1057 resultaten.
Gij die gebaard hebt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.119 Hoe gaat ge in barre hoop, hoe draagt ge onvruchtbre waan,
en heeft uw liefde een liefde om mijn gelaat gehangen?…
Al slaat in mijn moe hoofd uw zware zomer-geur,
Vergéefs zult ge, als een roos, uw adem míj-waarts keren;
want, ben ik úw door al de macht van uw begeren,
gij kunt niet míj zijn, daar ‘k om eigen liefde treur.…
Je daagde uit
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
768 langs witte wolken
haar stralen gaven
licht voor even weer
het zomerse gezicht
ik spon een web om
jou te vangen onzichtbaar
in wat schaduw neer gehangen
je landde in
bekend oranjegeel
en spon geen draad te veel
je daagde uit
ik hoekte nog mijn
trekdraad vol met dromen
maar jij hebt mij genomen
verstrikt in eigen web en waan…
Dicht over de tong
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
772 dichte duisternis bloot
dorstig en hunkerend
naar schone handen
violen klagen de modder aan
die langs veel mouwen druipt
duisterval laat zijn sporen na
op blondgeverfde traptreden
de snerende klanken
glijden langs de leuningen
naar beneden en eindigen
in een weerspannige schoot
er is geen weg terug
al krijsen tegenbeelden
de wanen…
Leven - Leven
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.990 Ik wil weer leven
mezelf ruimte geven
Eindelijk rust creëren
gevoelens evalueren
Ik wil goed denken
even flink bijtanken
Voelen wat ik nu wil
af die gekleurde bril
Ik wil gelukkig zijn
geen stress geen pijn
Geen onnodige tranen
niet hopen in wanen
Ik wil nu ontspannen
alle onrust verbannen
Energie niet meer verspillen
aan hoe anderen…
De kurk waarop de zaak drijft
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
974 dag maar vervliegen
vanavond zal ik je opvangen
met wijd gespreide armen
we vluchten naar de gedekte tafel
besprenkeld met eau de lavande
opgeheven zonnebloemen in een vaas
voeren ons weer naar zuidelijker sferen
de mosselen à l’escargot
-bereid met een Franse slag-
blussen we met een goede bordeaux
net zolang tot we ons niet meer wanen…
lacht je zacht gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 je kijkt naar mij
maar bent mijn
horizon al lang voorbij
doolt in onbekende verten
ik voorgrond niet
in een wereld waar
de waan het spook verscheurt
en vreemde geesten krijsen
toch wil ik
bij jou blijven
als een laatste draad
voor je ons voorgoed verlaat
ik pak je hand
je kijkt verschrikt en
voelt ineens je eigen ik en
lacht…
De zee
gedicht
3.1 met 31 stemmen
11.029 Maar nergens kun je dieper staren
dan in de spieren van de golven
en je een tijger van een kerel wanen
of met verdronkenen verkeren
die zingend op de bodem wonen.
De zee kent vele grijze dromen.
-----------------------------------
uit: 'Op het nachtslot', 1985.…
Winterval
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.280 helderheid
in het bevroren vijverwater
en spon de nacht om je
gebogen schouderbladen
ik ademde koude
nog voor oostenwind
zich neerlegde rond
je ogen half geloken
op je lippen stil van ijskristal
berijpt met ongezegde woorden
van schaduwen verlaten
bespeelde ik de volle maan
en zocht je glimlach
in de eeuwige nevels
van mijn waan…
Van verre
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.039 zee
sterren; de ogen van de nacht
maakt leven in een handom-
draai geluk in een doosje
spreekt zomer met glimlach
is overal, in de taal
van ongesproken dromen
in het vuur van de berg achter
de zinnen van geliefden
in het spoor van adem op glas
tussen de tranen van het mos
in mijn aquarellentuin van geweten;
stilleven van gevoel en waan…
Aprilnacht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
519 is mijn zwijgen onbedoeld
in een buiten knoppenknappen
sieren de bomen het uitzicht
donkerte wanend tussen
verlichte huizen en wapperende was
vind je het maanlicht
een beetje dansend van verlangen
en je houdt me vast
even samen in die tussenspanning
betoog jij dat mijn ledig hart
een buurman nodig heeft
maar ik slaap niet
met die wanen…
Mens op planeet aarde
gedicht
2.8 met 92 stemmen
19.886 Europa, Azië, Afrika - ik verzamel
continenten werkgewijs - ik wijs
toerisme af en waan me werker
in een wereld die naar rotting stinkt
ach, hoe mooi de sterren, hoe onbedorven
de planeten waar nooit mensen waren
met machines die aarde vraten, wateren
ontvisten en vergiftigen, ja voordien
'k zou me moeten schamen, 'k zou
zoveel excuses…
Fall [in love]
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 bruine bladeren fluisteren tegen
mijn oude schoenen het verhaal
van verval vermengt met regen
terwijl ik langzaamaan verdwaal
in mijn gedachten snijdt met vlagen
de grijze herfstwind, streng en guur
de twijfel los, stil valt het jagen
op het geluk van korte duur
de omhelzing van mijn wanen
zo verstikkend en doorvoed
wist jij tot kalmte…
Cocon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 En
stuiteren, laten we
samen gaan vissen
Jij en ik naar
liefde gissen in
vijverogen…
(Soms gaat één onder
in een ander, als
in een waan)
Lachend samen gaan,
vooruit! Laten we
samen taart eten en
de room van elkaars
gezicht likken!
Jij en ik in een droom
wonen we koele vlinders bij
die uiteen gaan.…
Verlossing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Wanen en spinsels die de geest kwellen,
vertellen uitkomst naar 't licht.
Ontwricht en belast door 'n gekwelde geest.
