987 resultaten.
Er wordt een schat begraven.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.845 Als wij samen wandelden
het strand van de noordzee
onze voeten in het water
de blikken ver gericht
meeuwen langzaam zwevend
de zon op ons gezicht.
Dat beeld zal bij mij blijven
we stonden hand in hand
er wordt een schat begraven
in het koude stille zand.…
Het wiegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Gedachten uit het verleden
scheren als meeuwen
rakelings over de witte
kammen van een oneindig
golvende, diepblauwe zee.
In de zoute werveling van
zon en zee dalen mijn
gedachten tenslotte neer
om zich te herenigen met
die eeuwigdurende cadans.…
De zoete wind
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
467 de zoete wind strijkt
van genot de wangen
in een tastend verlangen
hij aait de huid met zachte hand
en ik, wuivend naar meeuwen,
word badend gedragen
in het warme zand
boven mij spant zich in azuur
de hemelse weide uit,
weids en sprakeloos puur
in mij drijven,
weliswaar bij vlagen,
nog losse wolken
totdat ook zij vergeten…
Hartje zomer
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
754 in augustus is het licht
aan zee zo wonderlijk
hoe speels ook
in een weerkaatsing
op het rozenhoedje van het kind
dat kleurenwoordjes zingt
overstemmend de schreeuw
de krijs van een grijze meeuw
mijn ogen vinden schoonheid
in een droomkasteel van zand
de glanzende kokkels
tussen een schelpenrand
ik zweef, ik weef
zoveel lieve…
Jachtseizoen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
944 bliksemstralen en donderdagen
wachten op de wind
die onweer zal razen
wanneer Thor hem vindt
‘t is tijd voor kale takken
zwiepend langs de muur
het splijten van spanten
in de schrankende schuur
knetterende ruzies
in de zwaarbeladen lucht
kokhalzende meeuwen
holbewoners op de vlucht
platgeslagen helmgras
gezandstraalde brillenglazen…
Terwijl de obers vliegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 gehavend
klotst de zee bedaard
langs de gestutte boten
het luikenblauw
viert hoogtij
in de rode avondzon
kades met terrassen vol
meeuwen schreeuwend dol
terwijl de obers vliegen
het water wast
ongedurig kolkt de
spiegel tot diepzwart
dat blauw verdonkert tot
de nacht terwijl de kades feesten
overspoeld door de bretonse lach…
overmand
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
623 is er nog een zin
een samengesteld woord
dat groter is
dan bijvoorbeeld een schaduw van een vogel
waarin een lichaam zich getild weet
hoog boven de branding
door drift bewogen
een meeuw misschien
die zichzelf in de traagheid van de zon zoekt
en in de einder zakt
golf over golf
is er nog iets
al is het maar even
dat in ons hart past…
In schaduw van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De avond draagt het licht
van langgerekte uren
een meeuw krijst langs de horizon
Zijn stem klinkt
uit braakliggend land
waar groene vingers smachtend wachten
Een laatste zweem
van warmte geurt
kleurt in zachte rode gloed
Gedachten rijgen woorden
staren grijze ogen aan
in schaduw van stilte
liggen dromen…
Niet ongelijk
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.644 Niet ongelijk is de lijn van je ogen
aan de lijnen van meeuwen of vooral die van visdiefjes
Toeval? Een romantisch bewijs voor één Schepper?
