1028 resultaten.
Ik zit in mijn tuin....
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
836 Ik zit in mijn tuin
omringd door bloemen
Fladderende vlinders
en bijen die zoemen
Ik zit onder een boom
De bladeren wiegen
Zie tussen de bladeren
Zonnestralen vliegen
Ik geniet van dit geluk
Uren kan ik me vermaken
Gewoon in mijn tuin
Met kikkers die kwaken
Vogels die fluiten
Met katten die stoeien
Hiervan geniet ik zó
Hier kan…
Een seintje
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.804 Om mijn hart hing een rookgordijn
wazige zonnestralen werden geweerd
een lach en vrolijkheid waren pure schijn
mijn diepste gevoelens waren geïsoleerd
Ineens is daar een seintje dat doorbreekt
het probeert mijn vertrouwen te winnen
maar er is nog steeds verdriet dat me steekt
en dat gaat niet weg door mooie zinnen
Dit seintje weet mij geruisloos…
de zachte kracht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
848 de rimpels langszij mijn ogen
plooien zich bij iedere lach
zij vormen als vanzelf
warme zonnestralen
die mijn blik begeleiden
naar de vraag die ik
in je verlegen ogen zag
geen weg is zo kort
naar jou, naar binnen
alleen een doods gevoel
zou zich bezinnen
en afvragen wat ik bedoel
mijn beider wangen
door lengende
lippen gebold
tonen…
Vangen !
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.159 druppels
met mijn handen
laat ze los in
ledige lucht
wil de woorden
toch behouden
tijdens deze
nachtelijke vlucht
veeg de rimpels
langs het kussen
laat de sombere
lijnen met rust
vang de lach weer
in mijn ogen
wanneer de zon
mij wakker kust
ook al zullen
dagen duister,
lang en misschien
eenzaam zijn
zonnestralen…
In kleur
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.927 Zie hoe door de kieren van mijn gordijn
De messcherpe zonnestralen snijden
Verlichtend ongecensureerd het geheim
Een drama dat ik had willen vermijden
Reeds vertoont zich de verkleuring
En voel jij koud en gevoelloos aan
Je begint je spiegelend glad te krommen
En jij kijkt mij koud onberoerd aan
Toch kan ik jou niet opbergen
En vlei ik…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Zachte zonnestralen verlichten
mijn dierbaarste herinneringen.
Het zilte zand zuigt mij los,
uit de greep van het alledaagse,
de wind speelt, streelt mijn gezicht.
Ze maakt iets los en voert het mee
voorbij het einde van mijn zicht.
Wat is daar toch, achter die horizon?
waar gedachten ongehinderd
worden opgenomen in het zilte.…
December
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
785 Het doet mij vluchten
bij boek en warme haard,
de grijze sombere luchten,
geen zonnestraal die zich openbaart.
Een wens nog nu de dag is vergleden,
dat het voorjaar, zich wat haasten zal,
zodat deze somberheid zal zijn geleden,
en de zon zijn warme stralen opnieuw geven zal.…
DE SPEELTUIN
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
745 Hier zijn veel kinderen duizelig
hebben rondtollende ogen
magen die zwellend duwen
angst voor wat snel beweegt
maar
spelen hardnekkig door
want de heersende lust
uitdaging te tarten
bij fijn én griezelig vermaak
dwingt tot koppig ondernemen
meer dan 't eigen ik vermag
op dit kleine stuk grond
geeft het grut
vitamine-zonnestralen
mest…
Dromendans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.686 Ik zag je dansen op het strand
golven verdronken in jouw ogen
alsof je zweefde over het zand
terwijl sterren overvlogen
Ik zag je dansen op het strand
zonnestralen op jouw toneel
ineens pakte je mijn hand
we vormden spontaan een geheel
We dansten samen op het strand
ik vloog met je mee in de nacht
emoties namen de overhand
deze droom…
Haar maatje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.816 staart dromerig en kleurloos uit het raam
kille tocht druppelt door een kleine kier
met haar ogen gesloten leest ze zijn naam
hij houdt haar vast maar hij is niet hier
Ze kijkt verliefder dan ooit in zijn ogen
luistert nog aandachtig naar zijn verhalen
maar ook nu zijn ze weer keihard gelogen
en mag ze weer in haar tranen verdwalen
Zonnestralen…
schemerzone van het bestaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.168 Je loop is vertraagd
Je rug gekromd
Je leven in het nu steeds meer vervaagd
Je bent niet meer die je was
Je ogen zijn als troebel glas
Langzaam verlies je de verbinding met de tijd
en verdwaal je in de schemerzone
van je bestaan
en drijf je steeds verder weg van jezelf en
van mij vandaan
Tranen vullen m'n ogen
Voor jou geen zonnestralen…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
498 Wat is een wereld
zonder vogelzang
waar geen vlinders vliegen
geen bloemen geuren
geen zonnestralen warmen
bomen geen schaduw bieden
waterstroom geen rust
zonsopkomsten de kim kleuren.…
Vruchtbare regen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
566 Dat dan mijn woorden
als zonnestralen
omhelzen veld en beemd
paren met vogelzangen
zuiver zijn als ’t water
uit lieflijk kabbelende beek.
