Alle inzendingen over vocht

738 resultaten.

Sorteren op:

Zeven sprongen in de zee

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.201
Een geul in het zand die om het dons Van haar kuiten gruist, glimmend brokaat Zeewater dat hij op haar navel morst Zijn afdruk bij de hare, finaal De luchtspiegeling: een strandhuisje Met een dak oranje zonnevuur De houtgeur van de zomerstede Stoffig licht kierend op haar figuur Zuchtende planken, mousserend vocht Een…

Opwekking

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 450
De kille wind blaast de laatste ademtocht, geen sporen achterlatend in stollend vocht. Een sneeuwvlok daalt dwarrelend en bedekt, gevolgd door meer, wat ooit weer wordt gewekt.…

Kafkas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
Met ziedende hand sloeg de hemel de nieuwe stad en de enorme toren uiteen, de Hangende Tuinen vlogen Vertrekken werden vliegtuigen en tapijten met gedekte tafels landden ver weg in de lange zee Een zware regen van kamers vormde met een plons een hemelhoge bergrug De mensen uit de Toren verspreiden zich in vijftig talen en vochten om…
Zywa1 maart 2021Lees meer >

tot de laatste sterren doken

netgedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.492
ik heb je aan mijn vork geregen Neptunus is de naam en jij mijn faam grijs-groen was je kabbelend verlegen maar nu verstik ik je bij volle maan je koos de vrijheid langs de vlakke kusten bruiste je woede op de harde rots op jouw gedein konden de schepen rusten orkanen zweepten je tot woeste trots we vochten tot de laatste sterren doken…

Rudi Lubbers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 505
en in de grijze camper slaapt een man die zelfs de nachtvorst overwinnen kan, al blauwt de kou zijn ouwe, grauwe tenen Herinnert zich de hitte en het vocht, Djakarta drieënzeventig, de ring, daar werd – waar horen, voelen, zien verging – gestreden tot de laatste ademtocht Die botsing der titanen.…

Die dieper snijden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
toch gerimpeld door geleden pijn in nabij en het ver verleden eerst komen schetsen maar lijden verdiept de lijnen tot etsen die dieper snijden dan ik ooit heb toegegeven ik was lang geen onbesproken kind dat zich alleen op de wereld wist ik had me gewoon vergist in het bestaan van de maatschappij met zoveel bijdehandjes die vochten…
wil melker3 januari 2024Lees meer >

Zoektocht

hartenkreet
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.282
En diepe dalen moest ik door, al wist ik niet waarom, ik vocht en hield me staande, en vroeg steeds weer waarom. Tot jij daar aan het eind, m'n pad op kwam en zei, loop nu maar mee m'n lief, je zoektocht is voorbij. Liefde was waar ik naar zocht, en wat ik vond bij jou, maar nog zoveel meer daarbij, maakt dat ik van je hou.…
Judith14 november 2002Lees meer >

NIEUWBOUW

gedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.657
De neurosen druipen straks als vocht de muren af. Kroon der schepping, wilt gij hier verpozen Op uw speurtocht tussen wieg en graf? Sociologen, kom maar wijsheid winnen. Psychologen, tracht gerust te spieden. Boor uw blik in wat reeds vaag zich toont!…
A. Marja24 augustus 2023Lees meer >

Foto

hartenkreet
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.019
Ik zie de foto waarop wij staan mijn zussen en mijn broers Broer bert is niet daarbij hij stierf, nog jong zo plotseling in mei Onze ouders zijn allang gestorven, te vroeg nu ik zoveel vragen heb Over leven en gewenste dromen in hun hart Het lijkt zo lang geleden soms als vandaag Dat wij kinderen aan de lange tafel vochten om een…
batsie12 december 2003Lees meer >

Stille getuige

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.716
grond geworpen longen spuwen gal en gif op haar lijf haar minnaar breekt haar tong, ze is de schaamte voorbij hij snijdt het spreken uit haar mond martelt de woorden in haar schoot waar ze zwijgt in de kelder ontkleed en beroofd ik schreeuw barsten in muren en in het kruis rond haar hals schuif voorzichtig de schaduw naar het vocht…

