Alle inzendingen over evenwicht

767 resultaten.

Sorteren op:

Novembergrijs

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
Met valse hoop als leuning de regenboog beklimmen kleur bekennen halverwege achter je slechts branderijen het klamme novembergrijs hangt zwijgend om je heen een vogel probeert z'n zang maar verzandt in fluisterijen twijfel belaagt het evenwicht dat al vervaarlijk wankelt daar donkert het grijs alweer de dag vervolgt in somberijen…
geeraardt17 november 2017Lees meer >

Donkerden vage vormen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
rollebolden liepen en sprongen nooit donkerden wel vage vormen op een ondefinieerbare achtergrond zelden direct in zicht maar je wist en voelde hun aanwezigheid soms sluierden ze grijs waar helder licht te verwachten was mineurden geluid waar jeugd zich altijd sprankelend uit de donkere kant van jouw balans is niet altijd in evenwicht…
wil melker30 november 2018Lees meer >

Dartel ik

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
ontwaar ik de gloed van snelweg ondertussen vlot ik op het pad de linkerkant plat getreden de rechterkant overgroeid beide leidend naar het zelfde punt bakens zet ik uit en vraagtekens van straatlantaarn tot straatlantaarn ik, klein duimpje met grote verwachtingen met lange tenen met korte benen dartel ik op zoek naar evenwicht…

Uit het niets ontstaan?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 390
Uiterste balans, wat je kiest is om het even, het eind brengt evenwicht. Onvoldoende water, om harten te voeden, onmacht strijdt in mij. Gedachten zijn klei, uit het niets geschapen, het model blijft vrij. Dorst naar klare wijn kippenvel in ware taal, de fontein ben jij.…
Pama9 mei 2019Lees meer >

Draaicirkel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
Je kent de wet van kindsbeen aan in speeltuin of de kermis zweef, ook tolde je met armen wijd op eigen kracht verloor het evenwicht en landde hard, want dat orgaan is op zijn rust gesteld maar even was je zelf het middelpunt met vliedende kracht, helaas niet ván de aarde.…
Evert de Boer19 februari 2020Lees meer >

Stof opwerpend

netgedicht
3.8 met 142 stemmen aantal keer bekeken 405
nog is de tijd niet opgeschud als een kudde kamelen stof opwerpend het rit aanneemt een plaatje is de uitloop in het hitte zinderend puin dat zich al bijna begraven weet donkere ogen in een gebronsd gezicht beschouwen deze vitaliteit in evenwicht met de saaie toeristen rit woorden dragen nooit venijn als gebaren al voldoende…

Penseelstreek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
een schuimende zee zonder gevaren over haar ranke schouders klimt de zon omhoog op zijn tenen moet hij staan om het te overzien deze wereld van in kleuren verdwalen terwijl hij haar lief heeft met haar grijstinten het verlangen om helemaal samen te zijn in de leer bij de meesteres van de liefde achter ieder geluid een andere toon in evenwicht…
mobar5 juni 2022Lees meer >

van 't brood eten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
hier strijden behoeften opdat inzicht wordt geleerd welke type speeksel draait dan aan de knop het moet gezegd dat het een persoonlijk aansturing kent soms neemt het graan de leiding terwijl de ziel kiest voor haar moment het vraagt de kunst van het balanceren om tussen wederzijdse spanningsvelden over en weer met die ander het evenwichtige…

Ave Viator!

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 238
Wij laten haar nog even persisteren in dubio van wankel evenwicht positioneel is zij nu uit het zicht verdwenen, doch de limes zal ons leren of en zo ja wanneer de kansen keren dat zij meer ziet op gele kleitabletten dan weer zo'n roomse keizer in portretten en dit weer transformeren tot gedicht waar humus, door de oude Rijn belicht fungeert…

Schaduw zonder tegenlicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 41
Een gestalte ooit onbewogen een afdruk die de oorsprong overleeft, een vorm van onveranderlijkheid waaronder het onherleidbare leeft een rangschikking van het onverenigbare, de orde die zich niet laat verklaren het ongerijmde, ontheven van rede, een nagalm zonder begin of verleden de schijn van vaste verhoudingen, het evenwicht nauwelijks…
silann Nara9 november 2026Lees meer >

