767 resultaten.
Novembergrijs
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
619 Met valse hoop als leuning
de regenboog beklimmen
kleur bekennen halverwege
achter je slechts branderijen
het klamme novembergrijs
hangt zwijgend om je heen
een vogel probeert z'n zang
maar verzandt in fluisterijen
twijfel belaagt het evenwicht
dat al vervaarlijk wankelt
daar donkert het grijs alweer
de dag vervolgt in somberijen…
Donkerden vage vormen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 rollebolden liepen
en sprongen nooit
donkerden wel
vage vormen op een
ondefinieerbare achtergrond
zelden direct
in zicht maar je wist
en voelde hun aanwezigheid
soms sluierden
ze grijs waar helder
licht te verwachten was
mineurden geluid
waar jeugd zich
altijd sprankelend uit
de donkere kant
van jouw balans is
niet altijd in evenwicht…
Dartel ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 ontwaar ik
de gloed van
snelweg
ondertussen
vlot ik
op het pad
de linkerkant
plat getreden
de rechterkant
overgroeid
beide leidend
naar het zelfde punt
bakens zet ik uit
en vraagtekens
van straatlantaarn
tot straatlantaarn
ik, klein duimpje
met grote verwachtingen
met lange tenen
met korte benen
dartel ik
op zoek naar evenwicht…
Uit het niets ontstaan?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
het eind brengt evenwicht.
Onvoldoende water,
om harten te voeden,
onmacht strijdt in mij.
Gedachten zijn klei,
uit het niets geschapen,
het model blijft vrij.
Dorst naar klare wijn
kippenvel in ware taal,
de fontein ben jij.…
Draaicirkel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 Je kent de wet van kindsbeen aan
in speeltuin of de kermis zweef,
ook tolde je met armen wijd op eigen kracht
verloor het evenwicht en landde hard,
want dat orgaan is op zijn rust gesteld
maar even was je zelf het middelpunt met
vliedende kracht, helaas niet ván de aarde.…
Stof opwerpend
netgedicht
3.8 met 142 stemmen
405 nog is de tijd
niet opgeschud
als een kudde
kamelen stof
opwerpend het
rit aanneemt
een plaatje
is de uitloop
in het hitte
zinderend puin
dat zich al bijna
begraven weet
donkere ogen
in een gebronsd
gezicht beschouwen
deze vitaliteit in
evenwicht met de
saaie toeristen rit
woorden dragen
nooit venijn
als gebaren al
voldoende…
Penseelstreek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 een schuimende zee zonder gevaren
over haar ranke schouders klimt de zon omhoog
op zijn tenen moet hij staan om het te overzien
deze wereld van in kleuren verdwalen
terwijl hij haar lief heeft met haar grijstinten
het verlangen om helemaal samen te zijn
in de leer bij de meesteres van de liefde
achter ieder geluid een andere toon
in evenwicht…
van 't brood eten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 hier strijden behoeften opdat inzicht wordt geleerd
welke type speeksel draait dan aan de knop
het moet gezegd
dat het een persoonlijk aansturing kent
soms neemt het graan de leiding
terwijl de ziel kiest voor haar moment
het vraagt de kunst van het balanceren
om tussen wederzijdse spanningsvelden
over en weer met die ander
het evenwichtige…
Ave Viator!
