806 resultaten.
Magie van de erhu
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
799 Delicate vingers
Beroeren de enkele snaren
Van het eeuwenoude
Instrument terwijl
Emotie ontspringt
In de vorm van zuivere klanken
Vormen tranen
In de zwartste ziel
Maar verdwijnen
In de mysterieuze ogen
Van de erhu-speelster
Gekleed in brandende qipao
Realiteitszin verliezend
Begeef ik mij in
Magische wouden
Waar een glimp
Nog meer…
Blij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
836 Een nacht onder narcose, en snedige messen
waken in een woud vol huilende wolven
geblinddoekt de Mont Blanc beklimmen
trein reizen naar een onbereikbaar oord.
Buitenboord.…
Jouw lied
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.092 Vul mijn leven zoals het woud de zuurstof leven geeft
Geef mij kracht zoals alleen liefde geven kan
Laat mij sterven in jouw armen
Kom, laat mij weer leven
Geef mij toekomst die iets waard is
Laat mij weer lachen met een hart vol liefde
Vul mijn hart met liefde
Zoals de getijden de lente met liefde vullen
Geef mij de rust van een slapende…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 de neerwaartse gloed tussen leven
en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot oude kransen
- de aarde is koud
een onverdraaglijk woud…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Ik toef in een woud van rozenbomen.
Witroze schemer verzacht een zangersmond,
die overal klinkt, uit bloemen, op de grond.
Broederschap tussen elfen en gnomen?
Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen...
Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 Ik toef in een woud van rozenbomen.
Witroze schemer verzacht een zangersmond,
die overal klinkt, uit bloemen, op de grond.
Broederschap tussen elfen en gnomen?
Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen...
Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.…
De ganzen schreeuwen lelijk in de vert’
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.101 Ik hoef u niet te jagen als het hert,
Wanneer ik straks in woud en herfst weer dool,
Ge zijt een winterspijs, al blijft de snert
Mij liever nog dan alle bout en kool.
Gij waggelzieke vogel, Moeder Gans,
Ge voert mij telkens weer in vreemde dans
Van ganzenbord tot het Romeins verleden.…
De winter is nu eindelijk gekomen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.773 De winter is nu eindelijk gekomen,
En beemd’ en woud zijn wit van sneeuw en rijp,
Bevroren zijn de vlieten en de stromen,
Verdord is al wat vruchtbaar was en rijp.…
TEGEN MIJN WIL
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
767 onder mijn voeten
ritselden krakend door het nachtelijk kil
Ik zou mijn lieve schat thans ontmoeten
het schijnt echter dat zij dit niet meer wil
Gedroogd traanspoor over mijn wangen
en mijn ogen zo lange reeds uitgeweend
Sterven doe ik van onvervuld verlangen
naar een lief, wier hart lang is versteend
Zachte schreden door het donkere woud…
RUST VOOR RONDDOLERS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Daar hangt een woud- en keukengeurenkrans
om mensen aan tuintafels, vloeit onverstoord
in hun smaakzin, die naar klare eenvoud hoort:
klein spijsgenot spreekt als Moeder de Gans.
Schilderijen en gordijnen maken
binnen een zacht huiselijk schemerlicht,
gelijk aan warme ijle sinaasappeldamp.…
Nocturne
gedicht
2.7 met 17 stemmen
5.712 Bidt de mond den appelbeet te vieren,
wijkt de blik te wimper voor gevaar,
waait de scheemring over lustrivieren,
wenkt het lied over de nachtgitaar,
beeft het woud onder den roep der stieren,
wiegt de slang – de melodie gewaar –
weiflend over spleten zich en wieren:
schrijft de vleermuis met nerveuze zwieren
mij den wil voor van…
WAT KOMT ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.282 Weldra dwalen in dit wonderlijke woud...
Mochten we dan op een lichtje bouwen,
een kaarsvlam, welke voor ons uit wil zweven,
echter niemands bezit is, zichzelf behoudt.
Het zwakke schijnsel, steeds te vertrouwen,
zal schuchter, maar vol engelenkracht leven.…
Vader Aarde, Moeder Wereld
gedicht
2.3 met 26 stemmen
7.191 De wouden van de droom, de perken van het licht.
Ik houd die twee maar moeilijk uit elkaar.
Maar nu ik hier mijn woorden samenraap,
ontbindt zich, vader, moeder, haast uw paar.
Kom toch te bed, en slaap en waak in dit gedicht.
--------------------------------
uit: In duizend kamers (2006)…
De zaden van de zilverberk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
473 Een woud van twijfel rijgt
zich aaneen in zwijgen, onder
de kalende kruin niets verteerd
waarin het bladgoed zich herkent,
het doorbloedt als levend bewijs
het weefsel van de nerven.…
LENTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.060 De vogel tjuikt zijn liedje weer,
In blauwe dromen ligt het meer,
Een zachte wind waait door de lucht,
En sterft in ’t woud met flauwe zucht.
