7201 resultaten.
de vogels
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.762 schreeuwend om meer bestaan
de vogels komen van overal
en troosten in hun onschuld
daarvoor zijn ze op aarde
ze wanen zich in ’t paradijs
en wonen in jouw schaduw
halen voedsel over je drempel
hun hulpeloze en tere kinderen
horen van stille moed en liefde
zij zullen dit verder verhalen
ze zijn er speciaal voor jou
elk moment van de dag
gods…
Verlaten
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
742 God, ik voel nu de vrede in mijn hart
want u bent nooit bij mij weggegaan
zelf heb ik een verkeerde keuze gedaan
en verdronk gewoon in mijn eigen smart.…
Vreemde vent
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.455 Wist bij God niet waarom hij
waar dan ook was
en plaste huilend
een plas in een plas.
Ach m'neer, riep-ie lallig
naar een meelevende spar;
één hand in z'n haar
zonk-ie neer, in de war,
in de tuin lag-ie languit
z'n verdriet weg te snurken
tot de morgen te bonzen begon
in het gras
en bleek
dat zijn hoofd het mijne was.…
EEUWIG EENZAAM
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.996 Gij waart toch ’t Ene dat ik zocht,-
Schoon ik ’t in vele vormen minde –
In d’ eeuwige eenzaamheid van god.…
de simpele mens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
605 van reuzen
zijn rol nog niet helemaal klaar
staat de man op wacht, de weg
van de boodschap onbegaan
zolang als nodig is
hij waakt tot het ogenblik
van zijn openbaring
de profetie is heilig
iedereen heeft het recht
ongewoon zichzelf te zijn
zijn gouden gedachte
bij het wachten op morgen
een leven lang gelovig
bidt hij al tot zijn goden…
Eindoordeel
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
783 Geen woorden van dank wanneer ik niets breek,
De tale God's is nog steeds niet verwoord.
Toen de gemeente naar de Herder keek
bleef Z’n boodschap vooralsnog ongehoord.
Hoe zal men mijn levenspad honoreren:
Tellen alle stappen tot aan het eind,
en zal men de loper daarna weren?…
zinvol leven
netgedicht
3.0 met 54 stemmen
11.409 ik huil met droge ogen
mijn tanden grijze as
ik ben de jeugd ontvloden
maar lekker in mijn sas
de wilde woeste jaren
wijsheid wild vergaren
vol met mededogen
Gods ervaren geboden
goed ethisch leven
in praktijk gebracht
mijn leven gegeven
andermans pracht
het is volbracht
maar hebt u nou nog even
om mij serene rust te geven…
kerststal
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.714 kerststal
nacht
heldere hemel
een stralende ster
schijnt op het herderspad
aandacht
geboren
jezuskind gelegen
in geel stro
jozef, maria, trotse ouders
dankbaar
god
de vader
vanuit verlichte hemel
geeft graag zijn zegen
liefde
koningen
drie stuks
waarvan een zwart
komen uit het oosten
geven
stal
heel intiem
geeft gouden…
Zondag
gedicht
3.2 met 25 stemmen
14.168 Spreeuwen kwetteren dat het lente is
de tuinmeubelen tevoorschijn gehaald
en in de zon gaan zitten kijken naar de mieren
die een autostrada aanleggen op ons terras
Later, binnen, het strijklicht over de anemonen
rose en paars gloeiend in de lenteavond
ik dacht: God is een natuurkundige formule
die het licht over de bloemen breken laat
Nog…
Het open luik
poëzie
3.8 met 30 stemmen
3.167 Het harde, houten luik is dicht
en daar achter is de dag
met zijn parel-gouden licht;
daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind,
de mensheid: man, vrouw en het fijne kind;
daarachter de zon,
daarachter de maan,
daarachter de zilveren sterren;
ook Vlaanderen, nevel-blauw,
en God.…
DE WIND DRAAGT DOOR DE VELDEN (pasen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 Zie 't licht van Gods genade,
de dag breekt stralend aan,
de Koning treedt naar buiten,
de Heer is opgestaan.
Die als uit stof herrezen,
zijn sporen achter laat,
als eersteling geprezen
van wat te wachten staat.
De wind draagt door de velden,
de roep van de heraut:
het Lam heeft overwonnen,
zijn tempel opgebouwd.…
Lof op de Hollandse boter
poëzie
3.0 met 35 stemmen
11.668 Ik laat op dit geval de Griekse meesters twisten,
Mij dunkt, dat die niet veel van onze boter wisten;
Dank God, o Hollands volk! Voor zo een schone vond,
Die zoet is in de smaak en voor het lijf gezond.…
Optellen!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.025 Oogst uit Gods hand!…
Dodencel, Houston, 1982
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
781 God, bless America!…
-Omdat alles voorbij gaat -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.026 Tussen de zwarte lijnen en de scherpe pakken
is er soms een ontmoeting, jij bent ergens net als ik
maar de metro raast ritmisch door en
ik ben niets dan storende harmonieuze pretentie
Gebouwen proberen god te raken, in arrogante lelijkheid
zoals de regenboog van staal met aan het einde
China in een loods, Frankrijk en Italië…
door halfgoden in verval
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 een groot hart
adrenaline neemt de risico’s apart
de spiegel kaatst beweging langs bewegging
het pookje als pikkie in verheffing
bewustzijn is vernauwd tot de cabine
alleen de weg het razend remmen
zijn in staat zijn zenuwen te temmen
hij weet wat hufters gaan verdienen
de saaie wereld wordt genomen
door halfgoden in verval
waar de goden…
La Méduse voorbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 Het is slechts
God die om ons huilt.