Ik weet niet. Wel weet ik dat je ogen al lang weer
ver weg zijn gevlogen.…
uit zinnig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 zo wandel ik door woorden
trek ze aan en
stoot ze af, de
richting onbepaald
hun eigen graf
begraven in een vreemd geluid
ik hoor een meeuw
zijn schreeuw lijkt
veel op uitgestorven klanken
wrang weggetrokken
uit het laatste geluid
dat heelhuids langs
mijn oren vloog
hoog, heel laag of
fluisterend
ontluisterend stil
begin ik…
LAIS CCLXXVII
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 Schril
als de meeuwen krijst haar stem. Nijd brandt
haar zuur in de slokdarm. Het slikt haar wil
die met naaldhakken klakt. Het nijpt op zand
dat stuift uit de hand. De tijd is een wand
met tongen aan de andere kant. Niets
gaat nog open, dit licht is van kant. Iets
heeft de schoonheid als van papier verbrand.…
VOGELS
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.212 zie daar het roodborstje
zo schuchter en solitair
de meeuw het straatdiefje
een duif een brutale schooier scharrelaar
de ekster een krijsende rotzooi schopper
en dan de mussen (waar zijn ze
gebleven) en de koolmezen
die zorgen voor een gezellig leven
een merel zingt z’n lied
en de leeuwerik beklimt
de hemel en wij
wij herkennen en…
Waar de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
778 Zie meeuwen steltlopers over schorren scheren
scholeksters boven slikken en kreken jongleren
waar ‘t water blikkert tussen Zeeuwse zandbanken
beluisteren wij stiller Westerschelde klanken.…
SNEEUW
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.487 Je wilt dagenlang genieten
maar er cirkelen al meeuwen
voorbode van storm en regen
laat het nog maar éven sneeuwen.…
Droomwachters
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.146 Een man droomt van een vrouw
een baby snakt naar een speen
een bloem wacht op een vlinder
een hond zoekt naar een been
Een paraplu wacht op regen
een dichter zoekt naar een rijm
een parasol wacht op de zon
een punt droomt van een lijn
Een kat schuilt onder een regenboog
een rode draad kruipt door het oog
een meeuw zwaait en vliegt weg…
Perkpolder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
696 De meeuwen zijn als
laatste vertrokken
(Tragischerwijze het
vissen verleerd)
Hier stak men de handen
uit de mouwen,
hier zwaaiden vrouwen
een afscheid
dat pas veel later zou komen
en toch altijd te vroeg.
We hebben niet genoeg
gebeden, klonk het in de kroeg.…
Auto's
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.064 ik schrap fazanten van het asfalt
en raap konijnen uit de berm
ik pluk de aangereden egel
van het graffiti scherm
meeuwen neem ik mee of
zwanen, die hang ik over mijn arm
en eenden, soms nog stervend
met de veertjes bloederig warm
zo struin ik de wegen af
de snelweg is een dode dieren zee
de straat een open abattoir
en zelfs mensen…
Bakerpraatjes
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
785 ik hoorde laatst het bakerpraatje
“krijsen in april de meeuwen
dan gaat het in augustus sneeuwen”
maar dat past niet in mijn straatje
liever tap ik uit het vaatje
“brengt de avond morgenrood
dan is er met de klok gekloot”
een veel genuanceerder plaatje
want als april doet wat hij wil
mag augustus ook zelf kiezen
voor een sneeuw- of zonnebril…
Vlucht....
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
899 De eenzame vogel in mijn hand
rust al dagen uit
met gesloten ogen,
angst om te vliegen
Kijk, op wisselende hoogte
maken tien zwaluwen
een prachtige vlucht,
ze maken zomer
En boven het water
gaan de meeuwen paarsgewijs
op zoek naar lokkend zand
en golvende verten
Tijd om mijn blik te verleggen
van zachte zekerheid
en glanzende trouw…
Eeuwige rust
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.833 Liggend op mijn luchtmatras
zie ik de wolken voorbij kabbelen,
hoor ik de meeuwen schreeuwen,
de zee zacht zingen.
Elke golf, elke wave
elke keer op en neer
Gedragen door de kracht.
Kracht van het water,
Kracht van het leven,
Kracht van het zijn.
