575 resultaten.
de cirkel
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
4.914 het laat me niet los; steeds weer te zien en te beleven
hoe interessant is niet het leven in de tijd die je hebt
hoeveel moet je niet slikken en hoe dikwijls moet je niet geven
het mooiste in je leven; het hart keer op keer raakt en rept
het leven is als een carrousel en voelt als muziek
waar heb ik dat aan te danken, dat ik een van de velen…
- De trotse stijle witte graven -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
1.011 missen het verglijden van de tijd, deze zielen,
die met zoveel kracht voor anderen droegen,
dikwijls hebben klaargestaan zonder te vragen.
Alles bedekkend met hun innerlijke schoonheid,
hun versletende handen verweert verrimpelt,
liggen ze nu stil opgeborgen met diep respect.…
Ja Heer, ik wil!
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.812 O Heer, hoe vurig is mijn liefde,
‘k verlang naar U als bruid, ik smacht,
heel vaak al heb ik uitgekeken
en tevergeefs op U gewacht,
de wolken dikwijls nagestaard,
nog kwam U niet op aard.
Ik heb gehuild, gesmeekt, geroepen,
de sterrenhemel afgezocht,
wanneer toch zal ik U ontmoeten?…
VOORJAAR 1965
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 Ik kende de moeilijke jaren
verliet het speelse leven
wilde anders denken voelen
draaide 's zondagmorgens dikwijls
een plaat "Old Mac Donald had a farm"
de wijs ving aan _ slaande maat
zeisen welke zelf maaiden dansten
tussen vrije varkens en kippen
op een rijke boerderij zonder geld
waar het wereldlawaai
verstomde bij zuiver bijengezoem…
tijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
641 U allen die mijn versjes lezen,
ja alles wat ik schrijf,
dikwijls zult u wel denken:
hij is maar een oud wijf.
Nu wil ik u diep uit mijn hart,
en duid`lijk laten weten,
dat ik met mijn schrijverij,
heb heel veel tijd versleten.…
Kalme gemoedsrust.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Spijt is dikwijls wat je hoort en ziet.
Maar achteraf helpt dit niet evenals
treuren en als en dan, want de weg die
is afgelegd is deels je eigen plan.
Doch het lot met onkenbaarheid in besloten
zorgt ervoor dat zonder slag of stoot men
een andere weg inslaat.
En zo gaat het leven aan velen voorbij.
De tijd heeft niet stil gestaan.…
ERNST EN GENEUGTEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 allerlei spraak is
zonder begrip voor elkaar
reinheid en warboel
gaan samen voort
bewegen zich door elkaar
worden beschenen
door de blinkende Morgenster
haar stralen treffen
't ontvank 'lijke oog
dringen er in door
als krachtig genezende wijn
men ervare hierbij de smaak
van de eed 'le drank
uit het Spaanse Jerez
soms strelend zoet
dikwijls…
EEN HEK VOOR HET HART
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 Heel eventjes aarzelde de duisternis
edoch gaf zich daarna maar verloren
Aan ‘t ochtendlicht die als hindernis
het duister al dikwijls had bezworen
Heel eventjes draalde de stormwind
edoch begon daarna hevig te waaien
Door de zwarte krullen van het kind
dat naar haar vader stond te zwaaien
Heel eventjes talmde ’t diep stil nog
edoch gleed…
spons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Een doel dat mij vreugde schenkt
Niet altijd met de ellende vermengt
Ik ben misschien een zielenpoot
Dikwijls ben ik zo zwaar als lood.
Laat me weer leven zoals het was
Dat is bitter weinig gevraagd.…
Eenvoud.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
694 Hoe mooi de eenvoud soms kan zijn,
hoezeer zijn kracht het hart beroert,
toch wordt hij dikwijls genegeerd.
Hij is niet flitsend en niet vlug,
maar koestert zich in rust.
De hang naar overvloedigheid
wordt schielijk uitgeblust.…
MIJN HERINNERING!
