544 resultaten.
Zeewezens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
762 lopen ze langs de vloedlijn
m'n vriend en zijn vrouw, beide bioloog
op een dag loopt zij de golven in
keert niet weerom, verdwijnt spoorloos
men ziet hem alleen over 't strand gaan
loopt de zee in, duikt onder 't golvendak
luistert, leert de taal van de oceaan
vandaag ga ik met hem mee; hij verdwijnt
in de golven, keert terug uit de waanzin…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Honger en dorst, altijd de strenge cel
Enge beklemming om uw hijgen heen,
Muur noch deur wijkt voor uw gesmoord geween
En waanzin wenkt naar zijn glimlachend spel.
Wat is hier hemel? Achter 't matte raam
Een grauwe plek, eender of de zon straalt
In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt.
Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…
De vergeten tuin
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.261 we wieden niet,
maken distels en brandnetels tot bondgenoot,
storen ons mateloos
aan het zevenblad en heermoes
volgen slaafs onze eigen paden
en raken hopeloos verstrikt in
hagewinde en klimop
schoorvoetend banen we ons
een weg en rusten uit
op het groene bed van mos en varens
hier regeert de waanzin,
haalt wanorde, orde in
ontredderd…
Papillon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 De vijand is alom, het tij
is niet te keren, ik kan mij nauwelijks
verweren, verlichte geesten raken in het
nauw, de gestolde waanzin is overmachtig
ik ben de afgesleten voetzool van een wrede
god geworden of genaak ik juist hier zijn
immense mildheid? Is de aanblik van mijn
trotse lier in de treurwilg te dragen?…
Wereldwaanzin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 Wie dóet er wat, al kost het ook z'n kop
Alleen de waanzin zelf heeft 't aan zien komen:
Het eeuwig erfgoed van de
Club van Rome…
HOPPY NEW YEAR!
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
405 bij een graad of nul
rechtop wachtend in de sneeuw
met een bonzend hart
van zijn rechterpoot
spat en knettert dichtersvuur
tot de nieuwjaarsnacht
met een vreemd gevoel
denkt hij terug aan wat dit jaar
hem heeft opgebracht
leed in lichterlaaie
poetry in a big slam
beide ongekend
wereld in mineur
wervelende dichtersshow
waanzin…
doodsprenten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.156 de waanzin die je in de keel van een hond legt, alsof
je de ogen aflegt voor de afgronden die je achter laat
de ladders die je achter je optrekt als toekomst
dat vertrekt in een horizon die in elkaar schuift
als vluchtende huifkarren met zwalpende kruizen
hoe je de vlerk uithangt in je versleten boutades
je uitgedragen stoel bewoont rondom de…
Joie de vivre
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
282 in haar weldadige waanzin…
‘Hulde voor ellende’
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.100 Ik heb je gal te geven,
Mijn maag verteert geen leed
Ik laat mijn wonden gapen
En veracht wie ik verweet
Mijn bloed zal nimmer stollen
In de kraters van mijn trots
Als Prometheus hang ik hier
Aan mijn eigen rots
En de holle waanzin,
Die ook mij zal resten,
Verzwakt weldra mijn ego,
Zal mij tot slot verpesten
Ik twijfel of elke adem…
Oostindisch doof
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
839 deze kloon van
Japanse kamikaze
vertrouwde zijn domme kracht
Praten had geen enkele
nut
daarmee werd ik absoluut niet
veel wijzer
want deze pietlut
had het verstand van een
tosti-ijzer
Geen schade maar met de
schrik in de benen
ben ik weggereden
terwijl hij scheldend
over geslachtsdelen en galstenen
het gebied der waanzin…
Achter glas
gedicht
2.2 met 209 stemmen
62.114 Jij wil de kathedralen van de taal
zes letters gotische liefde achter
gebrandschilderde ramen
daarin zie ik ontstaan
het staaroog der vervalsing
geloof me niet in woorden
woont de adem
zomin als goden wonen in de tempels
ik kan wel liefste zeggen
een mondvol waanzin
die buiten jou geboren is
maar laat ik je dansen
met mijn schaduw
ik…
KRANKE ZIELEN
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.095 Om zijn slapen wond de waanzin
Als een mist de sluierdoek;
In de lente weeft het zonlicht
Blaadren aan de dorre boom,
Maar kan zijne geest niet wekken
Uit de boze, bange droom.
