10000 resultaten.
Mijn Engel
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.897 Maar ik hoor je stem
terwijl je dag zegt, je liefde
je bent mijn Engel op deze aarde
maar diezelfde aarde maakt je stuk.
Ik hoop dat je mijn waarde
altijd ziet als jouw waardevolste liefdesgeluk.…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 strooi maar bloemen
over giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder…
MIJN LIEFDE
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.842 Mijn liefde is niet die liefde dezer aarde,
Die vurig streeft en steeds haar doel bejaagt;
Mijn liefde is zo zacht en kwijnend, en zij draagt
De stempel niet van blinkende eigenwaarde.…
het was een dag
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.299 waarop stilte voornaam
de gedachte opende
aan wie je was en bent
in die rust was ben ik
nu hier met deze woorden
om te begrijpen
denken te weten
de leegte is er geen
en nooit geweest
nog steeds
is elke dag een volgende
een stap naar jou
een nieuwe morgen
op mijn aarde…
Man
gedicht
2.5 met 73 stemmen
26.995 Het is een gentleman in Rome op een scooter
die een badhuis gaat bezoeken
om de mooie mozaïeken
het is de lucht van dode vis, slierten zeewier
na de regen, de baai met een terras
en een standbeeld dat ik altijd in gedachten had
het is een man die groot is en zijn haar losmaakt
die alles zuiver ritme geeft
die een vrouw streelt met zijn handen…
Een wonder
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
857 De zon, de sterren en de maan
de planeten in hun eeuwige baan
het universum zo bijzonder
is er door God, dus een wonder
De jonge adelaar die zweeft
het zonlicht dat goud om de wolken weeft
het uitspansel zo heel bijzonder
is er door God, dus een wonder
De bossen, de hei of een meer
en ook de zee trekt ons steeds weer
de mooie Aarde zo…
Aarde die rozen baart
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.300 pastoor
met z'n huishoudster;
geliefden tot in de dood
wat de kerk hun verbood
Twee rode rozen
bloeien zomer's op hun graf
door niemand gepoot;
in onze tuin heel bizar
groeit 'n zelfde rozen paar
Het zal toeval zijn
plaats voor m'n gemoedsrust
een mantel van gaas;
mantel om de rode rozen
op het graf en in de tuin
Hun liefde viel
in aarde…
Onder onze voeten
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
976 Diep onder voeten
Gekronkel in de aarde
Van blinde dieren…
Natuurlijk
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
720 Ik wroette diep in moeder aarde
vond verse vruchten in m’n hand
de blanke kernen van het leven
die gekiemde groeikracht geven
en zich ontworstelen aan ’t zand
Het liet mijn werken even rusten
diep verzinken in mijn eigen zijn
vragend of ik wel weet wie ik ben
het diepste van mezelf echt ken
de draad volg van m’n levenslijn
Ik hoor het…
MEIZANG
poëzie
2.4 met 20 stemmen
2.972 Of breidde de aarde,
Toen de Eerste Bruid
Haar bruidkans gaarde,
Zich schoner uit?…
vannacht is de wereld vergaan
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.184 Vannacht is de wereld vergaan
Door het vergif ten onder gegaan
Onze milieukwesties mochten niet baten
Zij heeft het leven voorgoed verlaten
Helaas is ons reddingsplan mislukt
Waardoor nu de aarde is uitgeput
En we hadden nog zulke mooie dromen
Hoe we deze ramp hadden kunnen voorkomen
De natuur bereikte haar laatste fase
Waarna zij…
Argus Panoptus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.157 maar zij aarzelt naar haar aard
op zijn parmantig paraderen
trek hier veren uit het leven ,
heer van huis en haard.…
Geduld
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.259 Van tijd tot tijd betrap ik mezelf,
blijkbaar de aard van het beestje.…
Einder nooit einde
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.710 Alleen verder
wandel voort,
kijk vooruit
zoals het hoort,
want als je ooit
naar boven kijkt,
en dan uiteindelijk
het punt bereikt,
waar zon en aarde
elkaar tegenkomen,
zijn al jouw dromen
eindelijk uitgekomen…
Vuur, aarde, wind, ik haat ze
poëzie
3.2 met 25 stemmen
4.272 V
Vuur, aarde, wind, ik haat ze. O God, mijn haat
Tegen het vuur dat, lang afgunstig, vrat
Het glanzend haar, dat ik heb liefgehad,
Als koper rood, en teer als herfstragdraad.
‘K haat de aarde. – Haar metaalreuk, de eeuw’ge, slaat
Omhoog: hoe kort kuste ik ‘t roodblonde glad?…
de tuinman
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.947 Er was eens een tuinman
zo'n oude, bejaarde
Als hij zijn vrouw eens water gaf
Had dat heel wat voeten in de aarde…
Maart
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.483 Die aan de aard zat vastgevroren.
Nou is het vuil er afgeschuimd
En komt de blote grond te voren.
