17250 resultaten.
Belegen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
910 frisse stimulerende elan
van onze volwassen kleinkinderen
wij zijn gelukkig
met de redelijke gezondheid
van onze al oudere eerstgeborenen
wij zijn tevreden
ondanks de huidige krakemikkige staat
van ons lichaam en ons tanend geheugen
wij zijn ons bewust
van de ons toegedichte wijsheid;
berustend, rijpend en goed belegen
wij zijn soms…
Ben ik bang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 De vreemde mensen die ik ben,
zijn het zelden met me eens,
omdat ik anders denk.
De een wil steeds beter worden.
De ander wil blijven wie ik ben.
De een wil almaar verder reizen.
De ander moet terug naar huis.
De een wil gedichten schrijven,
die de ander al gelezen heeft.
Een en ander zijn mijn oude vijanden.
Wanneer ze mijn vrienden worden…
Dans met het leven - van harte
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
118 Je danst langs herinneringen,
langs mensen die je nooit vergeet,
langs mooie dagen, soms wat verdriet,
langs alles wat je heeft gevormd
tot de mens die je vandaag bent.
Soms gaat het licht en onbevangen,
soms wat kleiner, stap voor stap.
Want niet iedere dag vraagt om tempo
en niet iedere weg loopt recht.…
Men zal dan zeggen...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
739 Als er ál wolven waren...
zij leerden mij, ook wat mijn weg is.
Wanneer duiven neerstreken,
had kunnen blijken, op wie ik had mogen lijken...
Maar, er was méér, dan dat: onwillig, willig
ging ik zó ver, voorbij de grenzen
van bekend zijn der beroemdheden.
Ik moest verder; dat had ik mijn Lot beloofd.
Niemand ooit op aarde,
had zó stellig…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Mijn hart is van steen.
Het heeft emfyseem.
Het is zwart geworden,
door gebrek aan toevoer van liefde,
die normaal door mijn aderen stroomt.
Afgesnoerd zoals bij een amputatie.
Nu zal ik het aan niemand meer kunnen geven.
Het is dood, het heeft het begeven.
Ik kan niet meer,
heb geen verweer.
Ik zie wat er nog komt,
Ik ben nu de mond gesnoerd…
Angst
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
792 Het is de angst
De angst dat je me vergeet
De angst je nooit meer in de buurt te hebben
De angst je nooit meer te zien of te spreken
De angst je voor altijd te moeten missen
De angst dat jij en ik nooit meer bestaan
Helaas geeft angst je zelden wijze raad
De angst
Vergeef me alsjeblieft.…
Gevoelig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Ben ik nu de enige?
Ik denk het niet.
De enige die vandaag op lemen benen
door het leven wankelt?
Ik ben ook heel boos
en verontwaardigd, geschandaliseerd
en behoorlijk bang.
Iets in mij wil het liefst van al wraak nemen.
Dat zijn veel gemengde gevoelens door elkaar,
die wisselen ook voortdurend van toon
en luidheid en er zit veel ruis op.…
Waarheid?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Tussen zoveel leuzen op de radio
reklame
zoek ik waarheid
luister naar verheven muziek
doe jouw ketting om
kijk naar het blauwe van de lucht
een poes die me verwelkomt, geaaid wil
zie planten,
bloemen in mijn tuin
de kleur van viooltjes
hoe intens en uitbundig warm
ruik de geur van de olijfwilg
dit is mijn kleine waarheid
o…
Boos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
533 Maar soms voel ik
dat er verontwaardiging
begint te kolken,
als er misbruik wordt
gemaakt van macht
Door eigen verrijking
manipulatie, geweld
of oneerlijkheid.
Ten koste van andermans pijn
eigen zakken vullen.
In het groot,
als ook in het klein.…
Jouw lach
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
518 Jouw lach,
een vonk die springt,
Speels, licht,
en zacht gezwind.
Het tilt mijn dagen,
maakt ze klein,
En laat je warmte
er altijd zijn.…
Zomaar een dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
341 Vandaag komt nooit nog weer maar
elke nieuwe dag brengt kansen
die soms verloren gaan omdat we
onaandachtig leven.
'Egidius, waer bestu bleven'?…
Waarom zo veel lijden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 Wij mensen willen graag gelukkig zijn
Willen het liefst blij door het leven gaan
En geen erge ziekten hoeven te doorstaan
Maar toch is er zo veel verdriet en pijn.