Onder zilvergrijze abelen
Zaten zij, hun brein omhuld
Door de neevlen van 't verleden,
Blinden waan of eigen schuld;
Kranke zielen! kranke zielen!…
Intrige van geluk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 geluk is met mij als een intrige
je maakt jouw kwast droog
terwijl ik de mijne uit de regen haal
er verschijnt een regenboog
boven de schilderslust van het schilderij
om niet van liefdeshonger dood te gaan
vraag ik je om een zoekgeraakte knuffel
we zijn nog net op tijd thuis om de maan te kussen
voordat het slapen ons overvalt met de waanzin…
Nice - 14 juli 2016
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
664 Herinneringen aan een strand met harde kiezelsteen
Watermeloen eten, pitjes spugen, teen aan teen
De parade kijken op een Franse boulevard
Er was toen geen angst, nee, er was toen nog geen gevaar
Tijden zijn veranderd, meer dan veertig jaren verder
'n Wereld die in brand staat, schapen zoeken naar een herder
Waanzin heeft zich vastgezet…
2017
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 Laat onze waanzin vandaag in vrijheid los.
Laat het wonder van het leven,
niet door wereldnieuws stelen.
Laat het geluk dichtbij u niet ontgaan.
Lang leve de vrede in ons aller hart.
Leve de vrede in de wereld!
Lach ons onbegrijpelijke leven toe!
Relativeer uw onrust en onze smart.
Gelukkig nieuwjaar!…
Foto te Bodrum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Dat zijn rood T-shirt doorweekt is, als waanzin.
De blauwe korte broek kletsnat. Kanker bij kanker.
Omdat een gezicht bijna in zand verdwijnt. Haast u. Haast u.
Hij blijft ruw hard liggen in mijn hoofd, handjes verdraaid naast het lichaam.
Vader, dit gaat nooit over. Nooit.
En dan nog een kind.
En dan nog een kind.
Voor Aylan…
Flierefluiter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 van heumens oord
contrei der wilde slingerende wingerds
Ongestoord ligt valkuil in een valkuil
Een oehoe vliegt plots uit zijn middagslaap
in zonderlinge solovluchtformatie
zoekt hij in allerijl heil in het amber
der deemsterende schaduw
van haar schaduw
Voor zandhaas biedt de kale heuveltop
eens in de zoveel tijd plaats aan de waanzin…
Maagdelijk wit
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 de start van het vórige jaar
kunnen zijn
met pillen en poeders en
natter dan nat
het multiplexvirus boort zich
in de vaten
een schimmige tocht
naar mitochondriën
op neusharen trillen
miljoenen bacteriën
een mondkapje kon volgens mij
nog veel beter
als rode gevarendriehoek fungeren
voor de trumpmania oekraïne en gaza
de waanzin…
De droom
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.168 Bij kaarslicht in een donkere bodega
realiseerde ik me op een avond
dat er een bizarre waanzin
achter haar wimpers brandde,
na lang aandringen
en diverse glazen Rioja
vertelde ze me uiteindelijk
van haar steeds wederkerende droom:
‘Een man met vreemde ogen,
wit en glanzend als kiezelstenen,
gooit met een vastberaden gezicht
gouden honingraten…
Antwoord van duizendvoudige pijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.093 Breek mijn skelet uit de hengels,
als in een eeuwig blijspel van waanzin.
Of geef me het genadeschot
en vul mijn omhullende buidel
met alle lavastenen
uit de vuurberg van oneindige bezwaarlijkheden.
