van de nacht
ziet alles;
de wilde lianen van mijn haat hebben haar
in de hals geprikt,
droom zonder morgen
als een wind die gaat liggen in het struikgewas;
de harde schors van haar kanker sidderde
als een parel in mijn hand.…
De massa
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
979 Ik word opgeslokt
door de massa
Zoals een grasspriet
in een wei
of een druppel
in een rivier
Zelfs je verbergen
even achter een
witte wolk kruipen
zoals de zon
is een hele klus
Maar wat ik wil
is even alleen zijn
Heel even alles
mooi ordenen
Helaas, de massa
achtervolgt me
zoals mijn schaduw
en kleeft aan me
net als de wind
aan…
Hemelse reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.087 Thuis in het wolkenparadijs
zoekend naar zijden rust
een zwevende hemelse reis
zich van geen kwaad bewust
Vleugels ademloos gespreid
vliegend over land en zee
nooit gebonden aan de tijd
gewichtloosheid reist mee
Eeuwige bagage is het uitzicht
weer en wind als goede vriend
zoekend naar het puntje van licht
maar ook in het donker helderziend…
Nachtillusies
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
983 De wind blaast in je oren
Rare woorden, mooie kleuren
Je fietswiel meld je piepend
Dat het koud is in de schuur
Het diep heeft diepe rimpels
Elke boot weer een verhaal
Een vergeetachtige kapitein
Kabbelt rustig voort
Het konijn springt uit een hoed
De aap komt uit een mouw
Brood uit je hersens
De eenden jamontbijt…
rolgordijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.088 Schuif de raampjes open maar
schrik de vleermuis niet uit zijn vel
die sukkelig zijn zware vleugels
ontdeugend de wind insteekt.
Gooi de deuren open
maar trap die slak niet plat
die slijmerig sluipt over zachte tenen
zijn spoor achterlaat.…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.922 Ik ben de zon,
Die met warmte naar jou kijkt,
De maan en sterren,
Aan de hemel
Ik ben de wind,
Die zachtjes jouw naam fluistert,
De roos,
Een bekende geur
Ik ben de regen,
Die jouw tranen weg wast,
De herfst, winter, lente en zomer,
Allen in èèn
Ik ben degene,
Die altijd achter jou staat
Jij bent,
Nooit alleen…
Hij zucht de laatste adem
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
572 De oude boom buigt zich nog eenmaal
diep voor de aanzwellende wind
wolkenmassa’s hollen gezwind
grauw aan hem voorbij
Gefluit hoorbaar ver gedragen
een verschrikkelijk scheuren is zijn lot
geknikt en gespleten tot het bod
de ziel gebroken
Jaren van rotting
weelderig bedekt met zwammen
de kale boomstammen
het nieuw leven proces…
Muze
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.411 Een zuchtje wind
leidend tot een serenade
van gedachten, uitwaaierend
tot een bosje ijsbloemen
in kant gezet.
De tijd gedeeld tot atoom
krakende takjes in een mond-
stille winter het hart
van een onderhuids gestelde vraag:
Waarheen de wilgentenen wijzen?…
opstaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
930 Ik hoor het suizen van de wind,
En kijk hoe jij nog slaapt.
ik wacht op de dag die zo begint,
Terwijl jij rustig ontwaakt.
Ik voel je ademhaling in mijn nek,
En kruip nog tegen je aan.
totdat ik na een tijd ontdek,
dat ik weer op moet staan.
Ik moet nog dingen af gaan maken,
Maar lig hier nog zo lekker.…
in handen van de ochtend
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
829 jouw schoonheid
waait om me
heen
en vanuit de verte fluit
de blauwe
winde
naar bewoonde nesten
nee
neem geen afscheid
van het licht waarin wij horen
of van de kleine onbekende vogels
die warmte uit de kruinen
schudden
hun gekwetter over stilte leggen
door wijzers van de tijd verleid
voorzichtig
warrelend door je haar…