1020 resultaten.
Overwinning van de liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
498 Aan het verliezen van bezit.
Aan onhoudbaarheid.
We kunnen begrijpen wat we willen,
maar er is geen ontkomen aan.
Aan het ontstaan van atomen.
Aan de expansie van het heelal.
Aan de oorzaak van ons bestaan.
Ooit zullen we leren loslaten.
De beheersing van de natuur.
De idee van maakbaarheid.
De onderdrukking van elkaar.…
Essentieel begrip voor kerst en vrede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
527 Als wij eens de vrede van Kerst
Echt zouden leren begrijpen
Weer wensen het ware geluk
Liefde voelen en tonen voor alle mensen
Bereid tot delen van voedsel en bezit
Dan zou de aarde hemelse glans vertonen
Vrij van jaloezie en haat
Wat scheidt ons nu dan nog ver van liefde
Door egoïsme en dom gedrag
Nee, als wij werkelijk Kerst leren begrijpen…
Pechvogel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
487 In een land waar eenzaamheid een vernedering was
omdat alles draaide om geld, bezit en mooie vrouwen
kwam ik de pechvogel tegen in mijn nachtmerrie
en ik genoot van de weemoed in zijn oogopslag
wetend dat ik zelf ook zoals die pechvogel was
niet geïnteresseerd in politiek en sportverslaggeving
te slim voor het dagelijkse klootjesvolk
dat niet…
Klokken slaan niet meer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
471 klokken slaan niet meer
wijzers wijzen alleen nog op jezelf
in het hoofd blijft het almaar draaien
en draaien, geeft je brein op geen enkele
vraag meer antwoord, hoe je ook graaft
en zoekt neemt grijze leegte steeds
meer bezit van wie jij was, wie jij altijd bent geweest,
zelfstandig, ondernemend, reislustig, nu ontvouwt
jouw leven zich in…
Hinde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 Alsof ik hem bespot heb
of De liefde, zo gewond
droomt hij mij
op snelle benen
een hindevrouw
met pijl en boog
de bevallige
evenknie van de centauren
even schuw, maar ranker
even bescheiden
maar niet belerend
even wijs, maar een vrouw
even vrij, maar onderworpen
aan zijn verlangen om mijn
verlangens te bezitten, en mij
te laten…
BIJ WELK LAND?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 De Atlantische Oceaan
en de Noordelijke IJszee
voelen over hun golven
een druk trefpunt
van kwade luchtstromen
de koude adem uit Groenland
smeekt de zucht van Denemarken
bij Andersens Sprookjesland
te mogen blijven
terwijl Amerika
hebzuchtige reuk
naar binnen zuigt
wil dit reusachtige eiland
van het Poolgebied bezitten
het strenge…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld
voor de bloesems van een zomeravondwind
nu je niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen…
hitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
203 ik kan de zon niet verzwijgen
wanneer ze hartveroverend
moeder aarde verhit met al
haar liefdesperikelen die ze als
vrouw zeker in grote getale bezit
een lentezomer die in mijlen
stond gegriefd daar de tijd
in een tempo van “ slow motion “
voort slenterde door kou regen
sneeuw warme jassen muts en
de verwarming op aangenaam
onverschrokken…
Koopmansgeest
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
608 Het was de VOC-mentaliteit
waarmee de kooplui uit ons land vertrokken
om ongelimiteerd en onverschrokken
hun woekerwinst te maken wereldwijd.