Stamp me dan vol tot mijn huid barst
en mijn lippen uiteindelijk ontvellen van sprakeloosheid.…
Impressie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
694 Wij drinken liever de ontwaakte
waanzin van de oprechte eenzaamheid en vrijheid.…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Op ‘n turfschip omgebouwd tot woonark groet mij een hand
ik herken in de figuur mijn oom die al jaren dood is, ik heb
de grens van waanzin overschreden, ben in ‘n waan beland.…
Dood In De Woestijn!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Wat kan er mooier zijn
Dan een fata morgana na te streven,
Mijn voeten te branden aan het zand,
Mij in waanzin te verliezen
Bij gebrek aan gezond verstand.
Ik voer koortsachtig met mijzelf een dorstig spel
Bij iedere zinderende kilometer die ik tel.
Mijn ogen zijn begerig
Op zoek naar het El Dorado van goud.…
lief, onze rotatieas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
153 als jij van het breien zinnen
kan schrijven, het leggen van
puzzelstukjes in braille
uit kan lezen, hoe doorsta
je dan mijn waanzin
wanneer mijn innerlijke stormram
jou de nacht in delen splitst
zelfs nog in de nadagen die ik
voorheen beschouwde als een
absurdistische waan, daar mijn ziel
de wapenen reeds had gesust en
de intieme betrokkenen…
op weg naar nergens heen
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
2.522 Waanzin...
Gesproken met vele talen.
Vertolkt in duizend woorden,
nimmer verteld als de waarheid.
Want niets is immers wat t lijkt.
massa's mensen schieten langs me heen iedere dag
iedereen werkt, doet...
en laat
allemaal aan het werk voor een systeem...…
Moderne kunst(enaar)
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.190 Dichters schrijven nog voor vakbroeders
gek niet gek genoeg, waanzin inspireert.
Sommigen denken dat ze kunnen vliegen
ver van de werkelijkheid geraken
waar ze molshopen voor bergen aanzien.
In zulke gevallen gaan we afhaken
zou je zeggen, maar zo werkt 't niet.…
leven met kanker
hartenkreet
4.7 met 58 stemmen
4.431 vlaggetjes op bij het begin van de kuur
Want dit is het begin van mijn verdere leven
na de vraag van mijn 8 jarige zoon, "Pappa ga je dood"
wil ik mijn gezin een betere gedachte geven
Door een positieve instelling is er toch controle
ik probeer te lachen om iedere tegenslag
uiteindelijk ga je jezelf toch beter voelen
maar leef je wel bij de waanzin…
De kleine drenkeling
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.089 over hem
begraven hem, onderhouden zijn graf
Niemand meldt zich, niemand treurt om hem
alsof het kind nooit heeft bestaan
Zijn beschrijving past bij mijn zoon
ik verzink in 't leed, zie het kind
voel z'n angst voor alleen zijn, voor
nachtelijke kreten en het zwarte water
Dek vol gelukkige kinderstemmen die dag
verandert in 'n hel, de waanzin…
Oude zeeman (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
851 geluid der golven,
te dromen van oceanen en liefde in verre havens;
de giertank van boer Hobbema heeft hij al op een
stormachtige dag vol geschept met golven uit de
Noordzee en zingend graaft hij een gat in de tuin;
als er grondwater verschijnt holt hij in paniek bij
mij naar binnen en schreeuwt ‘we zinken’; terug
uit die kleine waanzin…
Uit twee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
783 lijf rank van bouw
maar jij kunt altijd langer zonder mij
dan ik, ja ik zonder jou, ja jou
Deze vrouw betekent minder dan nul
blijft een bron van voortdurende zorgen
Zij zwerft als de schaduw van een vogel
over stegen, straten, binnen- en buitenplaatsen
verborgen voor mijn dove oren en blinde ogen
Zij scherpt het lange, zwarte mes van waanzin…