Wat een rust kan ik vinden
in dit mooie wiegelied.…
Ars Poetica
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
572 gekärcherd tot op nul graden
elk vers ontbladerd
elk woord gevild
de man slacht een schaap
in één haal snijdt het mes
het bloed bulkt – zo ook de dichter
de kraagsteen stut niet meer
de waterspuwer zwijgt
geen weemoed, geen vergankelijkheid
geen woekering, geen decorum
geen meeuwen op het spantbeen
restafval zucht niet
restafval…
Leegte - ruimte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 Weidse leegte boven me
voor – achter – links - rechts
vreet me op
zuigt me leeg
angst overheerst
een boom zonder wortels
de stam zweeft als de meeuw op het strand
voor hij landt
zich nestelt
een bolletje veren op het zand
kop in de wind
staat hij stil
roerloos verankerd
zo licht
zonder wortels
ik schrijd de ruimte in
wandelende…
Paviljoen aan zee
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
812 langs zonnig venster
scheert gracieus
de meeuw omhoog naar
Lokkende lonkende luchten
uitgestrekt en eindeloos
ontsluit zich een zee
dobberend blauw
wiegt zij wattige hemel
en in 't brandpunt van het deelbare
vallen zij heel even samen
het kind in de vrouw
en het kind in de man
pannenkoek met appel
en rozijntjes zegt de man…
Het is goed te zijn
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
740 te zijn aan de zee
waar een bal van vuur
de einder kleurt
zo oprecht en puur
het is goed te zijn
in het verhaal
van de rollende golven
de zeester en het koraal
het is goed te zijn
rond het kasteel
het geknede zand
dat ik met een roze hoedje deel
het is goed te zijn
bij de ontelbare meeuwen
te luisteren naar het
karakteristieke…
opa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
782 zinnen
poezie worden zo opeens
een blik uit het raam
er is niet eens veel
te zien een paar moeders
met wat kinderen die
alleen maar voor die moeders
bestaan, maar dan zie jij ze
onder een donkere hemel en
alle zorgen van de opa
die weet wat er fout kan gaan
sta je aan het strand
met je vissersbroek
omringd door krijsende meeuwen…
Zon Zand en Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Heerlijk in de zon
Voeten in het warme zand
Mijn blik gericht op zee
Neem brood en koffie mee
Zalig zachte zonnestralen
Geven zand een gouden gloed
Zeebries streelt mijn huid
Meeuwen krijsen herkenbaar luid
Bijzondere schelpen
Op zandbanken gespoeld
Vanuit de golven uit de zee
Neem ik deze dag weer mee!…
Overweldigt me met zee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
678 ik kijk je weg
in golven donder je
zout water krachteloos
tot slierten wit
je trekt het zand
onder me uit
ziedend wenk je
fluistert overgave
ik groet de wind
het kale zand
een vage duinenrij
met meeuwen op het strand
was een voetstap
die door vloed
werd afgeschuimd
mijn sporen ben ik kwijt
je overweldigt me met zee
verwatert…
Zeer geslaagde kerel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
812 Ik ben failliet
Ik had zes BMW'tjes
Ik ben een prutser, bagger in m'n kop
Toch ben ik een zeer geslaagde kerel
Want ik fiets langs de zee
En JIJ zit achterop
Ik hoor de meeuwen
Straks gaan de kwallen springen
Een vissersboot kiest het ruime sop
Maar de grootste vis is al gevangen
Ik fiets langs de zee
En JIJ zit achterop.…
Echte billen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 Even vliegt er een vlek over
de muur, een meeuw
de avond broeit en ik
lig in mijn hemd op bed
terwijl ik Plato lees, de gelijkenis
van de gevangenen in de grot
Ik hoor mijn man, sla snel
het boek dicht en draai me om
met mijn rug naar hem toe
doe ik alsof ik slaap.…
Morgen krieken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
629 de grijze
grafstenen tussen
de bomenrij
geen vrolijk
aangezicht maar
hoe het
ook zij
hoor toch
een behoorlijk
aantal zangvogeltjes
schattig ogend
wie van
hen zingt
het mooiste
lied
volg met
de ogen
de kraaien
duiven/meeuwen/
zwanen vergeet
hen niet
straks heel
apart kraait
de haan
vanuit de
kinderboederij
toch een…