1212 resultaten.
Een eigen wereld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
602 waar vroeger
schemer licht was
in de duisternis
stilte het altijd
voor het zeggen had
als laatste woord
heerst nu kilte
in transparante drukte
zonder schaduw
sprookjes sagen
mythen en legenden zijn
bronnen vol gelukkige ellende
de levensrode draad
spint juist garen bij
dimensies vol met fantasie
laat woorden uit
hun werkelijkheid…
Bij het afscheid van Suzy B.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
647 In luisteren was jij goed
Jij hield van positief
terwijl ik sprookjes deed
van Roodkapje en de Wolf
de Wolf en de Zeven Geitjes.
Jouw sympathie had de wolf
die jammerlijk verdronk
met stenen in zijn buik
maar de Zeven Geitjes
en Roodkapje waren gered.
Dat had ook wel wat.…
Oneindigheid
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
474 wordt weer groen
Na dagen winters wit
De ijskristallen smelten
Het sprookje is verteld
De bloemen zullen bloeien
De tulpen en de rozen
Met geuren en met kleuren
Het verhaal zal verder gaan
Liefde gaat altijd verder
Over paden, over zeeën
Door bossen en door bergen
Er is geen eindbestemming
Er is alleen de liefde
In sprookjes…
de smaak van Ingmar Bergman
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
724 de smaak van Ingmar Bergman
grimassen verstoren de gang
van de wind
de eenzaamheid
slechts rotsen en dromen
scheppen de beelden
van de schilder
tastbaar het lot
vrouwen ontvangen
tussen kleffe dijen
de webben
het gruis
van eeuwen
de melkende zee
de tempel als kasteel
stemmen achter de branding
verstoren het gaan…
orangegloed
hartenkreet
2.3 met 14 stemmen
2.025 Zomaar een dag
schrijven wij luchtkastelen
in het zand
gewoon omdat het mag
deze nieuwe geboren dag
schrijven wij kastelen in de lucht
zolang wij maar blijven dromen
bliven wij geloven
alles gaat uiteindelijk open
zolang dromers en klaprozen
zingen
luchtkasteel met zijn gote vlindertuin
zijn open
Nu…
Illusie der eeuwige jeugd
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
491 Wat ochtenddauw doet verfraaien
laat spinrag vergeten
Zo vergeet men die jong is soms
degenen die oud zijn
en tot grijs vervagen
De ouden van dagen vergeten daarintegen nooit
hun reeds vergane gloriedagen
toen zij als het frisse ochtenddauw
het spinrag tot een kasteel van kristal verfraaiden
de zon op hun jonge huid voelden
en dachten dat…
Het ritme van holbooggewas
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
387 je sprookjes laat
je leven wilt leven
dat echt, realistisch,
niet nymfomanistisch
gewauwel maar rauw
en recht voor z'n raap is
en tevens (belangrijk,
o vrouw Katelijne!)…
Papier is geduldig
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
786 De huizenprijzen stijgen weer dit jaar
3,1%. ‘t Is ‘n gegeven
Zo’n nieuwtje geeft ons hoop en hoop doet leven
Het hangt van statistiekjes aan elkaar
Zie al die cijfers nu toch op ‘n rij staan…
De crisis is al jaren aan ‘t voorbijgaan…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen
en zacht de sprookjes…
vol blonde nimfen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 zacht zijn de sprookjes
die ik schrijf
vol blonde nimfen en
donkerogen die voor je
sloven ook jij gaat in
die werkelijkheid geloven
de gespierde borst
een schouder om te toeven
in rust van zekerheid
warmte om te proeven
ja, ben ik bij je in dat
vreemde land en knijp je hand
ik ben je prins
geloof in zon en zee
loop zachtjes…
door alle ruimte heen
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.485 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
door alle ruimte heen
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
1.232 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
de maan in een fles
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
720 het geluk af
waarheid wordt weer een leugen
of zijn het twee gelijken, zonder einde
ik treur om ons
en de windvlagen zonder
scheppingsdrang
wij hadden “wij” opgetild
verdronken met koraalogen
aan het strand
naast het beeldhouwwerk
uit brede golven
gemaakt
ik ben nooit
een goede matroos geweest
en de maan poseert enkel voor sprookjes…
als het uur slaat
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
993 anders dat
men van een dichter niet wil horen
hoe het verlangen
zichzelf neerschrijft in wisselwoorden
vreemd aan rust
zijn handen liggen stil, nog wachtend
op vlagen doodslag, met de vuist omhoog
averechts, alsof het in iets geloven
het duister zou oproepen
zo zal het zijn
dat het raam steeds gesloten blijft
smal begraven in de woning…
Huilend huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Heb je ooit
een huilend huis gezien
vraagt ze
een betraand gezicht
lege onbewoonde kamers
schimmel op het plafond
dat piept en kraakt
door regen en wind
een huilend huis
ja, ik woon daar
in die arme woning
zonder geld, vrijwel naakt
ik leef daar ondersteboven
antwoord hij, zijn tranen droog
simpel in zijn verschijning.…
dagje Efteling
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.255 wij waren er kind aan huis toen
Anton Pieck in ons dorp ooit
een sprookjeswereld schiep
waar schoentjes dansen konden
reusachtige paddenstoelen ons
met speelse deuntjes verbaasden
die pure verwondering voel ik
nog steeds als ik ‘t kasteel van
Doornroosje betreed
waar ik m’n kindertijd verslond
het jochie van toen pardoes
weer…
den trap... afgedaan
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
675 zo schots als rots
natuurgeweld in handen van
een stielman zonder waterpas
met treden uit bomen met
hun namen onuitspreekbaar
hangt de trap uitdagend
aan haar muren ankers
trede voor trede een
eigenzinnig verhaal
voor iemand nieuw
telkens weer gecharmeerd
door de aanblik van een kasteel
en niet zozeer het gebrek
aan middel en vakmanschap…
Speelkwartier
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
797 En niemand
ziet hoe
alles wat het was
bijeen met zichzelf
nu rent over de vloer als een kleuterklasje met speelkwartier
over het schoolplein naar de zandbak waar alles vies wordt als kastelen
worden gebouwd waaruit prinsessen worden gered
omdat die vroeger, opgesloten
door vaders, stiefmoeders glashartige
toverheksen, nooit hun eigen…
boem!!!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 op een podium
kun je soms heel even
meevliegen zonder vleugels
en wonen in 't kasteel
van de verbeelding
maar als jij de muze bent
die de maker dient
en de maker bepaalt
ben je onderdeel
van zijn decor en decorum
dan loop je het gevaar
vlak voor de gordijnen sluiten
vleugellam te landen op de planken
van zijn uitgespeelde spel
met…
umbra mortis
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.536 umbra mortis (in de schaduw van de dood)
onder de boog van walviskaken stond zij
met open of gesloten ogen in haar tent
en tergend traag bewoog de burqa toen
naar het huis der vele woningen
in het hart van het dorp het hoog hotel
amos volgde haar beschaamd over zijn volgen
maar argwaan had woning in hem gemaakt
was het wel een vrouw?…
Woningsdag, dat wringt voor mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wat is er allemaal niet gebeurd
zeg maar de afgelopen 40 jaar van
30 april 1980 'geen woning, geen kroning’
tot a.s.
