6828 resultaten.
Leven
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.121 Het leven lijkt soms moeilijk
en dat is het vaak ook wel
Alleen door positief te denken
redden we het saampjes wel
Samen aan het front des levens
zij aan zij hart tot hart
Overwinnen we de gevaren
vol trots en moed, een nieuwe start
Kijkend terug naar een donker verleden
geeft ons de kracht voor de toekomst en heden
Wij hebben het gered…
je bent uit licht geboren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.317 jaren
je liefdes en de kleine pijnen
ik penseel geluk in
de kuiltjes van je wangen
om daarmee de warmte in
je glimlachjes te vangen
in zachtrood bloeien
sensuele lippen open
het puntje van je tong heeft
deze weg ondeugend veel gelopen
je houding draagt de kleuren
van het dagelijks gebeuren
het lichte overwicht van weten
over donkere…
de engel van de grote raad
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.650 (magni consilii angelus)
onderduiker
hier is het wak in het kroos
hier de grote staande snoek
en aan de overkant de roomsen
maar nu staat daar in lichte nevel
naast de melkbus met de teems
een vreemd en donker kind
een juten zak bedekt zijn schouders
daarachter rijzen takken van de vlier
verstrengeld en verwrongen
buurman haalt…
Ik mis je meer en meer
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.677 Zwevende gedachten dolend in mijn hoofd
Stof genoeg voor slapenloze nachten
Als in een film gaan jouw beelden aan mij voorbij
Zie je volle lippen die zo vaak naar me lachten
Donker is de lucht opgelicht door de volle maan
De uren verstrijken de tijd tikt gestaag door
Het wordt weer tijd om naar dromenland te gaan
Maar mijn onrust blijft de…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 Jij kind,
wiens jeugd ruw werd ontnomen
kijkt verslagen op het leven neer
ontdaan van alle prille wensen
en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit…
Koud
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
997 rivier zijn stroming verloren
In dit ene stukje land
Heeft de winter zijn intrek genomen
Killig koud aan het mooie strand
Een tapijt van ijs bedekt de golven
waar ooit zwijgende zwanen in gleden
Alle sierlijkheid nu bedolven
in een seizoen waar niemand kan leven
In dit plekje van mijn hart
heb ik alle vreugd verloren
Verdwaal ik in de donkere…
Het Zoldertje
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.254 de beat dreunde er door opgeblazen rook
stemgeluid van schorre kelen klonken
als vage klanken in de verte uit het donker
jouw geur overtroffen het zweet dat gestroomlijnd
langs je schouder naar beneden gleed
mijn ogen volgden met stil verlangen
de stroom van kleine straaltjes naar omlaag
elke beweging veranderde de richting
terwijl…
Regenboog
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
956 De weg naar huis was lang
toch fietste ik een snelle gang
een diepe zucht
Donkere wolken kwamen bijeen
waarachter de zon steeds verdween
onweer in de lucht
De eerste druppels vallen neer
droog aankomen, lukt niet meer
ik kijk omhoog
In de verte hoor ik gedonder
het regent, de zon schijnt een wonder
een regenboog
Ben nu thuis, fiets in…
in het blauw dauwde verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.149 verlangen
bleef glinsterend
aan je wimpers hangen
die ik kuste
maar die niet
mijn zinnen susten
je lippen glommen
vochtig rood in
een eerste openen
gaven zacht
een glimlach bloot
als welkomsgroet
een openheid die ik
niet eerder had ontmoet
je stem was als
het ruisen van de wind
de hoge tonen van
een kind klonken door
in je donkere…
WINTERSE DAGDROOM
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.415 Grote mooie witte vlokken
gesmolten voordat het de aarde raakt
triest en donker is het buiten
de grond zo zwart en naakt.