Hoor! welk melodieus gekweel
Stijgt uit der nachtegalen keel,
Jong licht schiet door de luchten heen,
Jong mos groent op de grauwe steen.…
Ontembaar is in mij het wreed verlangen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.199 O Gij oneindigheid van zon, en zee, en strand,
En woud, en stroom, en dier, en mens, en plant,
En kleur, en zacht bewogen fijne luchten,
Hoe wilde ik scheuren, en hoe min ik U.…
De Toverfluit
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
516 Toen heeft hij, dolend door het beukenhout,
zijn allermooiste opera bedacht;
gezongen met de adem van het woud,
betoverd door de stilte van de nacht.…
Jagende verwachtingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Een woud van twijfel rijgt
zich aaneen in zwijgen, onder
de kalende kruin niets verteerd
waarin het bladgoed zich herkent,
het doorbloedt als levend bewijs
het weefsel van de nerven.…
Een zonderling heb ik gekend
poëzie
4.5 met 2 stemmen
916 En buiten, zie de zon, het geurend woud,
De weelde der natuur, gij met uw goud,
Wat baatte het uw ziel, uw lijf, uw huis?
Uw huis valt in elkander vroeg of laat,
Uw lijf verkeert straks in een rottingsstaat,
Was ooit een ziel benard als in die kluis?…
dromen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
550 ik zie u wel denken
in welke wereld vertoeft
hij, die turende grijze
zal hij naar gisteren wenken
of nu al naar de dag van morgen
in een golf van melancholie;
in koude of warmte geborgen
ik zie vlammen die vervliegen
uit brandend hout
dat haast tot as is teruggekeerd
en kijk in de haard naar mijn jeugd
waar ik met het woud…
Teoreties
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.392 Hoewel ik in kontakt sta met het water
mijd ik het hoger vliegend vuur niet
en beweeg mij graag door een hemels woud
van aardse benen.
Ik ken die mij herkent: innerlijke fotografie.
Onder het knippen van mijn pupil gaat het doodste beeld leven.
Maar het beeld dat spreekt spreekt met uw mond: ik wórd gesproken.…
In het wildkleurige
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 de uren zijn feest
weggedoken in de
anonimiteit vierde hij
bevrijdingsdagen
geen verantwoording
en vragen als hij weer
opdook met hoe het
was of elders is geweest
hij wist zich jager
op groot wild in donkere
wouden van herinnering
selecteerde prooi op mooi
kende het uitdagend
bewegen de vragende
blikken het schikken en
ontsnappen…
NEGENDE SYMFONIE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Volslagen doof
schrijft Beethoven zijn meesterwerk
de pen schuift hortend dubbend
dan stotend over het papier
de noten springen wild dooreen
spreken van een ruig woud
dat doorschoten wordt
door felle bliksemstralen
waar donder boven buldert
houthakkers stappen moeizaam voort
dragen stammetjes op hun rug
hierin ziet de kunstenaar
al het…
zelfs op onbekende paden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.826 zelfs op onbekende paden – hier vol vergeelde bladeren willekeurig
voor mij uitgespreid
zoek ik de weg naar het vertrouwde dat mij verbindt met een niet meer
in te halen tijd
het verbond van zomereik en winterlinde (wild het woud) vol oude
volksnamen als lichtminnend sterrenmuur in tuilen bloeiend hemelsleutels
boterbloem verguld
waar ik als…
De Toren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Een veilige, vertrouwde omgeving waar je thuis bent,
jezelf zijn kunt, je eigen dingen doet, zonder vrees
voor de boze buitenwereld, het woud vol wolven;
geborgen.
Een gouden kooi binnen dikke muren met kantelen
en schietgaten; de opgehaalde ophaalbrug sluit
de slotgracht vol verdriet en pijn buiten, eenzaam
opgeborgen.…
KIJKGENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Hoe in het woud de geëerde helden
rustig genieten van boomkruin en plant,
vertellen de verhalen uiterst zelden.
Wat zij ervaren bij lover, omrand
door zon of schaduw, zal men nooit vermelden,
maar houdt in de geest van rijpe lezers stand.…
Biotoop en anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 heeft altijd in aanzien
gestaan en waar
de gewone mens
nog met hun engel
konden omgaan
had de bezielde
een opdracht te
vervullen net als
bomen en planten
in hun eigen biotoop
op weg naar
zon en energie
waarbij schaduw en
wind harmonieuze
contactpunten waren
van het dag en
nachtritme binnen
de jaargetijden die
door bos en woud…
Pescadora
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
602 Een vogelkers, een ridderspoor, een haan
Ontsnapt uit eldorado
Pescadora
Ik duinde gras, en zag opeens een mees
In 't woud van la foresta
pluviale
Op monterosa grutto's in platanen
En op de allerlaatste bladzij
Kees
'Daar schuilt een adder onder 't groene gras!...…
BOSWONING
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
506 Deur en raamluiken spreken taal van hout,
weerkaatsen de stem van omringend woud
vol ineengedrongen, knoestige bomen.
In de kamer heerst aangename eenvoud
van ruw timmerwerk; nette muizen komen,
mogen hier geborgen bestaan bekomen.…
Puzzelvreugde
netgedicht
1.0 met 8 stemmen
1.031 Stamt u werk'lijk uit dat Somalische woud
waar raadselachtige bomen van mensen houden?
Komen dáár uw warme woordsommen vandaan?
Ontvang in vreugde deze decoderingen.
Mega moeite om bij u binnen te dringen.'…