975 resultaten.
Uit de tijd
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
626 Zo zie je hoe de tijd alles doet
verschuiven en Slauerhoff straks
een soort Virgilius voor ons is,
een vage schim uit de oudheid,
die nauwelijks nog tot de
verbeelding spreekt, die over
enkele eeuwen door niemand
meer gelezen wordt.…
onder de knop
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
920 ooit toen de jaren
nog niet telden
was er
de dagelijkse vraag
hoe
geef ik
mezelf een houding
zo omstreeks
mijn vijftiende
kwam uit amerika
bericht
houding was voorbij
image building
je moest bouwen
via acts
naar een verbeelding
van jezelf
vandaag bedacht ik
dat ik me vaak nauwelijks
een houding kan geven
ook geen houdbaar…
Crea
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
736 buig me steeds dieper dwars door mijn ego
kruipend langzaam in weerloze poëzie
waarin mijn geluk meegesleept
word in toekijken van pronken
in gebloemde stilte van overleving
puntig scherp met zielskracht
wervelend om iets tot uitdrukking te brengen
in trance wentel ik door mijn creativiteit
voedend mijn verbeelding…
het lied van de stilte
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.043 als ik het lied van de stilte dicht
beweegt de hand op pulserende slagen
worden mijn vingers speels opgelicht
en draagt inkt het heelal van eeuwige dagen
geen enkel woord zal op papier geraken
hoe immers moet ik schrijven
om een zachte bomenruis te verbeelden
of met jou de volheid van de leegte te beklijven
als ik het lied van de stilte…
Onrust
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Verbeelding zorgt voor macht
ontsluit tot nu gesloten ramen
de letters juist bijeen gebracht
voegen gevoel en beeld tezamen
tot een onweerstaanbare kracht
geschreven om aan te gehoorzamen.…
Mariabeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.261 Een dag eenzaam
Leerzaam op een bank
Tekenend een Maria in de oksel van een boom
Sloom
Kwam een vrouw alleen
Wandelend
Rondkijkend
En ik wees haar
Niet naar de drie beeldjes
Maar naar de boom met het Mariabeeldje
En wat schiep mijn verbeelding
Alleen al in haar kracht..
Haar faith...…
Beelddragers
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
676 We dragen beelden met ons mee
soms in een fel laaiend vuur
of juist een rustig kalme zee
die beelden ze blijven op den duur
Verbeelding wat je graag wil
kan heel lang blijven hangen
of beelden waarnaar je stil
met liefde blijft verlangen
Die beelden, foto's van ons leven
met schaduwkanten of overbelicht
koester dit geschenk want het gegeven…
Ochtendoefening
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
503 energie wat
nodig is om het licht te herkennen,
ontstaat binnen in onszelf en ook
de pijnen in het hart, in tijd
gemeten, ons misschien verlaat,
lach als we elkaar beschijnen,
treur als het folteren begint,
verzoen, bemin en verblindt,
verhef de zon tot wond, als bewijs
dat alles tijdelijk verdwijnt, en
weer een gepaste vorm in de
verbeeldingen…
nabij zijn
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
976 soms
wordt in dit lichaam het sterven
geopend
groot genoeg
om alle liefkozingen
onaangeroerd te laten
of om de richting van verbeelding
te veranderen
wanneer het de vorm
van de nacht aanneemt en naamloze schimmen snijdt
uit tranen van een vlinderboom
slechts door jou ingewijd, nog voor nevels
uit mij glijden als wijzers van…
ZIE EENS AAN
hartenkreet
1.6 met 28 stemmen
1.727 De nieuwe jeugd kan zich vermaken
met verbazende uitvinding,
zal dan nog blije kreten slaken
bij lap en stokje vol verbeelding.…
't Doet deugd
hartenkreet
1.8 met 20 stemmen
3.525 De felicitaties kwamen recht uit het hart
Een dag, die je verbeelding tart.
