570 resultaten.
ROEMERSWALE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.171 't Is als werd van het goud, daar lang verzonken,
In golf op golf een scheem'ring hem geschonken...
Maar niets geeft van de schat de diepte weer.…
GESPREK
poëzie
4.0 met 2 stemmen
952 En alle zorg en alle wee
Verzonk in uwer liefde zee.
Gij had geen woorden en gebaren,
Het licht, dat fonkelde in uw haren,
De glans die in uw ogen lag,
Uw klaarheid wàs: de nieuwe dag,
De milde zon, de frisse winden,
't Onwrikbaar aan elkaar verbinden
Van morgenkalmte en avondvreê,
Van stervens- en geboortesteê.…
Mijn Avondrood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
679 Als ik in gedachten ben verzonken
met een stilte die heilig om me heen
als van Hogerhand mij wordt geschonken
een gesprek tussen ons tweeën.
dan weet ik dat er engelen gaan komen
tot aan de peluw van mijn bed
dat ik die nacht heerlijk zal dromen
en ons gesprek morgen wordt voortgezet.…
het gouden meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 alles wat er om mij heen gebeurt
gevangen door de schoonheid die mijn ogen en mijn hart verblindt
een onverstoorde witte zwaan die statig door het water glijdt
een schichtig hert dat aarzelend zijn dorst probeert te laven
een paarsblauwe libelle die mij met haar fraaie pracht verleidt
en zo een goede reden geeft mijn zorgen te begraven
verzonken…
GEHAAT EN GEZOCHT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 reusachtig _ spookachtig _ vaal wit
wegens die eigenaardige kleur
door zijn medeschepsels verstoten
rondom dat blanke gevaarte
zwermen sierlijke vuurvliegjes
en grote glimmende kevers
de helle levendige lichtjes
kennen en eren het verachte
tonen hun springend liefdesleven
vieren luisterrijke nietigheid
waar oude schone wijsheid
als verzonken…
De nacht
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
2.095 ‘s Avonds als ze wakker ligt
In lange stille nachten
De echte wereld achter zich
Verzonken in gedachten
‘s Avonds als ze slapen wil
De rust maar niet kan vinden
Donker, koud en ijzig stil
Zoekt zij naar haar beminde
‘s Avonds in haar warme rust
Droomt zij van ware liefde
De minnaar die haar teder kust
De prins die zij verdiende…
Laatste zomerdag
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.740 Al de gouden middaguren
Van de zonnen die verzonken,
Stralen door dit blankdoorblonken
Blindend dak van blauwe muren
Op de stervensstille lach
Van de laatste zomerdag.…
stuurloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.075 Het roer is weg, verzonken en
heel diep overspoeld
door golven van verdriet.
Ik verdwijn aan de kim
in de golven van mijn jeugd
stuurloos ben ik
geworden
onzichtbaar gemaakt maar
ik ben niet weg,
alleen ziet men mij niet meer
aan de horizon .
En ik blijf verder zwalpen.…
Westerschelde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.811 het riviertje zwol tot stroom
tot ader Vlaand'rens welvaart
maar prikte met zijn doorn
in de ogen van den Spanjaard
en ook bij Calvinisten
weerklonk geen feestgejuich
hun Amstel en hun Rotte
werden flink opgetuigd
gedurende de eeuwen
spraken slechts dovemannen
maar heden buigt de wijsheid
zich over toekomstplannen
een vloot verzonken…
4 landschappen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 landschap
de vochtige grond
de dampende aarde
de baarmoeder van een kreet
na de stilte
de nacht als sluier
de maan in de kring
de man erbuiten
verzonken in de dans
van onvergeeflijke woorden
de auto’s op de snelweg
krassen monotoon
de runen in het duister
landschap…
Eens...
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.531 zwellend tot - een cyclus later -
deze negen nevelkinderen baarde
de jonge moeder rolde blozend
al haar stralen rond en rond
tot zij – ver boven het bos verheven-
in duisternis haar liefste vond
de bomen bogen zich vol zorgen
over de blinde kleintjes heen
maar die stegen naar het zicht
dat helder licht door wazen scheen
het woud verzonk…
Als!
hartenkreet
1.4 met 11 stemmen
1.520 Als ik weer eens eindeloos verzonken zit
in mijn tunnel van verdriet
mijn geest verdoofd, mijn hart gebroken
wil ik eigenlijk alleen maar
dicht bij jou zijn en vluchtig een blik
in jouw twinkelende ogen werpen
en weer genieten van jouw lieve lach
maar jij bent niet hier
Als morgen de zon weer zal schijnen
en de horizon net een golvende zee…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 De nacht met zijn verzonkene uren
gaat hun verwachting tegemoet,
zijn stilten, die voor eeuwig duren. -
Mijn God, wat is het leven goed,
Hoe zuiver staat over de landen,
waarin 't aangolvende geluid
der vesperklok met volle handen
geworpen wordt, de nadag uit.
De schemer valt, de wolken gloeien...…
Glinstering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
561 Koepel van gebroken wit
daalt neer in de verzonken glans
van wijwater en amethist.
