2088 resultaten.
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 Ik tracht me te oriënteren aan de hand vsn
(silhouetten van) kerken, torenspitsen, treinsporen
ik weet niet wanneer het is begonnen
te regenen maar
het water gutst in stromen van mijn voorhoofd.
ik strijk de haren uit mijn gezicht en kijk naar
mijn handen zijn nat (rood).
ik denk aan rozen ik zie sneeuw
(er zit grind aan mijn broekspijpen…
Klinkdicht
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.233 Te denken dat in 't eind mijn staat eens zal verkeren
En dat ik eindelijk eens zal gelukkig zijn,
Te hopen dat in 't eind een heldre zonneschijn
De nacht van mijn verdriet eens uit mijn ziel zal weren.
Te zien dat in mijn beurs de duiten wat vermeren,
En dat ik dagelijks win dukaten bij 't dozijn;
Te hebben kelders vol van Franse en Rinse wijn…
Niks en niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.145 Alles herhaalt zich en vouwt de dagen open en dicht
en verdeelt momenten in sporen
die niets veranderen omdat
ze nergens naar toe leiden
en me achterlaten
met een stilte die me niet
wil wakker maken.…
Nesten van Vincent
gedicht
3.3 met 18 stemmen
10.478 De vogelnesten die hij gretig binnenhaalde,
dertig op voorraad in een hoek van het atelier,
uit hun natuur heeft hij ze omgeschapen tot
stilleven en tegen zwarte achtergrond lichtend
vertoond, zoals ook aardappel, pompoen of peer.
Studies in gebruik van kleur, schreef hij z'n broer:
begin met slaafs natuur te volgen, eindig dan
met uit palet…
Licht
gedicht
3.1 met 30 stemmen
22.929 We wilden licht meer licht
we kapten de boom die in zijn eigen reiken
ons verlangen in de weg stond
de boom kreunde kermde kraakte
zijn laatste vezel scheurde
en met een razend suizen van zijn blaadjes
sleurde hij zijn leven neer
de wind die hem bespeelde
week geschrokken uit
eindelijk hadden we licht in de kamer
in dat licht keken we elkaar…
Wij spelen wasbord op de onderkaak
gedicht
2.8 met 11 stemmen
6.240 wij spelen wasbord op de onderkaak
van een dode koe
op de binnenplaats
klampt de zomerregen
zich vast aan de cactussen
schreeuwen de papegaaien
de veranda blank
waar de buurman met zijn barbecue
en ik maar controleren
of niet alles tegelijk vlam vat
omdat ik denk dat woorden
de vorm van een wolk
kunnen veranderen
omdat de zon…
Ooit zat ik in de put
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.121 Op een dag kreeg ik plots het inzicht
Dat ik mezelf aan het beliegen was
En dat ik enkel dan terug zou leven
Als ik uit de put zou komen
Door iets drastisch te veranderen in mijn leven
En mijn leven in eigen handen te nemen.…
HOEVENZAVEL
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.694 Men opent een raam en zegt Ziehier de wereld.
Men bootst het wonen na in tal van talen.
En het dorp wordt een stad en de stad
de wereld, als ging de hele wereld in een straat.