Zie mijn waterval van woorden
waarin ik mijn geluk u toon
leven in nieuw seizoen geboren
’t ís alles niet zo gewoon.…
klokkengeluid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 ik zag hun kopjes staan
fier, rechtop, boven de
nog winterse aarde
van onschatbare waarde
voor wie uitziet
naar het voorjaar
de winter van zich
af
wil schudden
de lepel uit
de stamppot
wil halen
niet langer wil balen
van regen en kou
oh voorjaar,
milde eerste zonnestralen…
Ik heb je lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Zon die stralend
De tere blaadjes
Van de rozenboog verwarmt,
Schoonheid die mij toelacht
Op dit vroege uur;
Vogels die er nog niet zijn
Slapen een gat in de dag,
Bijen die al druk op zoek zijn
Naar bronnen voor hun honing,
Zonnestralen die het donkerste duister
Doorboren alsof het inktzwarte er niet is
En ik die in mijn hart dat…
Jouw stem
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
847 Jouw stem klinkt
zuiver in mijn hart
Jij bent mijn muze
mijn geheime liefde
niemand die ik
eerder zo beliefde
Jij straalt warmte
fijner dan zonnestralen
bereikt mijn gevoel
in nachtelijke verhalen
Jij bent het licht
van de mooiste dag
Ik geniet van jouw
fluisterende lach
Het is jouw zachte bries
die mij vervoert
Jouw zoen die…
zomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
471 Zon doet wonderen en zeker
die eerste lekkere zonnestraal.
Dames hebben net langere benen,
hun broeken hangen aan de kapstok.
Mooi opgemaakte ogen
vrolijk als het zonlicht.
De meisjes dragen kortere rokjes,
zelfs enkelen shortjes.
De zomerkleuren doen hun best
hun goed gevormd lichaam
te ontdoen van alle blaam.…
De warboel van leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
556 In de warboel van leven
over ongelijke keien
takken waaronder ik buigen moet
probeer ik een doorgang te vinden
onder gebroken zonnestralen
het vroege ochtend licht
wetend dat dichtbij
het rechte pad naast me
badend in ochtendzon
waarover, als ik dat wilde
evenzogoed lopen kon
maar,
zoals ik op mijn eigen wijze
kies voor het mysterie
van…
Afzien in de Afrikaanse hitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
836 slechts een gekleurd dundoek verhult
haar lange slanke lijf
zonnestralen dringen door tot op haar huid
blote voeten laten sporen na op het hete zand
een huilend kindje sjokt moeizaam mee aan
haar linkerhand
op haar hoofd balanceert een waterkruik
ze valt me op door haar fraaie ranke figuur
donkerbruine ogen kijken me een secondelang aan…
Een mooie droom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 raam
De Poolster lachte me toe
Alsof ze me gerust wilde stellen
De sterretjes fonkelen in de hemel
Het voelde alsof er uren voorbijgingen
Enkel ik en de sterren, niets anders
De donkerblauwe hemel word rozerood en oranje
De sterretjes twinkelen een laatste keer als groet
De zon komt op en haalt me uit mijn slaap
Ik lig nog in bed als de zonnestralen…
HET LEKKERSTE EI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 In haar verpleeghuisbed
peutert de verlamde vrouw
met beeldhouwvingers
het harde schilletje
tot stukjes en kruimels
lepelt voorzichtig
als een bereider
van geneesmiddelen
in het eigeel en -wit
zonnestralen doen
wanden en beddenlakens
glanzend spreken
geven de kleine spijs
des te meer smaak
langer genot
tong keel en wangen
brengen…
een eigen biotoop
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
301 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
De sprong
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
570 Als de grond drassig is
van tranen
spring ik over de plas
Er spat nog modder op
Ik veeg het af
en loop door in ferme pas
Als de grond droog
van zonnestralen
verharding geeft op paden
houd ik in
om stil te staan
me te beraden
hoe in hemelsnaam die sprong
zo licht, zo soepel
genomen leek
Omdat ik niet ontweek?…
Een eigen biotoop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
Ze lag daar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
414 Ze lag daar in haar huid,
De zon gaf haar een gouden glans
Van koesterende zonnestralen,
Briesje koelde zonder geluid.
Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.…
Omarmen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Zonnestralen voor jou mijn liefste. Sprankelen in kleuren, zo jouw levensgeluk zien. Omarmen, geborgen in linten van liefde. Verwonderen, koesteren, elke stonde; Carpe diem.…
Rode avondzon
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
309 waardoor jij
beroemd bent geworden
geeft mij niet de liefde
die ik nodig heb
tussen dit sluimerende
romantische lawaai
jij leeft niet gelukkig
op mijn dorre landschap
nu de rode avondzon schijnt
over het rulle duin
nieuwe liefde
brengt veel teweeg
maar ik herinner mij
het gepassioneerde bewegen
en de mijmeringen van zonnestralen…
Lenteboden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
958 Nog in twijfel en wankel pinken zonnestralen
Hun schijnsel is uiteenlopend en decoratief
In de lucht schilderen zij de nieuwste verhalen
Weinigen zien dit verrukkelijk versieringsmotief
’t Is de overgang van de oeroude jaargetijden
De totale omvorming tart elke toverkracht
De winter hangt nu aan een draadje van zijde
In de jaarsafari had hij…
vlinderprinses
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
859 stromen mag
daarover zingen vogels
in fluisterende wind
terwijl dartel en blij
Vlindertjes ons de naam vertellen
waarnaar jij luisteren mag
yara
prinses en waterkoningin
dat gelijk dansende waterdruppels
in stromende lenterivier
jij dag na dag
jouw zonnestralen strooien mag
gelijk bloemen doen - en diamanten…
Vlinders
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.491 Tussen de bomen in het veld
vliegt een vlinder met fluwelen
vleugels langs een zachte wang
om mijn eenzaamheid te helen
Tussen de bomen uit de wind
zonnestralen die verschijnen
voel ik vlinders in mijn hoofd
die in mijn verdriet verdwijnen
Tussen de vlinders in het veld
vlieg ik als een kleurig wezen
vleugels aan mijn beider hand
kan…