Maart heeft de korst al schoongespoeld
En blaast er op om 't af te drogen;
Zijn eigen borst is blootgewoeld -
Daar gaat die knaap: - zijn donkre ogen.…
jouw basalt en mijn graniet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 de beek is wild
we zijn van steen
naar steen gesprongen
hebben zo haar stroom
bedwongen op
een onbetreden pad
ademloos en nat
zien wij hoe kracht
en tijd zich
in de aarde vreten
om gelijkheid aan
het oppervlak te meten
ook jouw basalt
en mijn graniet komen
die eeuwige erosie tegen
maarin zachtheid
kent gevoel veel
andere…
de levende moeder
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
870 gelijk aan mij
geraakt de aarde
in alle sferen
zo bezwangerd
uit ondermaanse
maagdelijkheid
geraakt stof bevrucht
in de levende moeder
vaak is dit
een moment
als alle jaren
waar we intens
naar uitstaren
nog zuchtend
in de barenswee
mag ik, de mens,
opnieuw en vertederd
de verduistering
uitvaren…
slordig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.417 de aarde heeft op kleine schaal al korst verloren
-geschatte maat- men pelt mij langzaam af en aan
de buitenkant onstaan de eerste rafels aan de randen
porie verdicht zich, huid wordt geluid en het
licht vangt dauwtranen in de grijze morgen
een visagiste kan gemist, dat heeft geen zin
het beukt erin!…
de rode spiegel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 achteloos alwetend
zijn ogen grijs nietsziend
stapt hij door de spiegel heen
het blinde kind van licht
maar juist in zijn gesloten blik
ligt wat wij niet weten
als spookstad uitgestorven stil
die ruimten van herinnering
langs het bevroren dromensnoer
wordt nu de nacht zacht afgeteld…
Sterk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
871 verguisd en vereerd
moeder aarde is een kei
want was zij
een mens
was zij
allang geëxplodeerd…
Ieder jaar...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.080 De lente zweeft over de koude aarde
Blaast zijn warme adem in de grond
De bodem opent zich in vruchtbaarheid
en geeft geboorte aan dit nieuwe leven
Trots laat de aarde ons weer genieten
van een warme deken vol lentekleuren
Lammeren dartelen in de weidegronden
Een zuiver genieten van dit schouwspel
De aarde nevelt zich in warme kleuren
en…
groende je het blauw
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
650 natuurlijk groende
je het blauw
in ruimte en het zicht
de aarde in een flits
jou deerde nooit de kou
jij kon bloeien
altijd groeien
in de liefde die
je wist en nee jij
hebt je nooit vergist
het was vertrouwen
waar jij huizen
mee hebt kunnen bouwen
zon en maan zijn
mijn getuigen
zij kennen ons
in dag en nacht
ook…
Duisternis brak open
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
450 Duisternis brak open
kwamen nimfen aangeslopen
getekend in de volle maan
achter hun schaduwen vandaan,
maakten de gewelfde dijen lichter
in de koele nacht stijf bijeen
liepen daardoor wat dichter
langs schaamteloze blikken heen
nagestaard door oude wolven,
met bloed doorlopen ogen,
in de ruige pelsen van hun aard,
in korstig kleed gedolven…
Schemerdagen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
672 visioen van eeuwigheid
laat mij jouw adem voelen
van jouw gedachten zwanger zijn
tover het licht in haar ogen
waar de muggen dansen
en de tijd lijkt stil te staan
dat onze aarde doet kleuren
met weemoed en treurnis
in haar amandel ogen van marsepijn
en de schemerdagen breken
voordat de goudplevieren
verdwenen zijn.…
warmte
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.588 de boer ploegt akkers
de zwarte aarde nevelt
lentezon verwarmt…
Oerbaltheorie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
908 De wielen waarin de
wereld als oerinstinctief ratje probeert terug te
sprinten naar moeders tepel waar alles zogezegd begint
En elk etmaal draait hij rond
hopelijk terug de tijd in
maar was het nu links of rechts
Wie weet blijft morgen
gisteren dus
de aarde als minuscuul spinnenwebje in de
rechterbovenhoek van het heelal kleven
Fantaseer…
Vervuilende mist
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.224 Velden klaren op, gehoorzamen al te graag
aan het ritme van takken die frank en vrijpostig openbloeien,
al was het maar om tegen die Verlichting van de aarde in te vloeien.
Ook de vogelmarktkramer zet swingend zijn boeltje op en vandaag
glundert zijn verse koriander: ‘mijnheer, kijk naar mij, goedkoop en sappig groen.’
Weer schud ik neen.…
Tussen hemel en aarde
netgedicht
2.7 met 27 stemmen
4.224 Als je openstaat voor het spirituele aspect
van ons aardse bestaan
kun je het effect
ervan misschien moeilijk aan.
Maar besef dan dat je op een hoogte zit
die jij als een enkeling bezit…
Laat de deuren van je ziel wijd open staan
en vlieg zo hoog als je gedachten gaan.
Gewoon achter de vogels aan……