Gevreesd om controle te verliezen,
kiezen gedachten voor zekerheid.
Bereid en hoopvol op 'n kalm gemoed.
Behoed voor d'eenzaamheid voorgoed.…
Huppelbenen hoepelrokken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Kijk… daar komt een Liefde aan
Op gouden huppelbenen
Een hart vol edelstenen
Maak plaats geef haar ruim baan
Ga lekker liggen op die bank
Nee niet daar.. of bent u blind
Bonbon een koekje wat u zint
Of gaat u liever aan de drank
Helaas het was een helleveeg
Ze liet me even in de waan
Maar was weer rap vertrokken
Ja al m’n flessen zoop…
Mocht mildheid me doordringen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
565 Mocht mildheid me doordringen
zoals weldra het licht
van weer een nieuwe lente
mijn hart heeft opgericht;
Mocht mildheid me verzoenen
met dwaasheid en met waan,
ondanks de lepe streken
die ik niet kan verstaan.
Mocht mildheid me geleiden
tot waar ik met veel moed
een ander mens kan dragen,
hem liefdevol begroet.…
Op een zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
833 Zo lang verdwenen
dat hun gezicht
mist en waan is.
Raden naar lichamen
lastig tentamen.
Raam ik hun tranen
doen oma en
opa me wenen.
Ik stap van het heden
in mijn genen.
Op een zwerfkei
twee gelouterden,
zie: mijn grootouders.
Eens waren ze dood,
nu klein doch groot.…
avec le temps 2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 bij de laatste rustplaats van Albert Camus
ik had de eer aan zijn graf te staan
zijn sobere steen te betasten
de sfeer te ademen van het vergaan
in het zuiden van Frankrijk
mag de tijd misschien trager lijken
doch vluchtigheid is ook hier van alle dag
wij wanen ons onaantastbaar en klampen
vast aan het leven en kijken bewust niet
naar…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 ,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond zich nooit verloren
wanen…
wat een bevalling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 desillusies groeien meters hoog - als klimop
het zijn wanen van je geest
't is niet echt, je prent 't je in
je fantasie gaat tekeer als een beest
je beleeft een soort passieve vorm
van wat een psychiater een psychose noemt
alleen is deze wel schadeloos
of heb je dat ook al verbloemd?…
Maar achter maskers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 verguld zijn zij
met vaandels en trompetten
maar achter maskers
schuilt de lust in binnenvetten
losgaan met gods zegen
dag en nacht ten ondergaan
aan drank genot en waan
zonder rekenschap te geven
doorhalen tot
dolle dinsdag ‘s-nachts
met vriend en buur als
om twaalf uur het masker valt
genoeg gelald
afstand krijgt de overhand
spijt…
Langs ongebaande wegen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Op blote voeten
Loop ik door
De separeer,
Kamer met betonnen
Bed en zwaar
Rubberen matras,
Wc-pot waar ik
Niets aan vernielen kan,
Zelfs mezelf niet -
Nog nooit heb ik
Me zo geïsoleerd
Gevoeld, mens in
Een betonnen kooi
Opgejaagd door
Zijn eigen wanen -
Ik moet iets bedenken
Om deze hel te overleven,
En in mijn gepijnigde…
Een Vleug Achterberg
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 Ik waan me in een kloostertuin
waar ik beknopte woorden ruik...
Wat rent de tijd dit oord voorbij!
De indruk, van haar reuk ontdaan,
moet wachten tot de late mei:
als wierook zich in bloesem nestelt,
komt Zij, met ruisende kleren aan
mijn fantasie tegemoet gesneld.…
Voorbeeldig leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.089 Hij leerde ons wat ontspanning is,
temidden van de wanen van de dag.
Hij leerde me wat aandachtig kijken is,
naar de kleine dingen die hij zag.
Sinds hem ervaar ik innerlijke vrede,
die onze kater nooit verlaten heeft.
Verdrietig ben ik omdat hij sterven moest.
Dankbaar ben ik dat hij heeft geleefd.…
Waanzinnige dromen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 Overdag regeert mijn waan.
Wie is het die droomt?
Ik gelukkig niet!…
Winterzon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 Eigenlijk waan je je dan
even in een andere
wereld.
Talloze kleuren kwamen
in een zeer korte tijd
voorbij.
Indrukwekkend, dat is
zeker.
De prachtige
zonsondergang voltrok
zich een uur eerder
logisch, want het is nu
eenmaal wintertijd.
Foto Dick Voogd…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.…
Dage raad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Tussen fluisterstille nachten,
en de wanen van de dagen,
fluistert de dage raad.
Tussen slapen en ontwaken,
zingen de merels opgewekt,
in licht dat rustig gloort.
Zweef zoals vogels vliegen.
Stroom zoals rivieren doen.
Zie gedachten doelloos drijven.
Ze komen en gaan in wolkenlicht.
Luister naar de dageraad.…
binnen bereik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 soms klapwiekt iemand
de ander voorbij
herkent zijn schim
niet als hij in de
spiegel kijkt
niet de schaduw van
zijn eigen wanen
soms zwijgt iemand
als hij spreekt
valt in de leegte
tussen woorden
en hun betekenis
voert het schuim van
wrakhout hem mee
soms staat iemand op
varen boten stroomopwaarts
klemt de hoop zich…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Onhoorbaar bestond daar een lelie
Witter dan ik kon betreden, heden
Begreep ik de wil en de waan
Aanlandige winden te smaken
Onroerbaar te zijn als het kruid
Geen ogen zelfs voor zon of maan
Er zal, voor het einde komt
Nog heel veel moois verbloeien
Dat om zichzelf toch bloeien wilde
Laten we lopen
Nog een rondje tegen de dood
Zodat…