Tijger

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.413
De schaduw lengt haar lange tong likt gretig naar het vluchtend licht dat voor het gulzig donker dicht behoedzaam kruipt langs roversjong Het duister dat haar lijn verdrong haalt vloeiend uit naar `t evenwicht dat gloeiend groen een glooien richt op smaragd bestreken horizon Een schim schicht schaduw als een speer klauwt krassen nacht als…
WOLF2 juni 2005Lees meer >

Over mezelf (De danser)

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.253
Ik ben en blijf in evenwicht. Door plezier en jolijt gedreven, - de drijfveren van mijn leven -, dans ik van ochtend naar nacht. Maar wie ooit zegt, onverdroten, dat ik mijn ogen heb gesloten, heeft toch verkeerd gedacht.…

Gebaar

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.413
pijnlijk om te lezen de stilte van: het weten scherven in het gras vuistjes, die nooit vergeten hij groet : Gluckauf menige kool gedolven zijn treffende zondagspraatjes als woordenschat op golven een enkeling verward twijfelend aan eigen geest pakkend ook de zinnen over Advent en Het Feest anderen glijden af verliezen hun evenwicht…
Stella19 december 2005Lees meer >

zelfs je woorden deden zeer

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.672
woorden deden zeer in de pijn die je beschreef je bent er even niet geweest de zon scheen flauwer uit een blauwer hemel zonder wolkenfeest ik miste je het meest in vergezichten waar je ogen en je lach de horizon verlichtten je handen zijn nu losgemaakt uit het verleden, je draagt vandaag de pijn die gisteren is geleden het wankel evenwicht…

Laagvlieger

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.443
Ze is nogal onpeilbaar Een vlinder in de schaduw Met een heel fel kleurenkleed En een vlijmend scherpe tong Zo balanceert en evenwicht Ze tussen dag en nacht Zegt of denkt nooit precies dat Wat een ander haar verwacht Ze lijkt zo snel uit haar lood Maar is stiekem van staal Deze vlinder vliegt te laag, Komt nooit dicht bij de zon, Terwijl…
Sophie18 september 2006Lees meer >

Donald Duck in de sneeuw

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 735
buiten is het glad koud en kil men droomt van een witte kerst ook dat nog fluistert zij in wankel evenwicht zij droomt van droge schone straten lekkere vrieskou met een zonnetje en witte wolkjes ademweer midwinter een blik op een Donald Duckje dat verloren op straat slingert associeert haar met schoonmoeder en vader uit de…
windwhisper19 december 2009Lees meer >

Als de vorst z’n kroon afzet

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 727
gaat, ingepakt in stijve kleren glijden over straat, het hoofd in livrei verbonden, stram als een lakei, tuin en schutting allebei, laten zich verdwijnen onder mutsen door de sneeuw gehaakt, over een ijzig pad heeft ook zijn stil verlies gehad, tussen donkeren muren hangt de dag in hengsels van bevroren regen, in stilstand en evenwicht…
pama11 januari 2010Lees meer >

dartelen en dwalen

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 801
ik kan mensen liefhebben zomaar omdat ze me veroveren ontvangen met één woordje, wereldgroot meer is er niet nodig om een leven na te laten ver weg van het evenwicht der grenzen ik kan uit dat woord geboren worden, vogelvrij vol van ongeduld weergaloos stralen in de welving van beminnen als de zee rondreizen zonder regen uit te vegen…

Terwijl de tijd verstrijkt

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 864
hier niet meer weg niet terug naar het lege huis waar alleen nog wat bloemen langzaam staan te sterven in een oude breekbare vaas dus zit ze maar te wachten terwijl de tijd verstrijkt met gesloten ogen verhult het donker soms wat van de twijfel de kunst van navigeren in het wankele duister is te varen op gevoel tastend naar wat evenwicht…
geeraardt16 november 2012Lees meer >

