3044 resultaten.
Cirkels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
372 jij die beweert dat de wil een ziekte is
je hebt het leven niet begrepen
ook ik lijd aan nogal wat waan-ideeën
zoals bijvoorbeeld
dat zeldzaam en uitzonderlijk hetzelfde zijn
en coherentie een deugd is
ik wil het allemaal
de rust en extase
reflectie en beweging
het geld en evenwicht
de nacht en de dag
verzaken en omarmen
ik wil het…
Treurnis en hoop.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
210 Zelf vind ik dit wel vroeg, maar zij
moet leven met veel duisternis, door ziekte
van haar man die nu moet revalideren.
Wat is het leven hard soms voor zovelen
die erge dingen moeten dragen.
Hoe durf ik dan nog klagen over iets
dat maar heel even zwaar of moeilijk is?
Toch is er hoop, altijd opnieuw,
dat kan de herfst ons leren.…
verloren strijd
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
3.276 als kennen en vergeten
een eigen leven leiden
als niet kunnen en het weten
mijn geest en ziel bestrijden
als doen en telkens laten
mijn lichaam zal verzwakken
als zwijgen en willen praten
mijn herinnering uit gaat vlakken
ben jij dan ogen, mond, hand, benen
voor een verloren man?
wil jij dan voor mij wenen
omdat ik het zelf niet meer kan?…
Brief aan mijn moeder
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.822 Mam,
Je bent zo anders geworden
niet meer degene, die je was.
Als een bloem, die langzaam verdorde
als ogen, die tuurden in as.
Een schim van zoals ik je kende;
ik zie een masker op je gezicht.
Ik zie weer wanhoop en ellende,
schaduwen en veel te weinig licht.
De strijd, die in het duister woedt
het daglicht niet kan verdragen
het onderkruipsel…
Parkinson
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
5.256 Hij is een trouwe kameraad
Gewoonweg onafscheidelijk,
Is altijd aan mijn zij
Verlaat mij nooit
Of ik nou droevig ben
Of uitgesproken blij
Hij blijft bij mij
Parkinson weet van geen wijken
Ineens was hij mijn metgezel
En merkte ik zijn aanwezigheid
Hij kwam bij armen en bij rijken
Zo ook bij mij en was nog onbaatzuchtig
Ik deed nog erg…
Lekgebeten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
846 Al wat ik aan liefde ontvang
- het is niet gering -,
ontglipt me snel, ik ben te bang,
ik blijf zonder beding.
Dat ik leef heeft geen belang.
Het is alsof ik verdring,
te bang ben om vast te houden.
Ik ben geen mens maar ding,
en toch te schuchter om op te bouwen,
om mee te sluiten in een ring.
Ik heb geen grip op het bestaan,
het glipt…
Stigma
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.320 De tijd voedt mijn wonden
eerder dan dat hij ze heelt.
Helen doet hij alleen de gezonden,
de mensen die goed zijn bedeeld.
Ben je eenmaal diep geschonden,
heeft iemand je opengebroken,
zonder dat je wilde vastgebonden
en je in het huiverend hart gestoken:
dan is elke dag weer een titanenstrijd,
een gevecht om dood en leven;
niemand die…
Jij
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.015 Je hebt altijd veel moed,
dit doet een ieder goed.
Je blijft in je gezin de spil,
steeds weer van goede wil.
Je lichaam spreekt je aan,
hoe moet ik verder gaan?
Je hebt steeds weer die vrolijke lach,
ook al was het niet prettig de vorige dag.
Je gaat door stormen en wind,
dit is wat ik zo geweldig aan je vind!…
Angst
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
3.333 Woorden dringen zachtjes mijn gedachten binnen
en wat als ze onverhoopt toch iets zouden vinden?
Ik ben best erg jong nog..
en heb een kindje om voor te zorgen ..toch?
Ach... het zal allemaal wel loslopen vast..
omdat een andere uitkomst gewoon niet in mijn leventje past.
Tuurlijk denk ik er wel over na,
maar pas als ik zou weten dat het niet…
Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.011 Gij die de ziekte kweekt en doet haar weer verdwijnen,
aanziet een Christen-hart, belegerd door veel pijnen.
O Vader alles troosts! Gij weet en ik beken,
dat ik een aarden vat en broos van stoffe ben.
Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter,
mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter.…
Alleen
hartenkreet
4.3 met 41 stemmen
3.262 bedrijf vol mensen om je heen
Op de afdeling waar je werkt
In de kantine waar je rustig eet
Allemaal aardige collega's om je heen
Een gezin vol liefdevolle mensen om je heen
Je vrouw die van je houdt
Een kind dat op papa vertrouwt
Dan ook nog al je goede vrienden om je heen
Een wereld vol mensen om je heen
Toch voel je je, samen met je ziekte…
De onverbiddelijke tijd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.183 Een hoopje schroot in een oude rolstoel duw ik voort
Zijn beenderen omspannen door een witte doorschijnende huid
De wind laat zijn slappe huid wapperen als een losgeslagen dekzeil
Een heuvellandschap van rode tumoren op zijn magere hoofd
Gieren wachten in kale bomen op het onvermijdelijke
Hoog boven de heuvels spreidt een adelaar zijn vleugels…
naamloos
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.229 Met een tas
om mijn schouder
en een bus
in mijn hand
trek ik de deur
achter me dicht
Voor jou is het te laat
het helpt niet meer
dat ik hier loop te collecteren
Maar hopelijk zal het
voor andere wel helpen
zullen anderen genezen
zullen anderen weer verder leven
zullen anderen niet dood gaan
net als jij
Stomme kanker..…
Zij gaat naar de haaien
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.398 kopje onder, kopje boven
het is moeilijk te geloven
waar ik leven probeer te zaaien
zij gaat naar de haaien
in een wereld waar ik niet spreek
van hel en hemel en ook niet preek
heeft zij zelf keuzes gemaakt
die mij diep hebben geraakt
ze staat niet langer op kant nog wal
want wat is nou eigenlijk het geval
ze accepteert niet hoe ze zelf…
CHICKEN
snelsonnet
3.6 met 35 stemmen
3.283 Het Thaise volk wordt overmand door vrees:
een kippenboutje kan je einde worden,
maar sussend vult het kabinet zijn borden
met dat o zo veelzijdig stukje vlees.
Mijn vrouw is bang voor muizen, dus u weet
waarom ik vaak beschuit met muisjes eet.
(p.s. En voor arachnofoben in ’t gezin
eet ik van tijd tot tijd een suikerspin.)…
Moe
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.870 Het hoofd raakt leeg
De zinnen worden korter
Ik slijp nog wel de geest
Maar ’t gaat niet vlotter
De wil me te verzetten
wil niet opstaan uit de luie stoel
Toch ga ik het nog eens weer proberen
‘t stellen van een doel
Die moeheid
en droefgeestigheid
die twijfel aan de zin
sluipen bij mij in
Gelatenheid wordt regelmaat
De tijd tikt…
Stilaan
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
512 STILAAN HEEFT
MIJN LEVEN OOK HAAR
MINDER GOEDE KANTEN
BLOOT GEGEVEN
HET AFVAL
VAN DIVERSE CRASHES
MET COMPONENTEN
EN EEN TE GROTE DRUK
ZOU DE OORZAAK
KUNNEN ZIJN VAN EEN
VAN EEN NOG NIET
GEVOELDE PIJN
DIE OOK DOOR
LEEFTIJDSFASE ONGEMERKT
IS GEDRAGEN NAAR EEN
PUNT VAN NO RETURN..
WE GAAN NAAR EEN NIEUWE
PERIODE ZONDER SPANNING…
Posttraumatische dystrofie
hartenkreet
4.4 met 57 stemmen
2.764 Bijna niemand begrijpt wat ik voel,
bijna niemand begrijpt wat ik doormaak.
Bijna niemand voelt wat ik voel,
zoiets gebeurt niet vaak.
De pijn die ik voel,
is niet te verdragen.
Geen mens die dit voelen wil,
dit duurt langer dan een paar dagen.
Het lijkt of ik weinig pijn heb,
maar ik bijt mijzelf er gewoon doorheen.
