Alle inzendingen over aarde

10000 resultaten.

Sorteren op:

Mijn Engel

hartenkreet
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.897
Maar ik hoor je stem terwijl je dag zegt, je liefde je bent mijn Engel op deze aarde maar diezelfde aarde maakt je stuk. Ik hoop dat je mijn waarde altijd ziet als jouw waardevolste liefdesgeluk.…
Arlette11 september 2008Lees meer >

Bloemen over giftig water

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
strooi maar bloemen over giftig water prijs de vissen uit de zee de rekening komt later het betalen maken wij niet mee we spelen God met genen uit de schepping klonen zelfs schaduwen uit licht juichen iets te vaak ontdekking maar het inzicht wordt nog steeds gemist ik doe maar net of alles heel gewoon is verzet me wel maar zonder…
wil melker19 december 2006Lees meer >

MIJN LIEFDE

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.842
Mijn liefde is niet die liefde dezer aarde, Die vurig streeft en steeds haar doel bejaagt; Mijn liefde is zo zacht en kwijnend, en zij draagt De stempel niet van blinkende eigenwaarde.…

het was een dag

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.299
waarop stilte voornaam de gedachte opende aan wie je was en bent in die rust was ben ik nu hier met deze woorden om te begrijpen denken te weten de leegte is er geen en nooit geweest nog steeds is elke dag een volgende een stap naar jou een nieuwe morgen op mijn aarde…
mickeyF18 februari 2007Lees meer >

Man

gedicht
2.5 met 73 stemmen aantal keer bekeken 26.995
Het is een gentleman in Rome op een scooter die een badhuis gaat bezoeken om de mooie mozaïeken het is de lucht van dode vis, slierten zeewier na de regen, de baai met een terras en een standbeeld dat ik altijd in gedachten had het is een man die groot is en zijn haar losmaakt die alles zuiver ritme geeft die een vrouw streelt met zijn handen…
Andrea Voigt13 augustus 2019Lees meer >

Een wonder

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 857
De zon, de sterren en de maan de planeten in hun eeuwige baan het universum zo bijzonder is er door God, dus een wonder De jonge adelaar die zweeft het zonlicht dat goud om de wolken weeft het uitspansel zo heel bijzonder is er door God, dus een wonder De bossen, de hei of een meer en ook de zee trekt ons steeds weer de mooie Aarde zo…

Aarde die rozen baart

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.300
pastoor met z'n huishoudster; geliefden tot in de dood wat de kerk hun verbood Twee rode rozen bloeien zomer's op hun graf door niemand gepoot; in onze tuin heel bizar groeit 'n zelfde rozen paar Het zal toeval zijn plaats voor m'n gemoedsrust een mantel van gaas; mantel om de rode rozen op het graf en in de tuin Hun liefde viel in aarde…
Custor21 januari 2008Lees meer >

Onder onze voeten

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 976
Diep onder voeten Gekronkel in de aarde Van blinde dieren…
MVE13 februari 2008Lees meer >

Natuurlijk

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 720
Ik wroette diep in moeder aarde vond verse vruchten in m’n hand de blanke kernen van het leven die gekiemde groeikracht geven en zich ontworstelen aan ’t zand Het liet mijn werken even rusten diep verzinken in mijn eigen zijn vragend of ik wel weet wie ik ben het diepste van mezelf echt ken de draad volg van m’n levenslijn Ik hoor het…

MEIZANG

poëzie
2.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.972
Of breidde de aarde, Toen de Eerste Bruid Haar bruidkans gaarde, Zich schoner uit?…

vannacht is de wereld vergaan

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.184
Vannacht is de wereld vergaan Door het vergif ten onder gegaan Onze milieukwesties mochten niet baten Zij heeft het leven voorgoed verlaten Helaas is ons reddingsplan mislukt Waardoor nu de aarde is uitgeput En we hadden nog zulke mooie dromen Hoe we deze ramp hadden kunnen voorkomen De natuur bereikte haar laatste fase Waarna zij…

Argus Panoptus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.157
maar zij aarzelt naar haar aard op zijn parmantig paraderen trek hier veren uit het leven , heer van huis en haard.…

Geduld

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Van tijd tot tijd betrap ik mezelf, blijkbaar de aard van het beestje.…
JP24 juni 2004Lees meer >

Einder nooit einde

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.710
Alleen verder wandel voort, kijk vooruit zoals het hoort, want als je ooit naar boven kijkt, en dan uiteindelijk het punt bereikt, waar zon en aarde elkaar tegenkomen, zijn al jouw dromen eindelijk uitgekomen…

Vuur, aarde, wind, ik haat ze

poëzie
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 4.272
V Vuur, aarde, wind, ik haat ze. O God, mijn haat Tegen het vuur dat, lang afgunstig, vrat Het glanzend haar, dat ik heb liefgehad, Als koper rood, en teer als herfstragdraad. ‘K haat de aarde. – Haar metaalreuk, de eeuw’ge, slaat Omhoog: hoe kort kuste ik ‘t roodblonde glad?…

de tuinman

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.947
Er was eens een tuinman zo'n oude, bejaarde Als hij zijn vrouw eens water gaf Had dat heel wat voeten in de aarde…
willeke23 februari 2004Lees meer >