Een nieuwe Gouden Eeuw ligt in ’t verschiet:
Bataafse xtc en nederwiet!…
Wijsneus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.103 Ik laat mijn gedachten varen
die getuigen van mijn genie
Ik verdoezel de gevaren
met mijn dravende fantasie
Hoor mij praten en ontwaren
en verklaren des levens ironie
Zie mij bij ieder ergernis baren
Vertellend wat ik in 't leven zie
Maar niet alleen stoor ik de ander
met mijn wijze praatjes en verhalen
over de klasse die ik bezit…
Ook in jou
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.276 Jij bent mijn kleinood
mijn allergrootst bezit
met een handgebaar
maak jij wat zwart is wit
Alsof jij kan toveren
enkel als je maar verschijnt
zie ik hoe menig boze blik
in een glimlach verdwijnt
De zon begint te schijnen
zelfs door wolken heen
mijn allergrootste kleinood
jij brengt warmte tot iedereen
Het wonder van het leven
men…
de sterfelijkheid houdt aan
gedicht
3.2 met 25 stemmen
13.455 hoe men zich weervindt in dit haast vervleesde
voortdurend kortstondige zelvige grondstuk, lijf
lijk als weefsel, ik zijnde, wijn wikkend, zeker
de nachten zijn war en onzeker, verdichten zich
waar men in zit, men erft zich alleen
het steeds weer voorbije, zo tast men zijn omtrek -
--------------------------------------------
uit: 'het bezit…
zo is ze, ze is nog zo van mij
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.789 jong
verleidelijk jong
speelt ze op de grens
van het denken
dat liefde alleen
de honger stilt
ze bezit het hoogste
hectaren jeugd
en aanvaardt niet
dat ze het liefste
mooi is
door dat puistje
op haar wang
seizoenen
voelt ze nog niet
draagt ze graag
modieus
en is niet bang
van korte dagen
maar van geluiden
onder bed,
knuffelt…
alles wat ik jou kan geven.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
674 hart geeft aan mij,
ik zou geen dag meer verspillen,
want alles wat ik wil ben jij,
maar toch ben ik bang,
om jou kwijt te raken en te verliezen,
want ik ben geen rijke man,
die jou alles kan geven wat jij uit zou kunnen kiezen,
alles wat ik jou kan geven,
en dat staat nu zwart op wit,
is de toekomst in mijn leven,
en wat ik van binnen bezit…
Bedroefd
poëzie
3.3 met 25 stemmen
6.889 Uw grote, witte handen
Bezitten wonderkracht
Leg daarom Uw hand op mijn voorhoofd
En druk mijn slapen zacht.
Blijf zwijgend bij mij zitten,
Stil zonder woord of vraag.
Ik ben niet ongelukkig,
Ik heb maar wat hoofdpijn vandaag.
Ik wilde zo gaarne slapen,
Maar heb het vergeefs beproefd.…
Uiterlijk vertoon
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.628 Geen mens die zich er niet op richt
Met grappigheden kom je ook wel eens aan het licht
Mensen zonder humor of prettig uiterlijk, de deur is dicht
De rijken en fameuze
Vertellen ons de juiste zogenaamde keuze
Het leven van plezier is reuze
Wees prachtig, slank en lekker is de leuze
Intelligentie wordt zwaar overschat
Is het enige dat je bezit…
Mantelzorger
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
2.581 Als je mantelzorger bent
kan je leven soms zo eenzaam zijn
vind je heel veel onbegrip
en dat doet behoorlijk pijn
Als je mantelzorger bent
werk je fulltime dag en nacht
leef je in onzekerheid
maar bezit je toch veel kracht
Als je mantelzorger bent
heb je vaak geen eigen tijd
doordat je alle zorg en aandacht
aan hem of haar hebt gewijd…
Verdoemd
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.106 te laten dromen van die ongezoende zoen
En dit allemaal zonder het zelf te weten,
Zonder kennis van je eigen macht,
Die mij zo tergend langzaam is bekropen,
Maar zo vurig opspeelt als je lacht
Ik zou willen dat ik je zou kunnen vertellen
Wat mijn hart schreeuwt als ik je zie,
Maar ik zou het je nog niet kunnen spellen,
De moed hiervoor bezit…
echo's
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.154 Een klein verkrampt lijfje
strooit al zijn verdriet uit
over het stoffige land
Nog steeds hoopvol
het zout op de lippen
heeft het zijn schaaltje
zijn enig bezit
in de knuistjes geklemd
De grote ogen vragen
duidelijk
als vetgedrukte letters
geef mij eten, geef mij water
De lucht rondom hem
bevat louter nog echo's
van hongerige huilertjes…
Bedroefd
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.475 Uw grote, witte handen
Bezitten wonderkracht
Leg daarom Uw hand op mijn voorhoofd
En druk mijn slapen zacht.
Blijf zwijgend bij mij zitten,
Stil zonder woord of vraag.