Ik probeer vrolijk…
vervreemding en eenwording
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.978 als ik oude spullen zie
en mijn babyfoto's
mijn vader en moeder
lijkt de tijd zo vreemd
en toch zo dichtbij
ik weet: ik ben veranderd
toch is de basis al gelegd
en heb ik een stille kracht gevonden
mijn eenwording nadert
tussen gevoel en verstand
ik ben kwetsbaar maar toch weet ik
ik ben veilig en goed genoeg
na deze levensles,
na uit…
Mijn vader in de weide
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.185 Mijn vader in de weide sprak twee talen
Hij brak het ijs voor de avond viel
Voor de zwaluwen vertrokken naar het zuiden
Ik kon niet over de schutting heen kijken
Goed vergelijken met kwaad
De littekens heelden niet, de tijd verzuimde zijn plicht
Zomers gleden voorbij, bar en willoos
Als paarden drachtig van een hete wind
Nu draag ik zonder…
Ongeneeslijk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.188 Je lacht je een weg
Je rug draait naar morgen
Waar hij met zijn zorgen
De grondslag weer legt
Je grijpt je aan zinnen
Vertelt ze met woorden
Wat ze nooit zullen horen
Want ze beminnen
Het leven
Maar jij bent al verder
De toekomst staat vast
Het loopt af
Vanaf nu
Daarom kun jij zingen
Want de zorgen voor morgen
Zijn jou al gezegd…
Ik laat je
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.136 Ik laat je nu maar weer met rust.
Ik streelde je bleke wangen, de grauwe kleur
en heb je goedenacht gekust:
Toen sloot ik de deur.
Wat zo aarzelend eerst begon
tast nu je lieve lichaam aan.
Ik wou dat ik wat kon,
dan had ik dat allang gedaan.
Was dit ’t laatst dat wij zo spraken?
De gedachte doet verdriet.
Waarschijnlijk zul je wel ontwaken…
Autisme
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.753 Stil ging hij in de hoek zitten
kuiten tegen zijn billen
hoofd schuddend op en neer
niemand die iets zei
niemand die iets vroeg
maar ook niemand die beseft,
een lach is al genoeg……
Dementie
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.572 Zusters heb ik niet
maar drop lust ik niet
vertel me waar het licht schijnt
Ik tel tot drie, en jij?
Nee, verstoppen heeft geen zin
woordend dansen in je ziel
vraagtekens staan in je ogen
Wat is dat voor geluid?
Weet je nog van toen?
ik kan me niets herinneren
ach kind hou mij eens vast
donder toch op, je bent me slechts tot last…
Elk Nadeel...
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
761 Besmet door één vermaledijde druppel,
Lig ik met covidklachten op de bank,
Ik fantaseer, drink warme gemberdrank,
En mep het virus met een honkbalknuppel.
Maar ondanks dat ik vrij veel hoest en hijg,
Ben ik niet bang meer dat ik het ooit krijg.…
geef het liever nog geen naam
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.034 terwijl mijn gedachten
gaandeweg verweren
besluipt een vage angst
mijn lijf en geest
ik geef het liever nog
geen naam, verstop van
dag tot dag mijn ongemak
in zwijgend verder leven
voel de tijd reeds
vluchtig verwaaien
zoek mijn houvast
in wie ik was
verweesd en verward
koester ik mijn schrale
zegeningen…
absent
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.068 je zou erbij zijn
in de vlam van elke kaars
en iedere zonnestraal
die door de glasramen
scheen
en toch
kon ik je enkel
horen in het luiden
van de klokken…
Dode sneeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Overleven doe ik
In sneeuw die
Dood is,
Dode sneeuw
Die roemloos
In en om mij heen
Gesmolten is -
En vlokken die
Voorgoed aan mijn
Einder verdwenen zijn…
Beroerte
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
4.593 Ze kijkt me aan
met hulpeloze ogen
die nog niet geloven
dat dit haar is overkomen.
In haar gedachten
loopt ze, lacht ze,
gaat ze hierheen
en daar;
moeiteloos
verplaatst ze zich,
waarheen dan ook.
Is het háár lichaam
dat hier zit
in deze stoel met wielen?
Is het háár been,
háár hand
die als een vreemde
aan haar lichaam hangt?
Met…
Jij piest nooit meer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.374 Gemorst zoals roestige spaken
in het wiel kraken en de as
slingerend draait om de behoefte
van de voortgang is jouw zadel
leeg want de dood boekte je vlucht
alvorens je had betaald
Ergens een familiair trekje
al was je gezicht wat ronder dan
dat van mij en telkens als je komst
vooraf werd gemeld maakte ik
mijn schans wat minder haaks, want…