2943 resultaten.
Rimpeling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.023 Een strakke spiegel waarin de aarde
de lucht toelaat.
Verbinding om los te kunnen laten.
Ontspanning die de diepste emoties
eindelijk kan ontsluiten.
Het stormt inwendig, vlagen herinneringen
slaan striemend neer, woelen, razen, botsen,
zo dicht bij de oorsprong.
Puur.
Even geraakt door een kille luchtstroom
vertroebelt de spiegel.…
De uitvergroot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 toen ik mezelf zag staan
er was iets onbekends
misschien wel ooit gezien
maar nooit verkend
in ouder worden
draaien films door je
proeft de tijd in het decor
verschillen in de
uitvergroot maar essenties
missen niet de boot
het lijken oppervlakkige
momenten maar toch
wankelen er fundamenten
nog is het een geheel
maar de spiegel…
zicht op glas
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
820 het is koud
om me heen
als de dageraad
daagt
ik draai de lamp
boven mij hoger
en voel
de verlichtende
warmte
mijn gezicht spiegelt
in de ruiten
van de tuinkamer
als het hoofd
zich wendt,
naar welke kant ook,
is mijn
bleke gezicht
op het glas
geplakt,
zie mijzelf zitten
ik ben niet alleen…
Januari 15 (2018]
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.102 De spiegel van de tijd weerkaatst met factor 10
de rimpels van mijn geleefde leven.
Het lichaam soms wat stram, de spieren stijf
Ik zou er wat voor geven,
om nog te dartelen in het bos
inmiddels is mijn leeftijd echter al
de som van tien maal zeven.…
Narcissus en de zijne
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
906 stemmig het door jou gekleurde gebeurde
voorbij twijfels en mistige mystiek
over rede tot werelden verweven
bekwam jij geluk, het gulle geven
in gehuppel doorheen druilerige druppels
ontwijk jij alle striktheid, wrange vorm
plooi jij nooit recht nooit krom maar
beklijft dit universum, uniek en mijn
voor mezelf de ander gelijk
mijn einde…
Onbekend meisje
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.239 Ze is dan helemaal zichzelf weer,
Dan zie ik weer een bekend meisje in de spiegel.
Ik zie mezelf, de ware ik.…
Nachtspiegels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 zacht kabbelt
water in zijn
oneindige stroom
murmelen golfjes
het eeuwige liedje
van de verloren droom
waar in samenspel
van wind en maan
nachtspiegels ontstaan
in geel weerkaatst
op rimpelloos zwart
vollemaans pracht
maar overdag
als winterzon glimt op
de strak bevroren plas
dan zingt het ijs
en klinkt plezier helaas
nog…
Het glinsteren van de stam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 kraken de zwartgerande scheuren
De berk staat stoer aan de rand
van het gespetter van dansende vissen
waar stilte wordt aangezet tot luister
In het fluisteren van de wind
zweven de stofjes in de lage zon
die verderop in het sluimer van de kabbeling
worden geweven tot lakens
en het wateroppervlak bedekken
Daarin openen zich heldere spiegels…
Stad op de rivier
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
865 Dicht en zo ver bij…
in het glinsterende neongezicht
ligt haar ware toedracht
met het zachtbruin van de nacht
onthult zij haar geboortegewicht
Boven de ronding van de stadsspiegel
steekt zij het skelet van ramen
in de steigers
...en zij ontdubbelt zich
op het schilderende water…
Zongedroogd lied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
724 Is ook de
zoutgescherfde spiegel van het veld ziet een gekrakkeleerde
boer. Wil spontaan weer op play nijpen. Heeft jammer genoeg
de afstandsbediening nog niet uitgevonden
schraapt snedige s’en van het dorre zand. Ooit is hier groen verdampt.
De heen- en weergalopperende zon doet klaar de
klaagzang over droogte herrijzen.…
zijn centrum-loos
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 het idee komt naderbij
geslopen, zacht gelopen
tot de kern, het centrum
keurt, onderzoekt, verwerpt
de mare mag niet binnen
noch buiten, ze is immers
nooit goed te vertalen
vingers zonder blauw
zoals noest moest geweest
beroeren de roerloze pen
de rust in het schrijvershuis
zorgt voor ongekende onrust
de auteur gewezen kan niet anders…
Tweede leven.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.002 Kinds geluk.
Geboren als roze of lichtblauw
mama houdt zoveel van jou
oma pampert ietsje terug in tijd
ze is weer moeder's kleine meid
dank u Altzheimer voor de tweede jeugd
is dit geen dubbele levensvreugd
kinderlijk blij zingt nu het grootje
hoe zachtkens verglijdt mijn bootje..…
Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.523 Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes.
Ik dans als een strandbal rond.
Ik kan oogverblindend zijn.
Wie naar mij kijkt denk mij te zien.
Wie naar mij kijkt die ziet zichzelf.
De eigen monsterlijk vervormde grimas.
Wie van mij wegrent jaagt zichzelf weg.
Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes.
De randen snijden in mijn eigen vlees.