Mistaanval

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.627
behoefte aan buitenlucht dwingt me de deur uit de dichte mist in die mij snel omringt ontelbaar vele druppeltjes nemen letterlijk bezit van mij mijn jas indringend bedekt met een grijze laag vocht die een aanval doet met speren bewapende micromisten doorboren mijn hoofdhuid het spierweefsel de schedel bevolken de hersenpan leggen het…

De wel

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.834
Als een die, wandlend in een groot groen woud, Een wijle neerzit bij een waterwel, En in zijn handen 't water schept, dat snel Vervliet, tot hij geen druppel overhoudt; En, in gepeinzen, telkens weer dat spel Herhaalt, als had hij nimmermeer aanschouwd Hoe 't vonklend vocht, als levend zonnegoud, Zich niet laat vangen in de kleine cel;…

Twee bruine beren in Potjestan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
In het land van Potjestan dansen twee bruine beren poten klauwen door de lucht "bewegen" schreeuwen de heren snuiten kijken droevig rond in doffe ogen schittert vocht bekken zien er uit als mond nadat alle tanden zijn verkocht links en rechts op elke bil zitten grote kale plekken exceem zweert bij hoog en laag verdwenen zijn stoere nekken…
metha24 september 2008Lees meer >

Uit het bomenrijk

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
Of wisten wij het tegenargument en was het daarom dat we niet meer vochten. Geen schuld bekennen wij aan wie je bent: een mens te goeder trouw uiteengevlochten, het wezen door de aardgodin erkend.…

sirocco

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
spreek sporadisch fluisterend, mijn lief en vertaal het in lichaamstaal houd het water kokend aan de praat in je nachtkleren en ochtendhumeur en zet je lippen aan dat warme vocht laat me het zilte van je mond kussen en proeven van de jij waar ik naar zocht in de zwarte schaduw van een zomers terras wentel welig zuchtend, mijn lief en…
Hem2 mei 2006Lees meer >

requiem voor een dwaas

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
lijkenvingers als stukjes tak zonder groen zonder vocht er is geen beleven van de dood, slechts verwarring en ongeloof voor hij die niet weet waar het einde ligt hem inhaalt en onderuit schopt zijn sterven zal komen en gaan zoals hij leefde onverwacht en meedogenloos voor de gevolgen, hij wist wat zijn geheugen moet zijn en betaalt…

Ontroostbaar

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.801
langzaam voel ik hoe hete vochtige tranen zich een weg zoeken via mijn wangen naar beneden onder aan mijn kin blijven de druppels hangen aarzelend, of ze wel of niet zullen vallen eenmaal gekozen vallen ze met grote snelheid tegen de vloer te pletter onafgebroken loopt het vocht uit mijn neus om zich langzaam te vermengen met het zoute…

De eerste man

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.889
Hij volgde de eerste ademtocht in zijn armen droeg hij haar in zijn ogen ontroerend vocht een intiem toegewijd gebaar. Tederheid gaat vrij stromen in haar onderbewustzijn voor eeuwig meegenomen zij aanbad hem en was nog klein.…
Jasmien19 juli 2007Lees meer >

Herfst

poëzie
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.422
En in de lucht des vochte ochtends hangen De laatste dunne blaad'ren van het jaar, Als in het zwarte takkennet gevangen, Met fijne glans van kleuren naast elkaar. Zo louterde de pracht zich van de lange En luide lichttijd en de brede schaar Van groengedoste bomen, tot die bange En tere lichtkleur van het late jaar.…
Hein Boeken5 november 2024Lees meer >

wat je lichaam produceert

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 710
eerst al zoveel soorten haar hoofdhaar,schaamhaar,okselhaar wenkbrauwen, wimpers borsthaar,baard en snor haar in je neus en oren op je armen en benen en ook nog al die vochten bloed, urine, sperma zweet, speeksel, oorsmeer melk, tranen slijmen in soort en kleur vooral niet te vergeten nagels, tanden, baby's geuren en winden etter,…
rietvr27 februari 2008Lees meer >

