837 resultaten.
Wens aan elke vrouw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
936 Vandaag wens ik iedere vrouw,
dat ze, zoals ik kreeg van jou
door een zucht van hartstocht
kusjes krijgt op heel haar rug
als dwarlden bloesemblaadjes
door een vlaag wind
en bedekten haar hiermee
en dat liefdevolle zaadjes
bij haar binnenvloeien,
wel of niet bemoederen zullen
maar die wel blij ontvangen worden,
als werd ze gezalfd op kwetsbare…
Vitaliteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 De klimop klautert, klimt
zo graag, zo veel wil ze omhoog
ze loutert mijn luie deel,
ze spoort me met haar kracht aan
in te grijpen, haar te begrijpen
want hoewel ik haar telkens snoei,
aan haar nieuwe scheuten trek
uit angst dat ze mijn bomen,
struiken bedekt en wurgt,
trekt zij 't zich niet aan, laat mij begaan
en wortelt, klimt onbedaard…
Mist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Mist hult de straat in semi-onzichtbaarheid als een negligé
een vrouwenlichaam met de nodige nonchalanche bedekt:
de essentie van lijnen en vormen zijn nog wel te ontwaren
maar de details worden overgelaten aan de verbeelding.…
Paringsdrang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.136 Ze spreidt haar benen
op het geproest en gehoest
van alwetende zeeschildpadden
De vleesparachute ontvouwt
en knuffelt en zoent
wolken en spoken zilt reptielenzaad
Het leven verstikt
zoals de marsepeinen deken
die de ingewanden
van een bruidstaart bedekt
Depressie is zonovergoten
en door de goden gebracht
Zij versieren alles met…
Pijn fabrieken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 koud als een blok ijs
een harde korst dat zich
door zon niet laat smelten
is de kracht van gewetenloze mensen
als kemphanen staan zij
tegenover elkaar
en kakelen als de kippen
die het moeten bezuren
en nauwelijks
nog eieren kunnen leggen
staat daarom even stil bij de zachte
wind die overal om ons heen is
en geurt naar lelies en
gras bedekt…
UNZE LEVENSDAGEN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
599 in Zijn levensboek geschreven
onze weg heeft Hij
nauwkeurig uitgetekend
duur en afstand
precies berekend
toch is die weg
niet voor iedereen
gelijk, voor d’ ene
loopt hij over rozen,
voor d’ andere door
slijk, voor d’ ene kort
voor d’ andere lang
maar eenmaal aan
de grote doorgang
is niets meer van belang
ons aardse kleed valt af
bedekt…
Bodemde ons
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
353 ik ben
met je mee
geweest
heb gelift
op de donkere
blik in je ogen
voorbij een
nog lichtende
horizon die
in al donkere
tonen depri
weg zwom
het beklemmende
raakte mij met
vochtige kou
die zwart glimmend
schimmelende
muren bedekte
jouw vooruitziende
blik bodemde ons
voorzichtig jij kende
als geen ander
de verleidingen
van…
Tussentijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
950 Laat ons wandelen
Door een woud van dromen
langs kaal geworden bomen
op een met bladeren bedekte bodem
Laat ons wandelen
Door geel gekleurde luchten
Waarheen nevelslierten vluchten
Langs droog geworden vruchten
Laat ons wandelen
Door herinneringen aan wat was
Langs een opgedroogde plas
Op de kleur van stervend gras
Laat ons wandelen…
Ongerijmd vogeltje
gedicht
4.8 met 4 stemmen
1.764 Hij lijkt verwonderd
dat een zo dun vlies de zon bedekt.
Elke dag verwondt ons, alleen de laatste doodt.
--------------------------------------------------
uit: het raadsel van de anderen (2026)…
Rampen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
913 De stilte van de berg, die een hoogtepunt bereikt
een ejaculatie van lava bedekt moeder aarde.
