579 resultaten.
Op mijn retour
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.107 Aarzel,overweeg de stap,
ontwijk het vuil, het glas,
ik stap niet gaarne mis,
na de goot volgt nog
een diepere plas,dien
naar boven te kijken,de
stilte in mijn ransel
getekend op mijn rug,langs
hoog reikende platanen,met
hun onverstoord gedruis,
waar ik eertijds vriend mee was,
ver van een neergelaten brug,
geschut tussen kolk en sluis…
de ganzen van steen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
688 naar een brand in een schoof
ooit namen zij dat mee naar Siberië
waar ze uit de handen aten van een
boerin op het platteland, gakten tranen
als de reis aanstaande was, het bloed
zwaarder begon te wegen naar zuid
dat jaar was het uitzicht uitzichtloos
de kreek vroeg hun voorgoed te blijven
zich te verstenen op een stoepje midden
op de plas…
Naastenliefde
gedicht
4.1 met 17 stemmen
8.118 Hij sleept zich naar
de plas, de poel waarin herboren wordt
zijn groene paradijs. Hij wil dwars
door het stenen huis, hij volhardt in
zijn heimwee, zwijgend, laat zich
met geen klem van drempels overreden.
En als wij in het donker de deur dicht-
slaan brengt hij geen klacht uit, geeft
geen kik.…
Moeizaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 mijn vriendje van toen
en opeens hoorde ik zeggen
wat, oma ook losgelaten
uit het bejaardenhuis
verbouwereerd kijk ik hem aan
verrekte snotneus wat denk je wel
ik hijs mijn reet van de kruk
en strompel naar buiten
opeens word ik wakker
vlieg mijn bed uit
maak een danspasje
op mijn leeftijd gaat me nog goed af
en vlieg de trap af voor een plas…
Onomkeerbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Hij zal het woordje dooi slechts laten horen
wanneer het ijs dat ligt op sloot en plas
- nadat ze voorshands waren toegevroren -
weer vloeibaar wordt zoals het vooreerst was.
Kortom als ‘t weer zo blijft zoals ‘t nu is
dan lopen we van ’t jaar de dooi wel mis.…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 Blaad-jes heel erg veel
Rat rit rood
Blaad-jes gaan nu dood
Her her herfst, wat ben je mooi
Kleu-ren, bonte tooi
Pad pad pad-de-stoel
Zie er een he-le-boel
Gaap gaap gaap
Voor de eek-hoorn bijna win-ter-slaap
Eerst nog zoek zoek zoek
Ei-kels, noot-jes in een hoek
Wie woe wind
Zorg dat je je laarzen vindt
Ren-nen door de re-gen-plas…
Reset-plek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 spanning je opfokt
coronavirus je ophokt
een uitbarsting uitlokt
maak dan korte metten
ga je zinnen verzetten
je mind resetten
moet je opletten:
vanaf Sellingen zit je
op het fietspad
Groot Koolwitje
neem het voetpad rechts
vlak vòòr de Vossenweg
er staan paaltjes
met een wit-gele
en een witte kop
even verderop
een bankje aan een plas…
Zelfvertrouwen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
632 Met je fiets scheuren door een diepe plas,
onder bomen, zonlicht halve gloed.
Het stukje onbevangenheid,
niet bang voor wat mensen
van je zouden kunnen vinden.
Die onzekerheid is men toch liever kwijt?
Een van mijn grote wensen,
is om die vooroordelen te verslinden.
Ieder mens is uniek,
met eigenschappen die hen maakt.…
Opspattend water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 De regen doet er nog druppels bij
waardoor het tij met veel gedonder
zijn weg vindt in de grote plas.
Als een uiteenspattende fontein,
vliegt het water zonder aarzelen
de lucht in,
om dan spartelend weer te herbeginnen.
Het opspattend water
maakt een oorverdovend geluid.
Smakt dan tegen de golven
die verder de zee in rollen.…
Voetlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 kan
maar niet voortijdig ziet, laat het
getijde zich niet foppen door het,
kreunen van de vals gestemde
instrumenten de kraag opgestoken
in het geschoren riet, wat voor alle
buitenlieden als concertzaal dient,
op het gedimde voetlicht en met z’n
zwaarste bas recipieert het sluipend donker
wat wegsluipt tot op het diepste van de plas…
Aan de vijverkant
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
719 Ik ontwaak uit mijn stil gesoes aan deze vredige oever,
’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas,
mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas.…
Omwentelingen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
468 Wij telden de tijdspassen
in elkaars hand om naar
de verre horizon te kijken,
er bleven waterstromen
achter op het strand
het waren onze gedachten
die het watervlak raakten,
samen met de rimpeling
van de oostenwind in elke
plas zagen we ons evenbeeld
vertragend in het schuim
van golven, in een uurwerk
die ons oneindig leek.…
voor het eerst weer regen
gedicht
2.5 met 4 stemmen
3.022 twaalven en je komt om de hoek
als het warmer wordt kan het zijn
dat je op kruispunten verschijnt in een strak gesneden pak
met in je armen een roofdiertje
of er ronddraait op rafelende spitzen, je beeld verdwijnt
op hetzelfde moment dat een hond dwaalt
in de koplampen van regen, fijn als glazen splinters
ik trek een jas aan, loop om een plas…
Witchy women
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
507 Ik heb mij 's ochends 's middags ja zelfs 's avonds
op politiek theater getrakteerd
waarom, vraagt u, was het de moeite weerd
moest elke stemverklaring mee gaan wegen
na maiden speeches van de nieuwelingen
werd er soms iets door plas getorpedeerd
of zou gregerius hebben
geleerd
dat dilan zich van solobommeldingen
en ongeleide…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas,
geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart.
bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk,
en in het holle hout zingt zacht het verval.
