Alle inzendingen over ankers verleden

5636 resultaten.

Sorteren op:

Voltooid verleden tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 784
rond de gerijpte boom tilde ik gebroken tegels uit vergangen grond geplette wortels rauw geschuurd onder blinderend grijs ontsnapten rafelend aan het patroon van gesmoorde vrijheid later, veel later na vergruizing van kil beton dekte ik de open ruimte met jonge aarde toe…

Ontsnapt uit de tijd

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.705
het boek maken het moeilijk verder te lezen mijn doden zijn tijdelijk opgestaan spoken levendig rond in mijn geest waar ze tijdloos de tijd overbruggen Jong blijven ze als altijd in hun eerste levenskwart waar de één haar noodlot niet kon ontlopen de ander zijn lot in eigen handen nam Waren ze niet veilig opgeborgen ver weg in een verleden…
Gerardo3 augustus 2007Lees meer >

tevergeefs

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 845
mijn ogen sluiten en zien in het donker helder mijn schaduw gekromd passeren achter betraande ruiten mijn stem stokt de keel verengt als ik mijn handen wil strekken naar het verloren verleden tevergeefs de tijd heeft een blind paard bereden…

Zoals het was

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Ik zie jou... Beschenen door het glanzende maanlicht Welke tussen wolken doorstraalt En ik huiver ... Ik bekijk je aandachtig Je golvende haren, sensuele lippen Hebben mij volledig in een greep Sla mijn arm om je heen Jij legt je hoofd op mijn schouder Ik kus zachtjes je voorhoofd Het is tijd om te gaan zeg ik Mijn hart door…

Over & Sluiten

hartenkreet
4.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 3.913
Geloof me nu maar lieve schat Heel langzaam dooft elk gevoel De afstand werpt zijn vruchten af En bereik jij uiteindelijk je doel Het contact is nu zo summier Terwijl dat eens anders is geweest Dan was je er als ik je nodig had En was iedere ontmoeting een feest Liefde veranderde in vriendschap Jij vond me lief noemde mij je zusje Er…
car8 december 2005Lees meer >

Eenzaam

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 926
soms komt het weer boven het zwijgen, de stilte alleen in de massa en steeds weer die kilte de sombere dagen zwart en verlaten de leegte was voelbaar niets meer te praten een moeizaam verleden hetgeen mij niet beviel voorbij, maar niet over graaft het diep in mijn ziel…

Tijd

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 711
De tijd tikt terug Naar een ander Jaar Dat ik in diepe Mijmering en Tederheid bewaar het jaar dat jaar dat niemand mij ontneemt in het laatste uur dat men altijd maar bevestigt en beweent…
Marijn8 april 2007Lees meer >

muren van weleer

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 632
ja, het is vaak lopen op sprokkelhout eer ik het klinket nader, nabij de hoek diep achter in de verwilderde tuin het hangt al jaren scheef aangedaan door de tand des tijds juist daar ervaar ik de pracht van het komen en gaan van gaan en komen ik ben daar zacht soms in dromen ook als ik met het heden ben begaan zoals nu hier sta…

het oude spoor

gedicht
3.7 met 77 stemmen aantal keer bekeken 12.788
Verweerd en afgeschreven, opgeheven, maar altijd nog kaarsrecht en ongebroken blijf ik, daar waar geen mens meer gaat eenzaam van het verleden dromen.…

Mijn verleden, heden en toekomst

hartenkreet
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.339
Als ik naar het verleden kijk, Zie ik iets gezelligs, mooi en erg kleurrijk , Als ik naar mijn toekomst kijk, Hoop ik op een goede baan en een villawijk, Maar als ik naar nu kijk, zie ik bagger, werk en een hoop gezeik.. Ze zeggen altijd, kijk niet in het verleden of de toekomst.. Maar wat nou als dat het enige is dat je staande houdt?…
laraa16 april 2008Lees meer >

Nog altijd

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
Ik schrijf nog altijd het woord vandaag met het gevoel dat ik in mijn hart draag Ik denk veel trager en ik zie alles vager dan in de tijd van toen En er is nog zoveel dat ik pas morgen wil doen Maar ik weet dat jij me nog altijd kent Van jou mag ik gaan terwijl iedereen rent Ik mag tot rust komen en je laat me dromen van de tijd van…

Tussen heg en steg

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.134
staat het witte huis waarin ik vroeger woonde met gesloten ogen zie ik nog de granieten keukenvloer geëmailleerde pannen op het vuur het bleekveld en de moestuin een houten schuur op 't oude erf die mijn vader zelf ooit bouwde tussen overpad en achterbuur er wonen andere mensen nu achter de strak gevoegde muren die elegante tuin en dubbel…
Hanny22 mei 2008Lees meer >

Tumulus

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 778
zoek niet, mijn tere lief, naar mogelijke zielenkwalen het is vragen naar de duivel die dan op komt dagen…

weemoed

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 825
niets is zo doelloos als niet te voelen in het nu slechts te verlangen met weemoed naar die tijd waar de moed nog tijdloos was gevoel niet zielloos…
Gerardo21 augustus 2008Lees meer >

als de dag van morgen

netgedicht
3.8 met 47 stemmen aantal keer bekeken 2.172
vertel mij van dromen, nog verborgen, maar waarin zeker het verleden wordt ontnomen ik ga nog één keer langs bij de velden van weleer die verhalen van droogte en diepe verlatenheid die nog steeds de huid bekrassen, keer op keer en waar mijn levensvocht verdampt in gelatenheid herinner mij aan de dag van morgen die vertelt…