Hagel, sneeuw en regen
de winter komt eraan
zullen we het straks beleven
dat er een sneeuwpop
in de tuin zal staan ?…
Aan zee
poëzie
3.2 met 19 stemmen
5.779 In 't land der dromen in het dromenland,
het is als kindren badend in de zee,
met het gekniel van lichtvrouw in gebee,
de lichte armen hoog op de zee, want
er is gezweef van bove', en van de kant
ruist donkere muziek in om de vree
der wereld, der zonneberuiste stee,
en maakt het een verward doorzocht droomland.…
Aspiratie
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.267 Bedremmeld loopt zij
Geslagen uit het lood
Onvoldoende spieren die
Goed werken
Een mooie toekomst die
Zij koesterde
Gelaten schoonheid
Donkere zwerken
Kritisch, maar
Monddood
Gemaakt door haar lichaam
Dat voorheen als een otter zwom
Inwendig werd zijn ritme
Verstoord
De mooie toekomst die
Hij koesterde
Verdreven verleden…
Verloren in dromen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
4.322 Gesloten ogen,
verzande droomtoestand,
het verloren land bekopen,
de plaats waar je strandt,
een donker oord bedrogen,
het leven aangeklampt.
Open je ogen,
vergeet niet in een put,
vrees het gedoemde einde,
en neem je tijd,
benut.…
ontsnapt leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
641 slaperige stilte
een dorre knak
de zwaluw zoekt de hemel
een stoel klettert
op de stenen vloer
buiten kraait de haan
hij hield van ze
misschien meer
dan het hart dragen kon
hij torste zijn geheim
die logge loden last
het onzegbare ontsnapte
slechts een keer aan zijn lippen
het geheim kroop zoals bloed
onafwendbaar naar een donker…
maanlicht
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.364 maanlicht,
‘t leeft in je kamer
de zachte straal breekt zich in ‘t vensterglas
bouwt hier een brug voor al je dromen
waakt over jou, ook als jij reeds aan ‘t slapen was
’t zweeft in je kamer
op meubels jaren staande op hun eigen plek
bekleedt het zilverlicht de donkere hoekjes
neemt tranen mee, brengt troost in elk vertrek
’t weeft…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.124 is een wervelend
kleurenspel van regenbogen
bundels zonnestralen
doorbrekend in een
koel en donker dennenbos
omgeven door gouden zonlicht
paarsviolette heuvels
geheven door
mistige velden
vogels in formatie
als miniaturen
tegen het blauw
boven een stille diepte
wegwijzers naar de kosmos
naar onze oorsprong
sterrennevels lichtjaren…
Geen luid geluid
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.773 En glimlacht of zij hoop nog hiet*
Dat niemand merk haar wrang verdriet
En draagt uit rouw geen rijker kleed
Maar diep haar donker leed.
------------------------------------
hiet: heeft…
ongeboren vrucht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.080 morgen is mijn jaar verleden
al waar eerder de zon
ongevraagd doch gestaag
de stille dood heeft doen intreden
de herfst heeft haar mantel
laten verkleuren en verteren
terwijl ik zwijgend
naar binnen kantel
om de sluipende
donkere dagen te eren
het is loven met
voortschrijdende weemoed
uit dankbaarheid,
nog zo vaak gepaard
met ampel…
Mijn Kamer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.739 Het laatste draadje in mijn kamer
komt nog van mijn gordijn
het is kennelijk blijven liggen
op de grond in mijn domein
Ik dacht dat ‘t licht mij nooit zou vinden
dat duisternis buiten domineerde
op de tast vond ik mijn spullen binnen
zodat ik star blind lopen leerde
Maar het duister werd te donker
zonder zicht een zintuig minder
ik…
al was het maar eenmalig
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
779 ik ween
om het onbereikbare
zoals vogels in herfst,
gevleugeld, de steekwonden
in schaduw van eenzaamheid
ik zie
een schaal van volle manen
hoe ze de tijd verzwijgen
het zachte kussen, de ontrouw
wit of zwart, dat door de nacht
liefde weegt, de schepping
overeind houdt
en waar het bloed vloeit,
keert en draait in donkere
stromen…
(Wereld)pijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
797 Ik kleur de hemel kakelbont
gewoon zoals ’t mij zint
geel blauw en rood wat zwart
een bloem misschien een mond
Uit velden maak ik bossen
met bomen aller soort
sterke zwakke levende dode
alsof mij dat ooit stoort
En in verlaten duistere steden
doe ‘k alle lichten aan
grote kleine heldere donkere
zoveel als er bestaan
De (wereld)pijn…
De leegte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
831 Lege leegte
vol met dromen
zwarte diepte
zonder licht
ik sta op
probeer te leven
val weer terug
als dood gewicht
duizend dingen
wil ik zeggen
duizend zinnen
vol van haat
maar de kou
bevriest mijn woorden
doodt de kracht
niet te verwoorden
Ik wil roepen
In het donker
Naar het duister
Diep en zwart
Maar de leegte
Laat me…
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Dromende spiegel
zwijgend en afgemat,
in lome wiegel
glimmend en glad
Diep van de wolken
dalen de schimmen af,
Donker bevolken
´t groot watergraf.