De werkelijkheid ondraaglijk, niets is meer wat het lijkt
als Gaia vecht voor het behoud van haar natuurlijke waarde.…
Koud blauwtje
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
3.281 Holle kassen blikken levenloos
over ‘n blootgelegd schouderblad
slechts bedekt door zwarte flarden
geschroeid aan ’t helse hellevuur
De zeis die zwijgend rust op bot
druipt van bloedgestolde kreten
geslaakt terwijl ‘t werktuig suisde
in de handen van het creatuur
Zijn stappen naderen slepend
hunkerend strekt hij de armen
kiest mij zwijgend…
doordringende gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
972 Tranen glijden langs m’n wangen,
een laagje zout bedekt mijn lippen.
De druppels lijken wel te schitteren
in het overwelmende zonlicht.
De zachte wind streelt m’n huid.
De kille leegte in m’n hart
wordt opgevuld door de warme zonnestralen,
die me lijken te doordringen,
te begrijpen.…
Landgoed
netgedicht
3.0 met 28 stemmen
3.235 En verscholen in 't hoge gras bedekt,
Venus, kuis, met gespreide hand
haar achttiende-eeuwse borst…
Met passieloos verlof
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.305 Veilig daar, bedekt door stof,
de gratie vervangen, door teder emotie gestorven.
Wat rest is een vlek, met passieloos verlof...
Een belastend drama,
geen liefde zo zwaar.
Een vergroot panorama,
mijn hart kijkt ernaar...
Zo zwart kan het zijn,
gearceerd door het licht.
De ruimte te klein,
door liefde ontwricht..…
Alle dagen
gedicht
3.7 met 32 stemmen
19.000 Het wordt verleend
als er niets meer gebeurt,
als het trommelvuur verstomt,
als de vijand onzichtbaar is geworden
en de schaduw van eeuwige bewapening
de hemel bedekt.…
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 De vlinders in haar hoofd heeft zij buitengezet
zwermen uitgevloeid in een kleurrijk palet
ontsluierd en verklaard in onzichtbaar licht
schepsels van poëzie op het eerste gezicht
Verstoppertje spelen achter de werkelijkheid
nu zijn zij hier, daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 ik deed het voor jou
en telkens weer
die moeheid
op zoek naar slaap
achter het bekraste engelenraam
kriskas kruipend door de uren
die alleen ’s nachts de spiegels
bedekten met stenen
van opgestapelde zondes
en na afloop
wanneer wind mijn naam deelde
met de dood, het dorstend antwoord
gaf
zonk de stilte opnieuw
in bomen…
Ik droomde dat het anders was #3
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.317 Ik droomde dat het anders was
Drinkend van het puurste water
Hervond ik dromen van veel later
Terwijl ik in eenzaamheid genas
Het fluiten verliet mij nimmer meer
Geen vogels bij de ochtendzon
Handen bedekten hoofden met een kom
Toch het gekrijs, keer op keer
Velen bliezen hier hun laatste wolk
Dat tot een mistbank samensmolt
Voor eeuwig…
Winterlandschap.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.022 ontpopt
toverwerk in winter macht
wie ben jij met deze kracht
speel met mij die kou veracht
zonnestralen glinsteren zacht
witte wereld om mij heen
boom noch plant zijn alleen
een vlokje danst daar blind
vredig in de koude wind
vogels vliegen daar voorbij
contrast in witte bomenrij
winter in koude stilte verwekt
met hemelse sneeuw bedekt…
Thermieken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 Iemand blaast haar adem
warm tegen de rug
Ik zweef omhoog in het blauw
van lapis lazuli, versteen
alsof jouw hand beschermend
mijn kale kruin bedekt
In de ochtendlucht vormen zich
zang patronen en tonen
het spinrag in de blauwe lucht
Winter voorbij en lente
is in ons gekomen
Jij draait jouw mond
jouw tong streelt, strekt zich
puntig…
Ontwaken (3)
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
442 Dode takken, geknakt als riet in een zware storm,
liggen verstrengeld, bedekt
met glanzend groen sponsachtig mos
krakend in hun breekbaarheid.
