14122 resultaten.
Poort naar winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Er verschijnen
poorten
poorten
in het landschap
De bomen
op rij
aan zoom en kant
van landelijke wegen
De wachters
mogen het goud
van hun straatje vegen
wind snelle trawant
De kruinen
verliezen -spilziek- hun kleur
blijven ontsierd
achter op hun post
Sneeuw zal
hun kreunen smoren
ijzig roepen ze
wat herfst
hen heeft…
Salaam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
714 Een slingerende bus
vol kippen
manden, tassen
vrouwen
en een enkele
bebaarde man
begeeft zich door
stoffig landschap
waar duizenden vragen fluisteren
in verte
de heilige stad Qom
een gouden koepel glanst
sprookjesachtig in opkomende zon
de temperatuur stijgt
naar veertig graden
bestemming
is bereikt
een man in zandkleurige…
SLOOT
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.198 Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,
waarop een eend in landschap weggezakt,
met een gevluchte in de grond bevriend,
laag water zoekt en boven water tracht
een nieuwe eend te vinden die haar dient…
warme winterdag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.079 de zon is uitgeput enkele
straaltjes ontspringen de hemel
de planten worden stijf
en de bloemen schrompelen
hun seniliteit tegemoet
de bomen zijn moe en kaal
de dag zwakt als maar af
terwijl de nacht sterker wordt
dieren kruipen weg in hun holen
de vorst ontruimt het landschap
het wordt winter en toch
heb ik het warm vandaag…
zo tastbaar dichtbij
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.342 Het licht in je ogen,
je warme huid,
de tederheid waarmee je
mij aanraakt,
is als een eindeloos landschap
van geven en nemen.
De warme gloed
van verbondenheid,
zo tijdloos mooi,
zo tastbaar nabij.…
Onvergetelijk
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.399 Op een dag had ik je gezien
meende ik toch
jong en mooi
een zilverster
in de blinde nacht
het lied
van een windbazuin
dwalend over een blij,
zonnig landschap
Als zindering van zomerhitte
onder eindeloos azuur
was je licht
Als geruis van de branding
over schitterwitte stranden
was je lach
Hunkerend wacht ik
op de dag
dat ik jou zal…
Uitzicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
847 Prille populieren omlijnen de wijde polder
gelijkmatig gegroepeerd liggen oeroude boerderijen
schilderachtig stil in het rustieke landschap
Kale boomtoppen wiegen in de wilde westenwind
zilvermeeuwen tegen een meervoudiggrijze wolkenlucht
enkele eendenparen kiezen voor een vrije vlucht
aandachtig geniet ik een stukje stilte…
't Blauwborgje spreekt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
730 Er was een tijd
dat ik nog was
in ’t mooie Reitdiep-landschap.
Ze kwamen bijna elke dag,
hun ezels in het gras
schilderend in stilte
tot in de avondkilte.
Nog hoor ik het gezelschap
het antwoord toen ik vroeg
'hoe worden jullie nu genoemd'
“De Groninger Ploeg.”…
Ik raap.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
668 In het landschap van mijn geest
verscholen tussen gedachten
raap ik de beelden bij elkaar
die zo lang waren verborgen.
Herinneringen steeds bewaard
eens waren ze heel goed verpakt
maar nu pak ik alles weer uit
zal ze verstrooien in de wind.…
Ontdooid
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
543 Over het winterse landschap
rustte een tapijt
van pure witte sereniteit.
Vlokkig dwarrelde bevroren wit
in de ijlheid van ijskoude lucht
en vormde mijn kristallijne adem
die brak in de blanke leegte.
Op het netvlies van mijn oog
schetsen zich de kleuren van een regenboog,
ontdooit het eerste groen.
Voorbij is het witte seizoen.…
Langzaam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
517 Droegen onze brieven
voor elkaar
door het landschap.
Bliezen adem
in onze zielen
en verlangden naar wat
blijven zou.…
Angstig aantrekkelijk
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
508 Zie de grootsheid
Van de bergen voor
Me, met daaronder
Peilloze diepte,
Rotsen met tot
Op het hoogste
Punt nog onverwachte
Plantengroei,
Ondenkbaar, maar
Wel degelijk zichtbaar
Mooi, zo mooi,
Adembenemend mooi -
Zo is het schitterende
Landschap dat zich aan
Mijn ogen ontvouwt -
Aantrekkelijk, en
Tegelijk maakt het
Me…
ademnood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
824 in een landschap
bevroren tussen mens en huis
legt hij woorden
zijn gebaren van verdriet
gisteren zag hij haar lopen
de dag werd groter
en de rivier
met haar rug naar de wolken
rilde even
het was ook daar
dat hij wegvluchtte, uit een ander beeld
uit een andere tijd
waar hij bedden had samengevoegd
tot een echtpaar
de straat is…
depressie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 Je zegt dat iemand
een 'depressie' heeft
denk je aan grijs landschap
Mont Ventoux in de mist,flarden
maar twijfel gerust daar aan
het is eerder iets wat je vernietigt
iets wat uit de diepte opduikt
en je verslindt, 'hersenetende amoeba'
bijna niets mooier
dan door half zichtbare landschappen
te fietsen in de wolken
en achter je…
Rivier
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
642 Door het als door een god geschapen landschap
meandert een smalle rivier
zij voedt de bloemen, het gras langs de kant
zij voedt het koren op het land
kinderen spelen graag in het water
zo maken zij een herinnering voor later
kikkers kwaken het uit
wat voor de een puur lawaai is
is voor de ander een pure symfonie
een door de natuur gegeven…
XLIII -naar het oosten - 1930
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 wegen ongekleurd
troosteloze straten gaan
in namiddaglicht
de tijd wordt trager
het landschap onveranderlijk
lage grijze lucht
tsarenfamillie -
we slaan de zomer over
met het zachte leven
koolmeesjes buiten
de rode kater binnen
in een herfstballet -
vier kerstzangers
voor de japanse keizer
zingen amerika…
geheim middel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
584 Liever hang ik
in het landschap met een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
de vijvers ontwaren met bootje
iris de blote ogen van ‘t oeroude
baarvoets badend in arcanum
Liever dan
de naakte essentie vangen
stokstijf op het doek gedwongen
veel weerglans gebroken
met barre ongenaakbaarheid
de bevangenis van blootte…
overwegend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 ik denk je na
en leef door alle dromen heen
geheel in lijn
met achterstallige toekomst
gaande over een afslag
in het landschap
doorverwezen vanaf
ons punt van vertrek
zien we onszelf verloren
geografische gezien
in denkbeeldig
nagekomen bestaan
als toestand van
voornachtelijke spiegeling
louter emblematisch
vooralsnog…
LAVA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 Er vallen harde woorden uit het niets
de bodem trilt
vervaarlijk
vuur likt de lucht
lava sijpelt langzaam
het landschap kreunt
stenen bulderen
as draagt zaad
op verschroeide grond kiemt
nieuw leven
de Feniksbloem ontluikt.
Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…
Oostzee
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.485 Op de rug van het landschap
ligt het golfterrein zich naar
de einder uit te rekken.
Het strandtafereel is krap,
vergeeld en zonder kleren.
De Oostzee heeft geen veren.
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
Nu zoals
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
636 Al het loof schoof onder de aren
zes vadem diep
in het Drentse landschap begraven
waar aken
het verleden als lading varen
as, riet, turf, schuld en boete
het zware geweten van het alziend oog
toch, die stijf bevroren was
aan de lijn te zien hangen
verliet mijn oog om het te vangen
is het zo schoon geworden
en worden oud onder je…
Schade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Het duizelt tomeloos
ik tast naar houvast
waar niets mij meer overeind houdt
dit landschap stoot mij
uit alle banen van gaan
ik wil spreken
maar hakkelend verstom ik
slechts de stilte, hooguit een fluisteren
mag hier binnentreden
een ongrijpbare mengeling
van kleuren, lijnen en contouren
verdooft mij
de ranke masten betasten
de dampen die…
Dichtgetimmerd dichtersoog
netgedicht
1.6 met 15 stemmen
400 Ik ben een dichter die verkeerd geboren is,
dit holle landschap kan mij niet bekoren;
de rijen wilgen mogen geen naam hebben,
de afwezigheid van een verscheidenheid
aan vogels en insecten is een direct gevolg
van de waardeloze mens en zijn wangedrag.…
Wenend landschap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
818 de uitgestrektheid
de kust ver achter zich verlaten
enkel het wegsterven van vuurtorens
nog net in zicht maar onbereikbaar
patronen golven in mijn hoofd
kom nader tot het baken
droog de tranenvloed van wanhoop
zet voet aan de oever, loop over de dijk
bouw met mij de deltawerken
die stormvloed bedwingen
verblijf in zachtjes wenend landschap…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Onder de wolken die laag en
loom voorbijtrekken wordt het licht dunner,
bijna tastbaar in zijn stilte, en ik voel hoe dit landschap
mij meeneemt naar een plek waar alles even ongezien mag blijven.…
Serene rust
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
839 een lichtblauwe gloed
trekt op langs de hemelboog
vol dalende en stijgende
luchtbewegingen
purperen dauwdruppels
die deels in de schaduw liggen
op ruwe afhangende takken
schaduw silhouetten
zweven boven het gerimpelde
wateroppervlak
ontstaat er een wereld van verschil
die het frisse Friese landschap
prachtig weerspiegeld
op deze…
Kunstschilder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Hij hanteert verschillende stijlen, nu is hij
bezig met een landschap zoals hij dat om zich
heen ervaart.
Iets dat zich voor hem als het ware openbaart...…
kever
hartenkreet
2.6 met 40 stemmen
5.576 onder de bladeren woelt een kever
de oppervlakte nabij met
een bal vol dromen tussen
zijn roestige grijpertjes
in een herfstig landschap
hijgt hij tussen geel
blad en afgevallen appel
en rolt zijn garen tussen
de mestkeverballetjes door
een gevoelstroom vol leven
om kalm en als mist weer
in zijn warm hol te verdwijnen…
Vorstelijke hemel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
875 Open zee naar het oneindige
waar de aarde zich laat vallen
een dromerig landschap
dat nooit zal versmallen
Vorstelijke hemel zo blauw
omhelst wolken van licht
een overdekte hemel
als onaantastbaar lichtgewicht
De stilte leeft vol geduld
zweeft door het heelal
een voelbare rust
maakt zijn vrije val...…
Evenwicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.012 Gezeten in een treincoupe
stroomde het landschap voorbij
het voelde als een afscheid
was dit de laatste reis voor mij
Stemmen die mijn oor niet bereikten
omhulden mij met stilte
schimmen trachtten mij aan te raken
doch ik voelde alleen hun kilte
Onmerkbaar voor de anderen
met het wegsterven van de cadans
komen lichaam en geest weer samen…