Zo wel bevaren,
vreugden en leed ontvlucht,
doodmoede blaren
doodstille lucht.
Rimpels verdwijnen,
kleuren gaan doelloos om,
vluchtende lijnen
Keren weerom.…
Slaap maar zacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.032 Slaap maar zacht,
Je bent buiten bereik,
Het leven ligt niet meer in je macht,
Verscheurd tussen aarde en hemelrijk,
Slaap maar zacht,
Gepijnigde geest,
Hoe duister was de donkere nacht,
Waar je in gedachten bent geweest,
Slaap maar zacht,
Onze tongen zijn bevroren,
Een deel van ons die je daad veracht,
Voelt zich verraden, maar ook verloren…
Hij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.328 Hij zwaande
mijn vliegende gedachten
tot een ganzen ‘v’
En weefde
met hersenspinsels
Latijnse-woordjes-netten
Hij lichtte
donkere proefwerkdagen
glimmend blank
En hij wist
met Turkse woordjes
zinnen te verletteren
Met citaten als wervelstormen
waaide hij
ons culturen aan
En hij griekste
lange teksten
tot een Herakles…
Geef jij je bloot
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.019 waar hemelpaarden
steigeren in purper
van de ochtendzon
zie ik jou komen
uit krochten van
de donkere nacht
verkracht door volle
maan liet jij je gaan
waar dwergen en kobolden
hun smidse laaiden
zij meedogenloos jouw
pure passie snaaiden
toch maagdelijk in
ochtendzon toon jij
je vlies de hete hel
is weer verdwenen en
ook…
Daglicht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.909 En het is al bijna donker
als ik dan weer opsta.
De nachten zonder jou,
daar komt geen einde aan en
thuis, daar hou ik het niet uit.
In de middag sigaretten
koppen koffie.
Bij de bakker zijn
de broodjes vaak al op.
Als de mensen vanaf
hun werk naar huis gaan,
trekt bij mij de mist pas op.…
Weerzien
gedicht
2.3 met 194 stemmen
41.250 De eerste merel zingt het donker licht.
De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken
op uit de nevel, aan de overkant
het bos waar zich de herfst laat ruiken.
Ik voel je vingers grijpen in mijn hand
bij een gerucht terzijde in de struiken.
De zon gaat op over dit avondland.
-----------------------------
uit: 'Waterstaat', 1994.…
Weggerukt bij mij vandaan...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.439 Het is nu bijna negen jaar geleden,
dat je mij verliet,
dat waar jij rust nog een zon kan schijnen,
het zou er voor altijd donker moeten zijn.…
een geboren einde
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.321 van gestapelde beelden
bouwde ik om me heen
het was slechts mijn gegeven tijd
inkleuren
het waren de momenten van stilte
die ik met leegte deelde
ik verfde lucht met dichte deuren
om op illusies te kunnen bouwen
maar het innerlijk getuigde al vroeg
dat ik over de toekomst zou rouwen
ik was geboren om te sterven
te dichten om het donker…