centrale verwarming

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.350
plengen is maar een woord tranen werken zich doorgaans (als niemand kijkt) spontaan een weg naar buiten wie dat vocht produceert is doorgaans de enige die het als zwaktebod ervaart zoiets houdt je doodgewoon stil de wereld draait door als je zichtbaar weent er stuurt vast wel een of andere dakloze een steunzucht vanuit adres onbekend…
klavier6 april 2008Lees meer >

hoe ik je meer en aldoor lief

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.270
gebukt in nestgeluk uit zweet en lust duik ik genietend in robijnguirlandes en buig de stekelbladeren op je rug in een gevlecht van passionele smart en zwoele geur van door te lieven nacht een zwaluwpopje takt al in je navel drinkt van het zoete vocht dat langzaam welt en in je buik verliefde vlinders wonen in schild en pantser glanzen kevertonen…
sunset20 juli 2008Lees meer >

Droomvertwijfeling

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Hij zag jouw zielsgezicht in droomvertwijfeling tussen wolkenkastelen en luchtspiegelingen stond jouw gelaat op het gescheurde etiket van een in de hals slanker wordende fles waaruit hij een donkerrood vocht had gedronken tijdens het nadromen over jullie vrijpartij waarbij jullie niets achterwege hadden gelaten bekeerde hij zich tot een…
mobar27 april 2009Lees meer >

Stokgooier en lezer

gedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.476
Gericht in zichzelf bracht hij zich voort hij vocht om de letter. Hij was een lezer. Wie was hij zonder. Wat was hij geworden. Hij las bij zwak licht.…

de Mythomaan*

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
(Resumé) Er werd met onomkeerbare Feiten gespeeld Bovendien verschrikkelijk Nonchalant gedaan 'k Vocht voor mijn leven Mijn liefde. Mijn werk 'k Streed lachend.…

- Waardevolle lentedag -

netgedicht
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.217
Als na een onweersbui van korte duur en meestal erg intens indrukwekkend stijgt dampend vocht uit gras tussen bloemen en natuur geheel bemind de enig lange warme lentedag romantisch begonnen met zoveel aantrekkingskracht vol poëzie, het frisse groen een onvergetelijke dag weerklinkt in enorme opluchting het grote luchtkasteel…

Eenzaam

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
De eenzame tulp Hij is alleen en éénzaam Geen probleem Hij redt zich wel Dat is een gegeven Dachten de ouderen Zijn mond was gesnoerd Er kwam toen een dag Dat zij die het niet dachten Nog verwachten aanbrak De eenzame tulp Kwam tot ontplooiing En er brak licht aan in het duistere Het was onvoorzien Doch de tulp vocht…
Shammi5 februari 2024Lees meer >

Witte wieven

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
In duizenden druppels vocht uiteen gevallen flarden herfstsluier geworden beneemt het de zomer de adem glijdt het talmend in rust omfloerst het ogen met de bomen tot grijze fluwelen de horizon ontnomen in het stille witte waaiende een sprankje zon jaagt het op de vlucht om verloren lommer de bladgele en rode…

Alcoholist

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Die biedt 'm veel plezier, Hij vult z'n lijf met geestrijk vocht dat steeds bestaat uit bier. 'Ik stel m'n biertrip zeer op prijs,' verklaart-ie onverbloemd, waarna z'n Palm- of Amstelreis een pilstrip wordt genoemd. 'Ik heb ertegen groot bezwaar,' zo protesteert z'n gade.…

Mooie dis

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 907
(van stil verlangen) Pronte borsten tippen de hemel Ondergaande zon, maakt plaats voor een sterrenhemel die in mooie lijnen zijn verhaal doet gelden De kling vibreert raakt vanbinnen Zachte wanden rondom hemels vocht dat slechts begeleidt vanaf hoge toren met schijn die zelden Oprecht bedriegt laat zij dansen Venijn van schijn…