Met licht betaalt.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Stilheid die mijn dorst zal stillen onder de donzen pluizen op het koele marmer heb ik het evenwicht met licht betaald, op een dichters graf waaruit de stilte ademt .…
Pama8 mei 2013Lees meer >

STILTE NA DE STORM

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
De auto is een schuilplaats in de nacht De ruitenwissers zorgen voor wat zicht De lucht is droef en donker en slaat dicht Het is teveel wat jij van mij verwacht Ik wil niet langer meedoen aan de jacht Op alles wat jij mij hebt toegedicht Ik ben volledig uit mijn evenwicht Wie droogt de tranen die dit weten bracht?…

Zoals jij voorheen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
We balanceerden in evenwicht omarmd door het avondlicht. Terwijl je mij nu verlaat blijft jouw standvastige blik zoals voorheen. Jouw strijd van overwicht staat als titel van het gedicht.…

Nog herfst zon

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
jij hebt bloemen bestoven hun zaden geraapt in het oogsten van zomers nog herfst zon door aangeslagen ramen jij vouwt rustig de handen in warme stilte samen terwijl stofjes dansen in schuine banen licht overpeins jij de kansen waarvoor je bent gezwicht soms wat gelaten over zaken die jij niet hebt kunnen maken strevend naar evenwicht…
wil melker12 september 2014Lees meer >

Toegift?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 393
Stilheid die de dorst zal stillen linde bloesem etst het leven in een terugkerende odyssee op de koele huid van een zwerfsteen gegrift, alle ervaringen als gift met pieken en dalen een evenwicht met licht betaald, op dichters graf, waaruit gedrevenheid ademt, als toegift .…
Pama30 juni 2020Lees meer >

Arend de Ridder

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
met een knipoog en een heupzwaai in een oogwenk en een handomdraai verloor Arend zijn evenwicht en het heeft even geduurd maar Arend is geland onthecht en wel, doch licht gehavend en wat roestig in de heupen vanwege zijn hoofse geaardheid het was juist door vrouwen met namen van bloemen en vogels zoals: Merel, Iris, Roos Bosch…

Paradise Lost.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Hoe vreemd dat ik het evenwicht Tussen de sintels en het vuur vermag. En weer houd ik ons kort geluk ten doop. Verbitterd zoek ik naar een laatst bewijs Van liefde's gelijk, welhaast zonder hoop. De hemel dekt zich met een woelig grijs En door een verwoestende regen loop Ik de poorten uit van het paradijs.…

knal maar met de zweep

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 833
dans met mij op het slappe koord het evenwicht is aan te leren gewoon een kwestie van proberen zwier met mij aan de trapeze je hoogtevrees is te genezen handen gaan je polsen pakken voor salto's zullen mensen klappen in hogeschooldressuur stuur je de paarden ja, knal maar met de zweep jouw respect laat dieren in hun waarde speel de…

Onverwacht bezoek

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.781
je woorden vlak gingen te keur en te kust maar stelden mij niet gerust wel meer op mijn gemak Je zag er niet goed uit met het grauw al onder je huid en een magere oogopslag zo midden op de werkdag en van de weeromstuit Sprak ik in ongeveer jouw taal maar met een zacht vocaal bracht ik met bijna jouw gezicht de interactie weer in evenwicht…
Moontan30 november 2002Lees meer >

Steeds

gedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.873
Dit is de zee: een bed met baldakijn voor losse vlechten en losbandig licht, voor blauwe ruimte en voor evenwicht in de beweging van het samenzijn. Dit is mijn zee: de dans tot op de huid met sluiers water, golven en de stroom verslingerd aan de voorsprong op de droom die zijdezacht omsingelt en omsluit.…

kalmte van het water

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 683
nog altijd houdt in wankel evenwicht het kleine bootje mij drijvend op het grote meer dat leven heet vooroverbuigend zie ik in voortdurende beweging het in- en uitschuiven van mijn gezicht weerspiegeld in de vriendelijke plooien van het kalm schommelende water onzichtbaar varen al die jaren vele dierbare verstekelingen -wier eigen bootje…