701 resultaten.
Dode hoek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.031 Een mevrouw die op een schoolplein stond
om haar kinderen weg te brengen, op te halen,
net als jij daar wachtte, soms met iemand sprak
maar meestal in gedachten - een gezicht
dat je als je het ergens anders tegenkwam
in verwarring bracht.
Zoals je winkeliers
alleen maar in hun winkel snapt.
Daarbuiten klopt iets niet.…
Verwondering
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
308 Meestal gaat het goed,
Ervaar je geen kommer noch kwel,
Blijft het licht branden,
Maar soms, heel af en toe,
Zijn verwachtingen loos,
Sta je in verwonderende verwarring,
In het duister wijl 't is licht,
Wachtend tot ’t tij keert ten goede.…
De Dam en de Dreiging
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.258 geroezemoes op de Dam
het is er klam en tam
weinig nederlandse taal
veel tong non-verbaal
alle talen
van de bol
zekere huiver
eist z'n tol
toch afvalbakken
boordevol
touristen?
terroristen?
Madame Tussaud
comme il faut
je kon rustig lopen
de Bijenkorf was open
rijen voor de kassa
ruimte voor de massa
veel blauw van uniform…
Herfstval
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
611 Die morgen waaiden de bladeren
als vlinders, bevlekten de bodem
om de aarde te bedekken
paddenstoelen te beschutten
tegen de belofte van de kou
de winter uit het noorden
Kracht zuigt zich uit het blad
spaart zichzelf in het sap
Het stroomt langzaam op weg
verdikt zich in de wortels
herinnert zich het groen
het wit van sneeuw en ijs…
Ik vroeg mijn vader
gedicht
5.0 met 4 stemmen
14.047 Ik vroeg mijn vader om mijn bed op een andere plek
in de slaapkamer te zetten. Zodat ik de ochtend na
het verplaatsen, nog niet aan de verplaatsing gewend,
het even niet zou snappen, even in de war zou zijn,
omdat er geen muur rechts naast me was, omdat het
licht ergens anders vandaan kwam.
--------------------------------------
uit: 'Voor…
Woon ik hier
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.145 'Welnee, die meisjespop is niet van mij,
die foto ook, niet met dat blonde haar.
Vanmiddag komt mijn vader, die weet alles.
Ik denk dat ik moest wassen, thuis en strijken,
veel werk, met hoeveel waren wij, met veel.
Die grote klassen,'s zomers in een bus
vol liedjes, boterhammen, ergens heen.
Ik heb gezongen in een koor, ik danste.
Vanmiddag…
Gedachten
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.335 Gedachten geven je soms vleugels
Gedachten zweven op papier
Gedachten kunnen dwalend dolen
Gedachteloos zit ik nu hier
Gedachten naar een ver verleden
Gedachten reizen op en neer
Gedachten reizen door de toekomst
Gedachten vervagen iedere keer
Gedachten zijn soms heel verwarrend
Gedachten lopen doorelkaar
Gedachte, dromen, Gedachten zijn…
meervoud
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.096 vele geledingen
doordrenken
mijn denken
en feitelijk
bestaan
ze brengen zo
vaak verwarring
in de weg die ik
ja ik, moet gaan
soms trekt
mijn verdriet mij
naar binnen
of geniet ik intens
van mijn zinnen
om het lijfelijk genot
te beminnen
soms wip ik
in de speeltuin
van het leven
naar verre hoogten
en duivelse diepten
of…
Je houdt me in het licht
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
800 kleur het heden in
tot aan de horizon met
het blauw dat jij creëert
op de breuklijn van mijn ogen
wis jij het verleden
en met sterrengefluister
spiegel je mijn wimpers
naar het open zuiden
waar het spelen met wolken
en kralen in de wind
mijn gesloten lippen verbazen
om het kind dat niet
werd bemind
ik geef je mijn stilte
in verwarrende…
Voor moeder
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.425 Dag moeder, zeg ik,
en daar zit je dan,
ether in de hoeken van je ogen,
ik wil het verwarren met tranen,
maar het gevecht met de redelijkheid
is allang verloren.…
Onzwezenlijk 2
gedicht
2.4 met 58 stemmen
19.476 Het zal me zo verwarren
dat ik niet mezelf ben en niet weet
wat ik moet zeggen, iets zeg wat niet ter zake doet
iets wat het gesprek opbreekt en waarvoor ik
me schaam. Noemt iemand dan mijn naam
dan zal het vreemd zijn dat ik dat ben.…
geluk zoeken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
834 Verwarring en toch niet.
Het geluk is slechts een besluit.
