1372 resultaten.
grondwerken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 hoger dan bodem
verwaaid tot maaiveld
niet aangesproken, nodig
groei uit geboortegrond
altijd statenloos, nooit eender
wel vertrouwd
een weiland met handen geploegd
door zonlicht omzoomd
ook 's nachts maar dan kalm
grind, van zand gescheiden
grensoverschrijdend
door inpandig aanliggen
hemelstormen, allesomvattend
geen eeuwigheidsduur…
Zingend licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 Gek licht
Ik hoor het zonlicht
Het spreekt tegen mijn gezicht
Ik lig hier maar wat
Maar niet zomaar wat
Het is niet alleen maar licht
Ik lig gestrekt, zingend door mijn huid
Ik zing zacht, beantwoord het licht
Ik lijk wel compleet gek
Zingend tegen een licht
Dat ik hier lig, dat is waar
Ik ken alleen maar dit licht
Het is gek
Dat licht…
Dichtverlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Strooien mijn gedachten
langs helder blauwe lucht
of in sterrennachten
zenden naar licht der maan
laten vliegen over horizon
om daar in zonlicht verder te gaan.…
het grote onbekende
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
405 Het voorjaar hing in de bomen
Het prille zonlicht maakte het leven lichter
De dingen hadden weinig gewicht
Zij liepen door de dagen heen
Toen de blauwe schemering
De lindeboom vond verdwaalden
Haar woorden in de takken
Wanhoop klonk zich vast in de beukenhaag
Tussen de zwijgende zerken
Het fragiele voortgaan over het pad…
Optillen in stilte
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
542 Zonlicht op water
stilte draagt mijn zachte hart
wortels diep in rust
Ik wandel door het
woud, waar het zonlicht teder danst
op waterrimpels, raak alleen wat zich openstelt — mijn
tere hart voelt stilte als een zachte stem die mij optilt nog vóór het woord.…
Het zachte ritme
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
369 Onder het gefilterde
zonlicht van luie middag en luisterende
kruinen, neemt mijn huid warmte op, het lichte gewicht
van dagen, en het hart ademt mee met de trage pulsen van de natuur.
En toch.…
De maan
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.427 Het maanlicht zo helder
En toch zo koel
De sterren aan de hemel
Elke nacht kijk ik naar hen
En hoop dat jij er ook naar kijkt
Zover van mij vandaan
De maan en sterren
Schijn voor ons
Je gaf je zelf aan mij
En ik werd toen de jouwe
De maan
En de sterren keken toe
Hoe wij elkaar toen vonden
Het zonlicht dreef ons uit elkaar
Het…
Time
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.105 Tranen in mijn ogen
Getuigen van stille momenten
Het zonlicht geeft kleur
Aan mijn wenen
De maan omhelst een zachte glans
In mijn gebeden
Een roos schenkt geur
Aan mijn verdriet
Een vlinder bewaart de vrijheid
In mijn leven
Tranen in mijn ogen
Getuigen van ongetemde dromen
Tears In My Eyes
One moment in time.…
Zomerbuitje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
892 Zwaluwen lijken
verwonderd
en licht:
wiegende wind
ruist door bomen en stegen:
't zomerse zonlicht
stond me wat tegen.
Zwaluwen dansen
door dit paneel
van schuivende wolken
en grijsgrauwe kleuren.
Toch blijft augustus
met zomerse geuren.…
Weemoed
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
926 Nee, het is niet
Het onophoudelijk ruisen
Van regen
Niet het grijs
Dat zijn deken
Over de huizen legt
En in stilte
Mijn oren verdooft
Niet het ontbreken
Van vogelgeritsel
Onder de pannen
Ook niet de geur van stamppot
Wat me weemoedig maakt:
Het ontbreken
Van uitbundig zonlicht
Kinderstemmetjes
Laat op straat
Geuren…
Warm Gevoel
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
2.024 Maar als jij glimlacht
stroomt stralend zonlicht
door de spiegels van jouw ziel
mijn hart binnen
Met gloeiende wangen
gevoed door mijn liefde voor jou
voel ik alleen nog maar
... warmte !…
Was al tegen een inval voor zij voor waren.