Wollige witte knoppen van magnolia's
hoge kantvaren en monarchrozen
sieren de nevelige openbrekende hemel.
Miezerige regen blijft vallen in stille eerbied.…
Zee dagend leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
847 Zelf de zee zijn, een donker bed
waarin de pijn zich keer op keer
verheft als een golf en ingebed
het zand bedekt met rimpels
rimpels die vraagtekens trekken
achter vragen van hoe het gaat
op een gelaat waar je jaren leest
een levensboek zonder woorden
zeldzame woorden strompelend
uit dromen van de nacht,
als vuursteen je gebeente splijten…
Thuis “alleen” op de bank
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
972 Dicht geslagen gordijnen
Deur stevig op slot
Ramen vergrendeld en dichtgeplakt
De tuin verwoekerd bedekt het zicht
Thuis op de bank met een gedicht
En een kop koffie
Lege bank en stoel
Naast jou, niemand om je heen
Alleen het donker is trouw en blijft
Samen met de stilte
twee goede vrienden die het goed met elkaar kunnen vinden
je zucht…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 Beeldenstorm en kaalslag laten geen spoor van loof en look
vruchten passeren het darmkanaal, worden tot een amorfe brei
in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering…
Veel van jou Petra
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
739 Bekroond met tepels in jouw hof
de borsten trots rond en groot
een buik met drie plooien als je zit
vervuld van diepe zinnelijkheid
krullend dat jouw heuvel bedekt
als je van bovenaf met lippen begint
Volle hoekigheid van kathedrale heupen
kloeke dijen ondersteunen harde bollen
kuit die knie met voet verbindt
zo klein en fijn als jouw handen…
Winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Een stille deken
Bedekt mijn gezicht
Koud tot op het been
Het laatste gericht
Is aangebroken
Dit lege landschap
Heeft geen erbarmen
Ik ben een wrak
Aangespoeld op een helse kust
Verlaten van een ieder
Bitterkou doortrekt mijn lijf
Maar, zie de bespieder
Scherpt mij aan
Zoals ijzer met ijzer
Knerpend en sinterend
Het land kleurt grijzer…
geschiedenis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 we grasduinen door
onze kleine
grote geschiedenis
als een vloed mieren
worden we gedreven
door een onstuimige zee
van herinneringen
die heen en weer
beweegt door de snelheid
van onze woordenvloed
soms proeven we
in die grote
kleine geschiedenis
de smaak van gal
als een steile met ijs
bedekte oever opdoemt
en de stroom
haar…
Lopen over water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Wat klaart nu ik verlost
van mij wegen moet zonder
woordgewicht, naakt van daad:
nu ik sta aan water bedekt
met kroos, gras waarin ik niet
geloof, maar waarover ik ga
om een horizon waar geen land.
Zo uiterst kan bestaan.…
Verse eerste sneeuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 een witte deken die ons omsluit
zo teder wollig zacht
lijkt het bekeken van huis uit
de kou die zie je niet
als een witte angoravacht
vult ze je nog slaperige blik
en je geniet
haar pure schoonheid bedekt de
rommelige nasleep van de herfst
een nieuw begin lijkt geboren
de wereld wordt ververst
je waant je even in verre oorden
wordt het…
Klanken van de van de vroege ochtend
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
508 zes en zeven
is mijn uitverkoren uur
want buiten is het leven
dan even van de natuur
Ik slenter tussen struiken,
bomen, bloemen, groen,
zie vogels zingend de straat gebruiken
en huppen in ieder plantsoen
Ook het achtergrond gezoem
van menig gevleugeld insect,
brommend geluid van bloem tot bloem,
wordt nog niet door menselijk lawaai bedekt…