Verdreven de gewijde stilte
in tijden van profanisering,
ook de gloed en glinstering
in 't licht der desacralisering.…
Groot verlangen,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Worden de zintuigen dood geboren,
licht verzonken in lege ogen, ontstaat
geen beeld om het leven aan te leren,
zijn de sterren uit de nacht gekropen.…
Mentrum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 zielenroerselen van de klant
alles draait om hun eigen gleuf
die uitpuilt door geldhonger
het liefst werken ze in groepjes
als er een klacht komt
dan kunnen ze hun inkomen
nog beter zeker stellen
ze zouden zeker bij ieder
weldenkend bedrijf worden ontslagen
maar bij Mentrum kunnen ze hun slag slaan
en door pruttelen
met hun verzonken…
Geloof in hout en steen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 het stevig schip
is verzonken
zonder gewicht
in kleurig licht.…
Gronings landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 In de uitgestrekte verlatenheid verzonken,
gehuld in nevel, door de aarde uitgebraakt,
een enkele boerderij, die het kleinmakend besef
van oneidigheid verhevigt, beangstigend maakt.…
Versteend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 Er zijn stenen
verzonken in straten en pleinen
die als historie verslijten
Er zijn mensen
met blijvende herinneringen
die voor toekomst in verdraagzaamheid pleiten
Er zijn tijden
om stil te staan
op verhard steen
om zacht te helen
bewustwording te delen
van dankbare vrijheid dat ooit verdween
Er zijn boeken vol geschreven
met letters…
Lezen der aarde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
279 hovenier van de armen
in stof en oude tijd
met schoffel en spade
staat hij eenvoudig
maar bereid
hij keert de aarde
laag voor laag
tot wat verzonken
ligt verschijnt
geen teken dat
betekenis draagt
alles wat wordt
en weer verdwijnt
zijn handen lezen
zwijgend de grond
als blad dat
zonder stem verging
geen woord dat ooit…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 vanuit het raam
van een slaap-
woon-
voor zijn part één
badkamer als verzamelnaam
voor meerdere mogelijkheden
vanaf een zoveelste verdieping
of lager
de dagen en nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend als kind
of wat je maar verzint
verzonken…
Kinderkerst
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
3.132 Besmeurde kinderhanden
Nagels zwart omrandt
Diep in straten daar verzonken
Niemand die om hen rouwt
Flakkerend kaarslicht
Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten…
Moskow kinderkerst
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.382 Besmeurde kinderhanden
Nagels zwart omrandt
Diep in straten daar verzonken
Niemand die om hen rouwt
Flakkerend kaarslicht
Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten…
MOSKOW kinderkerst
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
535 Besmeurde kinderhanden
Nagels zwart omrand
Diep in straten daar verzonken
Niemand die om hen rouwt
Flakkerend kaarslicht
Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten gedeeld…
Laatste herinneraar
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
859 ze komen op D-day bij elkaar
veteranen van de invasie
in ‘t dorpshotel bij de graven
in gehaat geliefd Normandie
al zoveel jaren
in z’n stoel op het terras
verzonken in herinneringen
zit John voor ‘t eerst alleen
vroeger was ‘t hotel te klein
hij ziet de tijd verstrijken
op de grote ‘zonnewijzer’
waar schaduwen van de toren
over…
Vol van genade
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.395 onder een levensboog met goudblinkende trompetten
staat met wijd gespreide armen gekleed in een laken vol witte rozetten
de Beminnelijke Maagd, eeuwig verlicht door een fakkel in elke hand
het is haar gelukt een verzonken hek te openen aan de hemelrand
zij strijkt met warme honing over een zwartgeblakerde ziel
en bevrucht opnieuw de zin die…
Osmose ?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Ik heb je bij de levensbron
gezien, duizendschoon in het
gras, oceanen vol klaprozen
en ontluikend groen, fragiel
misschien, maar transparant
als glas,daarin verdronken
zoveel dat kon in haar satijnen
spiegelplas, nog zonder kleur,
verdroogd, verzonken in
woestijnen en in het kristal
van licht verloren.…
De droom van elke engel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.491 Je ogen spiegelen glansloos
een brug over het diepe water
Er ligt een wenk voor later
verzonken in het golvende getij
waar parels zich nestelen in het gevlei
van een schaduwloze maan
en de zon die vlammende tongen spuwt
Jouw hart schuilt in de stilte
van een naamloze God
die jouw naam schrijft met cilinder en as
met meetlat en passer…
Volmaakt geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
745 De dichter,
hij keek mij peinzend aan, verzonken in z’n eigen diepe gedachten.
Niets ander dan stilte omhulde hem
Volmaakt geluk...
Ik vroeg het aan een dromer, en hij kende het wél!
"Neem me naar haar", vroeg ik op smekende toon
"Ik wil haar zien en bewonderen".…
Allen die mij voorgingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
482 Waarin het heden wordt gewist,
en het verleden verzonken ligt
als marskramer die zijn waren
reeds lang had verkocht boven een
wolkendek dat naar verdieping leidt.…