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
683 Zouden meer mensen in Holland
Zonlicht hebben aanschouwd?
Ik vind dat ik mezelf goed ken
Maar wie ben ik het te vragen.
Is den Haag niet de stad van het recht.
Het internationaal recht.
Met respect voor een volkenrechtenmandaat.
We geven belasting op voor een April.
Blijven we nog geloofwaardig.…
schitteringen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
638 hoe jij je hebt verstopt in zonlicht
speels langs bomen ademt en een knipoog legt
op water
in mijn dag geurt een levensbloem
opgestaan uit dood
ik zet een vogeltje op jouw graf
het zingt in blauw
jouw
kleine nachtmuziek
als het kaarsje brandt leeft alles
binnen zachte ogen en - een wereld van verschil -…
zachtpaars
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 in de bevroren grond
rust nog het gewicht van
koude winter
sterfte handhaaft al de slaperige
glans van oude sloten, opgeschoond nu
na de vorst
in mijn borst klopt mijn gegeven
hoopvol als het blije kind dat ik ooit was
je weet me nog, mijn moeder
weet je ook
dat elders, in een vorig leven
pinksterbloemen bleker zonlicht vingen
in…
een ongeklede cirkel
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
568 we vullen kasten
sjouwen meubels naar de plek
waar een antwoord ligt
het maakt ons rustig, zowat overal
en als het nacht is, na de lakens
doen we het licht aan tot we weer uitgeput
naast de vragen slapen
we lopen een eindje om
met het zonlicht in de kamer
en hier en daar en overal
het houdt ons warm, alleen daarom…
Derde Dijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 En toch, ik kan het niet vergeten
Het kleine dorp waar ik vandaan kom
Zomers geleden, zwaluwen vliegen boven mijn hoofd
Lege straten, fietsend naar de derde dijk
Een leeuwerik stijgt zingend op
Uit het gevangen zonlicht van het koolzaad
Toen en nu, momenteel doorkruisend
Zie ik mezelf staan, alleen en niet ongelukkig
De vangst van paling
vergoedt…
wachtruimte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 zo’n blaadje
cirkels schrijvend
aan een draad, gesponnen door
november
het lijkt een stil gebed
welhaast smekend, als het
zonlicht brekend in de oude nerven
scherven vol verkleuring
zet
ach, het leven schenkt opnieuw
het wacht onder de vracht
van afgestorven hoop
de samenloop van toen en ooit
is weggegooid
in lege glascontainers…
wisselkind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 zoals het wit steeds feller wordt
als zonlicht ongehinderd straalt
kleine vogels overvliegen, tot hun vlucht
de tijd inhaalt
en onderin het gras
bloeit mei al in de kleinste bloemen,
wit- dat goud en geel omrandt
haar kleine hand
plukt immer weer
het beste van de overkant
zo doet het
minder zeer…
bloeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 ik schrijf mijn letters
in rood
dichtbij mijn hart, waar
dood en leven één zijn
en ik laat
de negatieve dag
een overgang naar zonlicht maken
achteraf kijk ik terug,
de zegen van een priesterhand
rust op mijn wang, en
op mijn rug
zijn woorden
rust en liefde rond
een kleine grot
verwijzen naar het lot
en niet – naar bange oorden…
Woensdag 20 mei 2020
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
585 WOENSDAG 20 MEI 2020
Morgen komt de melkman
het is dinsdag vandaag
de dag om te strijken
Gedachtenloos en plooi-
baar maken beter passend
in ruime kledingkasten
Een liedtekst te maken
op muziek van Johannes
Sebastiaan Bach
Lucht danst met gouden
zonlicht op stof rond
omhoog naar het plafond…
Zomerzang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 beeld in tegenlicht
en trillende lucht
vaag en vlekkerig
stroperig vloeiend
boten als blokjes
dansend op zee
water golft en deint
spiegelt het zonlicht