Het einde is binnen
handbereik gezonken. Het begin
loopt voor op de feiten en
onze hemeltergende
laatste dag is al wat
rest.…
De naam
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.962 En God, Wiens ogen ’t hart doorboren,
Heeft nog een nieuwe naam bereid;
En wie die naam heeft mogen horen,
Geroepen tot de zaligheid.…
Liefdespijn
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
2.838 jij ging van me heen
alles hier is erg duister
er is niets meer wat ik hoor
het is je naam die ik fluister
maar ik vraag me af waarvoor
jij bent niet meer in mijn leven
we wonen nu apart
kan geen liefde aan je geven
maar slechts een plaatsje in mijn hart
ik wil je laten weten
middels deze brief
dat ik je nooit zal vergeten
want God…
Lieve jongen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.743 Maar o zo dubbel
lieve jongen
we houden ons
op de been
vechten ons kapot
zoeken en krijgen steun
vrienden, tranen
bloemen en God.
Maar jij lieve jongen
sleept ons ook
dit jaar weer
er door heen.…
Veertig dagen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
964 Door God verlaten
of door mensen verraden
twee manieren van zien
met eerbied bedekt.
Maar bij het lege graf
vertellen en verhalen
dat Hij leeft en is
opgewekt.…
Lazarus
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
476 Jezus huilde
haal die steen
maar weg
laten we
uit de doeken doen
de grootheid van God.
Een vriend die sliep
mocht daar ontwaken.
Zo is de dood geen lot
slechts een masker.
Dus kom maar
naar buiten.
gooi het af.…
De Wilgenlaan
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 De wilgen zijn geknot
en uitgelopen,
voor haar gaat
ver van hier
een nieuwe
toekomst open
waarop ik hier
op aarde nog
mag blijven hopen,
verbonden door de wortels
van ons geloof in God.
Een eindje verderop
wordt er al weer
een wilg geknot.
Op 5 november 2009 mocht ik voor dit gedicht een eervolle vermelding ontvangen.…
Eros op zondag
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.103 ja ik neem je mee op een zondag
ergens naar een plekje onder de
donkere sparren onzichtbaar
voor de buitenwereld bestaand
uit vreemden vrienden ouders
God niet te vergeten ons kleed
spreiden we en we rollen al snel
bloot in het jambrood van onze
picknick op jouw borst zie ik
ze lurken aan het sap rode mieren
verstieren jouw zwangerschap…
boer zoekt verstand.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
540 Het is een feit wanneer je zegt
dat er vroeger verrekt veel boer-
en waren die geloofden in God.
Hoe zouden die boeren, als ze
plots nu leefden wel kijken naar
deze rare tijd, met z'n high-tech
verdwazing en z'n lelijkheid?…
U bent bij mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
628 U volgt mij in mijn voetsporen
Waar ik ook zal gaan of staan
U blijft steeds met mij begaan
Mijn God, ik wil U toebehoren.
O Heer, U houdt mij op het juiste pad
Ook al dwaal ik soms wel eens af
U haalt mij op met Uw stok en Uw staf
Uw liefdevolle armen houden mij omvat.…
Kerk
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
669 Na Duitsland gaat ook hier de beerput open
Want ook bij ónze paters broeide indertijd
Veel foute hartstocht onder het habijt
Men liet Gods water over jonge jongens lopen
Nu loopt die Kerk haar láátste schapen te verspelen
Door aan geen homo meer een hostie uit te delen.
----
HILVERSUM/ROTTERDAM - Paters in een rooms-katholiek internaat…
VOORSTELLING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 God zelf geeft dat aardse beeldengewoel
de vrijheid eigenzinnig voort te gaan,
oordeelt met neerbuigend minzaam gevoel:
"Kunnen Mijn schoonste schepsels Me verstaan?
Ze maken vaak een bekrompen warboel.
Schertsend mag Ik hun kleinheid gadeslaan."…
Ochtendlijk niemandsland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 wanneer de mistige ochtend
de dageraad kleurt
in eigenwijze grijze tint
verdwaal ik in de straten
mijn niemandsland
waar goden en feeksen
engelen en heksen
eenogen en stommen
in stilte de koning half te rijk zijn
ik voel mij keizer
niet voor lang
de hemel klaart
gedachten vlieden
de ruimte in
onbegrijpelijk ongrijpbaar
voor hen,…
een jaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
706 door
takken vol schimmen
mistige flarden
schijnt de nieuwe dag
haar lila licht
heeft de zon zich vergist
zie ik
door
schimmige takken
flarden van mist
alleen de nacht
die zich verschuilt
voor de werkelijkheid
een tak
zwaar en rijp
breekt
valt op de grond
mist mijn hart
rakelings
mijn god…….…