1456 resultaten.
Klein wonder
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.629 Een wonder in mijn leven
was jij, ben jij gebleven
een sprankeling,
zo bruisend
een schittering
vol leven
een wonderlijk levend ding
een mens
een wonderlijk schouwspel
jij maakt me aan het lachen
jij zet me aan
tot denken en peinzen
dag mooie vrouw
zou ik willen zeggen
dag wonder
dag leven in mijn leven.…
Een lentedag in januari
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 De bloesems schitteren hun kleur.
Het is een lentedag in januari.
Onder een uitgestrekte grijze deken.
Denken mijn gedachten in euforie
Geen uitglijders in deze winter.
Het is een lentedag in januari.
Een zonsondergang tijdens het diner.
Dat verlicht de onhebbelijke calorie.
De dag opent al mijn zintuigen.…
Het fijn penseel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
595 er is geen tijd meer
voor het fijn penseel
gejaagd meng ik de kleuren
tot aanwakkerende wind
het dreigend zwart
dat grijs ontlaadt
in wit vertraagt en
stenen hagelt op het doek
nog zijn er
gouden wolkenranden
die licht van zon ontvangen
schitteren door de regenboog
ik schraap de verf
bijeen tot lichte mist die
in onweersgeur verdampt…
BOOM DER DROMEN.....
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
583 Het is een boom
boom in een landschap
in een winters landschap
Wat ik snap
is zijn eenzaamheid
alleen,verlaten
Weg,noch pad
noch straten
lopen naar hem toe of af
Hij mag er zijn
die boom
een schitterend silhouet
tegen winterhemel
de takken,kroon
vangnet van dromen
Geef mij....…
Op weg
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
400 Als schimmen uit het donker
van gebrande Siena tegen oker gele achtergrond
kwamen twee zielen samen
om te versmelten met hun ceruleum blauwe schaduw
toen de zon zijn gouden gloed liet vallen
en hen teder aanraakte
op hun donkere gezichten
als schittering, die hen veranderde in reizigers
in ruimte
met kleurschakeringen als goddelijk geheel.…
La Fata
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Helemaal voor mezelf
de pot thee, de tafel
de kamers van ons huis
met zijn nieuwe ramen
de krassen in de kast
al de cadeautjes
die ik aan jou gaf
en de poster van het schitterende
water aan de horizon
met de schim van een schip
Ik hang hier maar
wat rond in jouw afwezigheid
niet in staat tot actie, zo sterk
en nabij voel ik jouw aanwezigheid…
silentium
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 we schreven elkaars
naam in de palm
van onze handen
we sprongen van vloer
naar zolder en terug
levenslange beginners
waren we
we leerden later
stapsgewijs van boom
tot boom te denken
de loop van de tijd
voerde ons in een
korte schittering
met zich mee
stilaan werden we
een keerrijm van
ons verstilde zijn…
Witte bloesems
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
tussen Wervershoof en Medemblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 een fabelachtig oeverland
dat ons haar naakte schoonheid geeft
seringen langs de waterkant
een meeuw die door het luchtruim zweeft
een rijk palet aan zachte kleuren
van lentegroen tot hemelsblauw
de zeewind met haar frisse geuren
een schitterende ochtenddauw
het milde ruisen van de golven
gekwetter van een leeuwerik
kortstondig door geluk…
huichelarij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
532 een stralende
konijnenboer
vlak voor
kerstfeest geldgrage
ogen voelt
zich stoer
ja
zijn fokkerij
Is immers
beter dan
Frankrijk en
China
Schattig hè
mensen baby konijntjes
net geboren
alleen Rijp
Om na
11 weken
niet genoten
dood te
gaan
dierenrechten nee
voor deze
schitterende diertjes
geen beschermend
bestaan…
Sluiers fijn zand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag dat
wit krullende
branding
in formatie
haar sluiers
fijn zand te
drogen hingen
in vlaagjes wind
nog gleden
ze niet meteen
van de top
naar beneden
omdat cohesie
door vocht
daar geen bocht
kon nemen
de belletjes wit
in hun opstandige
fase krulden met
zon schitterende
kleuren in het
omslaan en over
de kop gaan in
het ruime…
Haspengouwse bloesems
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
220 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Verlangen
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.783 De zanderige tijd glipt,
samen smelten we een glazen kunstwerk
Om dan,
als het broze verscherft in schittering,
te verdwijnen in een kleine dood.
Waarom voelt het ene zo zalig,
het andere zo rood?…
Winterse scheuten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 in winterse scheuten
knoppen de prille
kleuren van lente al
bolletjes bruinen
aan randen spruiten
vorstwitte stengels
zwart aardse
beschutting houdt
warmte nog lang vast
een micro klimaat
waarin voorjaar
ongezien kan gedijen
om ons te verblijden
met haar onverwacht
schitterende lentepartijen
wil melker
15/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Mijn kleine man
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.407 Jouw stralende oogjes
schitteren van plezier
ze doen mij smelten
zelfs al ben je niet hier
Je bent niet mijn kind
niet van vlees en bloed
maar ik kan zo genieten
als ik jou met liefde voed
Ik voel me zeer gelukkig
als je slapend bij me ligt
en je zacht met je handjes
kriebelt over mijn gezicht
Je bent mijn stoere bink
je kunt altijd…
Droom
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.382 Dan droom ik en droom ik weer
van een schitterend huis
verdiept
in vele kamers
uitgevend over
verre verten
en lokkend landschap.
Wij zijn er.