O, de tederheid van een stervend wezen,
een verre gloed die de koude slapen verwarmt.…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 Neonlicht flikkert in een vette plas
blauw baken voor een verloren ziel
de tramlijnen snijden door de stad
ijzer op ijzer snerpt in de kou
de vroege ochtend breekt aan
en dromen worden uitgespuugd
Op de hoek staat een man met lege handen
hij praat zacht tegen een lantaarnpaal
deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken…
Buurmeisje hoi buurmeisje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
2.131 Je stopt groene blaadjes in mijn jas
Je hangt aan mijn knopen
En je slaat beetje bij beetje
Een beetje meer op hol
Je gooit blaadjes over me heen
Mama zegt dat is niet leuk
Even kijk je beteuterd
En zegt daarna weer vrolijk
Poepie scheetje drollie plas
Gekke Jan dikke bil poepiedrol!…
Zondagmorgen aan het strand
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.044 Op 't heet gestoofde zandvlak ligt een stille plas,
Door ebbe nagelaten,
Als een groot stuk blauwe zielevrede
Uit kinderlijke tijd.…
TOESPRAKEN VAN VADER VOOR 18 JARIGE DOCHTER
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
547 De niet realistische
GIULIA PAS, PLAS!…
Wachtgeld?
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
782 Zij maakte in de Kamer veel misbaar
Rond Timmermans die wachtgeld blijft toucheren
Maar ook in de campagne gaat fungeren
Dat is niet erg fatsoenlijk, volgens haar
Maar zal haar nummer twee nu, Mona Keijzer,
Van wachtgeld afzien? Nee, die is wel wijzer…
De beslommering van een verwelkt boeket
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.073 Ze staan er al veel veel te lang
Met knikkende knieën in ’n plas
Gister wuifden ze nog gedag
Alsof schoonheid van kleur nooit was
staren ze nu suf naar ’t behang
Jouw kattebel die ik niet zag
‘Dag schat, ze staan al veel te lang
zoals je ziet.…
Zoute tranen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.129 Zoute tranen die in je wangen bijten
uit je oksels lopen
van je handen glijden
een plas vormen rond je voeten.
Laat je niet kennen
niemand mag je opmerken
handen bij je, opgevouwen onder je armen
niemand mag je aanraken.
Zoute tranen die binnendringen
door je vlees duwen
naar je hart wringen
je ziel langzaam wegvreten.…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
Geheimtaal
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.019 Met wat moeite toont
de zon haar stralen
regendruppels als parels
hangen aan het gras
klaar om te vallen hoe het ooit was
er bestaat geen god
en ook geen ras
er bestaat wel water
na het vallen in een plas
om te verdampen ooit een dag
om weer te veranderen in parels aan het gras
de laatste zijn de eerste
en men betrapt ons
op een lach
eeuwig…
kant geklost
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
520 's morgens in de prille vroegte
kruipt het witte ochtendlicht
over natte bleke velden,
stralen als een scherpe zicht
strijken over stille plas, die
door donk,re bossenrij omzoomd
zich onthuld als een schilderij
stil, met rechte stam, als in gelid
staat de zilverboom op wacht
zijn kroon vol loof, met zacht
getinte bladeren in viltig wit…
Paard zonder naam
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
536 Bestijg het diepste punt van
de woestijn, te delen met een
verkoperde zon, gebeden
verbleken in uitgebeend gewas
bij verdroogde oases, rode
waas verblindt de ogen,
gemalen hitte verstoft de
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in een plas venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, angels verbonden in
een doodskleed van…
Opstaan. !!
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
932 m’n stijve ouwe lijf wil niet vandaag
opstaan een ramp, krakend bed,
botten, nek, vingers, wat een herrie
wazige ogen, droge mond en neus
gescheurde lippen, haar in de war
gortdroge huig, piepende stembanden
strompelend op diabetesvoeten naar
badkamer, plas doen naast de pot
wiebelende knieën, straks maar schoon
maken, koffiepoeder op de grond…
Kerstkaart
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
918 Kerstkaart,
zeg hen
dat ik die oliebol, die kaars, de dennetak,
de sneeuwpop, het kerstkransje, het vogeltje,
de duif vooral,
de schaatsers op de plas,
de molens in de verte,
de kerstboom, de kadootjes eronder,
de sterren, de drie wijzen,
maar vooral het babietje in de kribbe
of aan de borst, de Maria en Josef,
de lammetjes, het hoefijzer…
Ik mis je zo
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 Met mijn kindervoeten liep ik op dampend
heet asfalt na het zwemmen in het Nieuwe
Hemelrijk, een plas van een reus tussen de
Drentse bossen. De cola was lauw en prikloos
geworden, maar in de verte wuif jij, fris en
vrolijk als een oase, die ik al die tijd
zolang heb gemist.…
aandacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 soms zei het jongetje
laat ik mijn lepel vallen
waarop de oude man
hem bekennen wilde
dat ook wel eens te doen
ook plas ik in mijn broek
sprak bedeesd het jochie
waarna lachend de man
hem verbazend weten liet
de mijne soms is ook wel nat
bovendien huil ik vaak
droefde toen het ventje
waarna de man op jaren
knikkend hem bekende
dat…