Maar hoe wordt het genomen.
Emotie is zoals hij is,
laat hem maar komen.
Niet gezegde woorden,
de stroom van ons verdriet.
Hoezo, waartoe,
Laat het zijn en denk maar niet.
Laat het zijn, laat het komen,
wees jezelf en laat het stromen.
smeltend ijs,
zwart of wit.…
In een prisma van mogelijkheden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
534 Violen strijken melodramatisch
een kakofonie van
verwarrende klanken die
de Tijdgeest kenmerken
De klok wijst ons
om schepen te verbranden
oud zeer te verlaten
op onbekend terrein
We zullen onlosmakelijk
onze geheimen herbergen
op kernachtige wijze
De droom waakt
in ons bewustzijn,
onophoudelijk...…
wil jij over mijn schaduw waken
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
721 wat ik jou vragen wilde
deed de wind verlengen, op ieder ogenblik
van omgrenzing
met om ons heen
het strand en de verwarring uit zee
kon je mij verstaan
en verder
terwijl je bewoog op vrijheid, het ritme
dat jouw stem voedde
mijn gefluister
als een eiland insloot, dat daar
moest sterven, smal en wit
meeuwen legden een licht
op die…
Verbroken verbinding
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
592 een ontstaan uit Liefde
wordt als schild van verwijt
misbruikt
de ruimte welke gevuld was
met de beweging der seizoenen
raakt in verwarring
en de nabijheid verbasterd
in afstand, hardnekkig vol vlekken
blind en doof
de taal ooit zo aanvullend gesproken
verstompt en spuugt bitter
gaten in de huid –versplinterd
daar hun vogels de…
Onontgonnen dag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 Op zo'n lentemorgen
die zich ontwakend strekt
koel en nauwelijks gekleed nog
terwijl nachtkilte wegvloeit
en het trilt boven de wetering
zweeft een vlechtwerk
van donkere nachtresten
vermengd met frisse dagdromen
dwars door het zinloze draaiboek
van het nieuwe etmaal
In die verwarrende werkelijkheid
verschijnt ze in de jonge dageraad…
Mocht je me uitnodigen op je feestje 2
gedicht
2.7 met 25 stemmen
11.049 Het zal me zo verwarren
dat ik niet mezelf ben en niet weet
wat ik moet zeggen, iets zeg dat niet ter zake doet
iets dat het gesprek opbreekt en waarvoor ik
me schaam. Noemt iemand dan mijn naam
dan zal het vreemd zijn dat ik dat ben.…
Lapsus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 vanochtend ben ik ontvangen in een
milde, sombergekleurde dag
het nachtelijk denken is geklaard, terwijl
gewrichten en pezen nog bevroren zijn
in onvolmaaktheid schemert het besef
dat mij in een sprakeloze tuin vervlecht
ik ken geen schrift dat eenduidig is
van taal en begrip en zonder verwarring
louter van zwijgende symbolen, afgesproken…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
496 steel de liefde uit je ogen
ontvoer de lach van je gelaat
haal de woorden uit je lippen
wis het gevoel dat jij achterlaat
ben nog opgesloten in verwarring
fluister jouw naam in mijn hoofd
denk aan al die zoete dingen
die jij mij al zo vaak had beloofd
teruggaan naar recent verleden
naakt en zonder schroom
zag ik mijn prins verschijnen…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
830 Wat zal hem nog in verwarring
en moeite doen leven.
De schemering van de dreven
wentelt over het akkermaalshout
laatste vogelkreten.