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
238 Wij laten haar nog even persisteren
in dubio van wankel evenwicht
positioneel is zij nu uit het zicht
verdwenen, doch de limes zal ons leren
of en zo ja wanneer de kansen keren
dat zij meer ziet op gele kleitabletten
dan weer zo'n roomse keizer in portretten
en dit weer transformeren tot gedicht
waar humus, door de oude Rijn belicht
fungeert…
Schaduw zonder tegenlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
41 Een gestalte ooit onbewogen
een afdruk die de oorsprong overleeft,
een vorm van onveranderlijkheid
waaronder het onherleidbare leeft
een rangschikking van het onverenigbare,
de orde die zich niet laat verklaren
het ongerijmde, ontheven van rede,
een nagalm zonder begin of verleden
de schijn van vaste verhoudingen,
het evenwicht nauwelijks…
Tijger
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.413 De schaduw lengt haar lange tong
likt gretig naar het vluchtend licht
dat voor het gulzig donker dicht
behoedzaam kruipt langs roversjong
Het duister dat haar lijn verdrong
haalt vloeiend uit naar `t evenwicht
dat gloeiend groen een glooien richt
op smaragd bestreken horizon
Een schim schicht schaduw als een speer
klauwt krassen nacht als…
Over mezelf (De danser)
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.253 Ik ben en blijf in evenwicht.
Door plezier en jolijt gedreven,
- de drijfveren van mijn leven -,
dans ik van ochtend naar nacht.
Maar wie ooit zegt, onverdroten,
dat ik mijn ogen heb gesloten,
heeft toch verkeerd gedacht.…
Gebaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.413 pijnlijk om te lezen
de stilte van: het weten
scherven in het gras
vuistjes, die nooit vergeten
hij groet : Gluckauf
menige kool gedolven
zijn treffende zondagspraatjes
als woordenschat op golven
een enkeling verward
twijfelend aan eigen geest
pakkend ook de zinnen
over Advent en Het Feest
anderen glijden af
verliezen hun evenwicht…
zelfs je woorden deden zeer
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.672 woorden deden zeer
in de pijn die je beschreef
je bent er even niet geweest
de zon scheen flauwer uit een
blauwer hemel zonder wolkenfeest
ik miste je het meest
in vergezichten waar je ogen
en je lach de horizon verlichtten
je handen zijn nu losgemaakt
uit het verleden, je draagt vandaag
de pijn die gisteren is geleden
het wankel evenwicht…
Laagvlieger
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.443 Ze is nogal onpeilbaar
Een vlinder in de schaduw
Met een heel fel kleurenkleed
En een vlijmend scherpe tong
Zo balanceert en evenwicht
Ze tussen dag en nacht
Zegt of denkt nooit precies dat
Wat een ander haar verwacht
Ze lijkt zo snel uit haar lood
Maar is stiekem van staal
Deze vlinder vliegt te laag,
Komt nooit dicht bij de zon,
Terwijl…
Donald Duck in de sneeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
735 buiten is het glad
koud en kil
men droomt van
een witte kerst
ook dat nog
fluistert zij
in wankel evenwicht
zij droomt van
droge schone straten
lekkere vrieskou
met een zonnetje
en witte wolkjes
ademweer
midwinter
een blik op
een Donald Duckje
dat verloren
op straat slingert
associeert haar
met schoonmoeder en vader
uit de…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 gaat, ingepakt in
stijve kleren glijden
over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen, in
stilstand en evenwicht…
dartelen en dwalen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
801 ik kan mensen liefhebben
zomaar
omdat ze me veroveren
ontvangen
met één woordje, wereldgroot
meer is er niet nodig
om een leven na te laten
ver weg van het evenwicht
der grenzen
ik kan uit dat woord
geboren worden, vogelvrij
vol van ongeduld
weergaloos stralen in de welving
van beminnen
als de zee rondreizen
zonder regen uit te vegen…
Terwijl de tijd verstrijkt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 hier niet meer weg
niet terug naar het lege huis
waar alleen nog wat bloemen
langzaam staan te sterven
in een oude breekbare vaas
dus zit ze maar te wachten
terwijl de tijd verstrijkt
met gesloten ogen
verhult het donker
soms wat van de twijfel
de kunst van navigeren
in het wankele duister
is te varen op gevoel
tastend naar wat evenwicht…
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Stilheid die mijn dorst zal stillen onder
de donzen pluizen op het koele marmer
heb ik het evenwicht met licht betaald, op
een dichters graf waaruit de stilte ademt .…
STILTE NA DE STORM
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 De auto is een schuilplaats in de nacht
De ruitenwissers zorgen voor wat zicht
De lucht is droef en donker en slaat dicht
Het is teveel wat jij van mij verwacht
Ik wil niet langer meedoen aan de jacht
Op alles wat jij mij hebt toegedicht
Ik ben volledig uit mijn evenwicht
Wie droogt de tranen die dit weten bracht?…
Zoals jij voorheen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 We balanceerden in evenwicht
omarmd door het avondlicht.