Ik…
gebroken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
837 auschwitzmonument
onder onze hemel
die eens anders was
werden zij vernietigd
haat doodsangst
verstrooide as en rook
zes gebarsten spiegels
onze hemel is geschonden
regendruppels vloeien
als menselijke tranen
over een gebroken mensbeeld…
Van Geluk
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.537 Zij schouwt, mijn Ziel, in de ziel aller dingen,
lachend en kalm, als in wondre Spiegels.…
versteend in de pop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
702 tijd vertraagt
mijn groene vingers
de houten pop
een bomenelf
knoestig gezicht
knokige vuistjes
zijn bruin olieachtige huid
ademt
transpireert stil
en beweegt van binnen naar buiten
in dikke zwellende druppels
tijd vertraagt
ik heb hem geen wil meegegeven
maar
zijn glinsterende oogjes
verraden mij
het is niet hij
het is…
spiegeling voorbij het vaarwel
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
692 ik vrees de tijd niet
maar heb ze ook niet lief
jij lacht erom, ook om de verzen
die nooit van mijn zijde wijken en
die mij spiegelen, aanwezig en ongrijpbaar
in de trillingen van mijn schouder
de maan kent de woorden, de stilte
waarin ik slaap en later, wanneer
het winterlicht naar mijn stem wijst,
blaas jij leegte en regenval in ieder…
[Straal]
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.193 Op mijn buik in het bad,
het gezicht net boven de spiegel
van heel heel water, probeer ik een
oog te pakken, net
onder het vlak, bovenop de diepte -
maar alles wat ik zie is werk van
Duchamp bijvoorbeeld of van Man
Ray, Ernst, Margritte, Oursler,
ooit aan me toevertrouwd door
onbewust opgeborgen kijkers,
veel ogen, vrouwenogen, vissen-
ogen…
Trieste blik
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.751 Trieste blik en dito ogen
die ik in de spiegel ontmoet
Vraag me bij tijd en wijle af
hoe dít zo nog langer moet
Kracht verdwijnt uit mijn benen
door de aarde geabsorbeerd
Beslissing leek zo doordacht
maar voelt nu zó verkeerd
Schokken door mijn lijf
door jouw foto op de schouw
Liefste, geloof me als ik je zeg
ik hou nog steeds heel veel…
Spiegelgevecht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.152 wanneer ik in alle eerlijkheid
haar vouwen weerkaats
die als vertakte twijgen
in neerhangend vel
uitdijen tot struiken
in de nek van craquelé
slaan vuurstenen ogen
tussen gekreukelde leden
vonken
tegen de glazige waarheid
kan ík er iets aan doen
dat ze vóór me ging staan?…
Ruit
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.580 Elke ruit waar we voor blijven staan
voor mij enkel een spiegel waarin ik d'r zie…
Vreemde talen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
400 ik zag
een schat
aan verhalen
in de meest
vreemde talen
spiegelen in je ogen
ik heb ze
niet gelezen
ben gewoon
een leven lang
bij je gebleven en
nog niet uitgekeken
de chaos
in je schatkamer
is te groot
zonder verbinding
is er wel begin
maar geen einde
je hebt
power genoeg
maar concentratie
en vasthoudendheid
zijn noodzakelijk…
Spiegelstukjes aan de wand.
hartenkreet
4.1 met 42 stemmen
4.514 Niet van je af...
maar naar je toe
Niet aan...
maar alles uit
Niet beschaamd...
maar vol passie
Niet misschien ooit...
maar nu meteen
Niet je blik ontwijkend...
maar je recht aanstarend
Niet in 1 beeld gevangen...
maar 1000 stukjes !…
Gespiegeld
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
532 Gevangen in ons web van dromen
zien wij de spiegels niet meer staan
van waaruit waarheden keken
als vensters die soms opengaan.…
winterzotheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
831 in de hal hang je tegen mij aan
voor de spiegel oog je mooier
de zwarte hoed verbergt mijn
omhelzing, het landschap lokt
ons naar buiten, witte bruiden
staan uitbundig te wuiven in de zon
het is stil..…
zin
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
2.481 je zoekt zo diep
naar zin en leven
zo wijs en schaars
zo onverwacht
zou het zijn
de wereldvrede
de dag, de nacht
de kus, de rede
of zou het zijn
voor jou misschien
je glimlach
in de spiegel zien…
Know business like showbusiness
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
601 Er is niets dat mijn wereld veranderen zal
dat voel ik aan mijn donkere water
Steeds als ik verschijn op het hengstenbal
lig ik niet met een poes maar met een kater
Vuurstenen hart zoekt ketsende vonken
de zon trekt minirokjes en hotpants buiten
Contactgestoorde woorden die eens blonken
doen mij staren naar jou in spiegelende ruiten…
hals over kop
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
667 het gebeurt
je kijkt naar jezelf
in de spiegel
je verliest jezelf
in een landschap
van ravijnen
je zoekt gehaast
naar een uitweg
maar juist die haast
speelt je parten
Lejo van Kuijeren…
labyrint
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
642 Zuilen van regen beroven
me druppelsgewijs van licht in de ogen
het plaveisel glimt een galerij van bomen
ik spoel kleurloos weg onder een veelheid van silhouetten
Deze vochtige wentelwereld ruikt naar een tekening in vettig grafiet
De wereld komt naar beneden in doorweekte vellen
huizen smelten weg in een wassen schildering
het warme vet uit…
sporen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 het strakke vel is weg en
het glanzende vakantiebruin
heeft plaats gemaakt voor
ouderdomsvlekken, oudbruin
ik ben verouderd,
zegt mijn kind,
geen handzalf
dicht die kloof
de spiegel trekt voren,
gelaten laat ik
een leven achter mij…