Wolken in stilte, de aarde
rood doorsneden.…
Op de heide
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
686 Uilen vallen zelden mensen aan, dus was de
reactie van mijn moeder hoogst overdreven,
wat mij in verwarring bracht en waardoor ik
medelijden kreeg met die imposante vogel, die
waarschijnlijk slechts zijn territorium wilde
verdedigen en verder niets kwaads in de zin
had.…
we babelden in misverstaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
835 je liep mijn woorden achterna
verloor je in gedachten
die ik als verstrooiing
naar je lachte
ik liet wolken
dobberen op het hemelblauw
jij zag immense diepte
voelde de onmogelijke kou
ik nam de tijd en
brak haar tot verleden
jouw toekomst deed meer pijn
dan je lijden aan het heden
we babelden in misverstaan
rondom torens van verwarring…
Het kan verkeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
148 Hij was een meester
In het zaaien van verwarring.
Niet als gast gewenst,
Zagen ’m liever gaan dan komen.
Hij was evenwel
Wat je noemt ’n fidele vent,
Die je graag kent,
Als vriend of vrijer wenst.
Helaas slijt hij zijn dagen alleen,
Krijgt nooit bezoek,
Ieder uit zijn buurt verdween,
Eens was genoeg.…
winterdeken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
875 niet alleen de nacht
schermt licht af van
helder waarnemen
waarin dromen mij soms
ongevraagd meenemen
naar diepe dalen
van verwarring
ook de dag kent momenten
van onzichtbare schaduwen
gevoed door gevoelens
van verkrachte woorden
zij overvallen soms mijn gemoed,
zomaar, zonder te schuwen
een muur met
een zacht fundament
is…
Cosm(et)isch drama
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.423 Het lijkt op jou, vóór je operatie
ontviel haar broer in de verwarring
daarmee het familie-geheim verraadt.
Haar partner raakt totaal van de kaart
als de foto van voor haar verbouwing
het uiterlijk van het kind verklaart.…
Ergens
netgedicht
3.5 met 67 stemmen
1.535 onttrokken aan het zicht
door zijn dicht bladeren gordijn
een
lichtgevend wit zandstrand
bedekt met rijen duinen
donkerkleurige dennenbomen
en
honderden kleine kinderen
gelukkig samen rennend op het zandstrand
spelend met rode flamingo’s
wonend tussen granieten blokken
die als geworpen lagen
in wilde verwarring…
Lieve jongen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.743 Want juist die dag
blijft ons diepe
verwarring schenken.
Maar o zo dubbel
lieve jongen
we houden ons
op de been
vechten ons kapot
zoeken en krijgen steun
vrienden, tranen
bloemen en God.
Maar jij lieve jongen
sleept ons ook
dit jaar weer
er door heen.…
30 Jr Mist
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
639 Als je er voor kiest om anders te zijn
lekker vreemd buiten alle normen om
verblowend de verantwoording en gezag
een geest vol verwarring mistig en krom
In de roes genietend flierefluiten
gebruikend al wat heeft en leeft
terend op die gemeenschap welke
begripvol steeds maar weer geeft
Maar dan als de jaren tanen
het lichaam protesteert…
Jong en Vitaal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
690 mooie vrouw'
het is zoals ze zeggen,
nu zijn we jong en vitaal,
en we willen 'het' allemaal,
soms kunnen we gevoel alleen niet opzij leggen,
het begint met lust,
maar opeens word het meer,
het is meer dan 'neuken' er wordt opeens ook liefdevol gekust,
en daarna bleek het weer bedrog en doet het ons zeer,
waarom is alles zo verwarrend…
Kompas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 in ben de weg in mijn gevoel kwijt
gevangen in een donker bos
mijn verwarring laat je verdwijnen in de mist
je moet me laten gaan, je laat mijn hand los
onder de sterren lijkt de wereld immens
groot en onzichtbaar, en ik levend en blind
ik heb je nodig om het te ontdekken
maar ik ben klein en nietig, en ik voel me een klein kind
jij kunt…