Ik ben niet ongelukkig,
Ik heb maar wat hoofdpijn vandaag.…
Aan mijn hof
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
780 als ik jou of jou zie
zoals ik denk die je bent
je toelach
en spreek over
je mooie zijden
bedreig ik je dan
of vertel ik dat
wat je hart verwent
voel je dan wel
dat ik slechts aardig wil zijn
maar enig bezit wil vermijden
als ik jou of jou even
op een troon zet aan mijn hof
wees dan niet bevreesd
ik bewierook je ziel
soms gewoon…
Dromerig
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
673 het verleden als mos
vastgegroeid op haar ziel
doet haar verstillen
er van overtuigd zijnde
dat alle dagen
een eigen geur en kleur bezitten
en als ze leest in verrukking
vertelt haar hart
de woorden die bij haar horen
beeldend en boeiend
verschijnen veldbloemen
op haar netvlies
en de oude eik op het dorpsplein
verhaalt lachend…
Stilte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 Je vraagt me stilte, maar hoe kan ik je die geven
als woorden nodig zijn om neen te zeggen,
om weer te weten hoe we niets bezitten, enkel
maar de rentmeesters zijn die de wacht betrekken?
Hoe kan ik stilte dragen, koesteren, als steeds
opnieuw de drukte komt en ’t moeten draven
van hier naar daar, vergaderen en plannen?…
soms, in de nacht
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
720 gehinnik
paarden stijgen uit het weiland
nog vol van nacht
ik laat ze voorbij draven
en zie hoe een bizarre zeewind kronkelt
langs het zout
dat bij volle maan werd gewonnen
basaltrivieren banen zich een weg
langs de ondergrondse waanzin
van mijn ziel
het waaien houdt op
zoals het beeld van het water
waarin de tijd verglijdt
ik bezit…
Blauwe kralen
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
751 zaad
overheen het verlaten strand
opdat zij door de wind worden gedragen
en bloeien zullen in de duinen
in de pan van het hart
als twee-eiige tweeling verbonden
in de beweging van eb en vloed
tussen de zon en de maan
in het heelal zo verborgen
een sterrenval gelijk
dat ik wens de dromen naar mijn werkelijkheid te halen
en ik geen bezit…
boetseren
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.290 Hoe ben ik er toe gekomen,
Verdriet, jaren, liet ik mijn tranen stromen
Het nam bezit van mij.
Tot ik troost vond in de klei
Ontspanning vond ik aan de zee
Die nam al de pijn van me mee
En ik boetseerde er lustig op los
Voel me af en toe echt verlost
Het beheerst niet meer zo mijn leven
Ik heb alles geprobeerd te geven.…
Moe van het gemis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
917 De tederheid waarnaar ik zucht, ik bezit
slechts mijn handen die ik amper vertrouw.
Ik stel mij voor, jouw geur, jij als de vrouw
die, innig zacht en trots, mij tot zich laat,
een vloed van rust, waarin wij nog bestaat.
Dit hunkeren naar jou, mijn hoofd is moe
van het gemis dat almaar dieper gaat.…
vijftiger jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 van mijn jeugd weer in
zwart/wit op mijn netvlies
wanneer ik probeer dit
plaatje in te kleuren blijf
ik steevast hangen aan het sepia
wat fotootjes met kartelrand
die mij in sobere beelden vertellen
van de pijntjes melancholie en de
herinnering aan bescheiden geluk
die anno nu voor andere ogen weerloos
zijn en niets van waarde bezitten…
Boven het maaiveld
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
809 Het leven is een strijd
maar jij lacht de last kwijt
jij weet boven alles uit te stijgen
jij bent niet klein te krijgen
jij groeit bij iedere kaalslag
jij ziet niet de zwarte nacht
voor jou alleen een zonnige dag
jij alleen bezit die bijzondere kracht
om je hoofd boven het maaiveld uit te steken
terwijl anderen buigen
durf jij je rug te…
- Silhouet -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.104 Met het wassen van de maan
bezit jij de kracht om te verbeelden
zoals de zee haar spiegel overstijgt,
grenzen voorbij gaan aan het heden
buitensporig trekken beelden
zachtjes eensgezind hun schreden,
de glans van lang beroet verleden
langs de duistere hemelwand,
Zilverblauw valt het sterren strass
waar blinkend maan verankerd was
in de…