1330 resultaten.
Ik groet beleefd
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
3.963 De mensen klagen veel
en willen kwetsbaar zijn, de handen
strelen van hun stille chef
ik herken het spel
van toen ik leren moest om hogerop
te komen -
de straten
zijn bekend, maar niet de mensen
ze wachten vaak
ik groet beleefd
en op mijn deurmat heb ik welkom
laten schrijven
maar nieuwe vrienden zoek ik niet,
dus afscheid nemen…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
1.138 Ontroering komt wroeten
herinnering herkenning misschien
de tweede ring om eenzelfde vinger
maar
ook een stom reclame spotje
een geur of prachtgedicht
de eerste dwarrelende vlok
en
je hond even te lief
jouw gezicht likt
ontroering lijkt te voelen
zo`n plotseling ongevraagd kwetsbaar
huilerig knijpend.…
Fladderen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
874 Zwoele briesjes
vol rozengeur
Knopjes onthullen
hun ware kleur
De tere blaadjes
fladderen aan hun steel
Kwetsbaar zo groen
zacht als fluweel
Alles zoveel mooier
vleugje zonnestraal
Vogels die fluiten
hun eigen verhaal
Mensen die lachen
in het voorbijgaan
Het leven lijkt lichter
de zomer komt eraan…
Griep
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.729 Hij slaat toe of
is het een zij
is het een ‘het’
of is het maar net,
hoe of je het ziet,
verhitte gezichtjes,
ondanks de prikjes
die moesten voorkomen
dat ze ziek werden,
en toch,
heeft het toegeslagen,
neemt het bezit
van ’t kwetsbare lijf,
ogen lopen vol,
neus loopt leeg
spieren doen zeer
en harten lopen over
bij…
Je draait het mes
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
687 ik zie je gaan
in koelte van
de plastic luchten
de glamour van
de wereld heb je aan
gloeit in diepe zuchten
je ogen dood
je ronde vormen groot
in vrouwenjaloezie
je kwetsbaarheid
is niet gespaard
je tederheid bewapend
trapt de wereld
met je grote angst
je kleine hart eist leven
en draait het mes
met je verstand
wie zal…
Polijstte zacht oneffenheden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
732 laag voor laag
de ondergrond
bleef traag
wilde niet witten
schuurde
tot het bot
polijstte zacht
oneffenheden
toch donkert
het verleden
breekt wit door
alle kwetsbaarheden
ik heb je
nerf ontdekt
en schaaf het
oude hout snel weg
je vlamt in weer
geboren worden
jouw kleur zal ieder
nu opnieuw bekoren…
Eenzaamheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
638 kon je het verdriet voelen
van zo velen om je heen
het eelt op je ziel
zou smelten in mededogen
nog steeds heerst het taboe
pijn niet te mogen tonen
flinkheid en aanvaarding
zijn als deugden aangeprezen
zie de mens in kwetsbaarheid
elk harnas heeft roestige gaten
geen robots zijn wij met wachtwoord
op ieder lijf staat DOOD geschreven…
Verloren uren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
596 mijn lege handen
wil ik vullen
met uren
die van mij zijn
alleen van mij
de uren
vliegen voorbij
ze laten me
eenzaam achter
wacht, wacht toch,
wacht op mij
verloren uren
vandaag, gisteren
alle dagen
van mijn leven
verdriet
opgesloten in
verdwenen uren
ik wacht, wacht,
wacht al zo lang
en omarm
troostend
het kwetsbare…
De Vier Jaargetijden
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.242 In de lente ben je als
een kwetsbare bloem die openbloeit
onder de eerste zonnestralen
In de zomer ben je als
de wind die zachtjes
de bladeren van de bomen streelt
In de herfst ben je als
dat ene blad dat het langst
aan de tak van de boom blijft hangen
In de winter ben je als
een sneeuwvlokje
dat rustig uit de hemel komt gedwarreld…
Weeskinderen
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.532 Roerloos
Ligt
De tijgerin
Haar hart
Doorboord
Met kogels
Welpjes
Zoekend naar
Het eens
Zo warme thuis
Moedermelk
Met de smaak
Van bloed
Levenslessen
In wreedheid
Achterblijven
Hulpeloos
Schreeuwend
Niet begrijpend
Maar dan
Liefdevolle handen
Strekken
Zich uit
En het kwetsbare
En weerloze
Vindt bescherming
Nieuwe warmte…
Ertra
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
1.719 of het afscheid
dan een afscheid is
gewoon met een woord
of met iets dat jij niet zeggen zal
dat ook ik niet zeg in een woord van jou
zelfs niet na vertrek of in winterpoëzie
achter ramen verborgen
vol kwetsbaarheid
iemand, die jou zag, nog ziet,
draagt de laatste regels voor
en nog later
als wind de zomervruchten baart
mijn stilte…
Passie
netgedicht
3.9 met 47 stemmen
1.053 Weer slinger jij door mijn leven
razendsnelle fijne draden kroelen innig
om zich heen
wil je leiden maar houd je niet bij
jouw kwetsbare draden grijpen
vertrouw mij
weef je teder door obstakels
begrijp de wil tot groei
als een granaat jouw
passiebloei te tonen
iedere passant stil te laten staan
maar....