De teloorgang van de gargouille

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Bewakers van de kathedralen Overzien het vlakke land Turend naar de horizon Spuwen water naar de vijand Zij bewaken oude stenen Tegen verval en vergetelheid Dromen soms over het verleden Herinneren zich hun klassieke aanwezigheid Bewakers van de kathedralen Vallen langzaam uit elkaar…

Duister leven

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Ik verdween in het verleden Verdwaalde in mijn utopie Waar zekerheid illusie was Vond geen ‘mij’ hier in het heden Voor eeuwig dwaal ik nu rond In het duister van mijn geest Levend tussen vervlogen schimmen Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond Het licht laat ik nu achter mij Omarm de kille leegte Die mij langzaam doet verstenen…
MVE11 februari 2008Lees meer >

Denkend aan de pijn van toen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 792
de weg betegelt met geluk kon lange tijd niet stuk eerst ligt alles recht dan is het opeens slecht een herinnering aan toen je kon er niks aan doen even kwam het pesten terug ik dook weg, net zo vlug weg is weer het vertrouwen opnieuw weer wegen bouwen dat duurt weer een eeuwigheid liefde kent even geen veiligheid en laat me nu niet…

STEEDS WEER OPNIEUW

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Er is geen goed antwoord op al mijn vele vragen want ik zal toch altijd mijn verleden mee moeten dragen…

De historische tuin

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.188
Als ik het, na lang aarzelen, toch waag om door de oude poort te gaan blijf ik, getroffen, ademloos staan ik word overvallen door een stilte zo intens dat ik me bijna terug tussen de mensen wens doch, net op tijd versta ik 't geruis van het blad dat ritselend neervalt op mijn pad ik hoor, in deze Hof van Eden stemmen uit een lang verleden…
Lena14 juli 2004Lees meer >

Er

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.028
is geen toekomst of verleden wij zijn slechts nu en hier wat zal of was is niets dan hersengolven heden…

Foto van toen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 972
Je ogen zo blauw en zo groot, zo jong Je leven nog zo onbewogen Ik weet nog wat je toen zong ‘De wereld lag voor je voeten’ Je zei dat alles mogelijk was vandaag Met open armen wilde je alles begroeten Zenuwachtig plukte je nog aan je kraag Blonde krullen dansend op en neer Ik blijf naar je kijken, naar die foto van toen Maar die krullen…

gedonder in het vooronder

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Uit de bundel: "Sprekend verleden, wat zouden zij vroeger gedacht hebben als ze onze wereld nu zagen?", Jacco Hengeveld.…

Flarden van weleer

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.543
Alles wat ooit realiteit was zit verborgen achter het nu waar het onbewuste heerst met zijn eigen drijfveren Gerafelde herinneringen spoken door het hoofd verleden tot flarden vervaagd Ik ben een kind van al mijn weleer maar wat weet ik niet van mezelf wat ik eigenlijk zou moeten weten…

Fientje

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.712
Dag Fien, je bent nu thuisgekomen na deze allerlaatste reis; zo graag vertelde je van vroeger van hoe het was en wat de mensen deden; je maakt nu zelf al deel uit van heel dit groot verleden en lacht om heel veel dwaas vertoon...…
Adeleyd27 juni 2006Lees meer >

los van de herinnering

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
de geur sleurt hem mee het verleden in, moeder in de keuken, vader weer op café, aan 't kaarten met zijn laatste strookje loon desem, zout, wat extra kruid de oven gloeiend op puur hout uit het gepachte herenbos er stond brood op het menu - dat elke dag hetzelfde bleef - en water uit de regenput hij spoedt zich verder het leven heeft…

gebaar

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 832
een hand blijft hangen in de leegte nu het verleden spreekt en antwoord vraagt een licht gebaar dat tranen draagt door het land van mijn verlangen waaruit de vlinders zijn verjaagd terwijl de pijn die kruipt waar hij niet gaan kan de stilte van de stem die zolang zweeg verbreekt…
frouwke20 oktober 2006Lees meer >

Hoop

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 765
En zie De regen daalde neer Ontfermde zich over Onwetendheid en twijfel Vogels verdwenen uit het luchtruim Terwijl wolken zich samenpakten En de grijze sluier ons allen omarmde In zijn kille barmhartigheid In het hart van deze grauwheid De eenzame zaal, een tombe Een troon van afgebladerd goud Verleden dat nauwelijks meer is Glazen…

beleven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
blauwe koepel van oneindigheid waarin de grutto roept en de wulp haar snavel krult in hun –nu- is eeuwigheid over de grenzen van de tijd kronkelt mijn levenspad tastend vinden mijn voeten hun gang door holle holen, langs steile oevers kort rustend bij stille poelen van geluk en altijd onder het azuur van de hoop ik draag het verleden…

Kwijt

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 935
Geschilderde onmacht Vertelt het verhaal Van de dingen Die niet mochten zijn Verscheurde herinneringen Dwarrelen om ons heen Gevangen in de ochtendzon Schitteren zij nog een laatste maal Al snel rest niets Dan duisternis en ben ik De vraag op alle antwoorden Voorgoed verloren…