Vele presentjes met liefde geschonken
Mijn ogen straalen en blonken.
Soms even een traantje verpinken om zoveel genegenheid
Warmte, samenhorigheid en vooral geborgenheid.…
Stilleven
gedicht
3.2 met 9 stemmen
5.111 Twee harten op een schotel
met glimlichten van droefenis,
een aarden kruik waaruit
de geest staat te verwaaien,
wat klein rood fruit
dat deze noen gevallen is
maar nooit de grond bereikte -
en de tuinier was daarbij als fazant
verbeeld, het schot hoog aan de hals;
dit is om aan mijn vriendin te geven,
een aansporing tot stiller leven.…
Engelen in het oosterhout
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
654 Morgen zie ik engelen
In het oosterhout
Zij worden op doeken gedragen
Herken ik dan de eenvoud
Van enkel zwijgende vrouwen
Uit mijn verbeeldende lagen
Zij omarmen mij zonder te raken
Verwarmen met open ogen
In licht waarvan de dichter
Woorden wil maken
Zij spreekt
Oorspronkelijk
In galmen van gewelven
Ik luister en droom
Overbrug haar…
Dichter in haar droom
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
537 Er heeft een dichter in haar droom gezeten
ergens bij de waterkant, op een mooie plek
bij een eenzame boom
toen de zon de lente aandacht gaf
de dag heeft hij een bijzondere wending gegeven
de geluiden van de vogels heeft hij omschreven
en de echo van het lied
uit een beminnelijke verbeelding
de stand van de zon in verband gebracht met…
reizen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
754 op de landkaart
volgen onze vingers
de kronkelende blauwe lijn
van een stilgevallen rivier
we lezen de namen
van steden in miniatuur
we beklimmen de bergtoppen
met wijs- en middenvinger
zonder poespas dribbelen we
over stippellijnen van de grens
waar een ander papieren land
in zakformaat
onze verbeelding tart
we schuiven de kaart opzij…
Strijklicht over Noord-Beveland
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 Droombeelden worden scheppend waar,
stilstand komt in beweging,
sporen openen wat dicht,
nodigen tot verbeelding.
Bezoekers volgen gericht
de voetdruk naar beleving,
vormtaal spreekt in Zeelands licht.…
lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
829 Alles blijft klein beschreven
Verbeeld u zelf niets
Je leeft dit leven
En eindigt als niets
M'n gebreken lezen iets
Alsof de spaken breken
Niet van de fiets
Noch die van jullie leken
Blijft het hangen
Gooi het weg
Denk nooit in rangen
Anders hebt ge pech
Vraag nooit naar niemand
Rond en rond vandaag
Ook steun ik jou vaag
Ik leef…
Terugkeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Dagen van geluk
Haar prachtige lach
Haar gouden humor
Haar schijnende ogen
Haar opwindende lijf
Haar meeslepende vertellingen
Haar precieze uitdrukkingen
Zij is terug
In mijn geheugen
In mijn leven
In mijn toekomst
Zij reist mee
Door jullie kunst
Heb ik verbeelding
Komen de ideeën
Kan ik beleven
Kan ik voelen
Ben ik trots
Zelfs op…
Overwintering aan zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.642 Dood als verbeelding. Wonder van elzeproppen.
--------------------------
uit: 'Reducties', 1994…
Kleine violist
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
596 Een muzikale verbeelding
voor een nieuw lenteseizoen.
Zuivere tonen klinken op
van het snarenspel.
Een strijkstok tokkelt
tonen. Iedere snaar binnen
menig kwartmaats tel.
Kleine violist tussen de
voorjaarsdromen.
Laat wat tussen het groen
zal ontwaken opnieuw zijn
dromen dromen.
Kleine violist tussen het
bladergroen.…
Computers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 Computers hebben helemaal geen verbeelding.
Die verplaatsen zich echt nooit
in jouw wereld, zelfs niet wanneer
je dringend een mail moet sturen.
Ze zeggen gewoon:
Error 304 Desktop Command.