laat mij teder weven.…
Voorbij
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.169 In tranen verzonken
Oneindig verdriet
Zat ze daar, tranen blonken
In haar ogen, het pleit beklonken
Ze barstte bijna en hij verliet
Haar alles, haar dromen
Uiteengespat in vale wanhoop
In ijdele illusie bekroop
Haar het gevoel, dat het nog goed zou komen
Kwetsbaar en aangedaan fragiel
Een hoofdstuk afgesloten
Verlaten en verstoten…
poging
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
663 zeg me dat niet, dichter,
dat het niet lukken zou
het "schilderen" van
de vrouwen die je liefhebt
beschrijf ze zo,
dat je ze aanraakt
maar met de toets van een schilder
die de toeschouwer
op afstand houdt
om daardoor beter te zien
voorbij schoonheid
of ingepakte intimiteit
kwetsbaar leven
in liefde
maar wel met zo'n
opvallend…
Spinsels
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.143 Alleen in de stilte
verborgen verdriet
Kwetsbaar alleen
en jij ziet het niet
Jouw ogen gesloten
voor mijn gevoel
Je hart zit op slot
je houding te koel
Alleen in de stilte
de nacht is te lang
Hoofd vol spinsels
mijn hart is zo bang
Je woorden beknopt
de liefde lijkt nihil
Zo anders dan toen
toen je echt voor me viel…
Stofjes
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
938 Verwarde gedachten
stofjes in mijn hoofd
Dromen zijn verneukt
niets is zoals beloofd
Mijn hart is vol twijfel
emoties de overhand
Dubbel denken malen
in pure chaos beland
Ik wil zal en ik verlang
naar rust en tederheid
Vertrouwen en warmte
samen zijn voor altijd
Een steen in mijn maag
kwetsbaar als een kind
Elke waarheid vervaagt…
Geesteskind
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
671 Het geesteskind uit ons geboren
is van uitzonderlijke bloede
in onze doofheid kan het horen
hoe God een stille dood verhoedde
het draagt de waarheid van ons leven
over een zee van zijrivieren
waarin de liefde is verweven
met brute kracht van wilde dieren
het overstemt kwetsbare klanken
in het concert van overleven
wij hoeven nooit meer…
Uitgesproken lente
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
569 sprekende verzen
zij las ze als kleurige bloemen
hij bracht ze als vlinders tot leven
luisterrijke klanken
als van zingende vogels
kunstvol bij elkaar gebracht
zo dichterlijk zacht
dwarrelde hoop
in allerliefste dromen voorbij
als een bloesemregen
rijkelijk florerend, echter
kwetsbaar als beginnend mei
* dichterlijke vrienden…
ADELE
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
784 Mens die puur
Theater bracht, zoals
Het hoort, die als
Geen ander het applaus
Kon laten klinken -
Na jouw bewerking
Van Goodbye Saigon
Dat compleet met
Helicopterlawaai
Snoeihard bij ons
Binnenkwam - en toch
Een kwetsbaar mens
Met ongekende podiumvrees,
Die ondanks je bulderende lach
Van pure angst zat te bibberen
Voor je…
Ongemakkelijke waarheden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
498 Daar zijn we
Heel erg goed in,
Weet je - verdomd
Goed - in het
Verbergen van
Alles wat ons
Kwetsbaar zou
Kunnen maken
In het oog
Van de ander -
In plaats van
Onze ongemakkelijke
Waarheden een keer
Aan de kaak te stellen,
Kiezen we liever voor
De gemakkelijke leugen
- Geeft minder gedoe -
En gaan we onze
Ongemakkelijke…
Glimlach van je kind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.566 De glimlach van je kind
doet je beseffen dat je leeft
de glimlach van je kind
dat ontzettend veel om je geeft
Het beseffen van je kwetsbaarheid
zie je in je kind terug