Maart

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.483
Die aan de aard zat vastgevroren. Nou is het vuil er afgeschuimd En komt de blote grond te voren. Maart heeft de korst al schoongespoeld En blaast er op om 't af te drogen; Zijn eigen borst is blootgewoeld - Daar gaat die knaap: - zijn donkre ogen.…

jouw basalt en mijn graniet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 723
de beek is wild we zijn van steen naar steen gesprongen hebben zo haar stroom bedwongen op een onbetreden pad ademloos en nat zien wij hoe kracht en tijd zich in de aarde vreten om gelijkheid aan het oppervlak te meten ook jouw basalt en mijn graniet komen die eeuwige erosie tegen maarin zachtheid kent gevoel veel andere…
wil melker26 januari 2006Lees meer >

de levende moeder

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 870
gelijk aan mij geraakt de aarde in alle sferen zo bezwangerd uit ondermaanse maagdelijkheid geraakt stof bevrucht in de levende moeder vaak is dit een moment als alle jaren waar we intens naar uitstaren nog zuchtend in de barenswee mag ik, de mens, opnieuw en vertederd de verduistering uitvaren…

slordig

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.417
de aarde heeft op kleine schaal al korst verloren -geschatte maat- men pelt mij langzaam af en aan de buitenkant onstaan de eerste rafels aan de randen porie verdicht zich, huid wordt geluid en het licht vangt dauwtranen in de grijze morgen een visagiste kan gemist, dat heeft geen zin het beukt erin!…

de rode spiegel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 734
achteloos alwetend zijn ogen grijs nietsziend stapt hij door de spiegel heen het blinde kind van licht maar juist in zijn gesloten blik ligt wat wij niet weten als spookstad uitgestorven stil die ruimten van herinnering langs het bevroren dromensnoer wordt nu de nacht zacht afgeteld…

Sterk

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 871
verguisd en vereerd moeder aarde is een kei want was zij een mens was zij allang geëxplodeerd…

Ieder jaar...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.080
De lente zweeft over de koude aarde Blaast zijn warme adem in de grond De bodem opent zich in vruchtbaarheid en geeft geboorte aan dit nieuwe leven Trots laat de aarde ons weer genieten van een warme deken vol lentekleuren Lammeren dartelen in de weidegronden Een zuiver genieten van dit schouwspel De aarde nevelt zich in warme kleuren en…

groende je het blauw

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 650
natuurlijk groende je het blauw in ruimte en het zicht de aarde in een flits jou deerde nooit de kou jij kon bloeien altijd groeien in de liefde die je wist en nee jij hebt je nooit vergist het was vertrouwen waar jij huizen mee hebt kunnen bouwen zon en maan zijn mijn getuigen zij kennen ons in dag en nacht ook…

Duisternis brak open

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 450
Duisternis brak open kwamen nimfen aangeslopen getekend in de volle maan achter hun schaduwen vandaan, maakten de gewelfde dijen lichter in de koele nacht stijf bijeen liepen daardoor wat dichter langs schaamteloze blikken heen nagestaard door oude wolven, met bloed doorlopen ogen, in de ruige pelsen van hun aard, in korstig kleed gedolven…
pama2 november 2008Lees meer >

Schemerdagen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 672
visioen van eeuwigheid laat mij jouw adem voelen van jouw gedachten zwanger zijn tover het licht in haar ogen waar de muggen dansen en de tijd lijkt stil te staan dat onze aarde doet kleuren met weemoed en treurnis in haar amandel ogen van marsepijn en de schemerdagen breken voordat de goudplevieren verdwenen zijn.…
Rob van Tol21 december 2008Lees meer >

Oerbaltheorie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 908
De wielen waarin de wereld als oerinstinctief ratje probeert terug te sprinten naar moeders tepel waar alles zogezegd begint En elk etmaal draait hij rond hopelijk terug de tijd in maar was het nu links of rechts Wie weet blijft morgen gisteren dus de aarde als minuscuul spinnenwebje in de rechterbovenhoek van het heelal kleven Fantaseer…

Vervuilende mist

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.224
Velden klaren op, gehoorzamen al te graag aan het ritme van takken die frank en vrijpostig openbloeien, al was het maar om tegen die Verlichting van de aarde in te vloeien. Ook de vogelmarktkramer zet swingend zijn boeltje op en vandaag glundert zijn verse koriander: ‘mijnheer, kijk naar mij, goedkoop en sappig groen.’ Weer schud ik neen.…

Tussen hemel en aarde

netgedicht
2.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.224
Als je openstaat voor het spirituele aspect van ons aardse bestaan kun je het effect ervan misschien moeilijk aan. Maar besef dan dat je op een hoogte zit die jij als een enkeling bezit… Laat de deuren van je ziel wijd open staan en vlieg zo hoog als je gedachten gaan. Gewoon achter de vogels aan……