Er is vaak veel leed in ons leven te dragen
Vreselijke dingen die ons persoonlijk raken
De dood van een geliefde moeten meemaken
Dit roept op tot heel veel “waarom” vragen.…
[ Bergen om me heen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Bergen om me heen,
stilte, de ruimte, de wind --
die ik hier kan zijn.…
soms leek het op leven soms zelfs meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
753 die likken als honden
zij lusten er pap van wat willen zij meer
aan slammers poëten
die schrijven op armen
over billen en borsten over tepels en teer
aan ouden van dagen
die zochten niet vonden
de dood onder ogen en pijn van weleer
wat kraakte de loopplank
en prachtig de schepen ze zingen en kreunen
ze zeggen steeds weer
het leek soms…
Aan de buitenkant zie je geen pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ach, je ziet er zo goed uit
Kijk die glimlach op hun snuit
Telkens moet je je verweren
Soms wil ik dat niet eens proberen
Loop een dagje met mij mee
Dan krijgt je misschien een idee
Hoe het is om te leven met pijn
Kon je maar even zoals een gezond iemand zijn
Bij heel veel mensen zie je het niet
Die hebben pijn en innerlijk verdriet…
holle vaten
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.051 dit dicht vlak en braak vol ledigheid
kent geen noemenswaardige inhoud
er is zoveel onzinnigs geschreven
dat ik mij daarom van harte onthoud
van scheutigheid door mij bedreven
niet dat ik niets heb te vertellen
o, je kent me van haver tot gort
vandaag ontzie ik jou te kwellen
heden geen overpeinzing of
nutteloos ongerijmd gedicht
op jouw…
Niks mis met het klimaat
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.410 steeds meer spannende records
na de warmste zomer
en de zachtste winter
nu het warmste voorjaar
heerlijk toch zomer in april
de terrassen zitten gezellig vol
dat is goed voor de horeca
strand wordt tenminste gebruikt
is anders toch maar nutteloos zand
alleen de zee is nog te koud
daar moeten ze nou iets aan doen
gewoon wat meer kerncentrales…
WITTE LETTERS IN HET ZWART
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.175 waaien en al die winden gaan
over eindeloze velden, over paarse hei
Reeds eeuwenlang leef ik van de waan
van witte letters op een zwarte bladzij
Ogen treuren starend edoch zien niets
dan woeste stormen razend om ’t huis
Ervoor strijdt een eenzame op de fiets
aldus sjouwt eenieder zijn eigen kruis
Winden waaien en gaan weer voorbij
nutteloos…
Onkruid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Het wildgroeiende groen door de zon belicht
De mooiste bloem die voor het onkruid zwicht
Hoe langer de tijd verstrijkt,
Hoe meer kleur voor het groen uitwijkt
De gele schijn, zo fel op het niet onderhouden leven
Bomen zijn niet omgekapt, zaadjes blijven nutteloos in de rondte zweven
Paden worden langzamaanaan onbewandelbaar
De stammen drukken…
Coenraedt van Meerenburgh
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
773 Heb ik een item voor een snelsonnet,
Maait Coenraedt mij het gras weg voor de voeten.
Hij krijgt van mij de hartelijkste groeten,
Maar hij bederft voor mij weer mooi de pret.
Dat heb ik niet als ik de woensdag neem,
Maar dan stelt Inge mij voor een probleem……
Dromen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Een droom is een wens,
die je hart maakt.
Een heel mooie zin is dit.
Maar of het er voor mij inzit,
Ik hoop het.
Mijn dromen gaan steeds over jou.
Na vijftig jaren huwelijk.
En nog eens vijftien jaren rouw,
blijkt, dat ik nog altijd van je hou.
Hoewel, je bent mijn man niet meer.
De dood ontbindt het huwelijk.
Ik weet, dat is een feit…
'Tikkie'
snelsonnet
4.1 met 11 stemmen
921 Ik ben nog van de oorlog en de gulden,
Ik weet van tikkies t’rug en tikkies breed.
Maar nu heb ik - sinds gisteren - ook weet
Van tikkies ter verlossing van mijn schulden.
Eén ‘tikkie’ en ik ben mijn schulden kwijt,
Ook ik ben nu een kind van deze tijd.…
Onzichtbaar maar onlosmakelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
205 Soms verschijnt die verbinding
in vormen die we niet begrijpen:
in gedrag dat schuurt,
in keuzes die pijn doen,
in een stille poging om te zeggen:
zie mij,
ik hoor ergens bij.
En wij,
wij noemen het probleem,
terwijl het vaak een antwoord is.…
Hartenpijn
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
558 Soms denk ik hier wel eens aan terug met hartenpijn
Waarom moet het voor homoseksuelen zo moeilijk zijn.
Elke keer een terugkerend gevecht zonder eind
Die mijn mens zijn en verstand regelmatig ondermijnt.…
Achterblijven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
584 als ik laat in de avond
thuiskom, met in de verte
nog net het rood
van de ondergaande zon,
ruikt de tuin naar
vochtig gras en kruiden,
en voel ik verlangen
naar ’t verleden.
de klank van kinderstemmen,
zachte vogelgeluiden
van zwaluwen en grutto’s,
de jonge eenden die schuw langs
de rietkraag zwemmen.
Je bent zo dichtbij
als ik…
De dag...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Niet alles meer,
vergeet soms weer.
En dat is goed.
Stel dat ik alles zou onthouden...
Ik zou geen ruimte overhouden.
Toch heb ik dingen opgeslagen.
Gevoelens over iets wat me nog spijt,
ik wil ze ook niet kwijt.
Ik leer ervan, nog steeds.
Van hoe het beter kan misschien.
De dagen zullen het laten zien.…
blijven lachen
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
524 wat had ik veel vertrouwen in de mens
maar links en rechts blijkt menigeen verrot
en máákt men elke toekomstdroom kapot:
ze steken zelfs de wereld in de hens
maar ik blijf lachen om hun rot gebrul
en lig door hen voortdurend in een krul…
Het leven is een kaartspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
955 Soms zo vermoeiend, ondraaglijk en zwaar.
Waar wil ik heen, wat ga ik bereiken.
Hoe kom ik daar… en wanneer zal ik er zijn.
En onderweg is de liefde zo veel meer dan verdriet.
Het leven is als een kaartspel,
dat eeuwig lijkt te duren.
Met iedere fout pak je weer een nieuwe kaart.
Voor zo lang als het leven gaat.…
Ik ben ik
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
534 Ik ben ik
Ik ben me zelf
Soms dom
Soms stom
Soms ben ik slim
Soms heb ik geluk
Soms heb ik pech
Soms maak ik fouten,
Net als de rest
Maar ik ben ik…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 In een bad als een gemankeerde baarmoeder
kijk ik terug en reminisceer,
het gedaas, de grijperige maanden,
de hele winter of discontent.
Er was het meisje met de rode laarzen
de neuzen waren versleten maar
de maantjes van haar vingers waren gaaf
En later zat ik aan haar bed
en lepelde vermoeide wijsheden binnen..
een frêle bosnimf op ziekenhuiswit…