Soms staat men voor een horizon als voor een hek,
maar de straat wordt een dorp en de stad de wereld
die ruikt naar sjasliek, shish kebab en moussaká,
naar al dat elders…
Levenslijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
930 zachtjes omsluit je mijn hand
fluistert me terug in dat
wat ooit gebeurde
de wereld verstilt, de tijd laat los
de gevleugelde zingt
een tinteling in mijn hoofd
hij leidt de tocht naar teloorgang
zwarte kraaien
dragen mijn schouders, hun schaduw
wijst het brandpunt
waaruit de sluier het vuur spuwt
waar ik verdronken water draag…
Waar ben je?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.196 Maar ergens vind ik je gewoon leuk,
Omdat je mooie ogen hebt,
Omdat je grappig bent,
En nu mag je weggaan,
Ga maar naar haar toe,
Ik hoef je niet meer,
Ik geef niet meer om je,
Het is voorbij,
Denk maar niet dat ik terugkom,
Jij bent jij,
Jij verandert nooit,
Ik wil je ook niet veranderen,
Je past perfect bij haar,
Ga nu maar!…
De dood na de mosterd
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.606 zal de stramheid
der leden
ook mijn speelse geest
langzaam tot een stugge
boemelaar smeden
opdat ik het heden
steeds meer ga zien
met wezenloze ogen
als de waarheid
van het verleden
slechts goed is
en de jeugd thans
wordt bedrogen
maar ook dat
de sprankelende schoonheid
door mijn aderen
zal worden gemeden
en de opwinding…
Er is een woord voor zo'n besluit
gedicht
2.3 met 108 stemmen
31.800 als ik met pinguïns imiteren
m'n geld kon verdienen
was ik weg hier.
'reken maar!'zou ik ze zeggen
de stakkers op kantoor
en hun machines.
vertrok dan monter naar steden
met namen als Stockholm,
of Kopenhagen
om daar dronken onder bruggen
mezelf en naasten
te schande te maken.
er is een woord voor zo'n besluit
maar het is Russisch…
een donker bos 1
gedicht
3.6 met 19 stemmen
11.861 Winterbos. Uitzicht, kort als een kamer, dat,
praktisch tegelijk, terugwijkt met elke stap. Krap
licht. Een schutting, langs een wei, die ik bedacht,
sluit alles nog meer af, vergroot intimiteit.
De kleur raakt al nuances kwijt. Een tak is evengoed
een hand, die, als ik stilsta, naar mij grijpt.
Schemering die het toevouwt, boom, weg, bos.…
Wie was die vrouw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
836 We dwalen zomaar wat in de tijd
bladeren vergeelde bladzijden
tot een oud en stoffig boek
de kleur van haren vlammen
mij tegemoet
mompel "das wahr einmal"
zelfs in sepia ziet het nu bleek
we lachen om de lengte van de rokken
mijn hemel wat zagen we er uit
hotpants en lange rok
Afro-kapsel, sluik en lang
dan weer een blonde korte…
herschikking
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.079 groene kralen krioelen op mijn bord
kronkelen door de gaten van mijn ogen
in een even van onachtzaamheid
vervloeien ze tot soepig viscoos groen
wentelend en kerend in langgerekte wervels
wringt zich een bruisend kolken
binnen worden elementen weer atomen
gisten elektronen hun kansen schoon
onafgebroken trillend zoeken
naar nieuwe…
Transformatie van een nachtvlinder
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.404 Grijze nachtvlinder koestert zich
aan de laatste eenzame bloem
terwijl de zwarte boogschutter
zijn volgend schot trefzeker lost
Stuipfladderend
verdwijnt de vlinder
in de duist’re nacht
als een schaduwfiguur
vluchtend voor ervaringen
achterhaald door het lot
Smalle holte van een berk
lijkt de laatste rustplaats
maar een winterlange…
Hoor eens ik haat je
gedicht
4.0 met 63 stemmen
30.973 Hoor eens ik haat je,
ik schreef dat je lief was en licht -
en nog wat onzin over je gezicht
maar nu haat ik je, god wat haat ik je.
Die neus, dat hoofd, die paardenbek,
die ogen en die gierennek
dat kraagje en dat bloemkooloor
met al je slierten haar er voor.