Je mompelt dat het nu wel heel slecht uitkomt.
Vraagt of er alstublieft nog vijf minuten
kan worden gedaan alsof er geen fout
in het systeem zit.…
in het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
556 veroordeeld tot inzicht
is mijn tijd van heden,
plots is er een grens gemarkeerd
naartoe het verleden
ik denk nog aan het dakterras
zo dicht en nabij jouw sterven
we teerden nog enkele keren
op de bruine buil die wij aanbeden
heb je het koud, vroeg je
en gaf een verbeeldende warmte
het hielp de kou van het moment
buiten, en buiten onze…
Wonderwezen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 minstens tien paar ogen
hebben je gelezen
minstens tien paar ogen
hebben je gestreeld
minstens tien paar
hebben zich verbeeld
jou te hebben ontkleed
zonder dat je het je besefte
zonder enige weet
minstens tien paar zijn bijna
aan jouw schoonheid bezweken
ach vrouw jij wonderwezen
zo wonderschoon en volkomen
jij laat mij wakker dromen…
Een Ziel een Land
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
446 een land zonder dichters
heeft geen eenheid is geen land
heeft geen eigen ziel
is nergens tegen bestand
zelfs woeste Noormannen
en rusteloze nomaden
legden vast wat hun al of niet beviel
verbeeldden dit met hun handen
dichters leggen vast wat
ze voelen zien en zagen
wat ze denken en dachten
ook al in lang verstreken dagen
waar ze…
Bevlogen heks
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 (over Jeanne d'Arc)
1
Een gespleten boerendochter
kreunt onder het juk van de bezetter
in een rijk zonder koning
Haar verbeelding is de bondgenoot
Hoor de galm van de aartsengel
De opvolger sleept zich naar de troon
te loom voor het slagveld
Deze gewijde grond moet bevrijd
Ze jaagt hem in het vrome harnas
Achter het schild verbergt…
Gemis
poëzie
3.4 met 19 stemmen
3.872 Toen ik hem daaglijks sprak en zag –
Dat vriendlijk oog, die milde lach –
Beminden wij elkander;
Toch hield ik, zo verbeeldde ik mij,
Iets meer van menig ander;
Van jonger vrienden, dwaas en vrij,
Vol opgewonden jong gevoel,
Want hij was kalm en scheen wel koel...…
Als een schilderij uit een dia lekt
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
3.339 Haar warmte pluist blossen lokken
teint de tinten waarvan haar in ‘t stilleven
hartelijke nuances zijn meegegeven
die tot in haar timbre zijn doortrokken
Haar stem is als pastel zo zacht
vermist in aquarelle inspiratie sprekend tot
de verbeelding van een geruisloze creatie
vervloeid in de adem waarmee ze lacht
Vertederend veegt ze krijt…
ANGST DIE ONS VERNEDERT
gedicht
3.1 met 46 stemmen
24.443 Wij,
voer
voor de ruimte,
ketting-
reactie,
kralensnoer van de zon,
wij verbeelden ons niets
meer, zien
met onze ogen niets
meer, horen
onverstaanbaar geluid,
geen geluid.
En zijn biddende huid.
Maar de wil van de laatste
dubbelganger in ons:
lichtvalk of elk ander woord,
zal geschieden.…
Levensteken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.471 Mijn verbeelding sleurt mij mee
Onthutst in mijn ideeënstroom
Daar ik dit amper kan bevatten
En ik hier wakker over droom
Mijn traag besef drijft mijlen ver
Achter mijn kennis van het feit
En zal pas tot wasdom komen
Na ongemerkt verstreken tijd
Ik betwijfel toch mijn vondst
Die zo macaber is gebleken
Terwijl ik alle woorden zoek…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een levenskunst: het rimpelloze kind
te hoeden in het krimpende gemoed,
waar eenzaamheid de verre sferen bindt
en schaduw de verbeelding schraal begroet.
Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.…