27 april 2020 ‘geen koningsdag, maar woningsdag’
er is veel gebeurd maar intrinsiek weinig veranderd
inzake de waarborging van een woning voor iedereen
we hebben nu Zijne Majesteit Koning Willem Alexander,
de zoon van…
Niet meer dat meisje
hartenkreet
4.5 met 40 stemmen
1.764 Ik ben niet meer dat meisje
die in sprookjes heeft geloofd
ik ben een oude vrouw geworden
wiens levenslust wat wordt gedoofd.
Ik ben niet meer dat meisje
met die mooie nieuwe rode step
ben door ervaring wijs geworden
en doe het met de dingen die ik heb.…
Ansichtkaart van Lente
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
601 Gefotografeerde bomen
vertalen jouw zwijgen
energieker in de knoppen
dan mijn eigen loze woorden
Lente groeit in oerbos
jouw leven bloeit in mij
hoopvol en verwachtend
als een veulen in de wei
ik laat je niet meer los
in mijn innerlijke zon
overgoten droomrivier
tot aan de doordeweekse einder
komen sprookjes tot bloei
vol bloesemen…
Onverhoeds
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
766 even stil doet staan, stamp 't
nogmaals aan daar deze gevoelens
zorgvuldig leken weggeborgen
en nu veel te dichtbij willen komen
grijpt het mij onverhoeds naar de keel
waardoor mijn schreeuw wordt gesmoord
evenals al die anderen die schreeuwen
lijken ze onhoorbaar, ondergesneeuwd
in dat grijze verleden, van toen men
nog graag in sprookjes…
Hand op je hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 wij spreken
dezelfde woorden
maar in jouw
letters wonen
andere tonen
als jij mij
temperamentvol
iets wijst kleurt
landschap zijn
zuidelijk pigment
in je ogen
donkeren sprookjes
uit de duizend
en een nacht
verpakt in je lach
wij verwesteren
in het klip en klaar
maar vergeten de
warme momenten
van familie en haard
toch smaak…
niets van toekomst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
818 spreken af aan het station
klokslag
als de laatste trein vertrekt
en ik zie de dichter
vallen uit zijn woorden en uit
mijn hoofd
alsof de boodschap
niet genoeg is om de afstand
mee te dragen
vertel maar wat, zeg je
maar ik hoor
slechts dat ene woord
van tijd
dag, vorm ik
en verlies de ruimte
in het likken van mijn woning…
HEUVELHOFJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 In Breda s zuidwestbuurt
glanst een kleine burcht
vol opbeurend wit omgordt
een keurig onderhouden tuin
de lieflijke veste heeft
vele woningen in zich
waar de vredesstem klinkt
het leven der geborgenheid
houdt zijn staf omhoog
maakt luchtige zwaaiing
vereent het wezen van eenling
met duurzame broederschap.…
WELDRA SLAPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
300 Weten en gevoel
van sterke vreugde
zweeft over heel de wereld
wil een ieder strelen
bezoekt het rijk der weelde
even graag de armoede
dringt door paleizen
en kleine woningen
veredelt schuren en stallen
brengt zijn geest in
hemelbed
smalle matras
of strozak
die gezamenlijk
het alles belovende
van de legerstede scheppen.…
Strandwandeling
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.248 tegen de wind in en tegen het beter weten,
de snelheid van mijn gang vertraagt
op weg naar het vergeten,
een blauwe vlek tot aan de horizon
het schreeuwen in mij stilt
en in de wind die keren kon,
mijn hoop wordt opgetild,
raap ik een schelp uit het rulle zand
en staar naar het vertrouwen
dat in de vloed van zee naar land
jou mijn kasteel…
de nacht is een kat op trage poten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
621 de nacht is mijn kat op trage poten
ze woont in een wit kasteel
met dikke muren die kluisteren
als we buigen naar zware wind
sterrenbeelden vallen uiteen
in ovale ogen breder dan de maan
het verre licht, fijn wit zand
ooit valt alles uit elkaar
zweeft alles zacht met iedereen
ik raak de dag
hij is van steen…