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
698 het haardvuur hongert
ik geef het stuk voor stuk,
‘t gekapte hout van de eik,
waarin wij samen,
zo dikwijls klommen,
na schooltijd
terwijl het vuur eet,
genieten wij
van een op eik gelagerde Saint-Amour
en vult warmte
en speels vlammenlicht
onze nu volledig eiken living
alzo,
versmelten wij samen
in de gloeiing en de herinneringen…
ZUIDERHOGEWEG DENKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Eens was ik een rechte zandweg
tussen bloeiende weiden
waar vogelzang en -strijd
moed en bescherming gaven
voor het verzorgen van nesten
boerenwagens hobbelden
over mijn ruggen en kuilen
koeien en varkens
kietelden me dikwijls
met hun trappende hoeven
wanneer de haastige tocht klonk
tussen stal en open leven
over heel mijn huid
werd…
Hulp in duistere nacht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
223 Dikwijls verwens ik de nachten
om hun ondoorgrondelijk duister
om hun geluiden alsof spoken lachten
mey een huilend hoongefluister.
Opgesloten in ruimte zonder schaduwen
waar geen mens een hand voor ogen ziet
opgevreten door angst en zenuwen
in een wereld die geen hoop of soelaas meer biedt.…
Melancholiek.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.131 Ik herinner mij woorden van jou
van mij, wat we zeiden.
Maar leiden nu ons eigen leven.
De avondschemering boven de tuin
en het huis waar ik een gedicht lees
van M.Vasalis, schoonheid en verval...
Even een traan, het regent en ik kijk
naar het natte gras.
Alles wat zuiver was, de grond, de
aarde, jouw ogen en je haren.
Wat er is, is een…
Logisch?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 Wat de rede niet kan helen, is dikwijls door tijd geheeld.
Seneca…
LIEFDE EVEN ANDERS
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.187 maar kan het eigenlijk wel zo kijkend
zo kijk ik alleen maar naar mijn man
kennelijk kan jij er ook wat van
helaas moet ik je mededelen
houd maar direct op met strelen
die tekening maakt
mij nog kind van de rekening
je hebt me goed voorbereid op bed
op mij rust nu nog geen enkele smet
ik ga naar mijn man en geliefde
die mij al zo dikwijls…
Mooie vogels
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.120 Geen wonder dat hun veêren,
En 't eerst die van de pauw,
Zeer dikwijls moeten dienen
Tot waaier voor mevrouw.
Maar ook dat men ze sierlijk
Naast pluimen steekt van 't riet,
Tot pronk der schoorsteenvazen;
Want rijker kan het niet…
MIJN MASKER
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
972 Zie nu toch eens hoe gelukkig ik ben
ik loop zelfs de gehele dag te stralen
Vraag of ik verdriet heb en ik ontken
wijl ik door mijn leed loop te dwalen
Kijk toch eens hoe ik opgewekt lach
ik smul met volle teugen van ’t leven
Zie ‘t vrolijk wapperen van mijn vlag
dat duurt zo dikwijls enkel heel even
Zie nu toch eens hoe voldaan ik kijk…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
716 Als woorden zouden kunnen strelen,
dan hadden ze fysiek gezien nog nut,
maar omdat ze ons dikwijls kelen,
zijn ze objectief beschouwd zwaar ...
Als je zegt ik ben verliefd op woorden,
dan kijkt menigeen jou terecht raar aan,
alsof je je leven door taal laat vermoorden,
sukkel, ga dan maar direct aan de gaskraan!…
boedapest - újpestri Rakpart
gedicht
3.3 met 7 stemmen
3.555 Zo'n late namiddag, licht van mist
en druilerig onder de bomen -
haar hand raakt wanneer zij afdaalt naar de rivier
de leuning niet, maar terloops toch
een enkel blad van de zich rond de spijlen
slingerende, welige klimop
misschien neuriet zij ondertussen iets
als 'Trauriger Sonntag', dat zigeunerstrijkjes vandaag de dag
dikwijls spelen…
Karel de Grote
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.797 Omdat hij ook dikwijls in Nijmegen woonde,
En daarvoor het volk nu en dan graag beloonde,
Kreeg hij op een keertje een heel goed idee,
Als Frank en als Rijkaard en kocht N.E.C.