Jij en ik.
Wij samen.
Dan rolt er
gedonder
gruist er geraas
scheuren muren
stuivend tot puin.
Maar
Wij blijven samen.
Onkwetsbaar.
Vallende brokken raken ons niet.…
letters voegen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
777 ik voeg letters aan elkaar
om mijn brein te verlichten
soms heet dat schrijvend dichten
of zo maar, een sprekend gebaar
ik wil ze met leven bezielen
opdat ze in woorden
worden geboren
scheppen in een beeld
van schitterende eigenheid
ik wil hen,
met schoonheid toebedeeld,
in gemeenschap bekoren
vaak valt mij de gedachte te binnen…
Altijd te laat
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.076 Ver weg tussen alle hersencellen
schijnt een ster vol schittering
te wachten op haar beurt.
Droom maar, doe maar, ga maar
alles kan 'het' nu nog gestolen worden
het komt toch wel aan de beurt.
Onbekend, soms bevreesd en in schemer
weet dat er iets te gebeuren staat
toch, het besef is altijd achteraf.…
Verzilverde regen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
888 je beloofde me regen
in onverwachte buien
druppelende neerslag
tot ik zou verwateren
schrijnende striemen
tekenen mijn wangen
doorweekte draden
omsluiten mijn huid
maar mijn ogen zien
slechts het zilver van
de talrijke mooie parels
die zich aaneensluiten
tot een schitterende plas
en mijn zongerijpte lach
tekent daar een regenboog…
Ogen-blik
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
885 Als ik een ogenblik
met mijn ogen blik
ik blik met mijn ogen
dan kijk in een ogenblik
heel even
een fractie
een tik
een knippering
een flikkering
een regelrechte schittering
in jouw ogen,
slechts een ogenblik.…
Roggebrood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
613 lippen glansden
schitterende liefdesdorst
ik schoof de
goudgele korenaren opzij
en maakte van
de ruiter een hut
kom, wenkte ik,
nog eens, kom hier
dicht bij mij
zij zwaaide,
schudde nee
en sprak
ik ben niet vrij
heb al verkering
met een roggebrood
en liep handkussend
aan mij voorbij.…
Wit van de bruid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 in het wit
van de wereld
speelde licht
in kristallen
brak op het
raakvlak en
vuurwerkte in
megakleur zijn
rechtlijnigheid
de schittering
plezierde het
kind door de
klimmende zon
die in warmte
won van de kou
kleur transformeerde
tot weerkaatsing
van hemel in blauw
nu dansen
stroompjes
met twinkelend
jeugdig geluid
in hun kersverse…
Venus
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
1.400 Niemand die me wou geloven,
zelfs niet toen ik naar je wees,
jij stond te schitteren,
helemaal alleen daarboven;
al mijn aandacht ging naar je toe,
je heldere licht deed mij dromen,
hoe is het daar zo hoog,
is het niet te eenzaam,
niet te droog?…
Even mooi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Even
voelt het leven
mooi
De warme
zonnestralen
over het
verlichte land
De groene
bruine bomen
in het
bemoste bos
De vrije
vogels vliegend
in de
vredige lucht
De zwierige
zwanen zwemmend
op het
schitterende water
De wollige
witte wolken
in de
hemelsblauwe hemel
De bloeiende
bonte bloemen
in de
wonderschone wereld…
Witte winterstilte
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.020 Wakker worden in een wereld
die plots alle kleur verloren heeft
waar alles geruisloos en anders is
door een zachte deken van sneeuw
en aan tak en stengel witte wimpers geeft
waarop met speelse schittering
in glinsterende schoonheid
een winters zonnetje schijnt
dat voelt als een geluksmoment
dat in winterse stilte gedijdt
en zo kan bekoren…
Ontsluimeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
503 behoedzaam trekt ze strepen
door ons ochtendblauw
alsof wolken kunnen schrijven
kust ze de wereld met haar dauw
versiert de zon zonder blikken
of blozen het pas ontwaakte land
vieren gevederde vrienden
boven schuimkoppen op het strand
danst het helmgras heuvel op
lacht weidsheid haar tegemoet
ontwaakt ze haar stad met
een schitterende…
Helemaal in de wolken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.049 Vanavond zag ik haar ineens
Gehuld in hemelsblauw
Ze beloofde me morgen
Ben ik er de hele dag voor jou
Nu straalt ze in haar avondkleed
Zet de hele dansvloer op de kop
Straks in haar schitterende nachtjapon
Vind ik haar helemaal top
Ze neemt me mee naar boven
Verleidt mij in het hemelbed
Jullie mogen het geloven
De toon voor…
Sfeer.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.471 Lichtjes in de schemering,
kerstkonijntjes, tierlantijntjes,
zoete wijn en dennengeur,
maretak boven de deur
in hoopvolle schittering.
Kerstwensen in elke taal,
winterkiekjes, sfeermuziekjes,
uitbundig of ingetogen
sterretjes in kinderogen,
kerstmis driedimensionaal.…
Psychiater op vier benen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 Als medicatie die mij
Zo zorgvuldig door mijn
Artsen is voorgeschreven
Niet meer in staat is
Mij te bereiken over
Die verre oceaan van
Totale onbereikbaarheid,
Als gedachten die eerst
Met me op de loop waren
Gegaan onzichtbaar aan
De einder zijn verdwenen,
Is het uitsluitend nog
Jouw schitterende kop
Met prachtig glanzende…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair en ik staar
naar sterren van jouw beeld, voorbeeldig daar.…