Terwijl je mij nu verlaat
blijft jouw standvastige blik zoals voorheen.
Jouw strijd van overwicht
staat als titel van het gedicht.…
Nog herfst zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
770 jij hebt
bloemen bestoven
hun zaden geraapt in
het oogsten van zomers
nog herfst zon
door aangeslagen ramen
jij vouwt rustig de handen
in warme stilte samen
terwijl stofjes dansen
in schuine banen licht
overpeins jij de kansen
waarvoor je bent gezwicht
soms wat gelaten
over zaken die jij
niet hebt kunnen maken
strevend naar evenwicht…
Toegift?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 Stilheid die de dorst zal stillen
linde bloesem etst het leven
in een terugkerende odyssee op
de koele huid van een zwerfsteen
gegrift, alle ervaringen als gift met
pieken en dalen een evenwicht met licht
betaald, op dichters graf, waaruit
gedrevenheid ademt, als toegift .…
Arend de Ridder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 met een knipoog en een heupzwaai
in een oogwenk en een handomdraai
verloor Arend zijn evenwicht
en het heeft even geduurd
maar Arend is geland
onthecht en wel, doch licht gehavend
en wat roestig in de heupen
vanwege zijn hoofse geaardheid
het was juist door vrouwen
met namen van bloemen en vogels
zoals: Merel, Iris, Roos
Bosch…
Paradise Lost.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.630 Hoe vreemd dat ik het evenwicht
Tussen de sintels en het vuur vermag.
En weer houd ik ons kort geluk ten doop.
Verbitterd zoek ik naar een laatst bewijs
Van liefde's gelijk, welhaast zonder hoop.
De hemel dekt zich met een woelig grijs
En door een verwoestende regen loop
Ik de poorten uit van het paradijs.…
knal maar met de zweep
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
833 dans met mij
op het slappe koord
het evenwicht is aan te leren
gewoon een kwestie van proberen
zwier met mij aan de trapeze
je hoogtevrees is te genezen
handen gaan je polsen pakken
voor salto's zullen mensen klappen
in hogeschooldressuur
stuur je de paarden
ja, knal maar met de zweep
jouw respect laat dieren in hun waarde
speel de…
Onverwacht bezoek
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.781 je woorden vlak
gingen te keur en te kust
maar stelden mij niet gerust
wel meer op mijn gemak
Je zag er niet goed uit
met het grauw al onder je huid
en een magere oogopslag
zo midden op de werkdag
en van de weeromstuit
Sprak ik in ongeveer jouw taal
maar met een zacht vocaal
bracht ik met bijna jouw gezicht
de interactie weer in evenwicht…
Steeds
gedicht
3.6 met 21 stemmen
10.873 Dit is de zee: een bed met baldakijn
voor losse vlechten en losbandig licht,
voor blauwe ruimte en voor evenwicht
in de beweging van het samenzijn.
Dit is mijn zee: de dans tot op de huid
met sluiers water, golven en de stroom
verslingerd aan de voorsprong op de droom
die zijdezacht omsingelt en omsluit.…
kalmte van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 nog altijd houdt in wankel evenwicht
het kleine bootje mij drijvend
op het grote meer dat leven heet
vooroverbuigend zie ik
in voortdurende beweging
het in- en uitschuiven van mijn gezicht
weerspiegeld in de vriendelijke plooien
van het kalm schommelende water
onzichtbaar varen al die jaren
vele dierbare verstekelingen
-wier eigen bootje…