zo afhankelijk van een ander
zo afhankelijk van liefde en geluk
Koester deze glimlach van je kind
koester het mooie in het leven
opdat je hoop blijft houden
op een leven…
Stilte in mijn hoofd
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
790 ik zoek stilte
in mijn hoofd
geef mij antwoorden
op vragen die door
mijn koppie razen
wil onderduiken
de contacten sluiten
er voor niemand zijn
zo dat mijn pijn
in rust kan helen
ik mijn bron
kan vinden
greep krijg op
de dingen en het
leven weer kan delen
heb me kwetsbaar opgesteld
gegeven zonder nemen
mijn energie is afgepeld…
Het poppenspel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
597 gevoed gekleed
gekapt ben je
op de wereld gezet
onzichtbaar
aan de lijnen jouw
vrijheid was gebed
je danste zong
en sprong totdat
je geest blokkeerde
jij het poppenspel
bruuskeerde en
jouw gevoel het won
voor het eerst
op nieuwe aarde met
eigen normen en waarden
kwetsbaar en te raken
maar niet meer in hun spel
die poppenkast…
Soms
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 Soms zie ik van die bergen,
zo trots, onbuigbaar, groots
in sterke onverzettelijkheid
en prijs de menselijke kwetsbaarheid.
Soms kijk ik naar de sterren
zo eindeloos ver weg en koud
en onder al die kille eeuwigheid
huil ik om onze sterfelijkheid.…
Met Ellen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
728 Ik heb het gedurfd om mijn
linkerarm om haar kwetsbare
wezen heen te slaan, dit is
de ontvangende zijde, zodat ze
voor altijd door mij beveiligd is.…
Rotte apel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 een ‘rotte appel’
niet letterlijk maar figuurlijk
een appel op weg naar totale vergankelijkheid
een rode van oorsprong, een roodgloeiende
hoogstens nu nog wachtend in de compostbak
om als mest nieuw leven te laten ontstaan
want voor je iemand of wat wilt kunnen begrijpen
moet je rijpen, moet je ook ‘rot’ worden
dan kan je in alle kwetsbaarheid…
De breekbaarheid van vrijheid
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
493 Voor iemand die diep voelt
is het geen vanzelfsprekend bezit, maar een
innerlijk terrein dat telkens opnieuw bevochten wordt — door
trouw te blijven aan wat kwetsbaar is, zelfs als dat betekent dat je alleen blijft staan.…
Optillen in stilte
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
542 Zonlicht op water
stilte draagt mijn zachte hart
wortels diep in rust
Ik wandel door het
woud, waar het zonlicht teder danst
op waterrimpels, raak alleen wat zich openstelt — mijn
tere hart voelt stilte als een zachte stem die mij optilt nog vóór het woord.
In de adem tussen de
bomen vind ik rust, een stille kracht die
mijn ziel omhult…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Tere bloem ontvouwt
stilte buigt zich naar het licht
wortels zingen zacht
In het buigen van
het licht opent zich een tere kelk
haar kleuren langs mijn huid, een brug tussen
stilte en aanraking waar onzichtbaar en zichtbaar elkaar raken.
Ranke stengel reikt
omhoog met zachte zekerheid een
rode draad van aarde naar lucht, en ik herken…
De Kamers van Mijn Hart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
288 Tranen rollen langzaam als doorzichtige parels
langs mijn verhitte, rusteloze wangen
Vallend op een kussensloop van verwaterd verdriet,
en gekoesterd in stil verlangen
Ik voel me als een lege huls in een leeg bestaan
waar het hart totaal is verwrongen
Geschapen als een sculptuur van ijs en steen,
in duisternis bedwongen
Wanneer het kloppen…