vleugels slaan
boven fonteinen
vlammen likken
aan dorre halmen
eenzame zanger
raakt mij diep
met sonore stem
en stemmige tekst…
De borders van altijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
787 jij rivierde
ijsseldiep ketelde
in kampen meerde aan
in veluws open randen
toonde toch je eigenheid
en in alle vergezichten
kom ik je tegen ontmoet je
in de borders van altijd
waar jij
wilde bloemen loopt
bloeit in orchideeën en
uit zonlicht warmte koopt
ik heb je
godvergeten lief
meander en verander
maar zing je eigen…
Twee in het gras
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.295 Haar naam verhaalt van Spaanse melodiën
Van witte huizen rond een stoffig plein
Van koele schaduw in verlaten kathedralen
Van een verliefde muzikant
's Nachts bij een droogstaande fontein
Van zonlicht ongenadigd op je lichaam
Van kruiken vol met zoete rode wijn
Die droogstaande fontein, dat is de liefde
En die verliefde muzikant
Dat zal…
Florence
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
952 Firenze
Stad die moderne oudheid straalt
Je kunt verdwalen in rust
Eeuwenoude stegen vertellen
Hun diepste geheimen
Firenze
De stad van liefde
Ligt in het zachte zonlicht
Waar dichters en schrijvers
Zich laten inspireren
Firenze
Toscaanse schoonheid
De passie voelend
In het nachtelijk licht
Firenze stad van rust...…
wens
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.266 heel zacht komt de nacht
aan haar einde getekend
door zonlicht langs zwarte
randen verleden hemel
blauw zal je verblijden
deze dag en zich in rood
en goud verdwalen tot de
avond valt in zwarte lucht
elke ster een glimlach
zeldzaam als de wens die
langs je snelt als hij valt en
jij vraagt in stilte om geluk…
Verzengende hel
netgedicht
3.6 met 34 stemmen
542 ik zag je
streepjes helder
zonlicht vlechten
afhechten met
pluisjes tijd
die glinsterend
in warme lucht
kou waren ontvlucht
nog was er
geen patroon van
licht en schaduw
in jouw droom
te ontdekken de
realisatie leek zich
aan de werkelijkheid
te willen onttrekken
maar onder
jouw vingers
speelden wit
en zwart hun
eigenwijze…
'k VERBAAS MIJ ALLE LENTES
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
842 de pracht van lentedagen
het wonder der natuur
als groene bomen prijken
in zonlicht temperatuur
goudgeel de goudenregen
de bomen in volle bloei
hortensia's in kleuren
en al het plantengroei
'k verbaas mij alle lentes
wat dood leek leeft nu weer
is weer gekomen tot nieuw leven
dat doet de lente, keer op keer…
liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
978 eiken verkleuren
onder verscholen zonlicht
de grijze hemel
sluiert ruisende regen
over stervend blad
stormen razen sombere tonen
door de takken
die met hun laatste bladergoud
een vaarwel brengen
aan de zomer
waarin wij straalden
in het zonnelicht
liefde en vrede is ons deel
in warme geborgenheid
laten we de stormen razen…
Vol erbarmen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.357 Vanuit
Het zonlicht
Kwam jij nader
Zo breekbaar
Zo onzeker
Onbewust van het heden
Slechts met een flard
Van het verleden
En toen
Kwam hij
Jouw teer geliefde
Er kwam een lach
Je straalde
Een warme blik
Vol herkenning
Hij nam je
In zijn armen
Zo teer
Zo vol erbarmen
Hij kuste
Jij kuste
Hoe mooi kan liefde zijn
Zelfs dan
En nog…
Als het donker dreigt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.376 Schuil niet mijn kind
want onder de deken
wacht enkel nog meer duisternis
wees niet bang voor wezens
uit het land van de sluimer
waar schemering heerser is
het zijn slechts wat schimmen
die vanaf het zonlicht
de avond zijn binnengegleden
ze trekken uit de hemel
- voor hen die slapen gaan-
het nachtgordijn naar beneden
rust nu mijn…