Hoor eens ik wou graag zijn
jou, maar het kon niet zijn,
het licht is uit,…
Een Verandermanager dus
hartenkreet
0.8 met 16 stemmen
4.681 Oud en nieuw
Wenen verzakte wijn
Gespleten tongen
Spuwen droge vlammen
Als pekel tegen dorst
Geblust met benzine
Wat anders…
Bergaf
gedicht
2.8 met 44 stemmen
13.065 gordels vast
riep de nostradame
nazomer en de kraaien
kriskras door onze dagen
volautomatisch van
wat moet dat moet
en door naar de finale
grootste begrafenis
stroomopwaarts
met stekeblinde snavels
slagschaduwen over de
blauwbedroefde aarde
morgen as versplinterd glas
morgen zal niets meer zijn
zoals het was - en de kraaien
de kraaien…
Tranen die er mogen zijn
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.674 Hard doe ik mijn best
Geen traan te laten vallen
Maar tegengaan lukt mij niet
En dus komen die tranen, tientallen
Om te uiten
Waar ik de woorden niet voor vind
Laat ik ze maar vloeien
En huil ik als een kind
Nooit had ik verwacht
Dat dit mij pijn zou doen
Omdat ik mijn ogen open
En niet meer wil zijn als toen
Niet wil zijn zoals ik…
verzoening
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
684 met een laagje zink overdekt
ben ik zeer gesteld op een
genieting die de zinnen streelt
zonder zedelijk verval
een ingetogen dronkaard met
witte strepen aangegeven
komt telkens aan de deur
dikwijls hevig, maar van korte duur
buiten de gewone nachtrust soest
mijn witlinnen altaarkleed
terwijl een tweede zangstem van
klemtoon en ritme verandert…
Onze moeders
gedicht
2.7 met 40 stemmen
12.567 Zingen de bossen al lang?
Ja, al vijftien miljoen jaar.
Langs de stammen schuurt
de klamme wind. Wij liggen
tussen basten en zwammen.
Wij zijn: weggewaaid.
------------------------------------
uit: 'Aan een open raam', 2000.…
Gaandeweg
gedicht
4.3 met 123 stemmen
10.288 Zo’n verveloze deur
met afgesleten klink
de drempel
uitgehold door
eindeloze stappen
die kwamen en
weer gingen
en verdwenen
in het voetspoor
van de tijd –
gaande weg.…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 Er hangt de laatste tijd
langer een waas over de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin…
Twijfels
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.524 Twijfels komen soms op
als een onverwachte golf
niet bij machte
je te verzetten
of gewoon met daadkracht
die onzekerheid te pletten.
Ze kunnen ook werken
als een zon
niet zomaar een misschien
maar om gewoon iets
in een ander licht te zien.…
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 De ochtend keerde alles, bloedsomloop
En haperingen maakten rechtsomkeert
De binnenzijde van mijn kussensloop
Was ook geheel naar buiten toe gekeert
Geluiden klonken anders, het getal
Was niet meer logisch en de mijmerij
Verlichtte elk bereik van het heelal
De waarheid werd gewoon een schilderij
Ik werd verdwaasd gewekt als nooit tevoor…
Richting rust
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.026 in een storm verwaait
het gebroken glas
zijn doel voorbij
tussen vingers als was
in stromen vurig zand
korrels van een ander leven
koelt het nieuwe hart
dat het oude heeft gegeven
het helende begin naar
een toekomst van slagen
door wijsheid verwelkomt
reis naar hoopvolle dagen…
Pubertijd
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.899 Oorlog tussen gedachten,
een strijd tussen ja en nee.
vele slapeloze nachten,
waarom ja en niet nee
Zoveel vragen te beantwoorden,
zoveel dingen die ik nog niet hoorde
Mijn leven begint pas
ik verga nog lang niet tot as.…
passievruchtaanbidster
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.455 de passievrucht sluipt,
onder haar jurk, zonder te weten
dat zij de mango aanbidt
veel vuile stofjes op haar geweten.
Het sap druipt exotisch
langs haar wang en haar vinger
dept hem bij het begin
haar huid begint spontaan te trillen.
De mango en zij zijn één
zonder te weten, trekt zij plots
haar schone velletje eraf,
samen…
ommekeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
816 met de nevel kwam de twijfel
die werd langzaam verdreven
door verlangen naar de natuur
en het samenzijn
zo stil was het die ochtend
dat de twee jonge mensen
nauwelijks spraken tijdens het
verlaten van de stad
daar in een wagenspoor
liep hij links en zij rechts
lachend door de bladeren
maar op het jagerspad
dicht onder het lover
vonden…