Het ging hem daarbij niet primair om de centen;
Bij voorkeur bevocht hij de club F.C.…
Walging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Goed dan,
geen roem meer, het is lucht, die voor mij vergif is,
voor iedereen overigens, dit verstikt de ware ziel om
ongestoord naakt tot overgave in bloei te blijven, want
zeer velen zijn er dikwijls onbewust aan te gronde gegaan,
als tragische vogels die glas voor vliegroute aanzagen.…
De jongen lacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.111 Donker scheert vaak langs de ruiten,
honger komt er dikwijls muiten,
maar als 't kleine jongske lacht
vliedt die ganse duivelsmacht.
Moeder zal 'n hempje naaien,
laat het wieltje lustig draaien
draaien, draaien, draaien.…
E.T. als Homo Deus
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 Er zouden zich nog ergens in den vreemde
aan de buitenranden van het Al
met regelmaat ontdekte en vermeende
planeten voordoen tijdens Sterrenval
Het heeft mij dikwijls als niet-ingewijde
bevreemd hoe licht de kosmos zich verwijdde
wij wachten nu al lichtjaren op tijden
dat ons de Homo Deus zal verschijnen
E.T., van de planeet Extraterrestra…
Janneke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
389 die sterk ineen
geknepen waren spreiden het wit
van het heengaan over de bloesemblaadjes
die in kleur sterk afstaken tegen de
nog open prilheid van haar geest
met wie ik drie dagen en nachten
samen haar reis had geboekt
uit het Tibetaanse dodenboek
zelfs in deze stilte droeg ik zacht
met sluipende lippen een mantra
op, die ik zo dikwijls…
roddel achterklap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 mijn koosnaam is roddel
ik heb dus geen respect
niet voor gewone mensen
noch voor de celebraties
ik minacht alle reputaties
die ik liever ook vermink
met mijn ongerechtigheid
mijn bijnaam is achterklap
ik breek harten vol liefde
verpest gelukkige levens
met mijn altijd sluwe laster
die ik zo graag citeren laat
om zo van jan en alleman…
Duizend dingen
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
2.286 Maar nu denk ik dikwijls: duizend dingen,
waarom doe ik er niet één?
Zoveel wegen, vragen, plannen, spelen
leiden meestal nergens heen.
Als ik elke dag eens ga proberen
me te richten op één zaak,
schiet 'k inplaats van met die losse flodders
zonder pijn in één keer raak!…
Het goede voorbeeld
poëzie
3.3 met 39 stemmen
12.862 o, het strekt ons tot verwijt,
Dat wij dikwijls zo krakkelen;
och, gij weet niet hoe 't mij spijt.
Kom, mijn liefjes, laat ons leven
tot elkanders nut en vreugd!
Laat ons pogen na te volgen
vaders liefde en moeders deugd.…
Bijverdienste van een pater
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
773 Deze namen zijn dikwijls genoemd
en het duo wordt wereldbroemd.
Voor 't gehoor, dat geniet
klinkt een honigzoet lied.
Door het achtergrondkoor wordt gezoemd.
De paus wil 'm rectificeren
en zegt: 'U dient God te vereren.
Uw nummer is goed,
maar niet af, want u moet
nog een bidsprinkhaanduo dresseren.'…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.509 Als een vuur vergeven van kleuren in kromming van water
aan weerskanten hetzelfde maar vanuit een hoek verschillen
Na neerslagen komt zij dikwijls, maar wat later
Zoek de spiegeling waar haar tinten minder hard gillen
Een zon moet eerst stijgen en doordrongen worden met regen
tot haar stralen doorbreken waar wolken bewegen
Tegen het blauwe linnen…